Verbintenissenrecht

Onrechtmatige daad in hoofdzaak en vrijwaring. Brandschade. In de strafzaak veroordeling voor het medeplegen…

Rechtbank Rotterdam, 28 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Rechtbank Rotterdam
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
28 oktober 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
C/10/705592 / HA ZA 25-703 en 713084-26-40
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Advocaat
mr. R.H. Bouwman, mr. M.J.R. Roethof, mr. M.J.R. Roethof, mr. W. Suttorp
ECLI
ECLI:NL:RBROT:2026:15796
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Onrechtmatige daad in hoofdzaak en vrijwaring. Brandschade. In de strafzaak veroordeling voor het medeplegen van het aan schuld te wijten zijn van de brand. In de hoofdzaak grotendeels toewijzing van de vorderingen. In de vrijwaring afwijzing van de vorderingen. Hoofdelijkheid. Regres.

Uitspraak

RECHTBANK Rotterdam

Team Handel en haven

Vonnis van 28 oktober 2026

in de hoofdzaak met nummer: C/10/705592 / HA ZA 25-703 tussen

[naam 1] ,

woonplaats: [plaats 1] ,

eiser in de hoofdzaak,

hierna te noemen: [naam 1] ,

advocaat: mr. R.H. Bouwman,

tegen

1 [naam 2] ,

woonplaats: [plaats 2] ,

gedaagde in de hoofdzaak,

hierna te noemen: [naam 2] ,

niet verschenen,

2. [naam 3] ,

woonplaats: [plaats 3] ,

gedaagde in de hoofdzaak,

hierna te noemen: [naam 3] ,

advocaat: mr. M.J.R. Roethof,

en in de vrijwaringszaak met nummer C/10/713084 / HA ZA 26/40 tussen

,

[naam 3]

woonplaats: [plaats 3] ,

eiser in vrijwaring,

hierna te noemen: [naam 3] ,

advocaat: mr. M.J.R. Roethof,

tegen

[naam 4],

wonende te [plaats 4] ,

gedaagde in vrijwaring,

hierna te noemen: [naam 4] ,

advocaat: mr. W. Suttorp.

1 De zaken in het kort

1.1.

[naam 1] heeft een loods verhuurd aan [naam 2] . De loods en een gedeelte van de woonboerderij van [naam 1] zijn in april 2024 afgebrand. [naam 1] stelt dat [naam 2] aansprakelijk is voor de schade, omdat hij de loods heeft onderverhuurd en daarmee onrechtmatig heeft gehandeld. Daarnaast stelt [naam 1] dat [naam 3] aansprakelijk is voor de schade op grond van onrechtmatige daad. [naam 3] is namelijk veroordeeld voor het medeplegen van het aan zijn schuld te wijten zijn van de brand. [naam 1] vordert in de hoofdzaak vergoeding van zijn schade van [naam 2] en [naam 3] .

[naam 3] heeft voor het geval hij wordt veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan [naam 1] zijn medeverdachte, [naam 4] , in vrijwaring gedagvaard.

De rechtbank wijst de vorderingen in de hoofdzaak grotendeels toe. In de vrijwaringszaak wijst de rechtbank de vorderingen af.

2 De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

in de hoofdzaak

- het incidenteel vonnis van 19 november 2025 en de daaraan ten grondslag liggende stukken;

- het verzoek tot verbetering van [naam 3] van 18 december 2025;

- de reactie van [naam 1] van 2 januari 2026;

- het herstelvonnis van 7 januari 2026;

- de conclusie van antwoord van [naam 3] ;

- de uitnodiging voor de zitting en de zittingsagenda;

- de brief van 5 juni 2026 van [naam 1] , met producties 4 tot en met 8;

- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 16 juni 2026;

- de brief van 24 juni 2026 van [naam 1] , met producties 9 tot en met 12;
- de conclusie naar aanleiding van aanvullende stukken van [naam 3] van 22 juli 2026.

in de vrijwaringszaak

- de dagvaarding van 29 december 2025, met producties 1 tot en met 3;

- de conclusie van antwoord;

- de uitnodiging voor de zitting en de zittingsagenda;

- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 16 juni 2026;

- de conclusie na zitting en aanvullende stukken van [naam 4] van 26 augustus 2026.

3 De feiten

3.1.

[naam 1] is eigenaar van een loods, gelegen op een perceel plaatselijk bekend als [adres 1] in Berkel en Rodenrijs (hierna ‘de loods’). Ook is hij eigenaar van de nabijgelegen woonboerderij, aan het adres [adres 2] (hierna ‘de woonboerderij’).

3.2.

Per 1 maart 2024 heeft [naam 1] de loods verhuurd aan [naam 2] .

3.3.

Op 28 april 2024 is in de loods brand uitgebroken, waarbij de loods volledig en de woonboerderij gedeeltelijk zijn afgebrand en waardoor bij [naam 1] schade is ontstaan.

3.4.

[schade-expert bureau] hebben in opdracht van [naam 1] op 4 mei 2024 een schadetaxatie van zowel de loods als de woonboerderij uitgevoerd, waarvan rapportages zijn opgemaakt.

3.5.

[naam 3] is bij vonnis van deze rechtbank van 27 februari 2025 onder andere veroordeeld voor het medeplegen van het aan zijn schuld te wijten zijn van brand in de loods. Het vonnis is in kracht van gewijsde gegaan. In het vonnis is onder andere overwogen:

“4.2.4. (…) De onder 1 subsidiair ten laste gelegde culpoze brandstichting kan wettig en overtuigend worden bewezen. Een in werking zijnd drugslaboratorium is een bron van mogelijke brandoorzaken. Het aantreffen van chemicaliën en goederen die passen bij het vervaardigen en/of bewerking van synthetische drugs, waaronder aceton, zorgen voor een verhoogd risico op brand en een versnel brandverloop. Uit de bewijsmiddelen volgt dat in de schuur 400 liter aceton opgeslagen heeft gelegen. Gezien de gevaren en risico’s waarmee het productieproces van synthetische drugs gepaard gaat, is er aan de zijde van verdachte door zich hiermee bezig te gaan houden met een dergelijk productieproces in een schuur naast een woning sprake van een verwijtbare aanmerkelijke onvoorzichtigheid. Daarom heeft de verdachte schuld aan de brand die vervolgens in de schuur is ontstaan, waarbij het slachtoffer is overleden. Verder is gevaar voor personen en voor goederen ontstaan. De brand vormde niet alleen (levens)gevaar voor de (mede)verdachte, maar ook voor de overige aanwezigen in en om de schuur en de naastgelegen woning. De brand heeft een verwoestend effect gehad op de schuur en de naastgelegen woning.

(…)

4. 2. 6. Medeplegen

Gelet op de chatgesprekken en het feit dat de verdachte samen met de medeverdachte

[naam 4] in de (brandende) schuur aanwezig was, maakt dat de verdachte nauw en bewust

heeft samengewerkt met in ieder geval de medeverdachte.”

(…)

“7.2.. (…) Verdachte heeft stoffen (chemicaliën) en goederen voorhanden gehad ter voorbereiding van de productie van synthetische drugs. Deze goederen bevonden zich in een zogenoemd drugslab. Het gaat om voor de gezondheid van personen schadelijke stoffen die bij wet verboden zijn. Los van de gevaren die het gebruik van deze synthetische drugs voor de volksgezondheid vormen, is algemeen bekend dat de vervaardiging van deze drugs gevaarlijk is, omdat er gevaar is voor brand, ontploffing en het vrijkomen van giftige stoffen. Dat gevaar heeft zich in dit geval verwezenlijkt met zeer ernstige gevolgen. Tijdens het productieproces is een brand ontstaan in de schuur. De verdachte en de medeverdachte hebben kunnen vluchten. Het slachtoffer heeft niet meer kunnen ontsnappen aan de brand en is overleden ten gevolge van de brand. Deze brand is vervolgens doorgeslagen naar de naastgelegen woning die door de brand is verwoest. Dat dit is gebeurd, is aan de schuld van verdachte te wijten. Het betreft een zeer ernstig incident dat diepe indruk moet hebben gemaakt op de bewoners van het terrein waar de schuur en de woning zich bevonden en op omstanders die hiervan getuige zijn geweest. Het handelen van de verdachte heeft niet alleen een dodelijk slachtoffer te betreuren gehad, maar ook gevaar veroorzaakt voor goederen en hij heeft niet alleen zijn eigen leven, maar ook het leven van omstanders in gevaar gebracht. De rechtbank neemt het verdachte in het bijzonder kwalijk dat verdachte de brandende loods is ontvlucht zonder hulp in te schakelen. Hij heeft daarbij alleen gedacht aan zijn eigen belangen om weg te komen. Hij heeft geen enkele poging ondernomen om de schade te beperken of om zich ervan te vergewissen dat het slachtoffer veilig naar buiten was gekomen.”

3.6.

De bewezenverklaring in genoemd vonnis houdt in:

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

3.7.

Ook [naam 4] is bij vonnis van deze rechtbank van 27 februari 2025 veroordeeld voor het medeplegen van het aan zijn schuld te wijten zijn van brand. Tegen dit vonnis is door [naam 4] hoger beroep ingesteld.

4 Het geschil

in de hoofdzaak

4.1.

[naam 1] vordert, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [naam 2] en [naam 3] hoofdelijk te veroordelen:

a. tot betaling van schadevergoeding van € 1.491.880,96; en

b. in de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente en nakosten.

4.2.

[naam 1] legt aan zijn vordering ten grondslag dat [naam 2] en [naam 3] jegens hem onrechtmatig hebben gehandeld, waardoor hij schade heeft geleden.

De schade bestaat uit herstelkosten, reinigingskosten en inkomstenderving. Voor deze schade zijn [naam 2] en [naam 3] hoofdelijk aansprakelijk en daarom moet de schade door hen worden vergoed.

4.3.

[naam 2] is niet in de procedure verschenen en heeft geen verweer gevoerd.

4.4.

[naam 3] concludeert, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [naam 1] in de kosten van deze procedure:

a. primair tot niet-ontvankelijkheid van [naam 1] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [naam 1] ;

b. subsidiair tot benoeming van een deskundige voor het uitvoeren van een onafhankelijke contra-expertise; en

c. meer subsidiair tot verwijzing van de zaak naar een schadestaatprocedure.

4.5.

[naam 3] betwist dat hij (hoofdelijk) aansprakelijk is voor de schade. Hij voert aan dat:

a. niet is bewezen dat hij (persoonlijk) onrechtmatig heeft gehandeld;

b. niet voldaan is aan het causaliteitsvereiste, omdat de oorzaak van de brand niet vaststaat;

c. niet is voldaan aan het Schutznormvereiste, omdat het verbod op drugslaboratoria niet specifiek ziet op bescherming van de verhuurder tegen vermogensschade bij brand;

d. niet is voldaan aan de voorwaarden voor aansprakelijkheid in groepsverband, omdat een ‘groepshandeling’ ontbreekt en er geen gezamenlijke doelstelling was om brand te stichten of schade toe te brengen;

e. hij geen contractuele band had met [naam 1] .

Daarnaast stelt [naam 3] dat een schadevergoedingsplicht op basis van ‘eigen schuld’ moet worden verminderd, omdat [naam 1] er mogelijk niet alles aan heeft gedaan om de schade te beperken. [naam 1] heeft namelijk onvoldoende toezicht gehouden op zijn eigendom en zijn eigendom onverzekerd gelaten.

Ook betwist [naam 3] de hoogte van de door [naam 1] gestelde schadeposten, omdat de posten onvoldoende zijn toegelicht en/of onderbouwd.

4.6.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

in de vrijwaringszaak

4.7.

[naam 3] vordert, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

a. te verklaren voor recht dat, indien [naam 3] in de hoofdzaak wordt veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan [naam 1] , [naam 4] gehouden is tot vergoeding aan [naam 3] van al hetgeen hij uit hoofde van die veroordeling aan [naam 1] moet betalen, vermeerderd met rente en kosten;

b. [naam 4] te veroordelen tot betaling aan [naam 3] van al hetgeen [naam 3] aan [naam 1] zal moeten voldoen uit hoofde van een veroordeling in de hoofdzaak, met rente en kosten; en

c. [naam 4] te veroordelen in de kosten van de vrijwaring.

4.8.

[naam 3] legt aan zijn vordering primair ten grondslag dat sprake is van een onrechtmatige daad door [naam 4] , omdat hij [naam 3] heeft betrokken bij een riskante activiteit. Subsidiair baseert [naam 3] zijn vordering op groepsaansprakelijkheid en hoofdelijke aansprakelijkheid, omdat [naam 4] mede betrokken was bij de exploitatie van het drugslaboratorium en de gebeurtenissen die tot de brand hebben geleid, zodat de schade mede het gevolg is van het handelen van [naam 4] .

4.9.

[naam 4] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [naam 3] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [naam 3] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [naam 3] in de kosten van deze procedure.

4.10.

[naam 4] betwist (hoofdelijk) aansprakelijk te zijn voor schade, omdat:

a. hij geen illegale activiteiten heeft verricht;

b. van een onherroepelijke strafrechtelijke veroordeling geen sprake is;

c. [naam 4] jegens [naam 3] niet onrechtmatig heeft gehandeld;

d. [naam 3] niet heeft onderbouwd waarom [naam 4] aansprakelijk is op grond van groepsaansprakelijkheid.

Ook betwist [naam 4] dat regres mogelijk is, omdat [naam 3] niet heeft gesteld dat hij meer dan de helft van de schade heeft betaald.

[naam 4] stelt daarnaast dat een schadevergoedingsplicht op basis van ‘eigen schuld’ moet worden verminderd omdat [naam 1] er niet alles aan heeft gedaan om de schade te beperken. [naam 1] heeft namelijk onvoldoende toezicht gehouden op zijn eigendom en zijn eigendom onverzekerd gelaten.

Tot slot betwist [naam 4] de hoogte van de gestelde schade, omdat de schade niet is onderbouwd of gespecificeerd.

4.11.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5 De beoordeling

in de hoofdzaak, ten aanzien van [naam 2]

Verwijzing naar de kantonrechter

5.1.

[naam 1] vordert in deze procedure schadevergoeding van [naam 2] . [naam 1] stelt per 1 maart 2024 een huurovereenkomst te hebben gesloten met [naam 2] met betrekking tot de loods. [naam 2] heeft in strijd met de huurovereenkomst de loods onderverhuurd, als gevolg waarvan [naam 1] schade heeft geleden, zo stelt [naam 1] . Op de zitting heeft [naam 1] desgevraagd toegelicht dat de vordering voortvloeit uit onrechtmatige daad, zodat hij ervoor heeft gekozen de zaak niet bij de kantonrechter aan te brengen.

5.2.

De rechtbank overweegt als volgt. Op grond van artikel 93 onder c Rv worden onder meer zaken betreffende een huurovereenkomst door de kantonrechter behandeld en beslist, ongeacht het beloop of de waarde van de vordering. [naam 1] heeft weliswaar op de zitting toegelicht dat de vordering voortvloeit uit onrechtmatige daad, maar de rechtbank volgt hem daarin niet. Naar het oordeel van de rechtbank vloeit de vordering namelijk voort uit de huurovereenkomst tussen [naam 1] en [naam 2] en een beweerdelijke tekortkoming van [naam 2] in dat kader.
Dat betekent dat uitsluitend de kantonrechter bevoegd is om deze zaak te behandelen en te beslissen. De rechtbank verwijst de zaak tegen [naam 2] daarom op de voet van artikel 71 lid 2 Rv ambtshalve naar de kantonrechter.

in de hoofdzaak, ten aanzien van [naam 3]

[naam 3] is aansprakelijk en moet schadevergoeding betalen

5.3.

[naam 1] vordert in deze procedure ook schadevergoeding van [naam 3] . [naam 1] heeft in de dagvaarding en op de zitting gesteld dat [naam 3] jegens hem onrechtmatig heeft gehandeld door inbreuk te maken op zijn eigendomsrecht. Uit politieonderzoek is immers gebleken dat in de loods van [naam 1] chemicaliën waren opgeslagen die bedoeld waren voor de productie van synthetische drugs en ook dat er een drugslab was ingericht. In de loods is vervolgens brand ontstaan, waardoor de loods is afgebrand. Voor deze schade is [naam 3] (hoofdelijk) aansprakelijk omdat [naam 3] is veroordeeld voor het medeplegen in het kader van de brand. Deze veroordeling dient als dwingendrechtelijk bewijsmiddel in deze procedure.

5.4.

[naam 3] heeft bij antwoord betwist dat hij persoonlijk onrechtmatig heeft gehandeld tegenover [naam 1] . Hij voert aan dat niet elke betrokkenheid bij een drugslab automatisch aansprakelijkheid voor brandschade op grond van onrechtmatige daad meebrengt. Er was geen rechtstreeks contact van [naam 3] met een ontstekingsbron en er zou ook sprake kunnen zijn van kortsluiting. Uit berichten blijkt dat zij geprobeerd hebben de brand te blussen.

Daarnaast heeft [naam 3] bij antwoord aangevoerd dat het verbod op drugslaboratoria primair algemene veiligheids- en gezondheidsbelangen dient en dat dit verbod niet specifiek ziet op het voorkomen van vermogensschade bij [naam 1] .

Op de zitting heeft [naam 3] aangevoerd dat hij niet betwist dat inbreuk is gemaakt op het eigendomsrecht van [naam 1] , maar dat het nooit de bedoeling is geweest om brand te stichten.

5.5.

De rechtbank overweegt als volgt.

Een verplichting tot schadevergoeding kan bestaan als iemand een onrechtmatige daad heeft gepleegd jegens een ander, die aan hem kan worden toegerekend en waardoor schade is ontstaan voor de ander. Als onrechtmatige daad wordt aangemerkt een inbreuk op een recht en een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht of met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt, een en ander behoudens de aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond. De onrechtmatige daad kan aan de dader worden toegerekend als deze te wijten is aan schuld of een oorzaak die krachtens de wet of in het maatschappelijk verkeer geldende opvattingen voor zijn rekening komt.

5.6.

Het ligt op de weg van [naam 1] om te stellen dat [naam 3] jegens hem aansprakelijk is op grond van onrechtmatige daad, omdat hij daarvan de stelplicht heeft. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 1] daarvoor voldoende gesteld, terwijl [naam 3] de stellingen van [naam 1] onvoldoende heeft betwist, gelet op het volgende.

Door de rechtbank wordt vooropgesteld dat [naam 3] bij vonnis van 27 februari 2025 is veroordeeld voor het medeplegen van het aan zijn schuld te wijten zijn van de brand op 28 april 2024 in de loods. Dit vonnis is in kracht van gewijsde gegaan, zodat de hiervoor weergegeven bewezenverklaring uit het op tegenspraak gewezen strafvonnis ingevolge artikel 161 Rv dwingend bewijs oplevert van dat feit, behoudens door [naam 3] te leveren tegenbewijs. [naam 3] heeft geen tegenbewijs aangeboden. Daarnaast heeft [naam 3] op de zitting erkend dat hij inbreuk heeft gemaakt op het eigendomsrecht van [naam 1] . Naar het oordeel van de rechtbank is dan ook sprake van onrechtmatig handelen door [naam 3] . Het onrechtmatig handelen kan aan [naam 3] worden toegerekend, zo oordeelt de rechtbank. Dit oordeel vindt steun in de omstandigheid dat het een feit van algemene bekendheid is dat de opslag van chemicaliën en de productie van synthetische drugs grote veiligheidsrisico’s met zich meebrengen zoals gevaar voor brand, ontploffing en het gevaar van het vrijkomen van giftige dampen. [naam 3] heeft weliswaar aangevoerd dat het enkele feit dat er sprake was van een drugslab niet automatisch betekent dat sprake is van onrechtmatig handelen, maar daarin volgt de rechtbank hem niet. Zelfs als het gevaar op brand zich niet vaak realiseert en [naam 3] geen concrete handeling heeft verricht die tot de brand heeft kunnen leiden, kan de schade in redelijkheid aan [naam 3] worden toegerekend door zijn betrokkenheid bij het drugslab en de gevaarzetting die een drugslab en bijbehorende materialen en goederen met zich brengt.
[naam 3] heeft verder bij antwoord niet betwist dat er sprake is van schade aan de kant van [naam 1] .
Dat betekent dat naar het oordeel van de rechtbank sprake is van een onrechtmatige daad door [naam 3] jegens [naam 1] in de zin van artikel 6:162 BW, die aan [naam 3] kan worden toegerekend en waardoor schade is ontstaan.

De rechtbank volgt [naam 3] niet in zijn standpunt dat niet is voldaan aan het relativiteitsvereiste. Het verbod op drugslaboratoria strekt namelijk niet alleen tot bescherming van belangen zoals algemene veiligheid en volksgezondheid, maar ook tot het voorkomen van gevaarlijke situaties die kunnen leiden tot schade aan eigendommen. Er is geen aanknopingspunt voor een beperkte opvatting van de strekking van de geschonden norm zoals die door [naam 3] wordt gesteld.
Dit leidt ertoe dat er voor [naam 3] een verplichting tot het vergoeden van de schade van [naam 1] bestaat.

Hierna wordt ingegaan op de door [naam 1] gevorderde schadevergoeding en het door [naam 3] daartegen gevoerde verweer.

Geen eigen schuld [naam 1]

5.7.

[naam 3] betwist niet dat [naam 1] aanzienlijke schade heeft geleden, maar heeft bij antwoord gesteld dat hij de schade niet hoeft te vergoeden. De schade zou namelijk een gevolg zijn van omstandigheden die aan [naam 1] zelf moeten worden toegerekend. [naam 3] heeft toegelicht dat het feit dat er ongehinderd een lab kon worden ingericht in de loods, er op duidt dat [naam 1] weinig tot geen toezicht hield op zijn eigendom. Als [naam 1] controle had gehouden, was eerder ontdekt wat er gaande was in de loods en had de brand mogelijk voorkomen kunnen worden of de omvang ervan beperkt. Daarnaast heeft [naam 1] de loods onverzekerd verhuurd, wat een keuze/risico is die voor rekening van [naam 1] moet blijven, aldus [naam 3] . Ook vraagt [naam 3] zich af of [naam 1] voldoende actie heeft ondernomen om de verschillende schadeposten te beperken. Dit alles zou er dan ook toe kunnen leiden dat de door [naam 1] gevorderde schadevergoeding wordt verminderd, zo stelt [naam 3] .

5.8.

[naam 1] heeft op de zitting betwist dat sprake is van eigen schuld. Hij heeft toegelicht dat hij [naam 2] drie tot vier keer heeft gevraagd om de sleutel van de loods, zodat hij daarop toezicht kon houden. Hij wilde graag bij de loods naar binnen, maar dat ging niet. Er was daarom geen mogelijkheid om zijn schade te beperken, aldus [naam 1] . Wel heeft [naam 1] door middel van camerabewaking op het terrein zo goed mogelijk toezicht geprobeerd te houden. Daarnaast heeft [naam 1] via verschillende verzekeraars geprobeerd te loods te verzekeren, maar dat is niet gelukt vanwege een eerdere schoorsteenbrand in de woonboerderij.

5.9.

De rechtbank overweegt als volgt. Bij de beoordeling van het eigen schuld-verweer wordt vooropgesteld dat wanneer de schade mede een gevolg is van een omstandigheid die aan de benadeelde kan worden toegerekend, de vergoedingsplicht wordt verminderd door de schade over de benadeelde en de vergoedingsplichtige te verdelen in evenredigheid met de mate waarin de aan ieder toe te rekenen omstandigheden tot de schade hebben bijgedragen, met dien verstande dat een andere verdeling plaatsvindt of de vergoedingsplicht geheel vervalt of in stand blijft, als de billijkheid dit vanwege de uiteenlopende ernst van de gemaakte fouten of andere omstandigheden van het geval eist.

5.10.

De stelplicht van het door [naam 3] gevoerde verweer rust conform de hoofdregel van artikel 150 Rv op [naam 3] . Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 3] in het kader van zijn verweer onvoldoende gesteld tegenover de gemotiveerde betwisting door [naam 1] , zodat van eigen schuld aan de zijde van [naam 1] geen sprake is.

Bij dit oordeel stelt de rechtbank voorop dat het mede aan het onrechtmatig handelen van [naam 3] te wijten is dat [naam 1] in de situatie is komen te verkeren die tot schadebeperking noodzaakt. Daarnaast wordt bij het oordeel in aanmerking genomen dat [naam 1] zich via een tiental verzekeraars heeft ingespannen een opstalverzekering af te sluiten voor de loods, om zo schade te kunnen voorkomen. Dit is door [naam 3] onvoldoende betwist. Ook neemt de rechtbank in aanmerking dat de gemeente Lansingerland, na toelichting door [naam 1] , heeft afgezien van haar voornemen een last onder dwangsom op te leggen op grond van artikel 13b van de Opiumwet en heeft besloten tot (slechts) een bestuurlijke waarschuwing. De gemeente is tot dat besluit gekomen omdat [naam 1] heeft aangetoond voldoende maatregelen te hebben genomen om een dergelijke situatie te voorkomen, zo volgt uit haar brief van 10 september 2024 aan [naam 1] . Daarbij woog mee het feit dat [naam 1] meerdere keren heeft verzocht om de sleutel van de loods, dat de huurder ( [naam 2] ) had aangegeven een PVC-handel te hebben en de loods als opslag te gebruiken zodat het voor [naam 1] niet bijzonder was dat er ‘personeel’ met een busje kwam en [naam 1] daardoor geen reden had om te vermoeden dat de loods werd gebruikt voor criminele doeleinden.

Op grond hiervan oordeelt de rechtbank dat het eigen schuld-verweer van [naam 3] niet slaagt en dat zijn schadevergoedingsplicht niet wordt verminderd, zodat [naam 3] de door [naam 1] geleden schade als gevolg van de brand volledig moet vergoeden. Indien naast [naam 3] ook een ander civielrechtelijk aansprakelijk is voor dezelfde schade, vormt dit hoofdelijke aansprakelijkheid.
De rechtbank zal hieronder de door [naam 1] gestelde schadeposten bespreken en de vraag beantwoorden of deze posten al dan niet voor toewijzing in aanmerking komen.

Schade [naam 1]

5.11.

[naam 1] stelt bij dagvaarding dat zijn schade in totaal € 1.491.880,96 bedraagt. Op de zitting heeft [naam 1] toegelicht dat hij een deskundige heeft ingeschakeld die de schade na de brand heeft bekeken en daarvan een rapport heeft opgemaakt. Dit rapport is de basis van de vordering, aldus [naam 1] .

