Geen inkomen verwerven, waaruit de kosten van de schuldsaneringsregeling kunnen worden bekostigd, is geen…

Gerechtshof te Arnhem

Arrest

in de zaak van:

appellant,

procureur: mr A.F.M. van Vlijmen.

1 Het geding in eerste aanleg

2.1 Bij het ter griffie van het hof op 15 augustus 2000 ingekomen beroepschrift is appellant (hieraan te noemen X.) in hoger beroep gekomen van voornoemd vonnis, waarbij zijn verzoek tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling is afgewezen.

2.2 Bij voormeld beroepschrift heeft X. het hof verzocht voormelde beschikking (het hof leest: voormeld vonnis) te vernietigen en alsnog de schuldsaneringsregeling ten aanzien van hem uit te spreken.

2.3 Het hof heeft kennisgenomen van de overige bij het beroepschrift behorende stukken.

2.4 De mondelinge behandelingen heeft plaatsgevonden op 21 september 2000, waarbij X. is verschenen in persoon, bijgestaan door mr. M.P.H. Sanders, advocaat te Zutphen.

3 De motivering van de beslissing in hoger beroep

3.1 Het hoger beroep is tijdig ingesteld.

3.2 De rechtbank heeft het verzoek tot toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling afgewezen omdat X. geen inkomsten verwerft waaruit de kosten van de schuldsaneringsregeling kunnen worden voldaan. Deze afwijzingsgrond is niet terug te vinden in de in artikel 288 leden 1 en 2 Faillissementswet limitatief geformuleerde weigeringsgronden. De grief van X. treft derhalve doel. Nu overigens niet is gebleken van imperatieve dan wel van facultatieve gronden op basis waarvan het verzoek zou moeten dan wel zou kunnen worden afgewezen, dient X. te worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. Het vonnis waarvan beroep zal derhalve worden vernietigd en het verzoek van X. zal worden toegewezen.

4 De beslissing

Het hof, rechtdoende in hoger beroep:

Vernietigd het vonnis van de rechtbank te Zutphen van 8 augustus 2000 en, opnieuw recnhtdoende:

Spreekt uit de definitieve toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling ten aanzien van X.

Dit arrest is gewezen door mrs. Steeg, Van Wijland-Kalkman en Hilverda en in tegenwoordigheid van de griffier uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 september 2000.