Navorderingsaanslagen Vpb n.a.v. boekenonderzoek. Niet de vereiste aangiften Vpb gedaan. Omkering en…

Uw cliënt heeft aangegeven dat:

1. De inkopen alleen zagen op grote partijen omdat het anders niet interessant en rendabel was: het moest om 'volume' gaan

2. De inkopen via [verkoopplatform] gebeurden

3. De inkopen - nu het om grote volumes ging - bij een beperkt aantal partijen gebeurden

4. Het om geregelde, maar niet al te veel afleveringen ging

5. De aflevering met vrachtwagens gebeurde, waarbij volgens uw cliënt gratis bij de [bedrijf 2] een apart (…) deel van het terrein gebruikt mocht worden waarvan uw cliënt de sleutel in bezit had

6. Voor de aflevering door uw client een telefoontje werd ontvangen dat de vrachtwagen kwam afleveren

7. Bij de aflevering aan de poort dit vervolgens door een niet nader aangeduid persoon voor uw client de goederen in ontvangst werden genomen (en dus niet door uw cliënt zelf), waarbij niet bekend was wie op dat moment de sleutel om de poort te openen in bezit had en feitelijk opende

8. Uw cliënt de aflevering en de hoeveelheid en kwaliteit telefonisch bij de [bedrijf 2] navroeg en dan meteen contante betaling verlangde van de [bedrijf 2] om zo degene die aan de poort afleverde ook zelf direct contant te kunnen gaan betalen

9. Daartoe dan door uw cliënt op een later moment een afspraak werd gemaakt met degene die de inkoopbetaling voor de afgeleverde goederen dan contant in ontvangst zou nemen.

Tijdens het gesprek dat wij met u en uw client op kantoor hadden rezen bij ons enkele (onbeantwoorde gebleven) vragen naar aanleiding van de door uw cliënt gegeven nadere toelichting. Zo kon niet door uw cliënt worden aangegeven met wie (naam, nummer, inhoud Whatsapps verkeer, sms verkeer, mails) de contacten voor de inkoop werden gelegd, waar de goederen vandaan kwamen, waar en wanneer precies werd afgesproken, hoe de overeenkomst tot stand kwam en welke vastleggingen daarop betrekking hadden. U cliënt wist tijdens het gesprek geen enkele naam te noemen.

Ook was de vraag - nu er grote volumes/partijen verhandeld werden - wie dan, aantoonbaar, de leverancier was, wie de persoon was die voor uw client aan de poort de goederen zoals die per vrachtwagen werden afgeleverd aannam en hoeveel keer, welke leveranciersnota's daarop betrekking hadden en welke afleverbewijzen werden afgegeven. Aangenomen mag worden dat door het beperkt aantal grote afleveringen juist wel nog exact kan worden aangegeven met wie de handelingen werden verricht.

(…)

Ook is niet bekend met wie door uw client telefonisch contact werd gelegd en met wie daarbij werd afgesproken om persoonlijk cash door uw cliënt betaald te krijgen, of en op welke wijze de identiteit van degene die het geld kwam ophalen gecheckt werd en of door die persoon dan een kwitantie voor de ontvangst werd verstrekt of waarom niet, hetgeen gezien de grootte van de partijen en de beweerde betalingen daarvoor nogal van belang is als door uw cliënt aannemelijk gemaakt moet worden dat, en in hoeverre, er sprake is geweest van aftrekbare inkoopkosten.

(…)

Bij het gesprek is ook de administrateur aanwezig geweest. Deze heeft verklaard dat hij puur op aangeven van uw cliënt alles achteraf heeft opgezet tot een administratie zoals aangeleverd bij de bezwaren.”

“Scope onderzoek [dossiernaam]

Naar aanleiding van een signaal van de Belastingdienst van belastingfraude is een strafrechtelijk onderzoek opgestart onder de naam [dossiernaam] . Het onderzoek [dossiernaam] draait om het opzettelijk niet (of zeer beperkt) fiscaal verantwoorden van omzet in een belastingaangifte (omzetbelasting, inkomstenbelasting, vennootschapsbelasting) hetgeen er toe leidt dat er te weinig belasting wordt geheven. De niet verantwoorde omzet ziet op de handel in emballage door verdachten. Verdachten betreffen drie vennootschappen, die alle drie (feitelijk) worden bestuurd en in handen zijn van de verdachte de heer [naam 1] (hierna: [naam 1] ). Daarnaast is de heer [naam 8] (hierna: [naam 8] ) eveneens verdachte in dit onderzoek [dossiernaam] . Voorts speelt in het strafrechtelijk onderzoek [dossiernaam] dat verdachten opzettelijk niet hebben voldaan aan hun administratieplicht en ook niet aan hun wettelijke bewaarplicht. Tenslotte heeft [naam 1] er niet voor geschuwd om valsheid in geschriften te plegen op het moment dat banken lastige vragen gingen stellen aan [naam 1] of wanneer een vennootschap waarvan [naam 1] bestuurder/aandeelhouder was, snel opgeheven diende te worden. Ook deze verdenkingen van valsheid in geschriften (zowel het opmaken van als ook het gebruik maken van) zijn onderdeel van het strafrechtelijk onderzoek [dossiernaam] .

