Voorlopige voorziening. Sluiting bedrijfspand op grond van de Opiumwet. Bezwaar geen redelijke kans van…

Zittingsplaats Zwolle

Bestuursrecht

zaaknummer: ZWO 26/2683

hierna: [verzoeker] ,

(gemachtigde: mr. J.W. Bosman),

en

hierna: de burgmeester,

(gemachtigde: [gemachtigde] ).

1. Deze uitspraak gaat over het besluit van de burgemeester om het bedrijfspand van [verzoeker] aan de [adres 1] voor drie maanden te sluiten. [verzoeker] heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Volgens [verzoeker] is de sluiting niet evenredig. De burgemeester had moeten volstaan met een last onder dwangsom. [verzoeker] treft geen verwijt, en bovendien heeft de sluiting voor hem grote financiële consequenties.

Naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter is het besluit niet onrechtmatig. De burgemeester kon en mocht afwijken van zijn eigen beleidsuitgangspunt dat in plaats van een last onder dwangsom een last onder bestuursdwang wordt opgelegd. Ook is er op voorhand geen aanleiding om aan te nemen dat [verzoeker] als eigenaar en verhuurder van het pand een dusdanig gering verwijt treft dat de sluiting niet evenredig is. Tot slot heeft [verzoeker] niet onderbouwd dat de sluiting grote financiële consequenties voor hem heeft en wegen zijn belangen bij schorsing niet zwaarder dan de belangen van de burgemeester bij sluiting van het pand. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af.

2. [verzoeker] is eigenaar van een bedrijfspand aan de [adres 1] (het bedrijfspand). Het bedrijfspand bestaat uit een grote hal waaraan verschillende ruimtes grenzen. Dit zijn de ruimtes A, B, C, D, en E. [verzoeker] verhuurde in ieder geval de ruimtes D en E.

De burgemeester heeft een bestuurlijke rapportage van de politie ontvangen. Daaruit volgt dat op 3 juli 2026 een controle op de A1 plaatsvond waarbij een bestelauto werd aangetroffen met daarin meerdere jerrycans aceton. De bestuurder van de bestelauto heeft verklaard deze jerrycans kort daarvoor bij het bedrijfspand te hebben opgehaald. Vervolgens heeft de politie op 8 juli 2026 het bedrijfspand onderzocht. In de ruimtes D en E werden grote hoeveelheden chemicaliën en grondstoffen voor het produceren van synthetische drugs aangetroffen. In ruimte D werd daarnaast een aantal jerrycans drugsafval aangetroffen. Ook zijn in het pand gestolen voertuigen en gestolen kentekenplaten gevonden. Verder is in de rapportage opgenomen dat uit buurtonderzoek is gebleken dat er in de avonduren loop is geconstateerd tussen het perceel aan de [adres 1] en de [adres 2] . Daarnaast zijn er op 8 juli 2026 twee personen gezien die zoekend rondkeken en in een zwart busje kwamen aanrijden.

Bij brief van 14 augustus 2026 heeft de burgemeester het voornemen geuit om het bedrijfspand voor drie maanden te sluiten.

[verzoeker] heeft op het voornemen gereageerd met een zienswijze.

De burgemeester heeft met het bestreden besluit van 23 september 2026 het bedrijfspand gesloten voor de duur van drie maanden, met ingang van 6 oktober 2026 om 10.00 uur tot 7 januari 2027 om 10.00 uur.

[verzoeker] heeft bezwaar gemaakt tegen het bestreden besluit en de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De burgemeester heeft per e-mail van 5 oktober 2026 te kennen gegeven de sluiting van het pand op te schorten tot een week na deze uitspraak.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 26 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: [verzoeker] en zijn gemachtigde en de gemachtigde van de burgemeester.

Het beoordelingskader

3. Als tegen een besluit voorafgaand aan een mogelijk beroep, bezwaar wordt gemaakt kan de voorzieningenrechter van de bestuursrechter die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, op verzoek een voorlopige voorziening treffen. De voorzieningenrechter kan dat doen als onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.

De voorzieningenrechter beoordeelt eerst of sprake is van een spoedeisend belang. Daarna verricht de voorzieningenrechter een voorlopige beoordeling van de rechtmatigheid van het onderliggende besluit en daarmee van de kans van slagen van het bezwaarschrift en weegt zij de belangen van de partijen bij een schorsing. Daarbij geldt dat hoe zekerder de voorzieningenrechter is over de rechtmatigheid van het bestreden besluit, hoe minder ruimte er is om gewicht toe te kennen aan de belangen van [verzoeker] bij een schorsing.

