Artikel 6 lid Fw. Hoger beroep tegen afgewezen faillissementsverzoek. Verstekzaak. Toewijzing. Sprake van…

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Arnhem

afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof: 200.361.982

zaaknummer rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht: C/16/601610

arrest van 23 december 2025

in de zaak van

en

2. Stichting Opleidings- en Ontwikkelingsfonds voor het Beroepsgoederenvervoer over de Weg en de Verhuur van Mobiele Kranen

die zijn gevestigd in Amsterdam

hierna gezamenlijk: de Pensioenfondsen en ieder afzonderlijk: SPV en SOOB

advocaat: mr. S.K. Tuithof

en

[geïntimeerde] , handelend onder de naam [onderneming]

hierna: [geïntimeerde]

die woont in [woonplaats]

De rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht (hierna: de rechtbank), heeft bij beschikking van 25 november 2025 het verzoek van de Pensioenfondsen tot faillietverklaring van [geïntimeerde] afgewezen. Het gerechtshof (hierna: het hof) verwijst naar die beschikking.

Bij (op 27 november 2025 bij het hof binnengekomen) beroepschrift hebben de Pensioenfondsen hoger beroep ingesteld tegen de beschikking. Zij verzoeken die beschikking te vernietigen en [geïntimeerde] alsnog in staat van faillissement te verklaren, met een veroordeling van [geïntimeerde] in de kosten van de procedures in beide instanties.

Het hof heeft kennisgenomen van:

• het beroepschrift;

• het op 15 december 2025 door mr. Tuithof toegestuurde oproepingsexploot.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 16 december 2025. Hierbij is namens de Pensioenfondsen. mr. Tuithof verschenen. [geïntimeerde] is niet verschenen ondanks dat hij op de juiste wijze is opgeroepen.

Mr. Tuithof heeft tijdens de mondelinge behandeling aangegeven dat hij het proces-verbaal van de rechtbank (dat hij enkele minuten voor de mondelinge behandeling ontving) heeft doorgestuurd naar het hof. Het hof heeft de zittingsaantekeningen van de mondelinge behandeling bij de rechtbank na de mondelinge behandeling ontvangen en daarvan kennisgenomen.

Kern van de zaak

[geïntimeerde] exploiteert in de vorm van een eenmanszaak ( [onderneming] ) een onderneming die werkzaamheden uitvoert in het kader van vervoeren van pakketten en andere stukgoederen voor bedrijven. SPV en SOOB, beide pensioenfondsen, hebben afzonderlijk van elkaar een vordering op [onderneming] (en dus op [geïntimeerde] ) vanwege het onbetaald laten van pensioenpremies. De vorderingen van SPV en SOOB bedroegen ten tijde van de behandeling bij de rechtbank respectievelijk € 13.258,58 en € 1.571,80. Er is aanvankelijk gesproken over een betalingsregeling tussen partijen en [geïntimeerde] heeft in totaal € 8.400,- betaald. Betaling van het restant is volgens de Pensioenfondsen echter uitgebleven.

De rechtbank heeft geoordeeld dat onvoldoende is gebleken dat [geïntimeerde] in de toestand verkeerde dat hij heeft opgehouden te betalen.

Een faillietverklaring kan worden uitgesproken als summierlijk is gebleken van een tijdens de faillietverklaring bestaand vorderingsrecht van de aanvrager(s) (SPV en SOOB) en ook van het bestaan van feiten en omstandigheden waaruit volgt dat de schuldenaar ( [geïntimeerde] ) verkeert in de toestand van te hebben opgehouden te betalen. Dat de schuldenaar meer schuldeisers heeft (het zogenoemde pluraliteitsvereiste), is een noodzakelijke, maar niet een voldoende voorwaarde voor het aannemen van de hiervoor bedoelde toestand. Als aan het pluraliteitsvereiste is voldaan, moet worden onderzocht of de schuldenaar in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen.

Uit hetgeen de Pensioenfondsen hebben aangevoerd blijkt summierlijk dat sprake is van opeisbare vorderingen van zowel SPV als SOOB. Daarmee staat ook vast dat sprake is van pluraliteit van schuldeisers. SPV en SOOB zijn verschillende entiteiten en hebben ieder afzonderlijk van elkaar een vordering op [geïntimeerde] .

Door mr. Tuithof is tijdens de mondelinge behandeling bij het hof toegelicht dat [geïntimeerde] na de beschikking van de rechtbank geen nadere betalingen heeft verricht aan de Pensioenfondsen en dat er geen contact meer is geweest tussen hem en de Pensioenfondsen en ook niet met hun advocaat of het betrokken incassobureau. Dit terwijl [geïntimeerde] bij de rechtbank heeft gevraagd hem nog een kans te geven en heeft verklaard bereid te zijn maandelijks een bedrag van € 3.000,- te voldoen. Daar komt bij dat de vorderingen van de Pensioenfondsen inmiddels fors zijn opgelopen, omdat [geïntimeerde] ook de afgelopen maanden heeft nagelaten de maandelijkse premies te betalen. Tijdens de mondelinge behandeling bij het hof heeft mr. Tuithof toegelicht dat dit vooralsnog heeft geleid tot betalingsachterstanden (die bovenop de al bestaande vorderingen komen) van € 2.444,70 bij SOOB en € 8.289,90 bij SPV. Nu [geïntimeerde] geen betalingen meer heeft verricht en structureel nieuwe facturen onbetaald laat, is het hof van oordeel dat [geïntimeerde] verkeert in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen.

Het hoger beroep slaagt. De beschikking waarvan beroep zal worden vernietigd en [geïntimeerde] zal alsnog in staat van faillissement worden verklaard. Als de in het ongelijk gestelde partij zal het hof [geïntimeerde] in de kosten van beide instanties veroordelen, met toepassing van tarief I.

Het hof:

vernietigt de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht, van 25 november 2025 en beslist als volgt:

benoemt tot rechter-commissaris het lid van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht, mr. P.J. Neijt;

stelt aan tot curator mr. J.M. van den Berkmortel, advocaat bij Wijn & Stael Advocaten N.V., kantoorhoudende aan Maliesingel 20, 3581 BE Utrecht, telefoon: +3130-23 20 800;

geeft aan de curator last tot het openen van aan de gefailleerde gerichte brieven;