Bestuursprocesrecht
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige…
Rechtbank Gelderland, 15 oktober 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8509 · Rechtbank Gelderland · 15 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/bestuursrecht/bestuursprocesrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8509
Zaakgegevens
Op 15 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursprocesrecht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 15 oktober 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- ARN 26/4813
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursprocesrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8509
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoeker tegen de afwijzing van zijn aanvraag om een verkeersbesluit te nemen voor strekkende tot het beperken van het gebruik van een aantal wegen tot uitsluitend bestemmingsverkeer.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: ARN 26/4813
uitspraak van de voorzieningenrechter van 15 oktober 2026
in de zaak tussen
[verzoeker] , uit [plaats] , verzoeker
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Barneveld
(gemachtigden: mr. L.P Berg, mr. M.N. Minasian, [gemachtigde 1] , [gemachtigde 2] ).
Inleiding
1. Dit proces-verbaal bevat een zakelijke weergave van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter op het verzoek om een voorlopige voorziening van verzoeker tegen de afwijzing van zijn aanvraag om een verkeersbesluit te nemen voor de [adres] , de Nieuw Milligenseweg en de Asselseweg, strekkende tot het beperken van het gebruik van deze wegen tot uitsluitend bestemmingsverkeer.
Bij besluit van 30 maart 2026 heeft het college de aanvraag afgewezen. Met het bestreden besluit van 20 juli 2026 heeft het college het bezwaar van verzoeker niet-ontvankelijk verklaard, voor zover gericht tegen de afwijzing van het verzoek om verkeersmaatregelen op de Nieuw-Milligenseweg en de Asselseweg te treffen en ongegrond verklaard, voor zover gericht tegen de afwijzing van het verzoek om verkeersmaatregelen op de [adres] te treffen.
Verzoeker heeft tegen dit besluit beroep ingesteld en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
Het college heeft op het verzoek gereageerd met een verweerschrift.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 15 oktober 2026 op zitting behandeld. Verzoeker is verschenen, samen met [persoon] . Het college heeft zich op zitting laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden.
Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan. De motivering van die mondelinge uitspraak luidt zakelijk weergegeven als volgt.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. De voorzieningenrechter bespreekt hieronder eerst kort waar deze zaak over gaat. Daarna beoordeelt zij of er aanleiding bestaat om een voorlopige voorziening te treffen.
Waar gaat deze zaak over?
3. Verzoeker woont aan de [adres] in Kootwijk en stelt dat deze weg, net als de Nieuw-Milligenseweg en Asselseweg, structureel gebruikt worden door verkeer zonder bestemming in Kootwijk. Dit zorgt volgens hem onder meer voor verkeersveiligheidsproblemen, geluidsoverlast en problemen in het kader van de leefbaarheid. Op 9 februari 2026 heeft verzoeker het college verzocht om een verkeersbesluit te nemen. Concreet heeft verzoeker verzocht om de toegang tot de [adres] , Nieuw-Milligenseweg en Asselseweg in Kootwijk door middel van een verkeersbesluit te beperken tot bestemmingsverkeer.
Bij besluit van 30 maart 2026 heeft het college de aanvraag afgewezen. Volgens het college bestaat er zowel verkeerskundig als juridisch geen grondslag voor het instellen van een ‘geslotenverklaring uitgezonderd bestemmingsverkeer’ op de [adres] , Nieuw-Millegenseweg en Asselseweg. Binnen de Wegenverkeerswet geldt het uitgangspunt dat openbare wegen zoveel mogelijk toegankelijk moeten blijven. Beperkingen zijn alleen toegestaan bij een aantoonbare en structurele noodzaak, maar die ontbreekt hier volgens het college.
Verzoeker heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Voordat het college op het bezwaar van verzoeker heeft beslist, heeft het advies ingewonnen bij de Adviescommissie bezwaarschriften van de gemeente Barneveld (hierna: de commissie). Met het bestreden besluit heeft het college in navolging van het advies van de commissie het bezwaar van verzoeker, voor zover gericht tegen de afwijzing van het verzoek om verkeersmaatregelen op de Nieuw-Milligenseweg en de Asselseweg te treffen, niet-ontvankelijk verklaard en het bezwaar, voor zover gericht tegen de afwijzing van het verzoek om verkeersmaatregelen op de [adres] te treffen, ongegrond verklaard. Aan de niet-ontvankelijkverklaring ligt ten grondslag dat verzoeker geen belanghebbende is bij dat deel van de aanvraag. Wat die wegen betreft onderscheidt zijn belang zich namelijk niet voldoende van willekeurige andere gebruikers daarvan.
