Kantonrechter. Vrijspraak voor artikel 450 van het Wetboek van Strafrecht (nalaten hulpverlening bij levensgevaar).

Parketnummer: 15/217366-22

Uitspraakdatum: 31 oktober 2023

Tegenspraak

Schriftelijk vonnis

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 18 oktober 2023 in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1990 te [geboorteplaats] ,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:

[adres] .

De kantonrechter heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. J.M. Lengers en van wat de verdachte en haar raadsman, mr. J.W. Vedder, advocaat te Rotterdam, naar voren hebben gebracht.

zij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 15 februari 2021 tot en met 16 februari 2021, in ieder geval op een tijdstip omstreeks de late avond en nacht van 15 op 16 februari 2021 te Haarlem, in ieder geval in Nederland als getuige van het ogenblikkelijke levensgevaar waarin [slachtoffer] verkeerde, heeft nagelaten deze hulp te verlenen of te verschaffen, die zij hem, zonder gevaar voor zichzelf of anderen redelijkerwijs te duchten, kon verlenen of verschaffen, te weten het inschakelen van noodzakelijke en/of adequate medische hulp voor die [slachtoffer] en/of het bellen van het alarmnummer 112,

waarna de dood van de hulpbehoevende is gevolgd.

De verdachte en [getuige] hebben verklaard dat [slachtoffer] aan het begin van de avond van 15 februari 2021 in de woning van de verdachte kwam. [getuige] was daar op dat moment al. De verdachte heeft verklaard dat zij zag dat [slachtoffer] onder invloed was, omdat hij erg zweette, erg druk was en ongepaste opmerkingen maakte. De verdachte wist dat [slachtoffer] GHB gebruikte. De verdachte heeft [slachtoffer] in haar woning amfetamine verstrekt nadat hij daarom had gevraagd. [getuige] heeft verklaard dat [slachtoffer] onder invloed was van drank en GHB. De verdachte en [getuige] hebben verklaard dat zij de woning rond 21.15/21.30 uur hebben verlaten. [slachtoffer] bleef achter in de woning. De verdachte heeft verklaard dat zij rond 23.30 uur terugkwam in haar woning en dat [slachtoffer] toen voor de bank op de grond lag. Zij heeft toen een dekentje op hem gelegd en is in haar slaapkamer gaan slapen. De verdachte heeft verklaard dat zij, toen zij ’s ochtends wakker werd een ‘onderbuikgevoel’ had, dat zij in haar auto is gestapt en heeft rondgereden, dat zij terug naar huis is gegaan en bij [slachtoffer] is gaan kijken die toen koud aanvoelde en dat zij vervolgens naar de buurvrouw is gegaan die 112 heeft gebeld.

De verdachte heeft verklaard dat, op het moment dat zij en [getuige] rond 21.15/21.30 uur haar woning verlieten, [slachtoffer] op haar bank zat of hing en dat hij weliswaar onder invloed was maar dat hij wel aanspreekbaar was. [getuige] heeft verklaard dat [slachtoffer] op de bank lag, dat hij wilde gaan slapen of sliep en dat hij niet heeft meegekregen of [slachtoffer] aanspreekbaar was. [getuige] heeft verder verklaard dat [slachtoffer] er slecht aan toe was, maar uit zijn verklaring blijkt niet op welke door hem gedane waarnemingen dit was gebaseerd, anders dan dat hij wist dat [slachtoffer] verdovende middelen had gebruikt. Overige informatiebronnen op grond waarvan de toestand van [slachtoffer] op dat moment kan worden vastgesteld, ontbreken. De kantonrechter kan op basis van deze verklaringen niet (voldoende) vaststellen dat op het moment dat de verdachte de woning verliet, sprake was van een ogenblikkelijk levensgevaar waarin [slachtoffer] verkeerde en dat dat ook kenbaar was voor de verdachte. Dit betekent dat niet vastgesteld kan worden dat de verdachte in het tijdsbestek tot het verlaten van de woning om 21.15/21.30 uur ten onrechte heeft nagelaten om hulp in te schakelen.

De verdachte heeft verklaard dat toen zij rond 23.30 uur terug kwam in de woning, zij [slachtoffer] op de grond zag liggen en dat zij dacht dat hij sliep. Gelet op de hiervoor besproken constatering dat [slachtoffer] in de periode tussen 15 februari 2021 om ongeveer 20.00 uur en 16 februari om 00.15 uur moet zijn overleden, kan niet worden uitgesloten dat [slachtoffer] op dat moment al was overleden. Dat de verdachte heeft verklaard dat het dekentje de volgende ochtend niet meer op zijn plek zou hebben gelegen, acht de kantonrechter onvoldoende om vast te stellen dat [slachtoffer] om ongeveer 23.30 uur nog leefde, nu de verdachte eveneens heeft verklaard dat zij niet meer zeker wist of het denkentje er nog lag. Dat betekent dat niet met voldoende zekerheid kan worden vastgesteld dat de verdachte op dat moment ten onrechte heeft nagelaten om hulp in te schakelen waarna [slachtoffer] is overleden.

Dit brengt mee dat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden hetgeen de verdachte ten laste is gelegd, zodat zij daarvan moet worden vrijgesproken.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. J.C. van den Bos, kantonrechter,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. H.S. Singeling,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 31 oktober 2023.