De onderzoeksperiode van het strafrechtelijk onderzoek [dossiernaam] loopt van 2016 tot en met 2020. Voor wat betreft de fiscaal niet (of zeer beperkt) verantwoorde omzet heeft het onderzoek [dossiernaam] zich gericht op de emballage handel, te weten de handel in kratten en pallets. Er is geen onderzoek gedaan naar het al dan niet fiscaal verantwoorden van de autohandel van verdachten.

(…)

Nadat de handel in klapkratten met de [bedrijf 2] is geëindigd of beter gezegd stopgezet, komt de focus van verdachte [naam 1] meer op de handel in pallets te liggen. Voor dit doel richt [naam 1] - in de periode waarop het strafrechtelijk onderzoek [dossiernaam] ziet - zelf

achtereenvolgens drie rechtspersonen op. Deze rechtspersonen zijn ook als verdachte aangemerkt in het strafrechtelijk onderzoek.

Gebruik rechtspersonen door [naam 1]

Per 20 september 2018 richt [naam 1] de rechtspersoon [belanghebbende 1] B.V. op. Vanaf dat

moment verloopt de handel in emballage (met name) via een besloten vennootschap van [naam 1] . Daar waar eerst gebruik werd gemaakt van eenmanszaken op naam van [naam 1] , verloopt de handel vanaf dat moment via een besloten vennootschap, waarvan [naam 1] enig aandeelhouder/bestuurder is. Tussendoor voert [naam 1] een korte periode handel via een eenmanszaak op zijn naam (augustus 2019 tot en met oktober 2019}.

In de periode per september 2018 zijn de (verdachte) rechtspersonen

- [belanghebbende 1] B.V. (opgericht: september 2018 - overgedragen: augustus 2019)

- [belanghebbende 2] B.V. (opgericht: oktober 2019 - ontbonden: maart 2020)

- [belanghebbende 3] B.V. en (opgericht: mei 2020 - ontbonden: november 2020)

door [naam 1] gebruikt om zijn handel in emballage uit te voeren.

De FIOD ziet voor iedere (door [naam 1] ) gebruikte rechtspersoon telkens dezelfde modus operandi voorbijkomen, te weten:

1) [naam 1] richt een rechtspersoon op waarvan hij enig aandeelhouder/bestuurder wordt;

2) [naam 1] opent bankrekeningen op naam van de rechtspersoon;

3) [naam 1] maakt namens de rechtspersoon facturen op (inclusief omzetbelasting) gericht aan afnemers van emballage;

4) Deze facturen worden voldaan door afnemers en komen binnen op de bankrekening van verdachten;

5) Gebruik van de rechtspersoon wordt op enig moment beëindigd (door overdracht aan derde persoon of door middel van ontbinding (turboliquidatie) van de rechtspersoon);

6) De omzet die is gegenereerd wordt niet fiscaal verantwoord in een aangifte vennootschapsbelasting en/of een aangifte omzetbelasting van de rechtspersoon;

7) De omzetbelasting die weliswaar per factuur aan afnemers in rekening is gebracht, en ook door afnemers is betaald aan de rechtspersoon, wordt niet per aangifte omzetbelasting aangegeven en daardoor ook niet afgedragen aan de Belastingdienst.

Nadat de rechtspersoon is 'afgedankt' door [naam 1] (zie stap 5), wordt een volgende rechtspersoon in het leven geroepen. Op de bankrekeningen van de overgedragen ofwel ontbonden rechtspersonen is echter zichtbaar dat de emballage handel van [naam 1] feitelijk nog niet is geëindigd. Ook tijdens en na overdracht c.q. ontbinding van de rechtspersoon worden nog facturen op naam van de overgedragen/ontbonden rechtspersoon door [naam 1] opgemaakt en uitgestuurd aan afnemers en stromen de betalingen van deze facturen binnen op de bankrekeningen van deze rechtspersonen.

(…)

Inkoop emballage?

Het onderzoek van de FIOD heeft inzicht gegeven in de omstandigheid dat er een zeer beperkte

inkoopkant bestaat bij de handel in emballage door [naam 1] en zijn ondernemingen. De FIOD heeft verdachte [naam 1] hier tijdens zijn verhoor nadrukkelijk naar gevraagd, waarbij [naam 1] antwoordde dat de inkoopkant contant is gegaan. Wanneer de FIOD vroeg bij welke partijen [naam 1] deze contante inkoop had gedaan en op welke wijze deze inkopen verwerkt zijn in een (kas)administratie, antwoordde [naam 1] telkens 'zwijgrecht' . Op dit moment heeft de FIOD geen concrete en verifieerbare informatie van verdachte [naam 1] ontvangen op grond waarvan onderzoek door de FIOD kan worden gedaan naar de door [naam 1] gestelde contante inkoop. Zoals gezegd heeft het FIOD-onderzoek naar de inkoop van emballage niet tot (veel) concrete aanknopingspunten geleid. Sterker nog, daar waar [naam 1] de banken heeft proberen te overtuigen dat hij (contante) inkoop had gedaan bij bepaalde buitenlandse rechtspersonen, blijken deze rechtspersonen in zijn geheel niet te bestaan.

Overzicht totaal nadeel

In het onderzoek [dossiernaam] is door de FIOD onderzoek gedaan bij zes afnemers. Op grond van dit onderzoek bestaat het vermoeden dat de op creditnota's/factuur opgenomen omzet niet (of nauwelijks) is verantwoord in een fiscale aangifte en dat daarmee deze aangiften onjuist zijn gedaan. Voorts bestaat het vermoeden dat dit met opzet door verdachten is gedaan en dat hierdoor een nadeel voor de Nederlandse schatkist van in totaal € 3.937.131 is ontstaan. Uitgeschreven naar belastingmiddel komt dat neer op de volgende berekening van het fiscaal nadeel.