Is sprake van een spoedeisend belang?
4. Verzoeker stelt dat er op dit moment al verkeerskundige problemen zijn, maar wijst er in het kader van het spoedeisend belang specifiek op dat er werkzaamheden worden uitgevoerd op de A1 tot en met 4 december 2026 die leiden tot extra verkeersdruk als gevolg van sluipverkeer. Daarmee is sprake van een spoedeisend belang, aldus verzoeker.
Het college betwist dat in dit geval sprake is van een spoedeisend belang. Verzoeker heeft het college gevraagd om verkeersmaatregelen te treffen inhoudende een beperking van een drietal wegen tot uitsluitend bestemmingsverkeer. De gevraagde verkeersmaatregel kan later alsnog worden ingevoerd, wanneer in de bodemprocedure wordt geoordeeld dat het besluit herzien moet worden, aldus het college. De bestaande situatie veroorzaakt in de tussentijd geen onomkeerbare en onherstelbare gevolgen. Dat verzoeker stelt dat sprake is van een structureel verkeersprobleem bevestigt naar het oordeel van het college juist dat geen sprake is van spoedeisendheid. Dat de werkzaamheden aan de A1 tijdelijk tot extra verkeersdruk leiden, maakt dit volgens het college niet anders. Voor die werkzaamheden zijn omleidingen ingesteld waarbij het verkeer buiten de betreffende wegen in Kootwijk om wordt geleid. Dat bij omleidingen tijdelijk mogelijk extra verkeer via de betreffende wegen zal rijden, is geen omstandigheid die dwingt tot onmiddellijk ingrijpen.
Omdat partijen van mening verschillen over de vraag of sprake is van een spoedeisend belang, beoordeelt de voorzieningenrechter dat eerst. Voor het treffen van een voorlopige voorziening hangende de beroepsprocedure bestaat alleen aanleiding als sprake is van een spoedeisend belang. Daarvan is sprake als de uitspraak van de rechtbank in de bodemzaak niet kan worden afgewacht. Die uitspraak kan niet worden afgewacht als er vóór die tijd onomkeerbare gevolgen ontstaan of dreigen te ontstaan.
De voorzieningenrechter is van oordeel dat er in dit geval wel sprake is van een spoedeisend belang. De enige mogelijkheid voor verzoeker om de gestelde (verkeers)overlast als gevolg van de werkzaamheden aan de A1 tegen te gaan, is door de voorzieningenrechter te verzoeken om een voorlopige voorziening te treffen. Eventuele verkeersoverlast als gevolg van sluipverkeer die plaatsvindt voorafgaand aan de uitspraak op beroep is nadien niet meer met terugwerkende kracht ongedaan te maken. Onder deze omstandigheden is de voorzieningenrechter van oordeel dat sprake is van onverwijlde spoed als bedoeld in artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
Bestaat er aanleiding voor het treffen van een voorlopige voorziening?
5. Verzoeker vraagt de voorzieningenrechter om het college op te dragen om gedurende relevante perioden van A1-werkzaamheden, afsluitingen of andere aantoonbare situaties van uitzonderlijke verkeersdruk een tijdelijke verkeersmaatregel te treffen die het doorgaande verkeer zonder bestemming in Kootwijk beperkt, waarbij het college in het bijzonder de toegang van de betrokken wegen tot bestemmingsverkeer beperkt.
De voorzieningenrechter stelt voorop dat het bestreden besluit uiteen valt in twee besluitonderdelen. Het gaat om:
1. de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar voor zover dat betrekking heeft op de afwijzing om verkeersmaatregelen te nemen op de wegen Nieuw-Milligenseweg en de Asselseweg en;
2. de ongegrondverklaring van het bezwaar voor zover gericht tegen de afwijzing om verkeersmaatregelen te nemen op de [adres] .
De voorzieningenrechter bespreekt de beide besluitdelen afzonderlijk van elkaar.