[naam 3] heeft bij antwoord verschillende schadeposten betwist.

5.12.

Als uitgangspunt voor de begroting van de omvang van een wettelijke verplichting tot schadevergoeding geldt dat degene die schade heeft geleden zoveel mogelijk in de toestand moet worden gebracht waarin hij zou hebben verkeerd als de schadeveroorzakende gebeurtenis niet had plaatsgevonden. De schade wordt dus berekend met inachtneming van alle feiten en omstandigheden van het concrete geval. Voor vergoeding komt slechts in aanmerking de schade die in zodanig verband staat met de gebeurtenis waarop de aansprakelijkheid van de schuldenaar berust, dat zij hem, mede gezien de aard van de aansprakelijkheid en van de schade, als een gevolg van deze gebeurtenis kan worden toegerekend (artikel 6:98 BW). Aan de hand van dit beoordelingskader worden hierna de verschillende schadeposten besproken.

Gederfde huurinkomsten loodsen/boerderij

5.13.

[naam 1] stelt dat hij als gevolg van de brand huurinkomsten heeft gederfd voor de woonboerderij, de verbrande loods en niet-verbrande loodsen. Hij beperkt de schade tot de periode van mei 2024 tot en met januari 2025:

a. voor de woonboerderij € 2.991,06, omdat [naam 1] in plaats van € 332,34 aan huur per maand, na de brand nog slechts een symbolisch bedrag van € 83,00 per maand ontvangt;

b. voor de loods € 15.793,20, omdat de huur voor de loods in totaal € 1.754,80 per maand bedroeg;

c. voor de niet-verbrande loods 89C € 2.426,04, omdat de huurprijs is gedaald van € 769,56 naar € 500,00;

d. voor de niet-verbrande groene loods € 3.375,00, omdat de huurprijs van € 700,00 is verlaagd naar € 325,00; en

e. voor de niet-verbrande loods [adres 3] € 7.938,27, omdat deze loods sinds de brand niet meer is verhuurd en de huur voor de brand € 882,03 per maand bedroeg.

Op de zitting heeft [naam 1] nader toegelicht dat voor een huurovereenkomst die geen woonruimte betreft, geen schriftelijkheidsvereiste geldt. Ook heeft hij toegelicht dat het huurbedrag van € 83,00 misschien aan de lage kant is, maar niet onrealistisch. Voor zover de schade niet nauwkeurig kan worden vastgesteld kan deze wel worden geschat, zo heeft [naam 1] op de zitting aangevoerd.

5.14.

[naam 3] betwist de door [naam 1] gestelde gederfde huurinkomsten, omdat een onderbouwing ontbreekt en er geen zekerheid bestaat over de duur van de vermeende huurderving als gevolg van de brand. Daarnaast is het bedrag van € 83,00 aan huur voor de woonboerderij niet reëel.

5.15.

De rechtbank overweegt als volgt. Op [naam 1] rust de stelplicht waar het de omvang van de schade betreft. [naam 1] heeft concrete bedragen aan gederfde huurinkomsten genoemd, die door [naam 3] zijn betwist. Uit de nadere toelichting door [naam 1] begrijpt de rechtbank dat hij niet over schriftelijke huurovereenkomsten beschikt die de gestelde bedragen aan huur kunnen onderbouwen.
Uit het vaststaande feit van de brand die op 28 april 2024 is ontstaan in de loods en woonboerderij (gedeeltelijk), kan naar het oordeel van de rechtbank echter in het algemeen het geleden hebben van schade door [naam 1] worden afgeleid. Daarmee staat ook het causale verband tussen de brand en de schade vast. Was er geen brand geweest, dan had [naam 1] de (verbrande) loods immers nog kunnen verhuren en de woonboerderij tegen de gebruikelijke huur.
Omdat de schade, bij het ontbreken van een concrete onderbouwing, niet nauwkeurig kan worden vastgesteld, begroot de rechtbank de schade wegens gederfde huur op grond van artikel 6:97 BW op € 15.000,00. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat:

a. de loods in het geheel niet meer kan worden verhuurd;

b. de overige loodsen wellicht door de situatie minder huur opbrengen dan voor de brand, maar niet is gebleken dat de huurders hier om hebben gevraagd. Ook is het de rechtbank niet gebleken dat de loodsen niet op dezelfde wijze kunnen worden gebruikt als voor de brand of dat de huur van loods [adres 3] direct na de brand is geëindigd; en

c. er schade is aan de woonboerderij, maar niet is gesteld dat de woonboerderij onbewoonbaar is. Ook is het huurbedrag van € 83,00 niet nader toegelicht of de reden dat er (inmiddels) geen hoger huurbedrag per maand in rekening wordt gebracht.

Advertenties marktplaats voor verhuren bedrijfsruimte

5.16.

[naam 1] vordert een bedrag van € 91,23 voor drie advertenties op Marktplaats voor het verhuren van bedrijfsruimte.
[naam 3] heeft deze kosten betwist, omdat niet is aangetoond dat deze kosten voortvloeien uit het handelen van [naam 3] en omdat bewijsstukken ontbreken.

5.17.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 1] onvoldoende gesteld dat deze advertentiekosten zijn gemaakt als gevolg van de brand en dat hij die kosten zonder de brand niet zou hebben gemaakt, terwijl op hem wel de stelplicht rust. De gevorderde vergoeding voor advertentiekosten wordt daarom afgewezen.

Kosten schadetaxaties

5.18.

Voor de schadetaxaties van de woonboerderij en de loods vordert [naam 1] € 1.215,00 respectievelijk € 945,00 aan kosten. Op de zitting heeft [naam 1] toegelicht dat hij een deskundige heeft ingeschakeld die heeft bekeken wat de schade na de brand was.

[naam 3] betwist deze kosten en voert ook hier aan dat door [naam 1] niet is aangetoond dat deze kosten voortvloeien uit het handelen van [naam 3] .

5.19.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 1] voldoende gesteld dat hij kosten heeft gemaakt voor het taxeren van de schade, terwijl [naam 3] deze kostenpost onvoldoende gemotiveerd heeft betwist. Vaststaat immers dat er als gevolg van de brand schade is ontstaan aan de loods en de woonboerderij. Indien er geen brand was geweest, dan had [naam 1] geen schadetaxatie hoeven laten uitvoeren. Dit zijn in redelijkheid gemaakte kosten.

Dat betekent dat de rechtbank de gevorderde bedragen van € 1.215,00 respectievelijk € 945,00 aan kosten voor de schadetaxaties toewijst.

Offerte Ortageo Nederland B.V.

5.20.

[naam 1] vordert € 11.000,00 aan kosten voor bodemonderzoek, waarvoor Ortageo Nederland B.V. een offerte heeft uitgebracht.