- Voor de vennootschapsbelasting : € 573.388

- Voor de inkomstenbelasting : € 2.414.959

- Voor de omzetbelasting : € 948.784

: € 3.937.131

Wisselend gebruik van ondernemingen

Zoals hiervoor beschreven is door de tijd genomen een beeld zichtbaar, waarbij allereerst [naam 1] handelt via eenmanszaken op zijn naam (periode januari 2016 tot en met januari 2018). Vervolgens gaat de handel kort over naar [naam 8] (periode januari 2018 tot en met april 2018 en ook kort in augustus 2018), waarna [naam 1] per september 2018 de handel in emballage voortzet vanuit een besloten vennootschap. Het document DOC-179 geeft inzicht in het verloop van 'gebruik van ondernemingen' door [naam 1] . [naam 1] verklaarde tijdens zijn verhoor dat hij de enige werkzame persoon was binnen 'zijn ondernemingen'. Met 'zijn ondernemingen' worden zowel de eenmanszaken van [naam 1] alsook de (verdachte) rechtspersonen [belanghebbende 1] B.V., [belanghebbende 3] B.V. en [belanghebbende 2] B.V. bedoeld. Het beeld dat ontstaat is dat zodra [naam 1] op enige wijze op weerstand stuit, bij bijvoorbeeld zijn afnemer [bedrijf 2] , bij de bank waar de (rechts)persoon een bankrekening aanhoudt, of bij de Belastingdienst, dat verdachte [naam 1] eieren voor zijn geld kiest door de onderneming waar hij op dat moment mee handelt (zoals een eenmanszaak of een van de besloten vennootschappen) te beëindigen en een andere huls zoekt voor zijn werkzaamheden. Dit alles om door te gaan waar hij mee bezig is en het zicht van banken en de Belastingdienst te belemmeren.

Aankondiging boekenonderzoek/ gebrekkige administratie

Op 30 oktober 2020 heeft de Belastingdienst een boekenonderzoek ingesteld bij de verdachte (rechts)personen, waarbij de Belastingdienst verzocht heeft om het aanleveren van o.a. administratie van de ondernemingen van verdachten. Op 6 november 2020 verschijnt [naam 1] op het kantoor van de Belastingdienst om enkele ordners te overleggen. Dat wat aan stukken door [naam 1] is overgelegd voldoet op geen enkele wijze aan een deugdelijke administratie. En daarnaast verklaarde [naam 1] op dat moment aan een medewerker van de Belastingdienst dat hij geen bankafschriften kan overleggen, aangezien hij die niet had omdat hij geen bankrekening heeft kunnen openen bij banken. Dit is volledig uit de lucht gegrepen, want [naam 1] had heeft in de periode 2016 tot en met 2020 de beschikking gehad over heel veel bankrekeningen bij verschillende banken. Over deze bankrekeningen zijn in voornoemde periode {2016-2020) in totaal transacties van meer dan tien miljoen euro gegaan. Hetgeen de opmerking van [naam 1] bijzonder ongeloofwaardig maakt. Daarnaast heeft [naam 1] honderden facturen opgemaakt gericht aan de afnemers van emballage, welke eveneens geen onderdeel uitmaakte van de administratie die door [naam 1] op 6 november 2020 aan de Belastingdienst is overgelegd. Dezelfde dag, 6 november 2020, wordt [belanghebbende 3] B.V. ontbonden wegens gebrek aan baten. (…)”

Beoordeling van het geschil

Omkering bewijslast

Hebben belanghebbenden overtuigend aangetoond dat de uitspraken op bezwaar onjuist zijn?

Redelijke schatting

3.2.2

Daarvan uitgaande zal de inspecteur op basis van de feiten en omstandigheden van het geval aanknopingspunten moeten verschaffen waaruit is af te leiden dat zijn berekening of schatting van het bedrag van de hiervoor in 3.2.1 bedoelde belastingaanslag redelijk en dus niet willekeurig is. [voetnoot: Vgl. HR 17 augustus 2018, ECLI:NL:HR:2018:1311, rechtsoverweging 2.4.] Waar het op aankomt is dat de inspecteur de hoogte van zijn schatting zodanig moet onderbouwen met feitelijke stellingen, dat die schatting de redelijkheidstoets kan doorstaan. [voetnoot: Vgl. HR 27 januari 2006, ECLI:NL:HR:2006:AV0401, rechtsoverweging 3.7.]

3.2.3

De beoordeling of een schatting redelijk (niet willekeurig) is, gaat niet zover dat de inspecteur feiten en omstandigheden aannemelijk moet maken die meebrengen dat de door hem gemaakte schatting overeenkomt met de werkelijk verschuldigde belasting. Een zo ver gaande eis zou de omkering van de bewijslast ongedaan maken. Juist vanwege het gebrek aan informatie voor de inspecteur, dat heeft geleid tot omkering en verzwaring van de bewijslast, zal hij bij zijn schatting op basis van gegevens waarover hij wel beschikt, binnen de grenzen van de redelijkheid een zekere – van de omstandigheden van het geval afhankelijke – beoordelingsruimte moeten hebben.”

31. De rechtbank zal hierna de vraag of de schattingen redelijk zijn beoordelen vanuit verschillende door partijen aangedragen gezichtspunten.

32. De rechtbank stelt voorop dat niet de opbrengsten uit verkopen van emballagegoederen en voertuigen als uitgangspunt zijn genomen voor de schattingen van de winstcorrecties bij belanghebbenden. Blijkens de controlerapporten zijn de schattingen gebaseerd op de bijschrijvingen op de bankrekeningen van belanghebbenden. Op een enkele uitzondering na (zie hierna onder 33 inzake [bedrijf 1] , een eenmanszaak van [naam 1] ) betreft dit bijschrijvingen afkomstig van derden. Bij het berekenen van de met Vpb belastbare winst is op deze bijschrijvingen de verschuldigde omzetbelasting in mindering gebracht. Gelet op de ernst van de gebreken in de administraties acht de rechtbank het redelijk en niet willekeurig om de belastbare winsten op deze wijze te schatten. Verweerder beschikte niet of nauwelijks over andere gegevens voor het opleggen van een (navorderings)aanslagen en de bijschrijvingen vormden in de gegeven omstandigheden het enige objectieve aanknopingspunt voor de gemaakte schattingen. Hierbij zijn brutowinstmarges in de emballagegroothandel in beginsel niet relevant en dit hoefde – anders dan belanghebbenden menen – dan ook niet te worden onderzocht. Uit de controlerapporten komt verder naar voren dat contante opbrengsten van door belanghebbenden verkochte voertuigen en emballagegoederen niet in de schatting van de winstcorrecties zijn betrokken, hoewel er wel aanwijzingen bestaan dat belanghebbenden naast de girale bijschrijvingen ook aanzienlijke contante opbrengsten hebben genoten. De voor de winstberekening in aanmerking genomen omzet is dan ook eerder te laag dan te hoog. Dat er geen onderzoek is gedaan naar het privévermogen en beschikbare privégelden van [naam 1] maakt de schattingen onder deze omstandigheden niet willekeurig.

33. De in het bezwaarschrift door belanghebbende 2 ingenomen stelling dat bijschrijvingen ontvangen van [bedrijf 1] ten onrechte als omzet van belanghebbende 2 zijn aangemerkt en dat het enkel gaat om mutaties in de rekening-courant kan de rechtbank niet volgen. Uit bevindingen in het onder 7.2 weergegeven controlerapport van belanghebbende 2 volgt dat aan deze bijschrijvingen 41 transacties ten grondslag hebben gelegen in de periode van 13 november 2019 tot en met 26 juni 2020 en dat bij twaalf van de 41 transacties in de bankafschriften een omschrijving is gegeven met het woord "factuur" met een bijbehorend nummer. De rechtbank acht het onder de gegeven omstandigheden niet onredelijk dat de betalingen door [bedrijf 1] op de bankrekening van belanghebbende 2 in aanmerking zijn genomen als resultaat op door belanghebbende 2 geleverde goederen of diensten aan [bedrijf 1] .

34. Indien voor de beoordeling van de redelijkheid van de schatting van de winstcorrecties bij belanghebbenden de verkoopwinsten op emballagegoederen en voertuigen als uitgangspunt worden genomen, dan komt de rechtbank niet tot een ander oordeel. Ook vanuit die optiek dient er rekening mee te worden gehouden dat belanghebbenden naast de in aanmerking genomen girale bijschrijvingen aanzienlijke contante opbrengsten hebben genoten uit verkopen van emballagegoederen en (met betrekking tot belanghebbende 1 en belanghebbende 3) voertuigen en dat die contante opbrengsten niet in de winstcorrecties zijn betrokken. De rechtbank overweegt voorts als volgt met betrekking tot de door belanghebbenden gemaakte berekeningen.

35. Belanghebbenden stellen dat in de emballagehandel zeer beperkte brutowinstmarges (minder dan 10%) plegen te worden behaald en dat, naast inkoopkosten wegens inkopen van emballagegoederen, ook rekening moet worden gehouden met overige kosten en dat de winstcorrecties te hoog zijn. Ter onderbouwing hebben belanghebbenden gewezen op brutowinstpercentages die volgens hen in de tussenhandel van emballagegoederen plegen te worden gerealiseerd. Hiertoe wijzen belanghebbenden op een notitie van [naam 1] over emballagehandel, advertenties van derden op [verkoopplatform] met betrekking tot te koop aangeboden pallets en gegevens van andere ondernemingen die zich bezighouden met (groot)handel in emballagegoederen. Contante opnamen zijn volgens belanghebbenden voorts ten onrechte in aanmerking genomen als winstuitdelingen aan [naam 1] . De contanten zijn opgenomen om emballagegoederen in te kopen, aldus belanghebbenden.

36. In de beroepschriften verwijzen belanghebbenden naar hun bezwaarschriften voor een berekening van de belastbare winsten. Belanghebbenden hebben daartoe in bezwaar een reconstructie gemaakt van hun (kas)administratie en daarbij is aan de hand van verkopen en bankmutaties een schatting van daarbij behorende inkoopkosten gemaakt.

36.1.

