Verdachte heeft door zijn handelen gedurende een periode van enkele weken inbreuk gemaakt op de persoonlijke…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het plegen van het ten laste gelegde feit. Wel is zij van mening dat de ten laste gelegde periode ingekort moet worden in die zin dat verdachte het feit gepleegd heeft in de periode van 4 maart 2025 tot en met 18 april 2025.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

in de periode van 22 maart 2025 tot en met 18 april 2025 te [plaats] wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [aangeefster] , door

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van vier maanden waarvan één maand voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en onder aftrek van de tijd doorgebracht in voorarrest. Aan het voorwaardelijk deel van de gevangenisstraf dient als bijzondere voorwaarde een contactverbod met aangeefster [aangeefster] gekoppeld te worden.

Het oordeel van de rechtbank

Bij de bepaling van de op te leggen straf heeft de rechtbank acht geslagen op de aard en ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Verdachte heeft door zijn handelen gedurende een periode van enkele weken inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van aangeefster, met wie hij eerder een relatie heeft gehad. Dergelijk gedrag kan gevoelens van onveiligheid en angst veroorzaken en maakt ernstig inbreuk op de vrijheid van het slachtoffer om zich ongestoord te bewegen en haar eigen leven te leiden.

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte. Uit dit strafblad blijkt dat verdachte niet eerder voor een soortgelijk feit in aanraking met justitie is gekomen.

De rechtbank heeft verder meegewogen het advies van de reclassering, zoals neergelegd in het rapport van 23 juli 2026. De reclassering ziet instabiliteit op alle leefgebieden en er is sprake van middelengebruik. Verder wordt aangegeven dat verdachte uit de voorlopige hechtenis is geschorst met reclasseringstoezicht, maar dat dit schorsingstoezicht niet naar behoren verloopt. Verdachte is uit beeld geraakt. Er zijn geen aanwijzingen dat verdachte zijn contact- en locatieverbod heeft overtreden. Er worden geen contra-indicaties gezien voor wat betreft oplegging van een gevangenisstraf. Die worden wel gezien voor het opleggen van een taakstraf, nu verdachte heeft laten zien dat hij niet in staat is om afspraken na te komen. De reclassering adviseert een contact- en gebiedsverbod ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank heeft ook acht geslagen op het rapport van dr. [persoon] , psychiater, van 3 april 2026. De psychiater heeft door beperkte medewerking van verdachte geen uitspraak kunnen doen of sprake is van een stoornis bij verdachte en ook niet over de mate waarin het bewezenverklaarde aan verdachte kan worden toegerekend. De rechtbank ziet evenwel, mede gelet op de uitingen van verdachte zoals deze uit het dossier naar voren komen, aanleiding om ervan uit te gaan dat verdachte ten tijde van het bewezenverklaarde in enigerlei mate ontoerekeningsvatbaar moet worden geacht. De rechtbank zal hiermee in het voordeel van verdachte rekening houden bij de straftoemeting.

Verder weegt de rechtbank in het voordeel van verdachte mee dat de bewezenverklaarde pleegperiode korter is dan de periode waar de officier van justitie van uit gaat. Ook is van belang dat verdachte zich sinds de schorsing van zijn voorlopige hechtenis op 4 augustus 2025 heeft onthouden van contact met aangeefster. De rechtbank ziet hierin een aanwijzing dat de situatie sindsdien is gestabiliseerd en ziet dan ook geen reden om in het kader van een voorwaardelijke straf of vrijheidsbeperkende maatregel een contact- of gebiedsverbod op te leggen.

Alles afwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf van 2 maanden met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.