Personen- en familierecht
Verzoek ouders om herstel gezag door rechtbank en het gerechtshof afgewezen:(artikel 1:277 lid 1 Burgerlijk…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10 november 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:7207 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/civiel-recht/personen-en-familierecht/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-7207
Zaakgegevens
Op 10 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- 200.370.589
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. R.F.P. Scheele
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:7207
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verzoek ouders om herstel gezag door rechtbank en het gerechtshof afgewezen:(artikel 1:277 lid 1 Burgerlijk Wetboek)
Uitspraak
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN
locatie Arnhem
afdeling civiel recht
zaaknummer gerechtshof 200.370.589
(zaaknummer rechtbank Midden-Nederland 606076)
over het gezag over
[minderjarige1]
en
[minderjarige2]
beschikking van 10 november 2026
in de zaak van
[vader] (de vader)
en
[moeder] (de moeder)
die wonen in [woonplaats1]
advocaat: mr. R.F.P. Scheele
en
[gezinshuisouder] (gezinshuisouder van [minderjarige1] )
die woont in [woonplaats2]
en
[pleegouders] (pleegouders van [minderjarige2] )
die wonen in [woonplaats3]
en
de gecertificeerde instelling
William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (de GI)
die is gevestigd in Amsterdam.
1 Samenvatting
De rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht, heeft op 2 april 2026 beslist dat de ouders niet hersteld worden in het gezag over [minderjarige1] en [minderjarige2] .
Het hof beslist dat dit zo moet blijven en legt hierna uit waarom.
2 De feiten
De ouders hebben twee kinderen:
- [minderjarige1] . geboren [in] 2010 in [geboorteplaats] en
- [minderjarige2] , geboren [in] 2015 in [geboorteplaats] .
De kinderen waren van 19 juli 2019 tot 22 juni 2023 onder toezicht gesteld.
De rechtbank heeft op 22 juni 2023 het gezag van de ouders over de kinderen beëindigd en de GI benoemd tot voogd over de kinderen. Die beslissing is door dit hof op
14 december 2023 bekrachtigd.
[minderjarige1] en [minderjarige2] zijn sinds 29 april 2020 uithuisgeplaatst. Na de uithuisplaatsing zijn [minderjarige1] en [minderjarige2] eerst samen in een pleeggezin geplaatst. [minderjarige2] woont nog steeds in dat pleeggezin. In juli 2020 is [minderjarige1] in een jeugdzorginstelling gaan wonen. Sinds oktober 2022 woont [minderjarige1] bij de gezinshuisouder.
3 De procedure bij de rechtbank
De ouders hebben de rechtbank verzocht om herstel van hun gezag over de kinderen, de kinderen voor een jaar onder toezicht te stellen en te bepalen dat de ouders ambulante hulpverlening krijgen om een gefaseerde terugkeer van de kinderen naar huis te ondersteunen.
De rechtbank heeft deze verzoeken van de ouders afgewezen.
4 De procedure bij het hof
De ouders zijn het niet eens met de beslissing van de rechtbank. Zij komen daarvan in hoger beroep. Zij willen dat het hof de beslissing van de rechtbank ongedaan maakt, de ouders alsnog herstelt in het gezag, een ondertoezichtstelling uitspreekt voor een jaar en voorwaarden stelt voor een gefaseerde terugkeer van de kinderen naar huis.
De GI wil dat de beslissing in stand blijft.
Het hof heeft de volgende stukken ontvangen:
-
het beroepschrift ontvangen op 19 juni 2026
-
de stukken van de ouders ingediend op 28 september 2026
-
de brief van de raad voor de kinderbescherming van 31 augustus 2026, waarin de raad zich afmeldt voor de zitting
-
de spreekaantekeningen van mr. Scheele.
[minderjarige1] heeft op 5 oktober 2026 gesproken met een raadsheer en een griffier van het hof. Zij heeft verteld wat zij vindt van het gezag. [minderjarige2] is niet op gesprek gekomen en heeft ook niets geschreven.
De zitting bij het hof was op 8 oktober 2026. Aanwezig waren:
- de ouders met hun advocaat
- twee vertegenwoordigers van de GI
- de pleegouders van [minderjarige2] .
5. Het oordeel van het hof
Wat staat in de wet, de toelichting op de wet en wat volgt uit (internationale) rechtspraak?
De rechter kan de ouder wiens gezag is beëindigd op zijn verzoek in het gezag herstellen als:
a. herstel in het gezag in het belang van het kind is en
b. de ouder in staat is duurzaam de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding van het kind te dragen.