Volgens het bezwaarschrift van belanghebbende 1 bedraagt de omzet ten aanzien van emballagegoederen voor wat betreft 2018/2019 in totaal € 1.645.474,65 en bedragen de inkoopkosten € 1.480.937,22, zodat de brutowinstmarge op emballagegoederen € 164.537,47 bedraagt. Na aftrek van overige kosten en bijtelling van overige opbrengsten en winstmarges ter zake van autoverkopen, bedraagt de belastbare winst 2018/2019 volgens belanghebbende 1 in totaal € 151.837,67 in plaats van de door verweerder in aanmerking genomen belastbare winst van € 1.551.960.

36.2.

Volgens het bezwaarschrift van belanghebbende 2 bedraagt de omzet ten aanzien van emballagegoederen voor wat betreft 2019/2020 in totaal € 1.541.954,24 en bedragen de inkoopkosten € 1.387.758,91, zodat de brutowinstmarge op emballagegoederen € 154.195,33 bedraagt. Na aftrek van overige kosten en een negatieve winst van € 1.500 op de verkoop van enkele graafmachines, bedraagt de belastbare winst 2019/2020 volgens belanghebbende 2 in totaal € 148.635,19 in plaats van de door verweerder in aanmerking genomen belastbare winst van € 278.240.

36.3.

Volgens het bezwaarschrift van belanghebbende 3 bedraagt de omzet ten aanzien van emballagegoederen in 2020 € 1.353.318,52 en bedragen de inkoopkosten € 1.217.986,65, zodat de brutowinstmarge op emballagegoederen € 135.331,87 bedraagt. Na aftrek van overige kosten en bijtelling van overige opbrengsten en winstmarges ter zake van autoverkopen, bedraagt de belastbare winst 2020 volgens belanghebbende 3 € 134.365,69 in plaats van de door verweerder in aanmerking genomen belastbare winst van € 1.538.489.

37. Verweerder meent dat in het kader van een redelijke schatting van de winsten van belanghebbenden ervan uit mag worden gegaan dat belanghebbenden geen inkoopkosten en overige kosten hebben gemaakt ter zake van de verkopen van emballagegoederen.

38. Volgens het hierboven onder 30 weergegeven arrest dient te worden beoordeeld of verweerder voor het uitgangspunt dat geen inkoopkosten zijn gemaakt voldoende feiten en omstandigheden heeft aangevoerd die daartoe aanknopingspunten kunnen verschaffen. Verweerder hoeft dit niet aannemelijk te maken. Gelet op het ontbreken van betrouwbare administraties en de ernst van de administratieve gebreken zal verweerder hierbij een zekere beoordelingsruimte moeten worden gegund.

39. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende feiten en omstandigheden heeft aangevoerd die aanknopingspunten kunnen verschaffen om bij de schatting de door belanghebbenden gestelde contante inkoopkosten buiten aanmerking te laten. Daartoe overweegt de rechtbank als volgt.

40. Allereerst wijst de rechtbank op het feit dat belanghebbenden geen concrete en verifieerbare verklaringen hebben gegeven over de gestelde contante inkopen van emballagegoederen. Het dossier schreeuwt om een verklaring van belanghebbenden op dit punt. De administraties van belanghebbenden bieden geen aanwijzingen dat contante inkopen zijn gedaan (geen facturen, geen kasadministratie). In het verhoor bij de FIOD heeft [naam 1] zich steeds op zijn zwijgrecht beroepen als hem werd gevraagd naar leveranciers en concrete informatie inzake de gestelde contante inkopen (zie het onder 13 weergegeven overzichtsproces-verbaal, onder het kopje ’Inkoop emballage?’ en [# 6] , FIOD-dossier p. 172-264). Nu [naam 1] geen strafzaak meer boven het hoofd hangt vanwege eerdergenoemde procesafspraken (zie onder 15) is er in zoverre geen risico van zelfincriminatie en moet hij in dat opzicht worden geacht vrij te kunnen verklaren over de gestelde inkopen door belanghebbenden. Ter zitting heeft de rechtbank [naam 1] dan ook ruimschoots de gelegenheid gegeven om hierover te verklaren. Daarbij heeft de rechtbank gevraagd naar informatie die samenhangt met contante inkopen, zoals Whatsappgesprekken, e-mails of andere contacten met leveranciers van emballagegoederen (pallets en voor belanghebbende 3 ook kratten). [naam 1] heeft evenwel volstaan met de opmerking dat hij de namen van de leveranciers niet meer weet en dat hij niet meer beschikt over hun gegevens omdat hijzelf inmiddels andere telefoons en andere telefoonnummers heeft. De rechtbank acht het volstrekt ongeloofwaardig dat [naam 1] dienaangaande niets meer weet en ook geen informatie kan verschaffen over de leveranciers, te meer daar de inkoop in hoge volumes zou hebben plaatsgevonden en belanghebbenden slechts bij een beperkt aantal leveranciers emballagegoederen zouden hebben afgenomen (zie ook onder 11). Gelet op de omzet gaat het om zeer grote hoeveelheden. Dat (bonafide) leveranciers van zulke grote hoeveelheden verkopen contant zouden laten plaatsvinden en hierbij geen factuur zouden overhandigen, acht de rechtbank ongeloofwaardig. Het ontbreken van informatie inzake contante inkopen blijft voor rekening van belanghebbenden.

