Onrechtmatige daad, bewijscriterium in civielrechtelijke procedure. Appellant is in een strafrechtelijke…

Zaaknummer hof : 200.349.669/01

Zaak- en rolnummer rechtbank : C/09/649793 HA ZA 23-569

Arrest van 8 september 2026

in de zaak van

[appellant] ,

wonend in [woonplaats] ,

appellant,

hierna te noemen: [appellant]

advocaat: mr. M.W. van der Heijden, kantoorhoudend in Vught,

tegen

2. [geïntimeerde 2],

beiden wonend in [woonplaats] ,

geïntimeerden,

hierna samen te noemen [geïntimeerden] en afzonderlijk [geïntimeerde 1] en [geïntimeerde 2]

advocaat: mr. M.P. de Klerk, kantoorhoudend in Den Haag.

1.1

[appellant] is door de meervoudige strafkamer van de rechtbank Den Haag tot tien jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens een poging tot het vermoorden van [geïntimeerde 1] . In hoger beroep is hij hiervan vrijgesproken. [geïntimeerden] hebben vervolgens schadevergoeding gevorderd van [appellant] wegens onrechtmatig handelen. De meervoudige kamer van de rechtbank Den Haag, team handel, heeft geoordeeld dat buiten redelijke twijfel is komen vast te staan dat [appellant] de schutter was en heeft hem veroordeeld tot het betalen van schadevergoeding aan [geïntimeerden] . [appellant] heeft hiertegen hoger beroep ingesteld.

1.2

Het hof oordeelt dat [geïntimeerden] voorshands hebben bewezen dat [appellant] degene is die [geïntimeerde 1] op 6 mei 2020 heeft beschoten. [appellant] wordt toegelaten tot het leveren van tegenbewijs.

2.1

Het verloop van de procedure in hoger beroep blijkt uit de volgende stukken:

• de dagvaarding van 18 september 2024, waarmee [appellant] in hoger beroep is gekomen van het vonnis van de rechtbank Den Haag van 19 juni 2024;

• het herstelexploot van 25 november 2024;

• de memorie van grieven van [appellant] , met bijlage;

• de memorie van antwoord van [geïntimeerden] .

2.2

Op 14 juli 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden, waarvan een proces-verbaal is opgemaakt. De advocaten van partijen hebben de zaak toegelicht, mr. Van der Heijden aan de hand van pleitaantekeningen die hij heeft overgelegd.

3.1

Op 6 mei 2020 om 22.47 uur is [geïntimeerde 1] in de deuropening van zijn woning in Den Haag van dichtbij beschoten. Het daardoor ontstane letsel bij [geïntimeerde 1] betrof een verbrijzelingsfractuur van de bovenkaak rechts. De kogel is via zijn kaak in zijn hoofd gekomen en heeft via zijn hals zijn lichaam verlaten. In verband daarmee is [geïntimeerde 1] op 7 en 8 mei 2020 opgenomen geweest in het ziekenhuis en is hij op 11 mei 2020 geopereerd, waarbij zijn onder- en bovenkaak gedurende zes weken aan elkaar zijn vastgezet.

3.2

[geïntimeerde 1] heeft zich na het schietincident onder behandeling gesteld van een psycholoog, die in een brief van 3 november 2020 voor zover van belang het volgende heeft geschreven:

3.3

Ook [geïntimeerde 2] , die haar partner kort na het schietincident aantrof met een schotverwonding in het gezicht, kampt sindsdien met psychische klachten.

3.4

Bij vonnis van 9 februari 2021 van de meervoudige strafkamer van de rechtbank Den Haag is [appellant] in verband met het schietincident veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien jaar. Hij is schuldig bevonden aan poging tot moord en diefstal van kentekenplaten op 6 mei 2020. In dit vonnis is voor zover hier van belang overwogen:

3.5

[geïntimeerden] hebben als benadeelde partijen vorderingen (tot betaling van € 72.157,29 aan [geïntimeerde 1] en € 1.010,09 aan [geïntimeerde 2] ) ingesteld die door de rechtbank zijn toegewezen tot een bedrag van € 20.983,33 aan [geïntimeerde 1] (waarvan € 12.994,00 ziet op immateriële schade) en volledig aan [geïntimeerde 2] (waarvan € 925,00 ziet op immateriële schade).

3.6

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank. Bij arrest van de meervoudige strafkamer van het hof Den Haag van 22 december 2022 is dit vonnis vernietigd en is [appellant] vrijgesproken van de tenlastegelegde poging tot moord. De veroordeling tot diefstal van kentekenplaten hield stand. In dit arrest is voor zover van belang overwogen:

3.7

Omdat [appellant] is vrijgesproken van de tenlastegelegde poging tot moord zijn [geïntimeerden] door het hof niet-ontvankelijk verklaard in de door hen als benadeelde partijen ingestelde vorderingen.

4.1

[geïntimeerden] hebben [appellant] gedagvaard en hebben een verklaring voor recht gevorderd dat hij onrechtmatig heeft gehandeld en aansprakelijk is voor de door [geïntimeerden] geleden schade, alsmede een veroordeling tot vergoeding van die schade, primair zoals verzocht in de strafprocedure (€ 72.157,29 en € 1.010,09), subsidiair zoals toegewezen door de rechtbank in eerste aanleg in de strafprocedure (€ 20.983,33 en € 1.010,09), te vermeerderen met de wettelijke rente, en meer subsidiair nader op te maken bij staat.

4.2

De rechtbank is op basis van verschillende feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, tot het oordeel gekomen dat met een redelijke mate van zekerheid kan worden vastgesteld dat [appellant] op 6 mei 2020 de schutter was (r.o. 4.3).

4.3

De rechtbank heeft de verweren van [appellant] dat een alternatief scenario mogelijk is (r.o. 4.5-4.7), dat hij niet voldoet aan het signalement zoals dat is geschetst door omwonenden (r.o. 4.8-4.12) en dat forensisch bewijs ontbreekt (r.o. 4.13), verworpen.

4.4

De rechtbank heeft [appellant] veroordeeld om aan [geïntimeerde 1] een bedrag van € 20.983,33 te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 6 mei 2020. Dit bedrag is opgebouwd uit: medische kosten (€ 7.739,33), kledingschade/reiniging interieur (€ 250,00) en immateriële schadevergoeding (€ 12.994,00). Daarnaast is [appellant] veroordeeld om aan [geïntimeerde 2] een bedrag van € 1.010,09 te betalen, eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 6 mei 2020. Dit bedrag bestaat uit de kosten voor het opvragen van medische informatie (€ 85,09) en immateriële schadevergoeding (€ 925,-). [appellant] is in de proceskosten veroordeeld.

5.1

[appellant] heeft hoger beroep ingesteld. Hij heeft zes grieven aangevoerd.

5.2

Met grieven I tot en met IV voert [appellant] , samengevat, aan dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat met een redelijke mate van zekerheid kan worden vastgesteld dat [geïntimeerde 1] op 6 mei 2020 door [appellant] is beschoten. De door de rechtbank vastgestelde feiten en omstandigheden vormen slechts bewijs van het ‘stalkersgedrag’ van [appellant] op 6 mei 2020. [geïntimeerde 1] is toevalligerwijs tijdens het stalkersgedrag van [appellant] het slachtoffer geworden van een afrekening in het criminele circuit. Een dergelijk alternatief scenario is voldoende aannemelijk. Daarvan is immers ook het hof uitgegaan in de strafrechtelijke procedure en daarvoor biedt ook de op 2 augustus 2020 door [geïntimeerde 1] gedane aangifte van bedreiging steun. Het signalement dat volgt uit de afgelegde getuigenverklaringen komt niet overeen met dat van [appellant] . De conclusie van de rechtbank in r.o. 3.6 dat Yussuf niet de schutter kan zijn geweest omdat zijn telefoon tussen 11 december 2019 tot en met 11 mei 2020 niet een zendmast in de omgeving van Den Haag heeft aangestraald, is onbegrijpelijk omdat iemand die actief is in het criminele milieu niet zijn persoonlijke telefoon zal meenemen bij het plegen van een moordaanslag. Er is geen forensisch bewijs dat naar [appellant] wijst.

5.3

Grief V houdt in dat de rechtbank een te hoog bedrag aan immateriële schadevergoeding heeft toegewezen aan [geïntimeerde 1] . Volgens [appellant] heeft de rechtbank haar overweging “rekening houdend (…) met bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegewezen” (r.o. 4.21) ten onrechte niet van een motivering voorzien. [appellant] verwijst ter staving van dit standpunt naar Rb. Den Haag 3 november 2020, ECLI:NL:RBDHA:2020:10971, waarin € 5.000,- werd toegewezen. Volgens [appellant] ziet dit vonnis op een vergelijkbaar geval.

5.4

Grief VI is gericht tegen de proceskostenveroordeling.

5.5

5.6

Het hof stelt voorop dat [geïntimeerden] moeten stellen, en – bij gemotiveerde betwisting – moeten bewijzen dat [appellant] onrechtmatig jegens hen heeft gehandeld door [geïntimeerde 1] te beschieten.

5.7

5.8

Het hof gaat er voorshands vanuit dat [appellant] degene is die [geïntimeerde 1] op 6 mei 2020 heeft beschoten en zal [appellant] toelaten tot tegenbewijs tegen dit door het hof voorshands aangenomen feit. De feiten genoemd in r.o. 4.3 van het vonnis van de rechtbank, waarvan ook het hof uitgaat omdat [appellant] die niet of onvoldoende heeft bestreden, wijzen daar immers zeer sterk op.

5.9

[appellant] had een duidelijk motief voor het plegen van de aanslag; het was zijn vurige wens dat er een eind zou komen aan de amoureuze verhouding tussen [geïntimeerde 1] en [betrokkene] . [appellant] heeft een apparaat in de auto van [betrokkene] geplaatst, waarmee hij haar kon volgen en waarmee hij in de auto gevoerde gesprekken kon afluisteren. Om een einde te maken aan de verhouding sprak hij af met [geïntimeerde 1] op het Centraal Station te Den Haag en bracht hij een bezoek aan [geïntimeerde 2] om haar over de verhouding te vertellen. Er was ook een duidelijke aanleiding voor het plegen van de aanslag; op de dag van de aanslag, 6 mei 2020, ontving [appellant] de vertaling van een tussen [betrokkene] en [geïntimeerde 1] gevoerd gesprek, waaruit bleek dat zij op zoek waren naar een appartement om hun relatie te kunnen voortzetten. [appellant] heeft verklaard dat hij dit als een klap in het gezicht heeft ervaren, omdat [betrokkene] hem had gezegd dat de verhouding beëindigd was. [appellant] had ook een gelegenheid om de aanslag te plegen: uit telefoongegevens blijkt dat hij op 6 mei 2020 van 21:35:06 uur tot en met 22:49:17 uur – en dus tijdens de aanslag – in de buurt was van de woning van [geïntimeerde 1] . Hij was daarnaartoe gereden met de Seat van zijn vader, die hij van gestolen kentekenplaten had voorzien. Voorts heeft [appellant] enige tijd voor de aanslag een vuurwapen gekocht. [appellant] heeft daarover weliswaar verklaard dat hij dit deed om, in verband met de verhouding van [betrokkene] met [geïntimeerde 1] , een einde aan zijn eigen leven te kunnen maken en dat hij het wapen op 5 mei 2020 al had weggegooid. [appellant] heeft deze stellingen echter niet aannemelijk kunnen maken. Zo heeft hij niet verklaard van wie hij het wapen had gekocht en ook niet kunnen aanwijzen waar hij het wapen heeft weggegooid.

5.10

Tegen de achtergrond van de onder 5.9 vermelde, voor [appellant] belastende feiten is het bovendien vooralsnog onvoldoende aannemelijk dat [geïntimeerde 1] door een ander dan [appellant] is beschoten. De politie heeft uitgebreid onderzoek verricht naar aanleiding van de moordaanslag, maar er is geen enkele andere verdachte concreet in beeld gekomen. Meer specifiek bieden de stukken in het dossier vooralsnog onvoldoende aanleiding om aan te nemen dat de aanslag is gepleegd door ‘ [naam] ’, door in de drugshandel concurrerende ‘Pakistanen’ of ‘Turken’ of door de persoon die [geïntimeerde 1] (na de moordaanslag) via WhatsApp heeft willen afpersen, waarvan [geïntimeerde 1] aangifte heeft gedaan.

5.11

Het hof sluit zich verder aan bij de overwegingen van de rechtbank met betrekking tot het signalement van de dader zoals dat volgt uit de getuigenverklaringen (r.o. 4.3, onder 11 en r.o. 4.8-4.12 van het vonnis) en maakt deze tot de zijne. De getuigen hebben verklaard dat zij denken dat het om een jongeman ging, vanwege de manier waarop de dader rende, diens postuur en diens kleding. Geen van de getuigen heeft met zekerheid kunnen verklaren dat de wegrennende schutter een jongeman was. De getuigenverklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] bieden bovendien juist steun aan de aanname dat [appellant] de schutter was. Zij zagen immers dat de wegrennende schutter een blauw mondkapje droeg. [appellant] was eerder op de dag gefilmd bij een tankstation en toen droeg hij een blauw mondkapje. Over deze feitelijke vaststelling van de rechtbank is in hoger beroep niet geklaagd.

5.12

5.13

5.14

• stelt [appellant] in de gelegenheid om tegenbewijs te leveren tegen het door het hof voorshands aangenomen feit dat [appellant] degene is die [geïntimeerde 1] op 6 mei 2020 heeft beschoten;

• bepaalt dat, indien [appellant] getuigen wil doen horen, de getuigenverhoren zullen worden gehouden in een der zittingszalen van het Paleis van Justitie aan de Prins Clauslaan 60 te Den Haag voor de hierbij benoemde raadsheer-commissaris mr. K. Engel, op vrijdag 23 oktober 2026 om 09.00 uur;

• bepaalt dat, indien één der partijen binnen veertien dagen na de dag van deze uitspraak, opgeeft verhinderd te zijn op de genoemde datum en daarbij de verhinderdata van beide partijen in de maanden oktober tot en met december 2026 opgeeft, de raadsheer-commissaris (in beginsel eenmalig) een nadere datum en tijdstip voor de getuigenverhoren zal vaststellen;

• deelt mee dat het hof al beschikt over een kopie van de volledige procesdossiers in eerste aanleg en in hoger beroep, inclusief producties, zodat het niet nodig is deze voor het getuigenverhoor over te leggen;

• houdt iedere verdere beslissing aan.