Besluitonderdeel 1: niet-ontvankelijkverklaring
6. Ten aanzien van het eerste besluitonderdeel ligt een inhoudelijke voorlopige voorziening naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet voor de hand. Het college heeft namelijk nog niet inhoudelijk op het bezwaar tegen de afwijzing van de aanvraag van verzoeker beslist voor zover deze betrekking heeft op het nemen van verkeersmaatregelen op de Nieuw-Milligenseweg en de Asselseweg. Het college heeft tenslotte geoordeeld dat verzoeker geen belanghebbende is bij zijn verzoek om in deze straten verkeersmaatregelen te nemen. De voorzieningenrechter kan om die reden geen inhoudelijke voorlopige voorziening treffen. Dat heeft te maken met het materiële connexiteitsvereiste. Dit vereiste houdt in dat hetgeen verzoeker met zijn verzoek wil bereiken ook betrekking moet hebben op de mogelijke uitkomst van de samenhangende beroepsprocedure.
Aan het materiële connexiteitsvereiste wordt in dit geval niet voldaan, omdat de gevraagde voorziening de strekking van het connexe beroep, in dit geval de (gedeeltelijk) niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar, te buiten gaat. De omvang van het geding in de beroepsprocedure voor zover het dit besluitonderdeel betreft is namelijk beperkt tot de vraag of het bezwaar terecht of onterecht niet-ontvankelijk is verklaard. Verzoeker kan in de bodemprocedure, als hij gelijk krijgt, alleen bereiken dat het college alsnog inhoudelijk op zijn bezwaar moet beslissen. Daarom is met de verzochte voorziening, die ertoe strekt om het college op te dragen om een verkeersbesluit te nemen, niet voldaan aan het materiële connexiteitsvereiste. Het verzoek om een voorlopige voorziening moet om die reden, voor zover gericht tegen dit besluitonderdeel, niet-ontvankelijk worden verklaard.
Besluitonderdeel 2: ongegrondverklaring
7. Ook ten aanzien van het besluitonderdeel over de afwijzing om verkeersmaatregelen te nemen op de [adres] ligt een voorlopige voorziening niet voor de hand. Dat licht de voorzieningenrechter hieronder toe.
De voorzieningenrechter stelt voorop dat het bestreden besluit, voor zover het dit besluitonderdeel betreft, de weigering om een verkeersbesluit te nemen inhoudt. Verzoeker kan met schorsing van dat besluit(onderdeel) niet bereiken dat het college alsnog een verkeersbesluit heeft genomen. Feitelijk strekt het verzoek er dan ook toe dat het college, vooruitlopend op de uitkomst van de beroepsprocedure, bij wijze van voorlopige voorziening wordt opgedragen om een verkeersbesluit te nemen. Een dergelijke voorlopige voorziening strekt heel ver, want dan moet de voorzieningenrechter het college verplichten om van zijn bevoegdheid gebruik te maken. Volgens vaste rechtspraak beschikt het college juist over beoordelingsruimte bij de vraag of het nemen van een verkeersbesluit nodig is. Verder volgt uit diezelfde rechtspraak dat het college bij de afweging van de belangen beschikt over beleidsruimte. Dit betekent – simpel gezegd – dat het college de nodige ruimte heeft om een eigen afweging te maken of het nodig is om een verkeersbesluit te nemen. De rechter toetst een dergelijke keuze terughoudend. Omdat het nemen van een verkeersbesluit een discretionaire bevoegdheid van het college betreft en het college heeft gemotiveerd waarom het in dit geval geen gebruik maakt van deze bevoegdheid, strekt het bij wijze van voorlopige voorziening opdragen om een verkeersbesluit te nemen naar het oordeel van de voorzieningenrechter in dit geval te ver. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening, voor zover gericht tegen dit besluitonderdeel, daarom af.
Conclusie en gevolgen
8. De voorzieningenrechter verklaart het verzoek, voor zover gericht tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar, niet-ontvankelijk. De voorzieningenrechter wijst het verzoek voor het overige af.
Voor een proceskostenveroordeling of een vergoeding van het griffierecht bestaat dan ook geen aanleiding.
Partijen zijn erop gewezen dat tegen deze mondelinge uitspraak geen hoger beroep of verzet openstaat.
Beslissing
De voorzieningenrechter:
- verklaart het verzoek om een voorlopige voorziening, voor zover gericht tegen het besluitonderdeel waarin het bezwaar niet-ontvankelijk is verklaard, niet-ontvankelijk;
- wijst het verzoek om een voorlopige voorziening voor het overige af.
Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 15 oktober 2026 door mr. M.J.M. Verhoeven, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. A. Goldebeld, griffier.
|
Griffier |
voorzieningenrechter |
Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op: