Civiel recht overig

Ontslag bewindvoerder en schadevergoeding.

Rechtbank Rotterdam, 20 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 20 oktober 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Dordrecht
Datum uitspraak
20 oktober 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
11981635 BM VERZ 25-3387
Procedure
Beschikking
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:15200
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontslag bewindvoerder en schadevergoeding.

Uitspraak

RECHTBANK ROTTERDAM

zaaknummer: 11981635 BM VERZ 25-3387

uitspraak: 20 oktober 2026

beschikking van de kantonrechter, zitting houdende te Dordrecht, inzake een klacht over de bewindvoerder

over de goederen van

[betrokkene] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1952,

wonende te [postcode 1] [woonplaats] , [adres 1] ,

hierna te noemen betrokkene.

Verloop van de procedure

De dochter van betrokkene, [klaagster] (hierna: klaagster) heeft een klacht ingediend tegen de bewindvoerder, [bewindvoerder] van [handelsnaam] te [plaats] . Klaagster verzoekt de kantonrechter, samengevat, om te beoordelen of de bewindvoering zorgvuldig en in het belang van betrokkene is uitgevoerd en of correcties en/of vervanging van de bewindvoerder noodzakelijk zijn.

De klacht is behandeld op de zitting van 3 februari 2026. Daarbij waren betrokkene, klaagster en de bewindvoerder aanwezig.

De beoordeling van de klacht

1. Klaagster heeft op 24 november 2025 een klacht (onderbouwd met stukken) ingediend tegen de bewindvoerder, daarbij een aantal verzoeken gedaan, en zich op het standpunt gesteld, samengevat, dat de bewindvoerder niet in het belang van betrokkene heeft gehandeld, door niet of ondeugdelijk verantwoorde bedragen, waaronder maandelijkse bedragen van € 500,-, over te maken naar de zoon van betrokkene (tevens de broer van klaagster), [persoon A] (hierna: [persoon A] ).

De bewindvoerder heeft hierop bij brief van 1 december 2025 gereageerd.

2. Ter zitting is de werkwijze van de bewindvoerder besproken om het leefgeld voor betrokkene met diens instemming te betalen aan [persoon A] en (na enkele jaren) ook zonder dat [persoon A] die uitgaven aan de bewindvoerder hoefde te verantwoorden. Klaagster, van wier bestaan de bewindvoerder pas vorig jaar op de hoogte is geraakt, stelt dat zij dat pas vorig jaar heeft ontdekt. Dat was voor klaagster de aanleiding om een klacht in te dienen. De bewindvoerder heeft ter zitting verklaard dat zij deze werkwijze niet meer hanteert sinds juni 2025. Deze stelling correspondeert met een door haar nadien overgelegd transactieoverzicht over geheel 2025, waarin zes betalingen van € 500,- aan [persoon A] voorkomen. Ook heeft de bewindvoerder verklaard dat in de financiële situatie van betrokkene een leefgeld van € 80,- per week passend zou zijn. Dit komt neer op een jaarlijks leefgeld van, afgerond, € 4.200,-.

3. Over de jaren 2020 en 2021 lag het jaarlijkse leefgeld lager dan de genoemde € 4.200,-, zodat de kantonrechter geen reden heeft gezien hier nadere vragen over te stellen. Wel was er reden voor nadere vragen vanwege de uitbetaalde leefgeld over de jaren 2022 (€ 7.815,76), 2023 (8.703,55), 2024 (8.663,70) en januari t/m juni 2025. Bij deze bedragen is het vermoeden gerezen dat ze geheel of ten dele ten goede zijn gekomen van [persoon A] . Dit vermoeden is mede ingegeven door de opmerking van de bewindvoerder bij een overleg met klaagster - door haar gesteld en door de bewindvoerder niet weersproken - dat met de warme hand geven beter is dan met de koude hand geven. De kantonrechter heeft de bewindvoerder bij brief van 3 maart 2026 verzocht om de aan leefgeld uitbetaalde bedragen over 2022, 2023 en 2024 te specificeren en met stukken te onderbouwen. Daarbij was van belang dat aannemelijk zou worden dat de betreffende kosten inderdaad ten behoeve van betrokkene zijn gemaakt. In het bijzonder is dit ook van belang voor zover het gaat om kosten voor – ten dele door klaagster betwiste – vakanties, waarbij reispapieren en reserveringen voor overnachtingen op naam plegen te worden gesteld. De kantonrechter heeft aangekondigd dat hij zich na ontvangst van de door de bewindvoerder gegeven verantwoording zou beraden over een eventueel ontslag van de bewindvoerder.

4. Bij brief van 30 maart 2026 heeft de bewindvoerder op de vragen gereageerd, onder overlegging van transactieoverzichten over de jaren 2022 tot en met (inmiddels ook) 2025. Zij heeft daarbij verklaard dat zij altijd het belang van betrokkene voorop heeft gesteld en hem nooit heeft willen benadelen en dat in haar beleving ook niet heeft gedaan. Zij heeft [persoon A] financieel ondersteund om eerste contactpersoon en mantelzorger te kunnen zijn voor betrokkene. Zij voert verder aan dat in de eerste jaren, nadat zij benoemd was tot bewindvoerder, sprake was van een hoge schuldenlast en er daardoor nauwelijks financiële ruimte was voor betrokkene. Na het aflossen van de schulden en het ontvangst van een nalatenschap, was die ruimte er wel. Om administratieve rompslomp van het bewaren en indienen van bonnen te vereenvoudigen is de bewindvoerder overgegaan tot het uitbetalen van een vast bedrag per maand aan [persoon A] . Omdat betrokkene niet in staat is met een bankpas om te gaan, heeft de bewindvoerder voor een eenvoudigere manier gekozen en heeft zij het maandelijkse leefgeld rechtstreeks aan [persoon A] overgemaakt.

Verder voert de bewindvoerder aan dat de bedragen die de kantonrechter noemt in de brief van 3 maart 2026 niet de bedragen zijn die aan [persoon A] zijn overgemaakt. De post “leefgeld” in de rekening en verantwoording bestaat namelijk uit twee componenten. Enerzijds het uitbetaalde leefgeld en anderzijds de bedragen die aan het verzorgingshuis zijn betaald voor het wassen van kleding en het gebruik van de kapper. Ter onderbouwing heeft de bewindvoerder transactieoverzichten bijgevoegd van die betalingen.

In 2022 is betrokkene met [persoon A] naar Barcelona geweest. De bewindvoerder heeft toen € 1.000,- extra overgemaakt. Zij kan geen documenten bijvoegen omdat zij deze niet heeft bewaard. Dat is zij ook niet verplicht. De bewindvoerder heeft wel enkele foto’s van deze vakantie bijgevoegd.

Blijkens e-mailcorrespondentie van eind 2023 heeft de bewindvoerder [persoon A] een extra bedrag overgemaakt omdat betrokkene de feestdagen bij hem doorbracht. Verder heeft [persoon A] in 2024 een televisie en kleding gekocht. Toen heeft de bewindvoerder een bedrag van € 450,- overgemaakt aan [persoon A] . De bewindvoerder heeft [persoon A] gevraagd om aanvullende stukken ter onderbouwing aan te leveren, maar daar heeft hij niet op gereageerd.

De bewindvoerder geeft aan dat dit is wat zij kan onderbouwen. In haar beleving is dit afdoende omdat geen enkele cliënt hoeft te onderbouwen hoe het leefgeld, kleedgeld en vakantiegeld worden uitgegeven.

5. De kantonrechter stelt bij zijn beoordeling voorop dat de bewindvoerder heeft aangevoerd dat de door haar jaarlijks afgelegde rekening en verantwoording steeds is goedgekeurd. Dit kan haar echter niet baten. Die goedkeuring ontslaat een bewindvoerder niet van zijn of haar verantwoordelijkheid, wanneer achteraf blijkt dat hij of zij heeft gehandeld in strijd met goed bewindvoerderschap. Het toezicht betreft een marginale controle op basis van de financiële gegevens die de bewindvoerder aan de kantonrechter verstrekt. Daarbij kan niet worden verwacht dat deze controle zover gaat dat zij een bewindvoerder vrijwaart als nadien blijkt dat er schadeveroorzakend is gehandeld jegens de betrokkene (arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 19 oktober 2021, ECLI:NL:GHSHE:2021:3149).

6. Op basis van de beschikbare gegevens kan het volgende overzicht worden gemaakt van de in de diverse jaren verrichte betalingen. Daarbij zijn de bedragen “betaald leefgeld” en “betaald extra leefgeld” geschied aan [persoon A] .

2022

2023

2024

2025 (t/m juni)

Betaald leefgeld

€ 6.000,-

€ 6.000,-

€ 6.000,-

€ 3.000

Betaald extra leefgeld

€ 1.000,- (vakantie Barcelona)

€ 750,- (kerst)

€ 1.000,- (vakantie Euro Disney)

€ 1.000,- (kerst)

€ 450 (tv)

Verzorgingshuis

€ 815,76

€ 953,55

€ 1.213,70

Totaal

€ 7.815,76

€ 8.703,55

€ 8.663,70

€ 3.000,-

De kantonrechter heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de directe betalingen aan het verzorgingshuis en deze worden daarom geaccepteerd. De besteding van de andere betalingen is, afgezien van de specifieke vermeldingen bij het extra leefgeld, niet toegelicht. Niet is gebleken dat betrokkene veel en/of bijzondere uitgaven heeft. De bewindvoerder heeft verklaard dat in de financiële situatie van betrokkene een leefgeld van € 80,- per week passend zou zijn. Dit is niet weersproken en komt de kantonrechter niet onrealistisch voor. Dit komt neer op een redelijk jaarlijks leefgeld van, afgerond, € 4.200,-. Niet is gebleken dat betrokkene, die heeft verklaard met beide kinderen goede contacten te hebben, er bezwaar tegen heeft gehad of heeft dat dit redelijk te achten leefgeld – dat ook direct aan hemzelf had kunnen en mogen worden betaald en waarover hij dan naar eigen goeddunken had mogen beschikken – aan zijn zoon is betaald. De kantonrechter zal de betalingen van dit redelijk te achten leefgeld daarom accepteren zonder dat de besteding ervan inhoudelijk is verantwoord.

Over de jaren 2022 t/m juni 2025 komt dit neer op (3,5 x 4.200 =) € 14.700,-. Feitelijk is over die periode aan [persoon A] als “leefgeld” een bedrag van € 21.000,- betaald, dus € 6.300,- meer. Dit meerdere is niet verantwoord en dus zonder gebleken deugdelijke reden aan het vermogen van betrokkene onttrokken. Het zal door de bewindvoerder aan betrokkene als schade moeten worden vergoed, nu zij aldus in de zorg van een goed bewindvoerder tekort is geschoten en de tekortkoming haar kan worden toegerekend (artikel 1:444 BW).

7. Wat betreft het gestelde betaalde “extra leefgeld” wordt als volgt overwogen.

De gestelde uitgaven voor de vakanties zijn niet onderbouwd met financiële stukken. Ook als het gaat om “leuke dingen” voor vader en zoon die de bewindvoerder mogelijk wilde maken, zoals zij heeft verklaard, dient zij die uitgaven echter te verantwoorden. Van de gestelde vakantie naar Barcelona zijn wel foto’s overgelegd. De kantonrechter zal om die reden de gestelde uitgave daarvoor van € 1.000,- tot een – schattenderwijze bepaald – beloop van € 500,- accepteren. Van de gestelde vakantie naar Euro Disney zijn in het geheel geen stukken overgelegd. Klaagster heeft navraag gedaan bij het verzorgingstehuis en zij weten niets van een uitje naar Euro Disney. De verklaring van betrokkene ter zitting dat hij acht dagen naar Euro Disney is geweest, acht de kantonrechter onvoldoende, nu die reisduur bij die bestemming opmerkelijk lang voorkomt en betrokkene, naar klaagster onweersproken naar voren heeft gebracht, bekend is met het syndroom van Korsakov en een slecht geheugen heeft. De gestelde uitgave daaraan van € 1.000,- acht de kantonrechter daarom onvoldoende verantwoord. Hierbij tekent de kantonrechter nog aan dat betrokkene ter zitting heeft verklaard dat hij het niet goed vindt als zijn zoon er geld aan overhoudt: “Ik behandel mijn kinderen gelijk.”

Hetzelfde geldt voor het extra leefgeld rond de feestdagen, dat in het geheel niet is gespecificeerd en verantwoord.

Ten slotte kan uit de overgelegde correspondentie uit juni 2024 worden afgeleid dat [persoon A] voor betrokkene een tv heeft gekocht van € 200,-. Deze uitgave zal daarom worden geaccepteerd. Dit betekent dat van de € 450,- die de bewindvoerder voor een tv en kleding stelt te hebben overgemaakt, een bedrag van € 250,- niet is verantwoord.

Het voorgaande betekent dat een als “extra leefgeld” genoemd bedrag van totaal (500 + 1.000 + 750 + 1.000 + 250 =) € 3.500,- niet is verantwoord en dus zonder gebleken deugdelijke reden aan het vermogen van betrokkene is onttrokken. Ook dit bedrag zal daarom door de bewindvoerder aan betrokkene als schade moeten worden vergoed.

