Medeplegen van witwassen van een geldbedrag, een horloge en tassen. Bekennende verdachte, opsomming…

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 17 maart 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Namens de verdachte is hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.

De rechtbank heeft de verdachte vrijgesproken van het witwassen van een Rolex Datejust (derde gedachtestreepje), een rosé/goudkleurige ketting met steentjes (vierde gedachtestreepje) en een rosé/goudkleurige armband met steentjes (vijfde gedachtestreepje), zoals (cumulatief) ten laste is gelegd. Het hoger beroep is onbeperkt ingesteld en daarom ook tegen die beslissing gericht. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) staat voor de verdachte tegen deze beslissingen geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte daarom ten aanzien van die drie gedachtestreepjes niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

Zij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode 5 augustus 2021 tot en met 19 februari 2023, te Amsterdam en/of Aalsmeer, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, zich schuldig heeft gemaakt aan witwassen, immers heeft/hebben zij, verdachte, en/of haar mededader(s) van (een) voorwerp(en) te weten:

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof een gedeeltelijk andere bewijsconstructie hanteert, het in hoger beroep gevoerde strafmaatverweer bespreekt en ten aanzien van de strafoplegging tot een andere beslissing komt dan de rechtbank.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

Zij in of omstreeks de periode 17 augustus 2022 tot en met 19 februari 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, zich schuldig heeft gemaakt aan witwassen, immers hebben verdachte en haar mededaders voorwerpen, te weten:

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Nu de verdachte het tenlastegelegde heeft bekend en door of namens haar geen vrijspraak is bepleit, volstaat het hof met de navolgende opsomming van de bewijsmiddelen, als bedoeld in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering:

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezenverklaarde levert op:

medeplegen van witwassen, meermalen gepleegd.

De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.

De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, waarvan drie maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 240 uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 120 dagen hechtenis.

De raadsman heeft het hof verzocht geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, maar te volstaan met een taakstraf. Hij heeft daartoe aangevoerd dat de verdachte first offender is en als enige de zorg draagt voor haar minderjarige zoontje. Bij een onvoorwaardelijke gevangenisstraf komt haar baan en haar huisvesting in gevaar.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan witwassen van een geldbedrag van € 96.930,00, een Rolex en drie designer tassen. Witwassen vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële en economische verkeer aan. Bovendien draagt witwassen bij aan het voortbestaan van criminaliteit. De verdachte heeft daar een aandeel in geleverd en dat rekent het hof de verdachte aan.

De ernst van het feit rechtvaardigt in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Het hof houdt echter in strafmatigende zin rekening met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte zoals die ter terechtzitting naar voren zijn gekomen. De verdachte heeft haar leven op orde, heeft geen nieuwe strafbare feiten gepleegd en draagt als enige de zorg voor haar minderjarige zoontje. Tevens heeft zij een baan en eigen huisvesting. Ook speelt mee dat de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep openheid van zaken heeft gegeven.

Daarnaast stelt het hof vast dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) in hoger beroep is overschreden. Namens de verdachte is op 15 februari 2024 hoger beroep ingesteld en het hof spreekt dit arrest uit op 31 maart 2026. Het gaat daarmee om een overschrijding van ongeveer anderhalve maand. Het hof is van oordeel dat die geringe overschrijding wordt gecompenseerd door de door het hof gekozen strafmodaliteit, te weten een taakstraf.

Het hof acht, alles afwegende, een taakstraf van 180 uren passend en geboden.

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d, 47, 57 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.

Het hof:

Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het onder het derde, vierde en vijfde gedachtestreepje tenlastegelegde.

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 180 (honderdtachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 90 (negentig) dagen hechtenis.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. J.W.H.G. Loyson, mr. M.J.A. Plaisier en mr. H. Sytema, in tegenwoordigheid van

mr. S. Geensen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van

31 maart 2026.

Mr. J.W.H.G. Loyson en mr. H. Sytema zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=========================================================================

[…]