Op de zitting heeft [naam 1] toegelicht dat bij een drugslaboratorium met chemicaliën een verplicht bodemonderzoek aan de orde is, om te controleren in hoeverre de chemicaliën bijvoorbeeld in het grondwater gelekt zijn.
[naam 3] betwist dat bodemonderzoek noodzakelijk is voor de vaststelling van door de brand veroorzaakte schade en voert aan dat in de praktijk blijkt dat bodemonderzoekkosten na brand slechts bij uitzondering als redelijke schadepost worden aangemerkt in de zin van artikel 6:96 lid 2 BW.

5.21.

De rechtbank overweegt als volgt.

Het ligt op de weg van [naam 1] om voldoende te stellen dat hij kosten heeft gemaakt aan het bodemonderzoek, omdat hij de stelplicht heeft.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 1] voldoende gesteld en is de betwisting door [naam 3] op dit punt onvoldoende. Dit oordeel vindt steun in de volgende omstandigheden.

Op 5 november 2024 heeft DCMR een brief aan [naam 1] verstuurd, waarin hij wordt aangeschreven in het kader van de verplichting om maatregelen te nemen om verontreiniging of aantasting van de bodem te voorkomen. Daarnaast heeft [naam 1] de uitkomsten van het verkennend bodemonderzoek van 27 mei 2026 overgelegd, waaruit volgt dat daadwerkelijk bodemonderzoek is uitgevoerd. Dat [naam 1] als gevolg van de brand de bodem moest laten onderzoeken en dat daarmee kosten gepaard zijn gegaan, acht de rechtbank dan ook aannemelijk. De hoogte van de gevorderde vergoeding is bovendien door [naam 3] niet betwist.


Hieruit volgt dat een vergoeding van € 11.000,00 voor bodemonderzoek wordt toegewezen.

Aansprakelijkstelling huurder boerderij

5.22.

[naam 1] vordert een bedrag van € 200.000,00 in verband met een aansprakelijkstelling voor schade. Op de zitting heeft [naam 1] toegelicht dat zijn moeder en broer in de woonboerderij woonden, dat de verhoudingen binnen de familie niet goed waren en dat de brand die situatie heeft verergerd. De voorlopige schade waarvoor zij [naam 1] aansprakelijk stellen bedraagt € 200.000,00, maar daarop is nog geen actie ondernomen.
[naam 3] betwist deze schadepost en voert aan dat niet is aangetoond dat daadwerkelijk is tekortgeschoten of onzorgvuldig is gehandeld, zodat de aansprakelijkheid niet vaststaat. Ook blijkt niet dat de schade op een andere wijze is gecompenseerd, aldus [naam 3] .

5.23.

De rechtbank begrijpt de vordering en de toelichting van [naam 1] ten aanzien van de aansprakelijkstelling als een vordering van toekomstige schade in de zin van artikel 6:105 BW. Daarvan draagt [naam 1] de stelplicht.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft [naam 1] onvoldoende gesteld om tot een toewijzing van deze schadepost te komen. Dit oordeel van de rechtbank vindt steun in de omstandigheid dat in de brief van de aansprakelijkstelling van 2 mei 2024 alleen het bedrag van € 200.000,00 is genoemd, zonder enige nadere toelichting of onderbouwing. Daarmee is nog geheel onzeker of de aansprakelijkheid van [naam 1] voor schade van de huurder(s) van de woonboerderij komt vast te staan. Op dit moment zijn er dan ook onvoldoende aanknopingspunten voor de rechtbank om tot een begroting en toewijzing van deze post te kunnen komen.
De schadepost ‘aansprakelijkstelling huurder’ wordt daarom afgewezen.

Advocaatkosten

5.24.

[naam 1] vordert in totaal € 3.930,00 aan advocaatkosten in verband met de aansprakelijkstelling door de huurder(s) van de woonboerderij en de aanschrijving van de gemeente Lansingerland over het voornemen om [naam 1] een last onder dwangsom op te leggen.
[naam 3] heeft deze schadepost in algemene zin betwist.

5.25.

Alleen advocaatkosten die [naam 1] zonder de brand niet zou hebben gemaakt, komen voor vergoeding in aanmerking. Op [naam 1] rust de stelplicht. [naam 1] heeft in dit kader echter niets concreets gesteld en bovendien zijn er geen specificaties van de werkzaamheden bij de bij dagvaarding overgelegde facturen gevoegd, zodat de rechtbank niet kan vaststellen dat de kosten verband houden met de gevolgen van de brand.
De gevorderde vergoeding voor advocaatkosten is daarom niet toewijsbaar.

MDB factuur voor noodvoorzieningen

5.26.

[naam 1] vordert € 4.741,50 in verband met een factuur van MDB voor noodvoorzieningen.

[naam 3] betwist deze schadepost en voert aan dat niet is aangetoond dat deze kosten uitsluitend voortvloeien uit het gestelde handelen van [naam 3] .

5.27.

De rechtbank overweegt dat [naam 1] de stelplicht heeft als het gaat om het treffen van noodvoorzieningen, die hij zonder de brand niet had hoeven treffen.

[naam 1] heeft ter toelichting op de schadepost ‘noodvoorzieningen’ de factuur van MDB van 4 september 2024 overgelegd. Op de factuur staat concreet beschreven dat de noodvoorzieningen voor elektra en water zijn gemonteerd en aangesloten ‘i.v.m. de brand’ op het terrein van [naam 1] . Naar het oordeel van de rechtbank valt in het algemeen na een brand ook te verwachten dat er noodvoorzieningen getroffen moeten worden. De betwisting van [naam 3] dat [naam 1] niet heeft aangetoond dat deze kosten uitsluitend voortvloeien uit het gestelde handelen van [naam 3] , is naar het oordeel van de rechtbank dan ook onvoldoende gemotiveerd.

Dit betekent dat de rechtbank de gevorderde vergoeding voor de noodvoorzieningen van € 4.741,50 toewijst.

Factuur opruimkosten

5.28.

[naam 1] vordert € 14.157,00 aan opruimkosten. Op de zitting heeft [naam 1] toegelicht dat deze schadepost voortvloeit uit het, vanwege het onherroepelijke vonnis op tegenspraak, vaststaande onrechtmatig handelen van [naam 3] .

[naam 3] betwist dat deze kosten uitsluitend voortvloeien uit zijn gestelde handelen.

5.29.

De rechtbank overweegt dat [naam 1] de stelplicht heeft op het punt van de opruimkosten. [naam 1] heeft ten aanzien van deze schadepost onvoldoende gesteld, nu hij op de zitting alleen heeft toegelicht dat sprake is van een onherroepelijk vonnis waarmee het onrechtmatig handelen van [naam 3] vaststaat. Inhoudelijk heeft [naam 1] niets over de opruimkosten gezegd. De rechtbank wijst de gevorderde vergoeding voor de opruimkosten daarom af. Dit oordeel vindt bovendien steun in de bij dagvaarding overgelegde factuur ten aanzien van de opruimkosten, waaruit volgt dat het om een factuur van [naam 1] zelf en aan zichzelf gaat, zodat een toelichting en specificatie door [naam 1] op dit punt op zijn plaats was geweest.

Overige facturen

5.30.

[naam 1] vordert verder vergoeding van:

a. een factuur van Technohal B.V. van € 96,28;

b. drie facturen van Benfried B.V. van in totaal € 1.807,56;

c. een factuur van Renewi Nederland B.V. van € 495,22;

d. een factuur van Rechain Recycling B.V. van € 747,30;

e. een factuur van Kuras B.V. van € 326,34; en

f. een factuur van [bedrijf] B.V. van € 326,34.

[naam 3] betwist deze kosten omdat ze niet zijn gespecificeerd en ook niet is onderbouwd dat deze kosten rechtstreeks voortvloeien uit de brand.

5.31.

De rechtbank overweegt als volgt. [naam 1] heeft – mede in het licht van de betwisting door [naam 3] – naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende gesteld ten aanzien van de hiervoor onder a. tot en met f. genoemde facturen. [naam 1] heeft namelijk niet toegelicht waar de gefactureerde kosten op zien en waarom deze kosten het gevolg zijn van de brand, althans dat hij deze kosten niet zou hebben hoeven maken als er geen brand was geweest.
Om deze reden wordt de gevorderde vergoeding voor de hiervoor onder a. tot en met f. genoemde facturen afgewezen.

Waardeverminderingen van de woonboerderij en loods

5.32.

[naam 1] vordert in verband met waardevermindering door de brand:

a. een bedrag van € 333.000,00 aan schadevergoeding voor de loods; en

b. een bedrag van € 888.000,00 aan schadevergoeding voor de woonboerderij.

Op de zitting heeft [naam 1] toegelicht dat een taxatie niet onderbouwd hoeft te zijn door deskundigen die door beide partijen zijn geaccepteerd. Het gaat om een partijdeskundige en in Nederland zijn rapporten van partijdeskundigen bewijsmiddelen met vrije bewijskracht.

[naam 3] heeft betwist dat de taxatierapporten waarop de waardeverminderingen zijn gebaseerd onafhankelijk zijn en/of voldoende onderbouwd. Om de schade daadwerkelijk objectief te kunnen vaststellen is een contra-expertise noodzakelijk, aldus [naam 3] .

5.33.

De rechtbank overweegt als volgt.

Op [naam 1] rust de stelplicht ten aanzien van waardevermindering van de loods en de woonboerderij als gevolg van de brand. De rechtbank is van oordeel dat [naam 1] voldoende heeft gesteld, tegenover de onvoldoende betwisting door [naam 3] . De gevorderde vergoedingen aan waardevermindering voor de loods en de woonboerderij worden dan ook toegewezen.

De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat het een feit van algemene bekendheid is dat een grote brand in een pand (in dit geval een loods en een woonboerderij) aanzienlijke waardevermindering tot gevolg heeft. De vorderingen vinden steun in de taxatierapporten van [schade-expert bureau] , die zijn opgesteld door [taxateur] , een beëdigd taxateur. Naar het oordeel van de rechtbank betreft het uitgebreide taxatierapporten, waaruit volgt dat er bij de vaststelling van de waardevermindering specifieke waarderingsmethodieken zijn gebruikt die een beëdigd taxateur daarvoor dient te gebruiken. Bovendien stond het [naam 3] vrij om een contra-expertise uit te laten voeren, maar daar heeft hij niet voor gekozen. Ook heeft [naam 3] niet concreet aangegeven wat maakt dat de door de taxateur vastgestelde waardevermindering onjuist zou zijn. De rechtbank heeft dan ook geen reden om aan de inhoud van de taxatierapporten en de juistheid van de daarin vastgestelde waardevermindering van de loods en de woonboerderij te twijfelen.
De waardeverminderingen zijn naar het oordeel van de rechtbank het directe gevolg van de brand. Deze schadeposten zijn aan [naam 3] toe te rekenen.
Dat betekent dat de rechtbank de door [naam 1] gevorderde schade op dit punt, bestaande uit een waardevermindering van in totaal € 1.221.000,00, zal toewijzen.

5.34.

Gelet op het voorgaande moet [naam 3] aan [naam 1] betalen:

a. € 15.000,00 voor derving huurinkomsten;

b. € 2.160,00 aan taxatiekosten;

c. € 11.000,00 voor bodemonderzoek;

d. € 4.741,50 voor noodvoorzieningen;

e. € 1.221.000,00 aan waardevermindering van de loods en de woonboerderij,

zijnde in totaal een schadevergoeding van € 1.253.901,50.

Proceskosten

5.35.

[naam 3] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen, als gevorderd te vermeerderen met wettelijke rente. De proceskosten van [naam 1] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding

€

145,45

- griffierecht

€

90,00

- salaris advocaat

€

9.262,00

(2 punten × € 4.631,00)

- nakosten

€

189,00

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

9.686,45

in de vrijwaringszaak

Verklaring voor recht

5.36.

[naam 3] vordert in deze procedure primair een verklaring voor recht, inhoudende dat [naam 4] is gehouden tot het betalen van schadevergoeding aan [naam 3] , wanneer [naam 3] in de hoofdzaak wordt veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan [naam 1] . Bij dagvaarding stelt [naam 3] dat [naam 4] jegens hem onrechtmatig heeft gehandeld door hem te betrekken bij een riskante activiteit. [naam 3] heeft in de dagvaarding toegelicht dat [naam 4] mede betrokken was bij de exploitatie van het drugslaboratorium en de gebeurtenissen die tot de brand hebben geleid. In het geval [naam 3] wordt veroordeeld tot betaling van schadevergoeding aan [naam 1] , is [naam 4] daarom gehouden tot gehele of gedeeltelijke vergoeding aan [naam 3] van al hetgeen [naam 3] uit hoofde van die veroordeling aan [naam 1] dient te voldoen, zo stelt [naam 3] .

5.37.

[naam 4] heeft bij antwoord betwist dat hij tegenover [naam 3] onrechtmatig heeft gehandeld en dat hij [naam 3] heeft betrokken bij een riskante activiteit. Ook betwist [naam 4] aansprakelijk te zijn voor enige schade, omdat van een onherroepelijke veroordeling geen sprake is en daarom niet vaststaat dat [naam 4] betrokken is geweest bij de brand.

5.38.

De rechtbank overweegt als volgt. Voor het juridisch kader verwijst de rechtbank naar hetgeen zij daarover in de hoofdzaak reeds uiteen heeft gezet.

[naam 3] voert aan dat [naam 4] jegens hem onrechtmatig heeft gehandeld en daarom schadevergoeding aan [naam 3] verschuldigd is. [naam 3] heeft hiervoor de stelplicht. Gelet op de betwisting door [naam 4] lag het op de weg van [naam 3] om zijn stelling nader toe te lichten. Die nadere toelichting is uitgebleven. [naam 3] heeft zijn stelling geen handen en voeten gegeven door bijvoorbeeld uit te leggen uit welke concrete feiten en omstandigheden volgt dat [naam 4] hem hierbij heeft betrokken.
Hieruit volgt naar het oordeel van de rechtbank dat in deze procedure niet kan worden vastgesteld dat sprake is van onrechtmatig handelen door [naam 4] jegens [naam 3] . Daarbij is mede in aanmerking genomen dat [naam 4] (nog) niet onherroepelijk is veroordeeld vanwege de feiten die hebben geleid tot de brand in de loods en de schade die daardoor is ontstaan. De door [naam 3] gevorderde verklaring voor recht wordt daarom afgewezen.

Regres?

5.39.

Subsidiair vordert [naam 3] betaling door [naam 4] van al hetgeen [naam 3] aan [naam 1] zal moeten voldoen uit hoofde van een veroordeling in de hoofdzaak. Ook in verband met deze vordering stelt [naam 3] dat [naam 4] blijkens het strafrechtelijk onderzoek tenminste evenzeer betrokken is geweest bij de gebeurtenissen die tot de schade hebben geleid.

5.40.

[naam 4] betwist dat er een rechtsverhouding of rechtsgrond is op basis waarvan hij aansprakelijk is jegens [naam 3] voor enige gestelde schade. [naam 4] voert aan dat hij niet onrechtmatig heeft gehandeld tegenover [naam 3] en wijst erop dat er geen onherroepelijke veroordeling is ten aanzien van de brand.

4.42.

De rechtbank begrijpt de stellingen van [naam 3] zo dat hij aanvoert een regresvordering op [naam 4] te hebben op grond van artikel 6:166 BW dan wel artikel 6:102 BW jo. artikel 6:10 BW. In artikel 6:166 BW is bepaald dat indien één van tot een groep behorende personen onrechtmatig schade toebrengt en de kans op het aldus toebrengen van schade deze personen had behoren te weerhouden van hun gedragingen in groepsverband, zij hoofdelijk aansprakelijk zijn indien deze gedragingen hun kunnen worden toegerekend. Artikel 6:102 BW bepaalt dat wanneer twee of meer personen op wie een verplichting tot vergoeding van dezelfde schade rust, hoofdelijk aansprakelijk zijn.
Een hoofdelijk schuldenaar kan regres nemen op een medeschuldenaar indien hij op de vordering meer heeft betaald dan het gedeelte dat hem aangaat in de onderlinge verhouding met zijn medeschuldenaar (bijdrageplicht; zie artikel 6:10 BW).

5.41.

De rechtbank oordeelt als volgt. De vordering van [naam 3] is geformuleerd als een vrijwaringsvordering met de strekking dat niet [naam 3] maar [naam 4] de schade (volledig) dient te dragen. Daarvoor zou een toereikende rechtsverhouding tussen partijen de juridische grondslag moeten vormen, maar die ontbreekt. Er is geen contractuele verhouding en ook een buitencontractuele basis kan niet worden vastgesteld. De enkele niet gemotiveerde en niet onderbouwde stelling dat [naam 4] onrechtmatig heeft gehandeld ten opzichte van [naam 3] door hem bij het drugslab te betrekken, is hiervoor niet voldoende.

Voor zover de vordering moet worden begrepen als een regresvordering op een hoofdelijk medeschuldenaar ( [naam 4] ) – uitgaande van mede-aansprakelijkheid of groepsaansprakelijkheid – is deze evenmin toewijsbaar. Een regresvordering zou pas ontstaan indien en wanneer [naam 3] meer heeft betaald aan [naam 1] dan hij volgens de interne draagplicht ten opzichte van [naam 4] dient te dragen. Dat is hier niet aan de orde.

De rechtbank concludeert dat de vordering in vrijwaring niet toewijsbaar is.

Proceskosten

5.42.

[naam 3] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [naam 4] worden begroot op:

- griffierecht

€

93,00

- salaris advocaat

€

1.632,50

(2,5 punten × € 653,00)

- nakosten

€

189,00

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

1.914,50

6 De beslissing

De rechtbank

in de hoofdzaak

ten aanzien van [naam 2]

6.1.

verwijst het verzoek in de stand waarin deze zich bevindt naar de rolzitting van de kantonrechter van deze rechtbank, locatie Rotterdam, van woensdag 2 december 2026 om 10:00 uur;

6.2.

beveelt dat de hiervoor genoemde roldatum door [naam 1] bij exploot aan [naam 2] wordt aangezegd, onder betekening van de beslissing tot verwijzing;

6.3.

wijst partijen er op dat zij in het vervolg van deze procedure niet meer vertegenwoordigd hoeven te worden door een advocaat, maar ook persoonlijk of bij gemachtigde kunnen verschijnen;

ten aanzien van [naam 3]

6.4.

veroordeelt [naam 3] tot betaling van € 1.253.901,50 aan [naam 1] ;

6.5.

veroordeelt [naam 3] in de proceskosten van € 9.686,45, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de wettelijke rente bij niet tijdige betaling en met € 98,00 plus de kosten van betekening als [naam 3] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

6.6.

wijst het meer of anders gevorderde af,

in de vrijwaringszaak

6.7.

wijst het gevorderde af,

6.8.

veroordeelt [naam 3] in de proceskosten van € 1.914,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [naam 3] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

in de hoofd- en de vrijwaringszaak

6.9.

verklaart dit vonnis ten aanzien van de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mrs. P.C. Santema, R.J.A.M. Cooijmans en D. Greve en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026.

Bij afwezigheid van de voorzitter is het vonnis ondertekend door mr. Cooijmans.

4020/1694/32

Zie uittreksel ‘Eigendomsinformatie’ van het Kadaster, productie 9 bij de brief van 24 juni 2026 van [naam 1] . Artikel 6:162 lid 1 BW. Artikel 6:162 lid 2 BW. Artikel 6:162 lid 3 BW. Artikel 6:163 BW. Artikel 6:101 lid 1 BW. HR 5 december 2014, ECLI:NL:HR:2014:3532. Productie 5 bij aanvullende stukken van [naam 1] . Productie 2 bij dagvaarding, bijlage 1-N, p. 2 e.v. Productie 2 bij dagvaarding, bijlage 1-O. Productie 3 bij dagvaarding. Productie 6 bij aanvullende stukken van [naam 1] . Productie 2 bij dagvaarding, bijlage 1-E. Productie 2 bij dagvaarding, bijlage 1-O.