Ambtshalve toetsing. Verstek. Tussenvonnis. Gelegenheid toelichten naleving (pre)contractuele…

Zaaknr./rolnr.: 11967446 \ CV EXPL 25-7662

Uitspraakdatum: 29 juli 2026

Tussenvonnis van de kantonrechter in de zaak van:

Wittebrug Lease B.V., mede handelend onder de naam IKRIJ.NL

te 's-Gravenhage

de eisende partij

gemachtigde: [gemachtigde]

tegen

[gedaagde]

te [plaats]

de gedaagde partij

niet verschenen

De eisende partij heeft de gedaagde partij gedagvaard. Tegen de gedaagde partij is verstek verleend.

De eisende partij vordert veroordeling van de gedaagde partij tot betaling van € 5.858,14 aan hoofdsom, te vermeerderen met de buitengerechtelijke incassokosten, de wettelijke rente en de proceskosten.

De vordering is gebaseerd op een overeenkomst op afstand tussen een handelaar en een consument. Bij het sluiten van dergelijke overeenkomsten moet ter bescherming van de consument aan de wettelijke (pre)contractuele informatieplichten van de artikelen 6:230m lid 1 en 6:230v van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden voldaan. Dat aan deze plichten is voldaan, moet gemotiveerd worden gesteld en onderbouwd. De kantonrechter moet er ambtshalve op toezien dat die voorschriften worden nageleefd, dus ook als er geen verweer is gevoerd.

Weliswaar heeft de eisende partij in zeer algemene bewoordingen gesteld dat zij heeft voldaan aan de op haar rustende (pre)contractuele informatieplichten, maar zij heeft dit op geen enkele manier onderbouwd. Zij heeft namelijk nagelaten een met schermafdrukken onderbouwde toelichting op het aanmeldproces te overleggen, zodat de kantonrechter niet kan vaststellen dat aan de gedaagde partij op duidelijke en begrijpelijke wijze de in artikel 6:230m lid 1 BW bedoelde essentiële informatie is verstrekt. Ook heeft zij niet toegelicht op welke wijze zij heeft voldaan aan de contractuele verplichting van artikel 6:230v lid 7 BW. De kantonrechter wijst de eisende partij erop dat het ontbreken van een dergelijke onderbouwing in eventuele vervolgzaken kan leiden tot afwijzing van de vordering.

De kantonrechter moet onderzoek doen naar (mogelijk) oneerlijke bedingen in de toepasselijke algemene voorwaarden. Volgens Richtlijn 93/13/EEG betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten is een beding oneerlijk wanneer dit het evenwicht tussen de wederzijdse rechten en verplichtingen ten nadele van de consument aanzienlijk verstoort. De kantonrechter moet in iedere procedure over ieder onderdeel van de vordering beoordelen of daarover in de algemene voorwaarden afspraken zijn gemaakt en of die afspraken al dan niet oneerlijk zijn ten opzichte van de consument. Als de kantonrechter oordeelt dat een contractuele afspraak oneerlijk is, moet het beding worden vernietigd en moet de vordering op dat onderdeel worden afgewezen (ook als de eisende partij in de procedure een beroep doet op wettelijke bepalingen in plaats van op die contractuele afspraak).

Op de overeenkomst(en) zijn de volgende algemene voorwaarden van toepassing verklaard: ‘Algemene voorwaarden IKRIJ.NL: auto abonnement versie 1.1’, van 4 maart 2024 (hierna: de algemene voorwaarden).

In dit beding wordt ten nadele van de consument afgeweken van het bepaalde in artikel 6:96 van het Burgerlijk Wetboek (BW) en het Besluit vergoeding buitengerechtelijke incassokosten. Er wordt immers van uitgegaan dat alle (‘redelijke’) kosten verschuldigd zijn. Daarbij is geen maximum opgenomen, wat ertoe leidt dat onbeperkte kosten voor rekening van de consument zouden kunnen komen. Dat zou tot gevolg hebben dat de consument belast wordt met hogere kosten dan wettelijk is toegestaan. Tot slot volgt uit de tekst van het beding dat de incassokosten al verschuldigd zijn zodra de vordering uit handen wordt gegeven, terwijl de wettekst voorschrijft dat éérst nog een zogenoemde veertiendagenbrief moet worden verstuurd.

Het beding is daarom vermoedelijk oneerlijk. De kantonrechter is voornemens om dit beding op dit punt te vernietigen en de vordering tot vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten af te wijzen. De eisende partij zal echter de gelegenheid krijgen om op dit voorlopige oordeel te reageren.

Artikel 4.7 van de algemene voorwaarden is ook een rentebeding. Dat is door de kantonrechter getoetst en niet oneerlijk bevonden.

De eisende partij krijgt de gelegenheid om bij akte de onder 2.4 bedoelde toelichting te geven en om te reageren op het voorlopig uitgesproken oordeel over de oneerlijkheid van het incassokostenbeding.

Als aan de hierboven bedoelde opdracht niet of niet volledig wordt voldaan, zal de kantonrechter daaraan op grond van de artikelen 22 en 139 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering de gevolgen verbinden die zij geraden acht.

Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.

De kantonrechter:

verwijst de zaak naar de rol van 26 augustus 2026 om de eisende partij de gelegenheid te geven om bij akte de onder 2.4 bedoelde toelichting te geven en te reageren op het voorlopig uitgesproken oordeel over de oneerlijkheid van het incassokostenbeding;

houdt iedere verdere beslissing aan.