Bij de beoordeling van een verzoek om herstel van het gezag is het belang van het kind uitgangspunt, waarbij het recht van het kind op een gezonde en evenwichtige ontwikkeling en groei naar zelfstandigheid centraal staat. Ook in de gevallen dat aan de voorwaarde onder b is voldaan en de ouder dus in staat is om de verzorging en opvoeding duurzaam op zich te nemen, kan in bepaalde gevallen de rechtbank het verzoek afwijzen om redenen die gelegen zijn in het belang van het kind. Na een langdurige uithuisplaatsing en verblijf in een pleeggezin kan herstel in het gezag bijvoorbeeld om redenen van het daardoor moeten doorbreken van een stabiele opvoedingssituatie niet in het belang van het kind zijn. Dit is afhankelijk van de actuele omstandigheden van het geval.
Standpunten
De ouders vinden dat zij in hun gezag over de kinderen hersteld moeten worden. In de eerste plaats wijzen zij erop dat de GI niet heeft aangetoond of geprobeerd aan te tonen dat zij de ouders de afgelopen jaren actief heeft geholpen en heeft begeleid om hun opvoedvaardigheden te verbeteren. Enkel tijdsverloop mag in ieder geval geen reden zijn om de ouders voor voldongen feiten te zetten De overheid mag niet simpelweg concluderen dat pleegouders 'beter' zijn voor het kind, maar heeft de positieve plicht om de biologische ouders ondersteuning, training en hulpmiddelen te bieden om de band met de kinderen te onderhouden en te herstellen.
In de tweede plaats zijn de ouders het niet eens met de rechtbank dat zij zich niet hebben verbeterd. Het rapport van het NIFP dat de rechtbank daarvoor noemt is niet aangeleverd door de ouders en is verouderd waardoor deze niet meer gebruikt mag worden. De ouders zijn als slachtoffers van de toeslagenaffaire inmiddels uit een diep dal geklommen en hebben hun financiën weer op orde. Uit de eindevaluaties van Curess van 14 april 2025 en een mail van de ambulant begeleidster van Abrona van 14 juni 2026 blijkt dat de ouders wel degelijk leerbaar zijn, kunnen samenwerken en goed kunnen aansluiten bij de kinderen.
De GI is het niet eens met de ouders. Beide ouders kampen met een verstandelijke beperking. Vanwege hun verstandelijke beperking onderschatten de ouders wat het opvoeden van de kinderen van hen vraagt. Het gaat er volgens de GI niet om wat er in het verleden niet goed is gegaan voor de kinderen, maar dat de ouders door hun eigen problematiek de kinderen niet kunnen opvoeden of geven wat zij, ook gezien de beperkingen bij de beide kinderen, extra nodig hebben. De ouders blijven inzetten op thuisplaatsing van de kinderen omdat ze vastzitten in een chronisch rouwproces dat 'levend verlies' heet. Hoe zeer de GI het verzoek tot herstel in het gezag ook begrijpt, met hun verzoeken brengen de ouders de zekerheid en duidelijkheid die de kinderen hadden aan het wankelen. Dat is niet in het belang van de kinderen.
Hoe oordeelt het hof?
Belangen en omstandigheden [minderjarige1] en [minderjarige2]
[minderjarige1] woont al ruim vijf jaar niet meer bij haar ouders, waarvan vier jaar bij de huidige gezinshuisouder. Hoewel [minderjarige1] niets liever wil dan weer bij haar ouders wonen, heeft zij het goed bij haar gezinshuisouder. Ook worstelt zij nog steeds met loyaliteit richting haar ouders en haar gezinshuisouder. Zo kan zij aan de ene kant na een bezoek van haar ouders zeggen dat ze haar ouders langer en vaker wil zien. Aan de andere kant geeft zij bij de ambulant begeleider aan dat zij de omgang zo wil houden als het is. De omgang tussen de ouders en [minderjarige1] eens per twee weken gemiddeld tweeënhalf uur, verloopt volgens informatie van de GI op dit moment goed. Al lijken de ouders de beperkingen van [minderjarige1] niet altijd te herkennen en vinden de ouders het ook lastig om invulling te geven aan het bezoek met [minderjarige1] . Zij hebben hiervoor input van de gezinshuisouder nodig.