4. De voorzieningenrechter is van oordeel dat [verzoeker] een spoedeisend belang heeft bij een beoordeling van de voorzieningenrechter van zijn verzoek, omdat hij als gevolg van het besluit drie maanden lang in het geheel geen gebruik kan maken van het bedrijfspand dat hij in eigendom heeft. Anders dan de burgemeester naar voren heeft gebracht is een spoedeisend belang in een zaak als deze niet alleen gelegen in een eventuele financiële noodsituatie die als gevolg van het besluit ontstaat.

5. De burgemeester is op grond van artikel 13b, eerste lid, aanhef, en onder b, van de Opiumwet bevoegd om een lokaal te sluiten als in dat lokaal onder meer een voorwerp of stof als bedoeld in artikel 10a, eerste lid, onder 3°, van die Opiumwet voorhanden is. Dit zijn kortgezegd stoffen en voorwerpen die bestemd zijn om het vervaardigen van drugs voor te bereiden of te bevorderen.

[verzoeker] betwist niet wat door de politie op 8 juli 2026 in het bedrijfspand is aangetroffen. Ook is niet in geschil dat de burgemeester zijn bevoegdheid als bedoeld in artikel 13b van de Opiumwet mocht aanwenden. [verzoeker] betwist wel de invulling van die bevoegdheid, maar dat is een aspect dat de voorzieningenrechter in het kader van de evenredigheid zal bespreken.

Volgens [verzoeker] had de burgemeester op grond van zijn eigen ‘Beleidsregel artikel 13b Opiumwet’ (de beleidsregel) moeten volstaan met het opleggen van een last onder dwangsom. De burgemeester heeft onterecht op basis van artikel 4, derde lid, van de beleidsregel afgeweken van zijn eigen uitgangspunt. Dit artikel biedt daarvoor geen grondslag.

In de beleidsregel is een handhavingstabel opgenomen. Hieruit volgt dat de burgemeester als uitgangspunt hanteert dat in het geval van voorbereidingshandelingen in een lokaal, bij de eerste overtreding een last onder dwangsom wordt opgelegd. Tussen partijen is niet in geschil dat in de voorliggende situatie de burgemeester dit uitgangspunt in beginsel ook hanteert.

De voorzieningenrechter constateert dat in ieder geval artikel 4, eerste lid, van de beleidsregel de burgemeester ruimte biedt om af te wijken van het eigen uitgangpunt dat in een situatie zoals hier aan de orde een last onder dwangsom wordt opgelegd. De burgemeester heeft ook gemotiveerd waarom hij aanleiding heeft gezien een last onder bestuursdwang op te leggen. Daarbij is voor de burgemeester onder meer van belang dat er aanwijzingen zijn dat het bedrijfspand een logistieke functie in de drugsketen vervulde en dat het bedrijfspand werd gebruikt voor de georganiseerde criminaliteit. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter heeft de burgemeester daarom in plaats van een last onder dwangsom een last onder bestuursdwang kunnen opleggen en is het besluit daardoor niet onrechtmatig.

[verzoeker] stelt dat hij zijn zorgplicht als verhuurder is nagekomen en hem geen verwijt treft.

De verwijtbaarheid van de belanghebbende kan een rol spelen bij de vraag of de sluiting evenwichtig is. Daarbij geldt als uitgangspunt dat verhuurders concreet toezicht moeten houden op het gebruik van een pand dat zij verhuren. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter blijkt uit hetgeen [verzoeker] heeft aangevoerd over de mate van controle die hij als verhuurder heeft uitgevoerd niet op voorhand dat [verzoeker] geen verwijt treft en het besluit daarom onrechtmatig is. Daarbij betrekt de voorzieningenrechter ook de grote hoeveelheid stoffen en de gestolen auto’s die in het pand zijn gevonden.

[verzoeker] stelt dat hij door het besluit in financiële nood komt.

[verzoeker] heeft zijn stelling dat hij door de sluiting grote en financiële consequenties ondervindt niet onderbouwd. Hij heeft weliswaar financiële stukken overgelegd, maar daaruit blijken naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter geen financiële gevolgen die het besluit op voorhand onevenredig maken en die tot een andere afweging van de burgemeester hadden moeten leiden.

8. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter is het besluit evenredig en daarom niet onrechtmatig. Dit maakt dat het bezwaar van [verzoeker] geen redelijke kans van slagen heeft. Ook wegen de belangen van [verzoeker] bij schorsing van het besluit niet zwaarder dan de belangen van de burgemeester bij sluiting van het pand. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. Dat betekent dat het bedrijfspand voor drie maanden wordt gesloten met ingang van een week na de dag van deze uitspraak.

Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Piksen, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. J.C. Smitstra, griffier en uitgesproken in het openbaar op

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: