Veroordeling voor medeplegen van ontvoering en afpersing van het slachtoffer. Enkele feit dat dat verdachte…

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Op grond van het dossier en hetgeen ter terechtzitting is besproken stelt de rechtbank vast dat in de periode van 27 oktober 2025 tot en met 28 oktober 2025 het volgende is gebeurd.

Aanleiding voor de gebeurtenissen was een conflict over vuurwerk, waar het slachtoffer volgens verdachte nog een geldbedrag voor verschuldigd was aan de medeverdachte. Omdat betaling uitbleef, is actief naar het slachtoffer gezocht. Nadat het slachtoffer bij het [hotel] in [plaats 2] was aangetroffen, is hij meegenomen in een auto. Later is hij overgebracht naar de laadruimte van een witte bestelbus waarin hij verbleef totdat de politie hem vond.

Feit 1 Wederrechtelijke vrijheidsberoving

De verdachte heeft weliswaar bekend dat sprake was van ontvoering in de situatie van de bestelbus en dat dit ter verkrijging van het verschuldigde geld was, maar ontkent dat hij betrokken is geweest bij het gedwongen instappen in de auto bij het [hotel] .

Uit het dossier volgt dat verdachte en zijn medeverdachte al vanaf 23 oktober 2025 actief op zoek waren naar het slachtoffer. Uit de chatgesprekken volgt dat zij gezamenlijk informatie verzamelen over zijn verblijfplaats en concrete plannen maakten om hem te confronteren. In dat kader heeft verdachte via Snapchat onder meer het bericht geplaatst: “[naam] is bekend. Wie regelt voor me dat hij meldt bij me die krijgt beloning. Lessen gaan geleerd worden”. Nadat het adres van het slachtoffer was achterhaald, stuurde medeverdachte aan de verdachte “kom we klemmen hem vanavond na je werk”. Ook werd via Snapchat een oproep verspreid om het slachtoffer te vinden.

Toen het slachtoffer vervolgens bij het [hotel] in [plaats 2] werd aangetroffen, werd hij geconfronteerd door meerdere personen, waaronder verdachte. Vervolgens is het slachtoffer gedwongen om een auto in te stappen. Tegen de achtergrond van de voorafgaande dreigende chatberichten en dat hij door meerdere personen werd opgedragen in de auto plaats te nemen, had het slachtoffer onder de gegeven omstandigheden redelijkerwijs niet de vrijheid om te weigeren in de auto plaats te nemen. Ook kon hij zich niet aan de situatie onttrekken.

Vervolgens is het slachtoffer overgebracht naar de laadruimte van de bestelbus van verdachte, waar hij tegen zijn wil werd vastgehouden totdat de politie hem aantrof.

De omstandigheid dat verdachte niet gedurende de gehele wederrechtelijke vrijheidsberoving aanwezig is geweest, maakt zijn bijdrage niet minder wezenlijk. Uit de bewijsmiddelen volgt dat hij bewust heeft meegewerkt aan de uitvoering van het plan om het slachtoffer te ontvoeren en hij heeft daarmee een significante bijdrage geleverd aan de ontvoering. Verdachte was aanwezig bij het [hotel] , is weggereden en is teruggekeerd naar [plaats 3] met zijn bestelbus, waarin het slachtoffer vervolgens verder is vervoerd. Dat het slachtoffer door anderen in de bus zou zijn overgeplaatst, maakt de bijdrage van de verdachte aan de ontvoering niet minder wezenlijk. Verdachte heeft zich niet van het handelen van de mededaders gedistantieerd. Integendeel, hij heeft het slachtoffer samen met de medeverdachte, zijn broer, verder vervoerd. De verklaring van verdachte dat hij dit heeft gedaan uit veiligheidsoverwegingen voor het slachtoffer acht de rechtbank ongeloofwaardig en is bovendien niet verenigbaar met zijn daaropvolgende handelen. Zo is het slachtoffer in de laadruimte van de bestelbus opgesloten en daar achtergelaten totdat de politie hem vond, terwijl de verdachte vervolgens verschillende berichten hierover heeft gewisseld met de contactpersonen [contactpersoon 1] en [contactpersoon 2] . Voor zover de verdachte aanvoert dat de ontvoering niet vooraf was beraamd, overweegt de rechtbank dat uit de bewijsmiddelen volgt dat verdachte en zijn mededaders door hun gezamenlijke uitvoering van de verschillende handelingen bewust en nauw hebben samengewerkt. De voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking is daarmee gegeven. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verdachte als medepleger verantwoordelijk is voor de wederrechtelijke vrijheidsberoving van het slachtoffer.

De rechtbank is verder van oordeel dat daarnaast sprake is van het wederrechtelijk beroofd houden van de vrijheid van het slachtoffer. Hij is in de bestelbus achtergelaten zonder dat hij deze zelfstandig kon verlaten. Uit het onderzoek van de politie is gebleken dat de deuren van de bestelbus niet van binnenuit konden worden geopend en vanuit de laadruimte was er geen mogelijkheid om naar de voorkant van de bus te gaan. Daarnaast stond de bestelbus met de achterkant zodanig dicht tegen de muur geparkeerd dat de achterdeuren ook van buitenaf niet konden worden geopend. De bus moest eerst door verdachte verplaatst worden voordat de politie de deuren kon openen om het slachtoffer te bevrijden. Onder deze omstandigheden staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat het slachtoffer de bestelbus niet op eigen kracht kon verlaten. Dat dit ook de bedoeling was blijkt ook uit de chatgesprekken die zijn verstuurd waarin staat “Laat hem. Alleen. Bus tegen de muur” en “Je duerbel ca. Cam. Is gericht op je waggie nu tog? En de bus”.

De rechtbank acht op grond van het voorgaande het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank is verder van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat voor de specifieke bestanddelen die zien op het slaan van het slachtoffer en dat een gasbrander voor zijn gezicht is gehouden. Van deze onderdelen van de tenlastelegging zal verdachte partieel worden vrijgesproken.

Feit 2 Poging tot afpersing

Nadat het slachtoffer van zijn vrijheid was beroofd, is de druk op hem voortgezet om betaling van het vermeend verschuldigde geldbedrag af te dwingen. De omstandigheid dat verdachte niet aanwezig was op het moment waarop in de auto de poging tot afpersing plaatsvond, doet niet af aan zijn betrokkenheid daarbij. Uit de voorafgaand aan de feiten verzonden chatberichten blijkt dat verdachte deel uitmaakte van het gezamenlijk plan en de intentie deelde om het slachtoffer onder druk te zetten teneinde van hem geld te verkrijgen. Verdachte heeft op 23 oktober 2025 zelf naar het slachtoffer gestuurd “Yo ik heb zojuist te horen gekregen dat me shit tapoe is gegaan. Ik heb tegen [persoon 1] gezegd dat ik me
pap van de week moet hebben anders gaat iedereen die betrokken is hierbij zwaar op de plek gezet worden. Heb hele investering erin zitten. 2600 alles bij mekaar voor zondag”,
“Die verhalen van inbeslagnames enzo geloof k geen zak van dan zou k het anders wel met bewijs gekregen hebben” en “En die 2600 is het minimale”. Daarnaast heeft de verdachte op 26 oktober 2025 naar ene [persoon 2] gestuurd “Hij gaat z’n les leren’ en “Hij moet een flink bedrag betalen voor spullen waarvan hij weet dat hij t ni in 1 gooi kan geven’’.

De rechtbank leidt uit de inhoud van de chatgesprekken dan ook af dat het gezamenlijke doel van verdachte, zijn medeverdachte en anderen was om het slachtoffer geld afhandig te maken. Dit heeft de verdachte ook bekend. Reeds voorafgaand aan de ontmoeting werd gesproken over het “boeten” van het slachtoffer en werden dreigende berichten verstuurd, waaronder: “Nu gaat hij boeten” en “Z n mn wilt scotoe op me zetten ik ga hem helemaal de grond in duwen. Ik heb boete op hem gezet voor het rippen van me mattie en niet correct komen, “Als er niks gebeurt gaat z’n waggie als eerst de lucht in” en “hij gaat z’n les leren”.

De rechtbank acht het moeilijk voorstelbaar dat verdachte ervan uitging dat het geld zonder enige vorm van dwang of bedreiging zou worden verkregen. Daarbij weegt de rechtbank mee dat op 26 oktober 2025 om 21.08 uur door verdachte het bericht werd verzonden: “Hij is al goed aangepakt.” Tegen die achtergrond acht de rechtbank de verklaring van verdachte dat er tijdens de autorit en verder in de bestelbus door de verdachte, de medeverdachte en de andere personen geen geweld, bedreiging met geweld of andere drukmiddelen zijn gebruikt, ongeloofwaardig. De rechtbank ziet geen aanleiding te twijfelen aan de verklaring van het slachtoffer dat hij gedurende zijn vrijheidsberoving onder druk werd gezet om geld af te geven, waarbij hem tikken tegen het hoofd zijn gegeven en hij dreigend werd toegesproken.

De rechtbank acht dan ook de poging tot afpersing in vereniging wettig en overtuigend bewezen, maar veroordeelt verdachte voor enkel ‘enig geldbedrag’, omdat uit het dossier onvoldoende zekerheid kan worden vastgesteld dat het om een bedrag van €7.000,00 gaat. Verder is de rechtbank van oordeel dat het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs bevat voor de specifieke bestanddelen die zien op de verdenking van het slaan van het slachtoffer en dat een gasbrander voor zijn gezicht is gehouden. Van deze onderdelen van de tenlastelegging zal verdachte partieel worden vrijgesproken.