Strafrecht overig

Het hof wijst het beklag ex artikel 12 Wetboek van Strafvordering af dat was ingediend tegen de beslissing om…

Gerechtshof Den Haag, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
K23/220424
Procedure
Raadkamer
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3273
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het hof wijst het beklag ex artikel 12 Wetboek van Strafvordering af dat was ingediend tegen de beslissing om Maastricht Aachen Airport niet te vervolgen wegens overtreding van artikel 2.7, tweede lid (oud) van de Wet Natuurbescherming.

Uitspraak

GERECHTSHOF DEN HAAG

Raadkamer beklagzaken

Volgnummer: K23/220424

Beschikking gegeven op het beklag, op grond van artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering, ingediend door [klaagster]

,

klaagster.

1 Het beklag

Het klaagschrift (met bijlagen) is op 17 oktober 2023 door het hof ontvangen. Het beklag richt zich tegen de beslissing van de officier van justitie bij het Functioneel Parket Amsterdam om Maastricht Aachen Airport (verder: MAA), beklaagde, niet te vervolgen voor het plegen van economische misdrijven door het dagelijks overtreden van artikel 2.7,

tweede lid, (oud) van de Wet natuurbescherming (hierna: Wnb).

Voor het verloop van de procedure en hetgeen eerder in deze zaak is voorgevallen verwijst het hof naar zijn tussenbeschikking van 20 april 2026 met bijbehorend proces-verbaal van de behandeling in raadkamer op 25 maart 2026, waar klaagster is gehoord.

2 Het verslag van de advocaat-generaal

Bij verslag van 23 maart 2026 en binnengekomen op 7 april 2026 heeft de advocaat-generaal het hof geadviseerd het beklag af te wijzen.

Bij aanvullend verslag van 24 juni 2026 heeft de advocaat-generaal eveneens het hof geadviseerd het beklag af te wijzen.

3 De stukken betreffende het beklag

Het hof heeft, behalve van de reeds genoemde stukken, onder meer kennisgenomen van het ambtsbericht van de hoofdofficier van justitie bij het Functioneel Parket Amsterdam van 13 januari 2026. Het hof heeft voorts kennisgenomen van de op 23 maart 2026 namens klaagster toegezonden pleitnota (met bijlagen).

4 De feiten en standpunten

Klaagster heeft op 22 november 2022 bij het Functioneel Parket Amsterdam tegen beklaagde aangifte gedaan van het plegen van strafbare economische misdrijven door het dagelijks overtreden van artikel 2.7, tweede lid, (oud) van de Wnb, gepleegd sinds september 2020.

Klaagster verklaart in de aangifte – kort weergegeven – dat MAA sinds het inwerking treden van de Wnb in 2017 geen vergunning heeft op grond van die wet. Een vergunning is noodzakelijk op grond van artikel 2.7, tweede lid, Wnb omdat de luchthaven zowel door de grondgebonden activiteiten als de luchtgebonden activiteiten grote hoeveelheden stikstof uitstoot in de buurt van Natura 2000 gebieden.

Met betrekking tot de (overige) feiten verwijst het hof kortheidshalve naar het dossier, nu de feiten gelet op de behandelingen in raadkamer zowel bij klaagster als beklaagde genoegzaam bekend zijn.

Klaagster heeft wegens het uitblijven van een reactie van het Functioneel Parket op de aangifte een klaagschrift ingediend bij het hof. Klaagster stelt zich in het klaagschrift op grond van de daarin genoemde feiten en omstandigheden op het standpunt dat het openbaar ministerie dient over te gaan tot vervolging van beklaagde en het op het luchthaventerrein gelegen bedrijf [bedrijfsnaam] voor het in ieder geval sinds september 2020 plegen van strafbare feiten.

De officier van justitie heeft de zaak geseponeerd, omdat het openbaar ministerie het niet opportuun achtte om op dat moment een strafrechtelijke vervolging in te stellen. De officier van justitie heeft bij dit sepotbesluit in eerste instantie in aanmerking genomen dat slechts een klein deel van de werkzaamheden van MMA (te weten onderhoud en reparatie van de vliegtuigen) momenteel niet vergund is en dat de minister heeft besloten ten aanzien hiervan niet handhavend op te treden. De stikstofdispositie van dit deel maakt slechts een fractie uit van het geheel aan rechten dat wél vergund is en waar MMA ruim onder blijft. Voorts heeft de officier van justitie in aanmerking genomen dat MAA op 7 januari 2026 een aanvraag voor het Luchthavenbesluit heeft ingediend bij het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (hierna: IenW) waarbij onder meer het uitgangspunt is de verdere transitie van MAA naar een luchthaven met minder impact op de omgeving. Dit Luchthavenbesluit, dat het Ministerie van IenW verwacht in de tweede helft van 2027 vast te stellen, zal het kader vormen waarbinnen de luchthaven haar luchtgebonden activiteiten mag verrichten en vervangt de huidige gebruiksvergunning (Omzettingsregeling)

5 De behandeling in raadkamer

De meervoudige beklagkamer heeft op 7 oktober 2026 het klaagschrift in raadkamer verder behandeld.

