Bestuursstrafrecht
Artikel 5 Wahv. Geen rechtsregel verbiedt dat op een later moment de reden van geen staandehouding nader…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 23 oktober 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:6839 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 23 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/bestuursrecht/bestuursstrafrecht/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-6839
Zaakgegevens
Op 23 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over bestuursstrafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Leeuwarden
- Datum uitspraak
- 23 oktober 2026
- Datum publicatie
- 23 oktober 2026
- Zaaknummer
- 200.363.829/01
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursstrafrecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:6839
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Artikel 5 Wahv. Geen rechtsregel verbiedt dat op een later moment de reden van geen staandehouding nader wordt toegelicht. Dat sprake was van een spoedmelding is voldoende om te kunnen concluderen dat geen reële mogelijkheid tot staandehouding bestond. De ambtenaar hoeft niet toe te lichten waarom die melding spoed had.
Uitspraak
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
zittingsplaats Leeuwarden
|
Zaaknummer |
: Wahv 200.363.829/01 |
|
CJIB-nummer |
: 264885388 |
|
Uitspraak d.d. |
: 23 oktober 2026 |
Arrest op het hoger beroep inzake de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften (Wahv) tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Noord-Holland van 15 december 2025, betreffende
[betrokkene] B.V. (hierna: de betrokkene),
gevestigd te [vestigingsplaats].
De gemachtigde van de betrokkene is mr. I.N.D.J. Rissema, kantoorhoudende te Dordrecht.
De beslissing van de kantonrechter
De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie ongegrond verklaard. Het verzoek om een proceskostenvergoeding is afgewezen.
Het verloop van de procedure
De gemachtigde van de betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de kantonrechter. Er is gevraagd om een proceskostenvergoeding.
De advocaat-generaal heeft de gelegenheid gekregen een verweerschrift in te dienen. Van die gelegenheid is geen gebruik gemaakt.
De beoordeling
1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een sanctie opgelegd van € 120,- voor: “als bestuurder handelen is strijd met een geslotenverklaring in beide richtingen”. Deze gedraging zou zijn verricht op 3 maart 2024 om 11.24 uur op de A22 in Beverwijk met het voertuig met het kenteken [kenteken].
2. De gemachtigde van de betrokkene voert aan dat ten onrechte geen staandehouding heeft plaatsgevonden. De ambtenaar heeft aangegeven dat geen staandehouding kon worden verricht in verband met een andere melding. Later heeft de ambtenaar het over met spoed naar een andere melding en een spoedmelding. Nergens blijkt uit waarom sprake was van een spoedmelding. De officier van justitie heeft verwezen naar een arrest dat hier niet van toepassing is, omdat niet van meet af aan is aangegeven dat sprake was van een spoedmelding. Het had op de weg van de ambtenaar gelegen om in het aanvullend proces-verbaal aan te geven waarom de andere melding spoed had.
3. Uit artikel 5 (oud) van de Wahv volgt het uitgangspunt dat wanneer een gedraging wordt geconstateerd, de ambtenaar de bestuurder staande houdt en zijn identiteit vaststelt, zodat hem een sanctie kan worden opgelegd. Slechts wanneer er geen reële mogelijkheid is geweest om de identiteit van de bestuurder aanstonds vast te stellen, mag de sanctie aan de kentekenhouder worden opgelegd.
4. In het zaakoverzicht is als reden geen staandehouding opgenomen: “ivm andere melding”.
5. De officier van justitie heeft in de fase van administratief beroep een aanvullend proces-verbaal opgevraagd. Daarin verklaren de ambtenaren onder meer:
“Wij konden geen staandehouding verrichten, omdat wij met spoed onderweg waren naar een andere melding. (…) De overtreding gebeurde voor ons en wij, verbalisanten, konden door de spoedmelding niet achter het genoemde voertuig aan voor een staandehouding. Verder waren er ook geen gegevens van mogelijk bestuurder bekend, dus konden niet op een andere wijze in contact komen met mogelijk bestuurder van het genoemde voertuig.”
6. Er is geen rechtsregel die verbiedt dat op een later moment de reden van geen staandehouding nader wordt toegelicht. Dat op een later moment is verduidelijkt dat de in het zaakoverzicht genoemde melding een spoedmelding betrof, brengt niet mee dat om die reden moet worden toegelicht waarom de melding spoed had. Die toelichting is ook niet relevant. Een reden voor de spoed kan achterwege blijven omdat geen plaats is voor een afweging of een melding terecht gekwalificeerd is als spoedmelding. Dat de melding op dat moment was gekwalificeerd als spoedmelding is voldoende om te kunnen concluderen dat geen reële mogelijkheid bestond tot staandehouding. De sanctie is dan ook terecht aan de betrokkene als kentekenhouder opgelegd.
7. Het hof zal de beslissing van de kantonrechter bevestigen. Er is geen aanleiding om een proceskostenvergoeding toe te kennen.
De beslissing
Het gerechtshof:
bevestigt de beslissing van de kantonrechter.
wijst het verzoek om vergoeding van proceskosten af.
Dit arrest is gewezen door mr. Beswerda, in tegenwoordigheid van mr. Wijmenga als griffier, en op een openbare zitting uitgesproken.