8. De kantonrechter is voorts van oordeel dat de bewindvoerder met de door haar gekozen handelwijze met substantiële onverantwoord gebleven betalingen aan [persoon A] , ernstig is tekortgeschoten in precies de kern van haar taak: op het geld van betrokkene passen. De omstandigheid dat betrokkene zelf ter zitting heeft verklaard dat hij zijn bewindvoerder graag wil aanhouden, ook als zij bepaalde dingen niet goed heeft gedaan, legt hiertegenover onvoldoende gewicht in de schaal, nu het bewind juist is ingesteld om hem te beschermen waar hij die bescherming nodig heeft. De kantonrechter zal de bewindvoerder daarom ontslaan.

9. Na daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld, heeft de bewindvoerder als nieuwe bewindvoerder voorgesteld C.C. Scheltens, vennoot van Scheltens&Co Financiële Zorgverlening t.h.o.d.n. Budgetteer Dordrecht, die zich bereid heeft verklaard om tot opvolgend bewindvoerder te worden benoemd.

10. De kantonrechter zal de beloning van de opvolgend bewindvoerder voor de aanvangswerkzaamheden vaststellen overeenkomstig artikel 3 lid 5 sub a van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren, ten bedrage van € 767,00.

De kantonrechter zal de jaarbeloning van de opvolgend bewindvoerder, inclusief onkostenvergoeding voor zover van toepassing, vaststellen overeenkomstig artikel 3 lid 2 sub a van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren (basistarief).

11. Nu het ontslag van de bewindvoerder en de benoeming van de opvolgend bewindvoerder hun grond vinden in het tekortschieten van de bewindvoerder in haar taak, zal haar geen vergoeding worden toegekend voor het afleggen van de eindrekening en

-verantwoording en zal zij de door betrokkene aan de opvolgende bewindvoerder te betalen vergoeding voor haar aanvangswerkzaamheden, als schade aan betrokkene dienen te vergoeden.

12. Het voorgaande betekent dat de bewindvoerder in totaal zal worden veroordeeld tot betaling aan betrokkene van een schadevergoeding ten belope van (6.300 + 3.500 + 767 =) € 10.567,-.

13. In het licht van het voorgaande behoeven de verdere verzoeken van klaagster geen afzonderlijke bespreking.

Beslissing

De kantonrechter:

ontslaat [bewindvoerder] , h.o.d.n. [handelsnaam] met ingang van 1 november 2026 als bewindvoerder over de goederen van betrokkene;

stelt de schade die betrokkene heeft geleden vast op een bedrag van € 10.567,-;

veroordeelt [bewindvoerder] , h.o.d.n. [handelsnaam] , correspondentieadres: [adres 2] , [postcode 2] [plaats] , om het bedrag van € 10.567,- binnen 14 dagen na de datum van deze beschikking aan betrokkene te vergoeden;

benoemt met ingang van 1 november 2026 tot opvolgend bewindvoerder:

C.C. Scheltens, vennoot van Scheltens&Co Financiële Zorgverlening t.h.o.d.n. Budgetteer Dordrecht,

gevestigd te 3300 AA Dordrecht, Postbus 45;

bepaalt dat de ontslagen bewindvoerder vóór 1 januari 2027 eindrekening en verantwoording dient af te leggen over de periode van 1 januari 2026 tot 1 november 2026 aan de opvolgend bewindvoerder, ten overstaan van de kantonrechter;

bepaalt dat aan de bewindvoerder voor het afleggen van de eindrekening en -verantwoording geen vergoeding toekomt;

stelt de beloning van de opvolgend bewindvoerder voor de aanvangswerkzaamheden vast overeenkomstig artikel 3 lid 5 sub a van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren, ten bedrage van € 767,00;

stelt de jaarbeloning van de opvolgend bewindvoerder vast overeenkomstig artikel 3 lid 2 sub a van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren;

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.

Deze beschikking is gegeven door mr. dr. P.G.J. van den Berg, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting.

Verzonden op:

Tegen deze beschikking kan in hoger beroep worden gegaan bij het gerechtshof Den Haag. Dit kan alleen worden ingesteld door een advocaat. Verzoeker en degenen aan wie een kopie van de beschikking is verstrekt moeten hoger beroep instellen binnen drie maanden na de datum van de beschikking. Voor andere belanghebbenden moet dit binnen drie maanden nadat zij van de beschikking op de hoogte zijn geraakt.