Vrijspraak mishandeling. Enige getuige twijfelt later aan de juistheid van de eerder door hem afgelegde verklaring.

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van

22 april 2021 en 6 mei 2021, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het

Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij op of omstreeks 3 april 2018 te Amsterdam [benadeelde] heeft mishandeld door die [benadeelde] vast te pakken bij zijn kraag van zijn trui (waardoor die trui scheurde) en/of die [benadeelde] naar de grond te trekken en/of (met gebalde vuist) een of meermalen in het gezicht en/of tegen het hoofd te slaan en/of

te stompen en/of die [benadeelde] een of meermalen op de rug te trappen en/of te schoppen en/of die [benadeelde] (met kracht) vast te pakken bij zijn keel.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de politierechter.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf

als door de rechter in eerste aanleg opgelegd.

Naar het oordeel van het hof kan op basis van de inhoud van het dossier en hetgeen overigens is gebleken niet wettig en overtuigend worden bewezen hetgeen de verdachte is tenlastegelegd, zodat hij hiervan moet worden vrijgesproken. Bewijsmiddelen ontbreken, waarbij van belang wordt geacht dat de getuige [getuige] bij de raadsheer-commissaris verklaart dat hij twijfelt aan zijn verklaring, hij weet niet zeker of hij alles goed heeft waargenomen. Ook acht het hof van belang dat uit het dossier is gebleken dat na het incident ook bij de verdachte sprake was van letsel.

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 1.800,00, bestaande uit € 50,00 aan materiële schade en € 1.750,00 aan immateriële schade. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen.

De verdachte wordt niet schuldig verklaard ter zake van het tenlastegelegde handelen waardoor de gestelde schade zou zijn veroorzaakt. De benadeelde partij kan daarom in de vordering niet worden ontvangen.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart de benadeelde partij [benadeelde] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.

Veroordeelt de benadeelde partij in de door verdachte gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. S. Clement, mr. A.R.O. Mooy en mr. A. Dantuma-Hieronymus, in tegenwoordigheid van

mr. S. Geensen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van

6 mei 2021.

Mr. S. Geensen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=========================================================================

[…]