41. In het FIOD-dossier waarnaar verweerder verwijst – in het bijzonder het proces-verbaal AMB-005, p. 404 e.v. van het FIOD-dossier en het onder 13 weergegeven overzichtsproces-verbaal – zijn diverse feiten en omstandigheden opgesomd die doen vermoeden dat [naam 1] , zijn zakenpartner ( [naam 8] ) en belanghebbenden emballagegoederen uit diefstal of verduistering hebben verkregen (zie p. 437 FIOD-dossier voor een samenvatting). Hieronder bevinden zich ook emballagegoederen (minstens vijf vrachten kunststof pallets) die belanghebbende 1 in de voorliggende periode heeft verkocht (p. 412 e.v. FIOD-dossier). In AMB-005 komt ook naar voren dat [naam 1] in het kader van een klantenonderzoek aan een bank inkoopfacturen heeft verstrekt van (buitenlandse) ondernemingen die vermoedelijk niet bestaan of bestaan hebben, dat in meerdere gevallen de verkoopprijs van nieuwe Europallets lager is geweest dan de verkoopprijs die producenten van nieuwe pallets hanteren en dat [naam 1] vermoedelijk emballagegoederen afnam van een persoon die veroordeeld is voor diefstal en verduistering van kratten. Ook komt in het FIOD-dossier naar voren dat [naam 1] betrokken is geweest bij diefstal van gebruikte en ongebruikte kratten en dat de directeur van [bedrijf 2] heeft verklaard dat [bedrijf 4] ( [bedrijf 4] ) het vermoeden had dat de fust die werd ingeleverd door [naam 1] en zijn zakenpartner [naam 8] gestolen was (G- [# 7] , p. 3, FIOD-dossier p. 424-428). De [bedrijf 2] heeft op enig moment de samenwerking met [naam 1] dan ook gestopt. Het wisselend gebruik van ondernemingen, de onder 13 beschreven modus operandi en het feit dat belanghebbenden aanvankelijk hebben verklaard niet te beschikken over bankrekeningen, zijn eveneens feiten en omstandigheden die steun bieden aan het vermoeden dat de emballagegoederen niet op bonafide wijze zijn verkregen. De rechtbank heeft dit een en ander aan belanghebbenden voorgehouden ter zitting, maar belanghebbenden hebben desalniettemin geen enkel inzicht verschaft in de wijze waarop de emballagegoederen zijn verkregen en hebben volstaan met de blote stelling dat inkopen contant hebben plaatsgevonden bij niet nader genoemde personen.

42. Verweerder wijst er voorts op dat het dossier diverse aanwijzingen bevat die erop wijzen dat de heer [naam 1] de contante gelden uit bankopnamen en contante omzet niet heeft besteed aan de gestelde inkopen maar aan privéuitgaven. Zo bevinden zich in het dossier facturen gericht aan [naam 1] waaruit volgt dat in het jaar 2021 voor ongeveer € 65.000 aan luxe horloges en sieraden zijn aangekocht (p. 1959-1961 van het FIOD-procesdossier). Dit staat in schril contrast met het betoog van belanghebbenden dat slechts kleine winstmarges werden behaald met de emballagehandel. Desgevraagd heeft [naam 1] hiervoor ter zitting geen plausibele verklaring gegeven. [naam 1] heeft voorts aan diverse financiële instellingen verklaringen afgegeven waaruit kan worden opgemaakt dat hij contante bankopnamen voor andere doeleinden dan inkopen heeft gebruikt (AMB-005 onderdeel 3, FIOD-dossier, p. 432-435), namelijk voor privéuitgaven en het verstrekken van leningen. Ook dit geeft aanknopingspunten om ervan uit te gaan dat er geen contante inkopen hebben plaatsgevonden.

43. Onder verwijzing naar de uitspraak van rechtbank Noord-Holland van 18 januari 2022, ECLI:NL:RBNHO:2022:1300 (in hoger beroep bevestigd door Hof Amsterdam op 3 oktober 2023, ECLI:NL:GHAMS:2023:2447), stellen belanghebbenden dat er hoe dan ook rekening moet worden gehouden met inkoopkosten, dus ook in casu. Deze vergelijking gaat echter niet op. Uit de genoemde uitspraak volgt dat geen sprake was van omkering van de bewijslast, zodat de belanghebbende in die zaak kon volstaan met het aannemelijk maken van het bestaan en de hoogte van inkoopkosten en hoefde hij dit een en ander niet overtuigend aan te tonen. Bovendien kon in genoemde zaak worden vastgesteld dat de verkochte goederen niet afkomstig waren van diefstal door de belanghebbende zelf (rechtsoverweging 32 van de genoemde uitspraak van 18 januari 2022). Dat is in casu niet mogelijk nu belanghebbenden geen verklaring hebben gegeven over de gestelde contante inkopen. Ingeval van heling kan ervan worden uitgegaan dat enige vergoeding is betaald aan de verkoper. In AMB-005 gaat het voornamelijk om diefstal en verduistering. Voor zover sprake zou zijn geweest van heling (zie bijv. AMB-005 paragraaf 2.6.1 inzake inkoop van vermoedelijk gestolen emballage door [naam 1] bij ene [naam 10] ) kan weliswaar worden aangenomen dat belanghebbenden inkoopkosten hebben gemaakt, maar dan kan niet worden uitgegaan van de brutowinstpercentages die belanghebbenden hebben genoemd in het kader van de reguliere tussenhandel van emballagegoederen. Zonder nadere uitleg kan de rechtbank hier dan ook niets mee in het kader van een redelijke schatting.