[minderjarige2] woont al ruim vijf jaar bij de huidige pleegouders. Zij ontwikkelt zich binnen haar mogelijkheden goed. [minderjarige2] heeft twaalf keer per jaar anderhalf uur begeleide omgang met haar ouders. [minderjarige2] vindt het volgens de pleegmoeder altijd fijn om haar ouders te zien, maar ze vindt het ook elke keer spannend. [minderjarige2] wil het graag goed doen. Ze reageert nog steeds heftig na de omgangsmomenten. Dan gaat ze bijvoorbeeld met spullen gooien. De pleegouders hebben [minderjarige2] op dansles gedaan. Dat helpt haar om na de omgang om tot zichzelf komen.
Belangen en omstandigheden ouders
De ouders hebben allebei een verstandelijke beperking. Ook zijn zij slachtoffers van de toeslagenaffaire. De ouders hebben veel aan de hulp van een ambulant begeleidster van Abrona die hen een keer per week bezoekt. Zo helpt de ambulant begeleidster de ouders de informatie die zij ontvangen te begrijpen, begeleidt zij hen tijdens bijeenkomsten en overleg met instanties zoals jeugdzorg en pleegzorg en helpt zij de ouders zich voor te bereiden op rechtszaken. In de omgangsverslagen van 4 februari 2025 en 8 april 2026 staat dat de ouders met beide kinderen tijdens de omgang structuur houden, dat ze rustig en begrijpelijk praten, liefde naar de kinderen toe uitstralen en dat er wordt geknuffeld.
Belangenafweging
Het is goed om te horen dat de ouders hun financiën op orde hebben, dat zij profiteren van de hulp van de ambulant begeleidster en dat de omgang met de kinderen goed verloopt. Dat maakt echter niet dat de ouders het gezag over de kinderen weer terug kunnen krijgen.
De omgang die de ouders met [minderjarige1] en [minderjarige2] hebben, gaat alleen goed met veel strakke afspraken, sturing en begeleiding. Maar zelfs dan blijven er zorgen zoals de worsteling van [minderjarige1] in haar loyaliteit naar haar ouders en haar gezinshuismoeder en de heftige reactie van [minderjarige2] voor en na de omgang met de ouders. Door hun verstandelijke beperking kunnen de ouders onvoldoende aansluiten bij wat de kinderen nodig hebben. Een voorbeeld daarvan is dat de tandarts [minderjarige1] in 2025 een beugel adviseerde waarvoor zij als start van de behandeling een knip in haar lipbandje nodig zou hebben. De ouders stonden ook na het lezen van het advies van de tandarts niet achter dit advies. [minderjarige1] vond het allemaal erg spannend. Zij is inmiddels niet meer te motiveren om deze ingreep te ondergaan. De ingreep gaat nu niet door, omdat dit zou betekenen dat [minderjarige1] gedwongen zou moeten worden en de kans van slagen dan minimaal is.
Hoeveel de ouders en de kinderen erg van elkaar houden, en hoe oprecht de wens van [minderjarige1] om terug te keren naar huis ook is, het hof vindt herstel van het gezag niet in het belang van de kinderen. [minderjarige1] en [minderjarige2] ontwikkelen zich binnen hun mogelijkheden goed in hun huidige gezinnen. Zij zijn gebaat bij de duidelijkheid en rust die de gezinnen hen bieden. De kinderen krijgen op alle gebieden waar nodig passende ondersteuning van mensen die dit kunnen bieden. Voor [minderjarige1] en [minderjarige2] is het noodzakelijk dat die zorg en opvoeding blijft doorgaan en dat zij niet opnieuw te maken krijgen met onzekerheid over hun verblijf in de gezinnen. Al met al vindt het hof dat herstel van het gezag met als doel op termijn een terugkeer van de kinderen naar hun ouders, niet in het belang van de kinderen.
Verzoek om onafhankelijk onderzoek
De advocaat van de ouders heeft op de mondelinge behandeling verzocht om een onafhankelijk onderzoek als bedoeld in artikel 810a lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) of, als dat niet kan, op initiatief van het hof (ambtshalve) op grond van artikel 186 Rv. Het hof wijst dit verzoek af omdat het hof een dergelijk onderzoek in strijd met de belangen van de kinderen vindt. Het hof verwijst naar wat hiervoor is overwogen in 5.8 tot en met 5.10. Het hof ziet daarom evenmin aanleiding om op eigen initiatief een onderzoek te gelasten.
6 De beslissing
Het hof, beschikkende in hoger beroep:
bekrachtigt de beschikking van de rechtbank Midden-Nederland, locatie Utrecht, van 2 april 2026.
Deze beschikking is gegeven door mrs. R. Feunekes, L. Hamer en R.C. Krijtenburg, bijgestaan door mr. J.M. van Gastel-Goudswaard als griffier, en is op 10 november 2026 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.