Zoekresultaten

Parket bij de Hoge Raad|25 februari 1994|ECLI:NL:PHR:1994:37

beschouwingen niet verder behoef uit te weiden. Die erkenning blijkt ook uit art. 93 lid 2 Rv welke bepaling, zoals nader verstaan door HR 9 juni … meeste leidt tot het uitspreken van de nietigheid op grond van art. 93 lid 2 Rv. De wet stelt dus geen absolute, onherstelbare nietigheid op een verkeerde betekening. Dat de dagvaarding

Hoge Raad|14 oktober 1994|ECLI:NL:HR:1994:ZC1488Aangehaald in 34 uitspraken

Rechtbank heeft de Bank, nadat partijen op de voet van art. 398, aanhef en sub 2° Rv. schriftelijk waren overeengekomen het hoger beroep over te slaan, beroep in cassatie ingesteld, waarna

Parket bij de Hoge Raad|18 maart 1994|ECLI:NL:PHR:1994:28

heeft betrekking op het met art. 1022 Rv vergelijkbare art. 154 lid 2 Rv. Het arrest dwingt niet tot een andere beslissing. De exceptie van onbevoegdheid was in dat geval … term ‘’voor alle weren’’ in verschillende wetsbepalingen voorkomt. Ik noem behalve art. 154 lid 2 Rv (gewone competentie) met name art. 141 lid 3 Rv (exceptie van beraad erfgenamen), art. 152 Rv

Hoge Raad|25 november 1994|ECLI:NL:HR:1994:ZC1554Aangehaald in 10 uitspraken

grondslag gelegde feiten, tenzij het Koninkrijk zich daartegen op de voet van art. 134 lid 2 Rv. had verzet en de rechter dat verzet gegrond had geoordeeld. Hiervan blijkt echter niet

Parket bij de Hoge Raad|8 april 1994|ECLI:NL:PHR:1994:53

volgt uit art. 426 leden 1 en 2 Rv jo art. 66 lid 1 (oud) ABW . 2.3. Nu het cassatierekest op 8 september 1993 ter griffie van de Hoge Raad is ingekomen … schept veel onzekerheid. Het komt dicht in de buurt van de regeling die art.429n lid 2 Rv kent voor de aanvang van de appeltermijn voor in eerste aanleg niet verschenen belanghebbenden, welke

Parket bij de Hoge Raad|27 mei 1994|ECLI:NL:PHR:1994:22

zonder enig gevolg voor de boedel zijn. Algemeen wordt verwezen naar art. 256 lid 2 Rv, dat dit bepaalt ten aanzien van de van rechtswege schorsing van het geding in geval … behoort evenwel niet tot de in cassatie kenbare stukken van het geding (art. 419 lid 2 Rv), zodat onderdeel 1 feitelijke grondslag ontbeert voorzover het betoogt (vanaf ‘’temeer

Parket bij de Hoge Raad|14 oktober 1994|ECLI:NL:PHR:1994:50

hebben verzet en Rechtbank of Hof dit verzet op de voet van art. 134 lid 2 Rv. gegrond zou hebben geoordeeld. Van een zodanig verzet door het Koninkrijk blijkt niet

Parket bij de Hoge Raad|9 december 1994|ECLI:NL:PHR:1994:15

notitie. Al aangenomen dat onderdeel 6 voldoet aan de eisen van art. 407 lid 2 Rv. , is het onderdeel tevergeefs voorgesteld. Het citaat heeft betrekking op een door de rechtbank in eerste

Parket bij de Hoge Raad|4 maart 1994|ECLI:NL:PHR:1994:41

paarden fataal kan zijn. Hier moeten we niet denken aan de in art. 176 lid 2 Rv. genoemde feiten en omstandigheden van algemene bekendheid, want algemeen aanvaard is dat het daar mede

Parket bij de Hoge Raad|9 december 1994|ECLI:NL:PHR:1994:59

aangegeven dat het arrest van het Hof Arnhem voor de toepassing van art. 401a lid 2 Rv. niet geldt als een interlocutoire uitspraak waartegen hetzij aanstonds hetzij tezijnertijd tegelijk met het cassatieberoep

Parket bij de Hoge Raad|18 november 1994|ECLI:NL:PHR:1994:26

Belediging (art. 1408 (oud) BW). Vrijheid van meningsuiting (art. 10 EVRM). Persvrijheid; recht op eer en goede naam; belangenafweging. ‘Repliek’ in cassatie; geen beknopte reactie op schriftelijke toelichting van wederpartij; hoor en wederhoor.