WAHV. De gedraging kan niet worden vastgesteld. Beroep gegrond. Proceskostenvergoeding.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Handel, Kanton en Bewind

locatie Zaanstad

Zaaknummer : 10406851 \ WM VERZ 23-205

CJIB-nummer : 248154153

Uitspraakdatum : 2 juni 2023

Uitspraak op een beroep als bedoeld in artikel 9 van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (WAHV) en proces-verbaal van de zitting

in de zaak van

[betrokkene]

gemachtigde : D. van Zon, Appjection B.V. te Amsterdam.

1.1.

Aan betrokkene is een administratieve sanctie (hierna te noemen: boete) opgelegd. Betrokkene heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond verklaard. Tegen die beslissing is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.

1.2.

De zaak is behandeld op de zitting van 23 mei 2023. Op de zitting is de vertegenwoordiger van de officier van justitie verschenen. Gemachtigde van betrokkene is ook verschenen.

1.3.

De vertegenwoordiger van de officier van justitie heeft op de zitting meegedeeld de beslissing en het standpunt te handhaven en heeft de kantonrechter verzocht om het beroep ongegrond te verklaren.

1.4.

De kantonrechter heeft na de zitting uitspraak gedaan.

De boete

2.1.

De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: een voertuig parkeren waar dat niet mag (bord E1, parkeerverbod(szone)).

2.2.

Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en heeft in het beroepschrift de gronden daarvoor aangevoerd.

2.3.

Betrokkene stelt dat de situatie ter plaatse onduidelijk en verwarrend is. Het bord op de lantaarnpijl geeft aan dat het verboden is te parkeren op twee plekken, één links en één rechts van de lantaarnpaal. Het is schijnbaar voor meer mensen niet duidelijk, want er wordt geparkeerd op de tweede plek naast de lantaarnpaal aan weerszijde. De gemachtigde stelt

2.4.

Op de zitting stelt de gemachtigde aanvullend dat betrokkene niet op de rijbaan heeft geparkeerd, maar op een ander weggedeelte. Daarom is de bebording niet van toepassing. Het gedeelte betreft een stuk niemandsland. Het bord E1 heeft dan geen werking omdat het bord E1 alleen voor de rijbaan geldt, aldus gemachtigde.

2.5.

De officier van justitie heeft een aanvullend proces-verbaal laten opmaken door de verbalisant. In dit aanvullend proces-verbaal is het volgende vermeld: “…Ik zag toen een motorvoertuig (…) geparkeerd staan buiten een parkeervak op de Schapenmarkt. (…) De Schapenmarkt is een parkeerplaats in het centrum van Purmerend. In het gehele centrum van Purmerend geldt een parkeerverbod(zone), aangeduid door bord E1(zone) van het RVV 1990. (…) Ik verbalisant zag dat de auto op een verhard, onbegroeid terrein deel stond, die eigendom is van de Gemeente Purmerend (zie bijgevoegde foto) Ik, verbalisant, zie dat betrokkene aanvoert dat de bebording ‘verboden parkeren’ onduidelijk aangeeft dat daar niet geparkeerd mag worden. De ter plaatse aanwezige bebording betreft geen bebording uit het RVV 1990 en heeft zodoende enkel een waarschuwende functie. De bebording doet niet af aan de op de toegangswegen geplaatste E1(zone) bebording.”

2.6.

De kantonrechter is van oordeel dat niet is komen vast te staan dat de gedraging is verricht. Daarbij is het volgende van belang. Naar aanleiding van de door de gemachtigde overgelegde foto’s van de situatie ter plaatse en de aanvullende toelichting ter zitting, is de kantonrechter van oordeel dat het voertuig van betrokkene niet op de rijbaan stond geparkeerd, maar op een braakliggend terrein. Het braakliggende terrein met verharde ondergrond aan de Schapenmarkt in Purmerend betreft niet de rijbaan, noch een voetpad, fietspad, fiets/bromfietspad of ruiterpad en valt dus onder een ‘ander weggedeelte’. Onder verwijzing naar het arrest van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden overweegt de kantonrechter dat het parkeerverbod, aangegeven met bord E1 als bedoeld in bijlage 1 van het RVV 1990, zich niet tot dit terrein uitstrekt.

2.7.

Nu de gedraging niet vaststaat, is de boete ten onrechte opgelegd. Het beroep is daarom gegrond. De beschikking waarbij de boete is opgelegd en de beslissing van officier van justitie zullen worden vernietigd.

2.8.

Het verzoek om een proceskostenvergoeding wordt toegewezen, omdat betrokkene gelijk krijgt. Met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht zullen die kosten worden vastgesteld op een bedrag van in totaal € 1.284,75. Daarbij is voor de procedure bij de officier van justitie een proceskostenvergoeding bepaald van € 447,75 (1,5 punten voor het beroepschrift en de hoorzitting, wegingsfactor 0,5, waarde per punt € 597,00) en voor de procedure bij de kantonrechter een proceskostenvergoeding van € 837,00 (2 punten voor het beroepschrift en de zitting, wegingsfactor 0,5, waarde per punt € 837,00).

boete is opgelegd;