Verschoningsverzoek afgewezen. Het enkel feit dat de raadsheer tot voor kort werkzaam was als rechter bij een…

registratienummer verschoningsverzoek: 200.324.262/01

datum beslissing: 20 maart 2023

Beslissing van de meervoudige kamer voor de behandeling van een verschoningsverzoek van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch

op het schriftelijke verzoek zich te mogen verschonen van 17 maart 2023, als bedoeld in artikel 40 juncto artikel 36 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv), van mr. K.J.H. Hoofs, raadsheer in het gerechtshof ’s-Hertogenbosch, team Handelsrecht, belast met de behandeling van de zaak met zaaknummer 200.312.958/01 (hierna: de hoofdzaak) van:

[appellant] ,

wonende te [woonplaats],

appellant,

advocaat: mr. R.L.G.J. Eikelboom,

tegen

[geïntimeerde] ,

handelende onder de naam [naam],

zaakdoende te [plaats],

geïntimeerde,

advocaat: mr. J.J.H. Cuijpers.

Bij e-mail van 17 maart 2023 aan de wrakings- en verschoningskamer van het hof heeft mr. K.J.H. Hoofs (hierna: verzoekster) onder opgaaf van redenen verzocht zich in de hoofdzaak te mogen verschonen.

De verschoningskamer heeft het verschoningsverzoek van verzoekster op 17 maart 2023 in raadkamer besproken.

Ter onderbouwing van haar verschoningsverzoek heeft verzoeker in haar e-mail aan de wrakings- en verschoningskamer van het hof van 17 maart 2023 het volgende aangevoerd. Verzoeker was tot voor kort, tot 1 januari 2023, als rechter werkzaam bij de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond. De aan verzoekster toebedeelde hoofdzaak, die betrekking heeft op het hoger beroep van een vonnis van die rechtbank, in welk hoger beroep de mondelinge behandeling is bepaald op 27 maart 2023, heeft aanleiding gegeven, zo heeft verzoekster uit de media begrepen, tot een geschil tussen één van de partijen en de voorzitter van het gerechtsbestuur (president) van de rechtbank Limburg. Deze omstandigheden kunnen de objectief gerechtvaardigde vrees voor een gebrek aan onpartijdigheid wekken, aldus verzoekster.

Ingevolge artikel 40, lid 1, juncto artikel 36 Rv kan elk van de rechters die een zaak behandelen, verzoeken zich te mogen verschonen op grond van feiten of omstandigheden waardoor diens onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Het verzoek kan zowel schriftelijk als mondeling ter terechtzitting geschieden.

Vooropgesteld wordt dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn in de zin van artikel 6, lid 1, EVRM en artikel 14, lid 1, IVBPR, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij deze partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is. De vraag of er reden kan zijn voor verschoning moet aldus worden beoordeeld aan de hand van een subjectieve toets, waarbij het gaat om de persoonlijke overtuiging van een rechter in een bepaalde zaak, en aan de hand van een objectieve toets, waarbij moet worden vastgesteld of bij een partij de vrees voor partijdigheid van een rechter kan ontstaan, rekening houdend met de uiterlijke schijn.

Het hof (de verschoningskamer):

wijst het verzoek af;

bepaalt dat de procedure in de hoofdzaak wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond ten tijde van het verschoningsverzoek;

beveelt de onverwijlde mededeling van deze beslissing aan verzoekster, mrs. Molin en Rinkes en aan de partijen in de hoofdzaak.

Deze beslissing is gegeven door mrs. J.W. van Rijkom (voorzitter), R.R.M. de Moor en J.P. de Haan, in tegenwoordigheid van mr. A.J. Anker, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 20 maart 2023.