De rechtbank stelt vast dat aan de voorwaarden is voldaan die artikel 38m van het Wetboek van Strafrecht aan…

De beoordeling van de tenlastelegging

De rechtbank zal met een opgave van de bewijsmiddelen, als bedoeld in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering, volstaan, nu verdachte het bewezenverklaarde feit heeft bekend, hij nadien niet anders heeft verklaard en geen vrijspraak is bepleit.

De rechtbank bezigt als bewijsmiddelen:

De bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat verdachte:

op 4 februari 2017 te 's-Gravenhage met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen vier potten Nescafé en twee pakken zalmfilet, toebehorende aan Albert Heijn (filiaal [straat] 134).

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna: ISD-maatregel) moet worden opgelegd voor de duur van 2 jaren.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan winkeldiefstal. Hij heeft daarmee aangetoond dat hij geen respect heeft voor andermans goederen en eigendom. Daarnaast zien winkelbedrijven die slachtoffer worden van dit soort feiten zich geconfronteerd met schade. Zij worden genoodzaakt extra beveiligingsmaatregelen te nemen, waarvan de kosten worden doorberekend in de goederen die zij verkopen. Aldus is de maatschappij als geheel de dupe van dit soort feiten.

Uit het uittreksel Justitiële Documentatie van 6 februari 2017 blijkt dat verdachte vele malen is veroordeeld, met name voor diefstal en het als vreemdeling in Nederland verblijven terwijl hij weet dat hij tot ongewenst vreemdeling is verklaard. De diefstallen waarvoor verdachte is veroordeeld zijn voornamelijk gepleegd in 2012 en een aantal in 2013. Daarnaast is hij éénmaal veroordeeld voor een diefstal nadien gepleegd, te weten in november 2016. De openstaande zaken betreffen geen diefstallen gepleegd na 2013.

In het reclasseringsadvies van GGZ Verslavingszorg Noord Nederland van 9 mei 2017 is het volgende geconcludeerd. Verdachte is in het verleden veelvuldig met justitie in aanraking geweest en heeft een veelplegerachtig delictpatroon ontwikkeld dat een vijftal jaren duurde, van 2008 tot en met 2013. In deze periode is vermoedelijk sprake geweest van problematisch middelengebruik. Het verminderen van de delictfrequentie vanaf 2013 kan te maken hebben met verkregen controle over het middelengebruik en de geboorte van zijn kind. De illegale status van verdachte werkt als criminogene factor en staat eraan in de weg dat verdachte anders dan via illegale wegen in zijn levensbehoeften kan voorzien. De reclassering ziet dan ook, om het risico op vermogensdelicten verder te verkleinen, geen ander alternatief dan het opleggen van de ISD-maatregel voor vreemdelingen.

De rechtbank stelt vast dat aan de voorwaarden is voldaan die artikel 38m van het Wetboek van Strafrecht aan het opleggen van een ISD-maatregel stelt. Er is evenwel, gelet op de sterk verminderde delictfrequentie sinds 2012, op dit moment geen urgent overlastgevend patroon dat doorbroken moet worden. De rechtbank is daarom van oordeel dat de veiligheid van personen of goederen het opleggen van de maatregel (nog) niet vereist. Aan verdachte zal dan ook geen ISD-maatregel worden opgelegd.

De rechtbank zal volstaan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, nu dit de enige passende sanctie is. Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van één maand passend en geboden.