44. Verweerder heeft gelet op het voorgaande voldoende aanknopingspunten gegeven voor het vermoeden dat geen contante inkopen hebben plaatsgevonden en dat de schattingen niet te hoog zijn. De stellingen van belanghebbenden dat beperkte winstmarges plegen te worden gemaakt in de tussenhandel van emballagegoederen zijn te algemeen en ontoereikend om de schattingen onredelijk hoog of willekeurig te achten.

45. De door belanghebbenden gestelde girale inkopen van emballagegoederen brengen de rechtbank evenmin tot het oordeel dat de schattingen onredelijk hoog of willekeurig zijn. De genoemde girale overboekingen betreffen een relatief beperkt deel van de gestelde totale inkoopkosten (zie onder 36), namelijk € 111.496 op een totaal van € 1.480.937,22 voor belanghebbende 1, € 141.929 op een totaal van € 1.387.758,91 voor belanghebbende 2 en € 99.148 op een totaal van € 1.217.986,65 voor belanghebbende 3. Verder ontbreken dienaangaande facturen en gaat het voor een groot deel om betalingen afkomstig van bankrekeningen van eenmanszaken van [naam 1] en niet om betalingen afkomstig van de bankrekeningen van belanghebbenden. Evenmin kan worden geverifieerd of het gaat om zakelijk uitgaven. Als ervan wordt uitgegaan dat uitgaven en ontvangsten die thuishoren bij belanghebbenden via bankrekeningen van de eenmanszaken van [naam 1] hebben plaatsgevonden, dient dit voor rekening van belanghebbenden te blijven. Gelet op de ernst van de gebreken in de administraties is het ondoenlijk hier nog een betrouwbare reconstructie van te maken en de opbrengsten en uitgaven toe te rekenen aan de juiste ondernemingen. De benadering van verweerder, waarbij is uitgegaan van de bijschrijvingen op de bankrekeningen van belanghebbenden, acht de rechtbank dan ook een betrouwbaardere manier om dubbeltellingen te voorkomen, dan de door belanghebbenden voorgestelde reconstructie.

46. De rechtbank is gelet op het voorgaande van oordeel dat met de gestelde inkoopkosten geen rekening hoeft te worden gehouden in het kader van een redelijke schatting. De rechtbank roept voorts in herinnering dat de winstcorrecties zijn gebaseerd op bijschrijvingen op de bankrekeningen van belanghebbenden en dat contante omzet uit emballageverkopen en autoverkopen daarbij niet in aanmerking is genomen. De opbrengsten uit autoverkopen zijn blijkens de controlerapporten van belanghebbende 1 en belanghebbende 3 niet afzonderlijk in aanmerking genomen bij de berekening van de winstcorrecties om dubbeltellingen te voorkomen, omdat de opbrengsten uit deze verkopen mogelijk al zijn begrepen in de bijschrijvingen op de bankrekeningen. Uit de controlerapporten kan echter worden opgemaakt dat een aanzienlijk deel van de opbrengsten van de verkochte voertuigen contant moet zijn ontvangen. Overigens ontbreekt een deel van de inkoopfacturen van de door belanghebbende 1 en belanghebbende 3 verkochte voertuigen, zodat de gestelde inkoopkosten in zoverre evenmin kunnen worden geverifieerd. Nu belanghebbende 2 betwist dat in- en verkopen van auto’s in Duitsland hebben plaatsgevonden en de winstcorrecties hier ook niet op zien, ziet de rechtbank evenmin aanleiding om in het kader van de redelijke schatting inkoopkosten ter zake van inkopen van auto’s in Duitsland in aanmerking te nemen bij belanghebbende 2.

47. De door belanghebbenden gestelde overige kosten geven evenmin aanleiding de winstcorrecties naar beneden bij de stellen. In bezwaar stelden belanghebbenden dat rekening moet worden gehouden met overige kosten voor een totaalbedrag van ongeveer € 40.000 (belanghebbende 1), € 4.000 (belanghebbende 2) en € 55.000 (belanghebbende 3). In de pleitnota hebben belanghebbenden de bedragen van overige kosten die volgens hen in aanmerking moeten worden genomen fors naar beneden bijgesteld op € 23.194,08 voor belanghebbende 1 en op € 6.223,18 voor belanghebbende 3. Het gaat volgens belanghebbenden onder andere om kosten van [verkoopplatform] , transportkosten, huisvestingskosten, bankkosten, internetkosten en advieskosten. Het betreft relatief geringe bedragen en ook hiervan is een deel via bankrekeningen van de eenmanszaken van [naam 1] betaald. Bovendien ontbreken facturen en staan er contante opbrengsten tegenover die niet in de winstcorrecties zijn betrokken (zie hierboven).

48. De rechtbank merkt op dat – anders dan belanghebbenden kennelijk menen – de berekening van de winstcorrecties van verweerder niet onverklaarbaar afwijken van de berekening van de FIOD van de benadelingsbedragen in de Vpb. Het in de pleitnota van belanghebbenden genoemde benadelingsbedrag van € 1.129.919 waarvan het Openbaar Ministerie in de strafzaak zou zijn uitgegaan ziet op het bedrag aan niet betaalde belastingen (Vpb en omzetbelasting) en laat de mogelijkheid open dat een aanzienlijk deel aan belastbare winsten in de Vpb niet is aangegeven. Voor zover belanghebbenden menen dat de rechtbank van de nadeelberekening van de FIOD zou moeten uitgaan in het kader van een redelijke schatting, brengt dit de rechtbank niet tot andere inzichten. Daartoe overweegt zij het volgende.

