Gerechtshof Amsterdam · Hoger beroep · Strafrecht overig

geboren te [geboorteplaats] (Spanje) op [geboortedag] 1978,

adres: [adres].

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 16 oktober 2017 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Tegen voormeld vonnis is door de verdachte hoger beroep ingesteld.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.

Gelet op de in eerste aanleg door de rechtbank toegelaten wijziging is aan de verdachte ten laste gelegd dat:

hij in of omstreeks de periode van 1 maart 2015 tot en met 29 maart 2015 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, zijn echtgenoot, althans zijn ex-vriendin, [slachtoffer], heeft mishandeld, bestaande die mishandeling uit het eenmaal of meermalen (met kracht)

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de politierechter.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een geldboete van € 1.000,-, waarvan een gedeelte van € 500,- voorwaardelijk niet ten uitvoer wordt gelegd, met een proeftijd van twee jaren.

Naar het oordeel van het hof is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte is ten laste gelegd. Het hof overweegt hieromtrent het volgende. Aangeefster heeft in eerste instantie, op 30 maart 2015, uiterst summier verklaard over het feitencomplex dat heeft geleid tot de formulering van de tenlastelegging. Op 12 mei 2016 is aangeefster gehoord door de rechter-commissaris. Ook bij dit verhoor verklaarde zij wisselend en onduidelijk over de toedracht van het ten laste gelegde, het mishandelende karakter van de gedragingen van de verdachte die tot enig letsel zouden hebben geleid en de opzet van de verdachte daarop, en over de plaats waar de getuige zich op dat moment bevond. De verdachte heeft telkens ontkend aangeefster te hebben mishandeld. Omdat de verklaringen van aangeefster voorts onvoldoende worden ondersteund door de overige stukken in het dossier, moet de verdachte van het ten laste gelegde worden vrijgesproken.

De door de raadsman voorwaardelijk geformuleerde nadere onderzoekswensen behoeven – nu de daaraan verbonden voorwaarde niet wordt vervuld – geen bespreking meer.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. G.M. Boekhoudt, mr. W. F. Groos en mr. C.N. Dalebout, in tegenwoordigheid van

mr. M.A.T. van Willigen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 30 oktober 2017.