Zoekresultaten

Hoge Raad|3 november 1989|ECLI:NL:HR:1989:ZC8266Aangehaald in 5 uitspraken

hand. De verlengingsbeslissing is gegeven met gebruikmaking van de in art. 426 b lid 4 Rv. aan de Hoge Raad toegekende bevoegdheid, welke – gelet op de tekst van die bepaling

Hoge Raad|28 april 1989|ECLI:NL:HR:1989:AD0761

ingediende verzoek worden opgenomen nu het met onderwerp daarvan de door art. 429 h lid 4 Rv. vereiste samenhang heeft. Tenslotte klaagt het middel er tevergeefs over dat het verzoek tot vaststelling

Parket bij de Hoge Raad|27 januari 1989|ECLI:NL:PHR:1989:AD0604

gesteld van het parket bij de Hoge Raad. Schorsing van het geding (art. 254 lid 4 Rv.) 11. Aan de Hoge Raad is bekend dat mr. dr. K.W.P. Klaassen, de advocaat

Parket bij de Hoge Raad|8 september 1989|ECLI:NL:PHR:1989:3

niet de vrijheid gaf te melden dat daartegen geen bezwaar bestond. 2.5. Art. 426 lid 4 Rv geeft Uw Raad de vrijheid om, wanneer hij daartoe in een bepaald geval aanleiding vindt

Parket bij de Hoge Raad|28 februari 1989|ECLI:NL:PHR:1989:AD0761

behandeling is ingediend. In een verweerschrift kan een zelfstandig verzoek worden gedaan (art. 429h, lid 4 Rv.). Aangenomen zal moeten worden in cassatie, nu van het tegendeel niet is gebleken

Parket bij de Hoge Raad|14 april 1989|ECLI:NL:PHR:1989:AD5725

sprongcassatie tegen een vonnis in kort geding de zes-wekentermijn van art. 295, lid 4,, Rv. per analogiam geldt, dan wel de normale drie-maandentermijn van art. 402, lid 1, Rv