De door de raadsman gestelde feiten en omstandigheden betreffen (beweerdelijke) handelingen van de kliniek…

Het standpunt van de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman

De terbeschikkinggestelde en zijn raadsman hebben primair de niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie bepleit om de volgende redenen, ook in onderlinge samenhang bezien:

Subsidiair is gevraagd om de reclassering de mogelijkheden van een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege te laten onderzoeken, gelet op de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Er is sprake van een specifiek delictgevaar, dat zich uit in relaties. Daar kan goed grip op worden gehouden door te stellen voorwaarden. Deskundigen, zoals Onkenhout en Mol, hebben gezegd dat de terbeschikkinggestelde niets te leren heeft in de kliniek. Hij moet het laten zien in de praktijk met voorwaarden die af te dwingen zijn, die hem dwingen coöperatief en open te zijn.

Het standpunt van het openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het verweer, strekkende tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie, niet is onderbouwd met handelen of nalaten van het openbaar ministerie, zodat het verweer moet worden verworpen.

Onder verwijzing naar de informatie van de kliniek en de rapportages van diverse deskundigen, waaronder psycholoog Cremers en psychiater Mol, heeft de advocaat-generaal geconcludeerd tot bevestiging van de beslissing van de rechtbank. Er is geprobeerd een behandeling in gang te zetten, maar dit is niet gelukt, omdat de terbeschikkinggestelde ontkent dat er bij hem sprake is van een stoornis. Nu hij niet in behandeling is gekomen, is er nog altijd sprake van recidivegevaar. De terbeschikkinggestelde, die inmiddels een longstay-status heeft, gaat voortdurend de strijd aan over hetgeen hem tekort wordt gedaan, al dan niet vermeend, en die strijd lijkt zich te verharden. Indien de terbeschikkinggestelde zich niet anders gaat opstellen, kan dit een langdurig traject gaan worden.

(Onderzoek naar de mogelijkheden van) een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege is niet aan de orde, nu de terbeschikkinggestelde nog geen enkele verlofmogelijkheid heeft en het volstrekt ondenkbaar is dat een reclasseringsinstelling bereid is de verantwoordelijkheid voor het toezicht in het kader van een voorwaardelijke beëindiging op zich te nemen.

Het oordeel van het hof

De ontvankelijkheid van het openbaar ministerie

Het hof is van oordeel dat het Wetboek van Strafvordering de formaliteiten vermeldt waaraan een vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling dient te voldoen. Artikel 38d en 38e Wetboek van strafrecht vermelden als grond voor verlenging dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen die verlenging eist. De door de raadsman gestelde feiten en omstandigheden betreffen (beweerdelijke) handelingen van de kliniek bij de tenuitvoerlegging van de terbeschikkingstelling, hetgeen in relatie tot een vordering tot verlenging hooguit van belang kan zijn bij de inhoudelijke beoordeling van de vordering, doch niet kan leiden tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie. Mede nu voorts niet is gebleken van een schending door het openbaar ministerie van de beginselen van een behoorlijk procesrecht wordt het verweer verworpen.

Bevestiging beslissing rechtbank

Het hof is van oordeel dat de rechtbank op goede gronden heeft geoordeeld en op juiste wijze heeft beslist. Daarom zal de beslissing, waarvan beroep met overneming van die gronden worden bevestigd.

Het hof:

verklaart het openbaar ministerie ontvankelijk in zijn vordering strekkende tot verlenging van de maatregel tot terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege.

wijst af het verzoek tot het doen onderzoeken van de mogelijkheden van een voorwaardelijke beëindiging van de verpleging van overheidswege.

Bevestigt de beslissing van de rechtbank Limburg van 29 januari 2014 met betrekking tot de terbeschikkinggestelde [terbeschikkinggestelde].

Aldus gedaan door

mr Y.A.J.M. van Kuijck als voorzitter,

mr P.R. Wery en mr M. Keppels als raadsheren,

en dr. A. Verheugt en prof. dr. W.J. Schudel als raden,

in tegenwoordigheid van mr I.H.A. Bijl als griffier,

en op 19 juni 2014 in het openbaar uitgesproken.

Mr P.R. Wery en de raden zijn buiten staat deze beslissing mede te ondertekenen.