Namens beklaagde is verschenen [naam 1] , voorzitter van het bestuur van beklaagde. Hij is samen met zijn raadsman mr. F.A. Dudok van Heel, advocaat te Rotterdam, gehoord. De raadsman heeft gepleit overeenkomstig zijn overgelegde pleitaantekeningen.

Vervolgens is [naam 2] , namens klaagster, verschenen als toehoorder bij het afsluitend advies van de advocaat-generaal.

De advocaat-generaal mr. E.J. Huisman heeft in raadkamer – overeenkomstig het eerdere schriftelijke verslag – geadviseerd tot afwijzing van het beklag.

6. De beoordeling van het beklag

Ter beoordeling staat thans de vraag of de beslissing van de officier van justitie om beklaagde niet te vervolgen op goede gronden is genomen.

Na bestudering van de stukken in het dossier en gehoord hetgeen ter zitting in raadkamer naar voren is gebracht, is het hof van oordeel dat de beslissing van de officier van justitie om beklaagde niet te vervolgen voor het dagelijks overtreden van artikel 2.7, tweede lid, (oud) van de Wnb in stand kan blijven.

Het hof overweegt hiertoe als volgt.

Artikel 2.7, tweede lid, (oud) van de Wnb luidt als volgt:

Het is verboden zonder vergunning van gedeputeerde staten een project te realiseren dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer van een Natura 2000-gebied, maar afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor een Natura 2000-gebied.

Per 1 januari 2024 is de Wnb ingetrokken en is de vergunningsplicht voor Natura 2000-gebieden ondergebracht in een nieuw artikel in de Omgevingswet.

Het gebruik van de luchthaven MAA is een project in de zin van artikel 6, derde lid, van de Habitatrichtlijn, omdat niet op voorhand kan worden uitgesloten dat de luchthaven en alles wat daarmee onlosmakelijk is verbonden, kan leiden tot significante gevolgen voor Natura 2000-gebieden. De Europese referentiedatum is 10 juni 1994. Al voor de Europese referentiedatum is voor het project toestemming verleend bij Aanwijzingsbesluit van 26 oktober 1971. De exploitatie van MAA en de daarmee samenhangende activiteiten zijn toegestaan op grond van dit besluit, de opeenvolgende aanwijzingsbesluiten en de daaropvolgende Omzettingsregeling uit 2013. Onder deze toestemming vallen alle activiteiten die samenhangen met het landen en opstijgen van vliegtuigen. Deze activiteiten zijn op grond van artikel 9.4, achtste lid, (oud) van de Wnb uitgezonderd van de vergunningsplicht ex artikel 2.7, tweede lid, (oud) van de Wnb.

Zoals is overwogen in de beslissing op bezwaar, Wnb handhavingsbesluit MAA van 29 september 2020 dient MAA wel een Wnb-vergunning te hebben voor de onderhouds- en reparatiewerkzaamheden aan vliegtuigen door [bedrijfsnaam] (hierna: [bedrijfsnaam] ) in de onderhoudsloodsen. Het hof stelt vast dat MAA voor dit specifieke onderdeel geen Wnb-vergunning heeft. Het hof constateert echter ook dat hoewel niet uitgesloten kan worden dat deze activiteiten significante gevolgen kunnen hebben voor een Natura 2000-gebied, het geenszins vaststaat dat de totale exploitatie van de luchthaven die naast de grondgebonden activiteiten ook de luchtgebonden activiteiten omvat, in de periode waarop het beklag ziet de (ruime) rechten waarover MAA op grond van de referentiesituatie beschikte, daadwerkelijk heeft overschreden. Het hof stelt in dit verband vast dat de activiteiten van [bedrijfsnaam] een kleine bijdrage leverden aan de totale stikstofdepositie, dat MAA over veel rechten beschikte op grond van de referentiesituatie en dat die niet volledig werden benut.

Gegeven deze feitelijke situatie wordt, los van de vraag of hier sprake is van een overtreding van de Wnb, handhaving door het hof niet opportuun geacht.

Het voorgaande leidt tot de conclusie dat het beklag dient te worden afgewezen.

Het hof merkt ten overvloede op dat mochten er in de toekomst vergunningen worden verleend het de klaagster vrij staat om via bestuursrechtelijke procedures bezwaren in te dienen over deze vergunningen.

7 De beslissing

Het hof:

Wijst het beklag af.

Deze beschikking, waartegen geen gewoon rechtsmiddel openstaat, is gegeven op 29 oktober 2026 door mr. H.C. Plugge, voorzitter, mr. J.A.M.J. Janssen-Timmermans en mr. A.J.P. van Beurden, leden, in tegenwoordigheid van mr. J.H.M. van Dam-Peusken, griffier, en is ondertekend door de voorzitter en de griffier.