Verzoek op grond van de Wet open overheid van Wakker Dier over het toezicht op verzamelplaatsen door de…

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummers: LEE 26/2352 en LEE 26/2353

uitspraak van de voorzieningenrechter van 28 oktober 2026 op het beroep en het verzoek om voorlopige voorziening in de zaken tussen

en

Als derde-partij neemt aan de zaken deel: Stichting Wakker Dier uit Amsterdam (Wakker Dier) (gemachtigde: T.J. van Alten).

1. Deze uitspraak gaat over een verzoek op grond van de Wet open overheid (Woo), ingediend door Wakker Dier. Eiseres is het niet eens met het besluit op dit verzoek. Zij heeft daarom beroep ingesteld en verzocht om een voorlopige voorziening. Zij voert een aantal gronden aan. Aan de hand van deze gronden beoordeelt de voorzieningenrechter het besluit op bezwaar over het Woo-verzoek.

De voorzieningenrechter komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Omdat de voorzieningenrechter uitspraak doet op het beroep, wijst hij het verzoek om een voorlopige voorziening af.

1. alle documenten waaruit blijkt hoeveel runderen (inclusief kalveren), varkens (inclusief

2. alle documenten waaruit blijkt hoeveel fysieke inspecties zijn uitgevoerd bij

3. alle documenten waaruit blijkt hoe vaak bij inspecties bij verzamelplaatsen ondersteuning

4. alle rapporten van bevindingen, inspectierapporten, schriftelijke waarschuwingen,

5. alle documenten waaruit blijkt hoeveel runderen (inclusief kalveren), varkens (inclusief

Verweerder heeft het verzoek intern doorgeleid naar de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) en naar de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). Over het RVO-deel van het verzoek gaat de uitspraak van de voorzieningenrechter van deze rechtbank van 18 maart 2026.

Verweerder heeft op het NVWA-deel van het Woo-verzoek beslist bij primair besluit van 24 december 2025, gericht tot Wakker Dier. Hiertegen heeft eiseres bezwaar gemaakt. Met het bestreden besluit van 30 juni 2026 heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit en de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening.

Eiseres heeft verzocht anoniem te procederen. Bij tussenbeslissing van 28 september 2026 heeft de rechtbank dit verzoek afgewezen.

Wakker Dier heeft schriftelijk gereageerd op het verzoek.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 21 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres, de gemachtigde van verweerder en namens Wakker Dier de gemachtigde en E. Draaisma.

Omdat de voorzieningenrechter na afloop van de zitting tot de conclusie is gekomen dat nader onderzoek niet kan bijdragen aan de beoordeling van de zaak beslist hij ook op het beroep van eiseres daartegen.

De wettelijke regels en beleidsregels die van belang zijn voor deze zaak, staan in de bijlage bij deze uitspraak.

Ter zitting heeft de gemachtigde van eiseres de gronden van het beroep en het verzoek beperkt tot de weigeringsgronden van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woo (vertrouwelijk meegedeelde bedrijfs- en fabricagegegevens) en 5.1., tweede lid, aanhef en onder h, van de Woo (beveiliging van personen en bedrijven en voorkomen van sabotage).

Wakker Dier heeft opgemerkt dat het niet om gaat om gegevens die vertrouwelijk aan de overheid zijn medegedeeld maar om gegevens die door de NVWA zijn verzameld tijdens de controles.

De voorzieningenrechter deelt het standpunt van Wakker Dier dat niet wordt voldaan aan de voorwaarden genoemd in artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woo. De namen opgenomen in de rapportages zijn eigen bevindingen van de NVWA. Het gaat dus niet om informatie die die bedrijven zelf aan de overheid hebben meegedeeld, laat staan dat zij dat vertrouwelijk hebben gedaan. Reeds hierom is de weigeringsgrond van artikel 5.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woo niet van toepassing. De voorzieningenrechter laat daarom verder in het midden of de gegevens die eiseres noemt ook daadwerkelijk bedrijfs- en fabricagegegevens zijn. Dit betekent dat verweerder terecht niet op grond van deze bepaling is overgegaan tot het weglakken van de door eiseres aangeduide namen.

Ter zitting heeft de gemachtigde van eiseres toegelicht dat als de namen van eiseres en van zakenrelaties bekend worden, activisten daarvan ook op de hoogte zullen raken. Het worden dan uitnodigingen aan activisten die kwaadwillig zijn. Eiseres wijst op een voorval van deze maand bij een slachterij in Apeldoorn. Eiseres is leverancier aan de slachterij.

Wat betreft deze weigeringsgrond heeft verweerder terecht gewezen op de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 8 februari 2023 en van 12 juli 2023. Hierin spreekt de Afdeling, samengevat, uit dat het niet noodzakelijk is dat aannemelijk wordt gemaakt dat een concreet bedrijf onevenredige gevolgen van de openbaarmaking zal ondervinden, maar dat de enkele vrees niet voldoende is voor de conclusie dat openbaarmaking van de bedrijfsnamen daadwerkelijke schade zal toebrengen aan de met de geheimhouding van de bedrijfsnamen gediende belangen. De verwijzing naar berichten in de media over incidenten bij slachterijen in het verleden leveren mede daarom geen concrete, actuele aanknopingspunten voor een dergelijke aanname op.

Zonder af te doen aan de vrees van eiseres voor extremistische acties, oordeelt de voorzieningenrechter dat onvoldoende concreet is geworden dat er een dreiging is dat dergelijke acties bij eiseres zullen plaatsvinden. Zoals ter zitting is besproken, heeft het bedrijf van eiseres nog nooit te maken gehad met dierenrechtenactivisten Eiseres heeft niet gesteld dat bij andere bedrijven, waarvan de namen in de stukken staan, sprake is geweest van (dreigend) dierenrechtenactivisme. Ook uit het krantenbericht over een incident bij een slachterij waarnaar eiseres verwijst kan geen concrete dreiging worden afgeleid. Uit dat bericht blijkt niet dat er een relatie is met dierenrechtenactivisme. Er staat alleen maar dat er een incident is geweest en dat de politie de zaak onderzoekt. Verweerder is terecht niet op grond van 5.1., tweede lid, aanhef en onder h, van de Woo overgegaan tot verdergaande beperking van de openbaar te maken gegevens.

6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de door verweerder voorgenomen openbaarmaking plaats mag vinden. Omdat het beroep ongegrond is, is er geen aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.

De voorzieningenrechter:

Deze uitspraak is gedaan door mr. W.R. van der Velde, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. H.A. Hulst, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 28 oktober 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Wet open overheid

Artikel 5.1. Uitzonderingen