49. De FIOD heeft het fiscale nadeel wegens het opzettelijk niet en onjuist doen van de aangiften Vpb door belanghebbenden berekend in een afzonderlijk proces-verbaal (zie AMB-011, p. 12 e.v., FIOD-dossier, p. 545 e.v., DOC 194 en DOC 202). De FIOD komt uit op een belastbare winst van € 1.077.380 voor belanghebbende 1 (de belastbare winst bedraagt volgens verweerder € 1.551.960), € 796.409 voor belanghebbende 2 (volgens verweerder € 272,240) en € 575.763 voor belanghebbende 3 (volgens verweerder € 1.538.489). Het benadelingsbedrag betreft de hierover verschuldigde Vpb en bedraagt volgens het proces-verbaal respectievelijk € 259.345, € 187.102 en € 126.941 (FIOD-dossier, p. 558). In de berekening van de FIOD is alleen de omzet op facturen van zes afnemers in aanmerking genomen, hetgeen inzicht zou geven in een ‘ruime helft’ van de inkomende betalingen op de bankrekeningen van belanghebbenden (FIOD-dossier, p. 555). Voor zover de FIOD facturen of betalingen ten aanzien van inkoop van emballage heeft waargenomen zijn deze kosten als inkoopkosten meegenomen (FIOD-dossier, p. 556). Hierbij zijn facturen van [bedrijf 3] en inkoop van vermoedelijk gestolen emballage van [naam 10] in aanmerking genomen. Ook is bij de berekening van het fiscaal nadeel rekening gehouden met transportkosten inzake vervoer emballagehandel en overige kosten (kosten KvK) (FIOD-dossier, p. 557). Opmerking verdient voorts dat de autohandel niet in het FIOD-onderzoek is betrokken, zodat ook die winsten buiten beschouwing zijn gelaten in de nadeelberekening van de FIOD. In vergelijking met de nadeelberekening van de FIOD is de schatting van verweerder naar het oordeel van de rechtbank eerder te laag dan te hoog.

50. Gelet op voorgaande berekeningen, het ontbreken van een concrete en verifieerbare verklaring met betrekking tot de contante inkopen van de emballagegoederen, de gebreken in de administraties van belanghebbenden en de door verweerder verschafte aanknopingspunten, is de rechtbank van oordeel dat verweerder binnen de hem gegunde beoordelingsmarge is gebleven ten aanzien van de schattingen van de winsten van belanghebbenden op basis van de bijschrijvingen op hun bankrekeningen. De schattingen zijn redelijk en niet willekeurig. Het beroep faalt in zoverre.

51. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zorgvuldig heeft gehandeld bij de behandeling van het bezwaar. Ook zijn de uitspraken voldoende gemotiveerd. Dat belanghebbenden het niet eens zijn met de beslissingen van verweerder en de schattingen van de belastbare winsten onredelijk hoog vinden, maakt nog niet dat genoemde beginselen zijn geschonden. Voor zover belanghebbenden zich hebben beroepen op het gelijkheidsbeginsel, faalt dit reeds omdat geen vergelijkbare gevallen zijn aangedragen.

52. Van schending van het door belanghebbenden genoemde evenredigheidsbeginsel is evenmin sprake nu de schattingen berusten op een redelijke schatting. De omstandigheid dat de aanslagen zullen leiden tot persoonlijk faillissement van [naam 1] , brengt de rechtbank niet tot een ander oordeel. De rechtbank begrijpt dat deze beslissing ook grote financiële consequenties kan hebben voor [naam 1] persoonlijk, maar daarmee kan in het kader van de vaststelling van de belastbare winsten van belanghebbenden geen rekening worden gehouden.

53. Gelet op het vorenoverwogene dient het beroep van belanghebbende 2 (zaaknummer HAA 25/3787) gegrond te worden verklaard. De belastbare winst van belanghebbende 2 zal worden verminderd tot een bedrag van € 272.240. De beroepen van belanghebbende 1 en belanghebbende 3 (HAA 25/3742 en HAA 25/3733) zullen ongegrond worden verklaard.

54. Nu het beroep van belanghebbende 2 gegrond is, veroordeelt de rechtbank verweerder in de door belanghebbende 2 gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 3.200 (1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting (het informerend gesprek van 6 juni 2024) met een waarde per punt van € 666, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 934 en een wegingsfactor 1). Voorzover aan belanghebbende een toevoeging is verleend, moet verweerder de proceskostenvergoeding betalen aan de rechtsbijstandverlener.

55. Ook zal de rechtbank verweerder gelasten het door belanghebbende 2 betaalde griffierecht aan belanghebbende 2 te vergoeden.

56. Er is geen aanleiding voor een vergoeding van de proceskosten van belanghebbende 1 en belanghebbende 3.

Beslissing

• verklaart de beroepen van belanghebbende 1 (HAA 25/3742) en belanghebbende 3 (25/3733) ongegrond;

• verklaart het beroep van belanghebbende 2 (HAA 25/3787) gegrond;

• vernietigt de uitspraak op bezwaar van belanghebbende 2;

• vermindert de aan belanghebbende 2 opgelegde aanslag Vpb 2019/2020 tot een berekend naar een belastbare winst van € 272.240 en bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van belanghebbende 2 tot een bedrag van € 3.200, en

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 385 aan belanghebbende 2 te vergoeden.

1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.

2. het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de datum van verzending;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;

d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).