De man en de vrouw hebben een affectieve relatie gehad, waarbij zij ook enige tijd hebben samengewoond. Door…

De procedure bij de rechtbank

In de onderhavige procedure vordert de bewindvoerder [appellant] te veroordelen tot betaling van € 2.403,70 uit hoofde van de kosten van de gezamenlijke huishouding, met veroordeling van [appellant] in de proceskosten en met bepaling dat [appellant] vanaf veertien dagen na de dag waarop het vonnis is uitgesproken de wettelijke rente over de proceskosten is verschuldigd.

Aan deze vordering heeft de bewindvoerder, samengevat, het volgende ten grondslag gelegd. Doordat [appellant] bij [persoon A] introk, had [persoon A] geen inkomen meer en verviel haar recht op bijzondere bijstand. [appellant] diende een bijdrage te leveren in de kosten van de gezamenlijke huishouding. Dit bedrag is destijds op basis van de vaste lasten berekend op € 913,54 per maand. Omdat [appellant] en [persoon A] er samen voor kozen het leefgeld van € 130,-- per maand niet meer aan [persoon A] te laten storten, werd de bijdrage van [appellant] verlaagd naar (913,54 -/- 130) € 783,54 per maand. [appellant] heeft niet over de gehele periode van samenwoning aan zijn bijdrageplicht voldaan. De totale achterstand over de maanden april tot en met september 2022 bedroeg € 4.701,24. [appellant] heeft inmiddels € 2.297,54 ingelost, zodat hij nog € 2.403,70 dient te voldoen.

Bij verstekvonnis van 30 augustus 2023, verbeterd bij vonnis van 1 november 2023, heeft de kantonrechter de vordering van de bewindvoerder toegewezen en is [appellant] veroordeeld in de kosten aan de kant van de bewindvoerder gevallen en tot op datum vonnis begroot op € 414,86, inclusief een bedrag van € 199,-- als salaris voor de gemachtigde(n).

Bij verzetdagvaarding is [appellant] in verzet gekomen van het verstekvonnis. [appellant] vorderde, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

- zijn verzet tegen het verstekvonnis van 30 augustus 2023 gegrond te verklaren;

- voormeld verstekvonnis te vernietigen;

- van de bij het verstekvonnis tegen hem uitgesproken veroordeling te worden ontheven;

en opnieuw beslissend:

• de bewindvoerder niet-ontvankelijk te verklaren althans de vorderingen van de bewindvoerder in de verstekzaak af te wijzen;

• de bewindvoerder te veroordelen in de kosten van het verzet, alsmede in de wettelijke rente over die kosten voor zover deze niet door de bewindvoerder zijn voldaan binnen veertien dagen nadat in deze zaak vonnis is gewezen met bepaling dat de veroordeling in de proceskosten uitvoerbaar bij voorraad is.

In het bestreden vonnis heeft de kantonrechter:

- het verzet tegen het verstekvonnis van 30 augustus 2023, verbeterd bij vonnis van 1 november 2023, ongegrond verklaard;

- [appellant] veroordeeld in de kosten van het verzet, aan de zijde van de bewindvoerder tot op heden begroot op € 204,--;

- dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

De kantonrechter heeft daartoe als volgt overwogen:

[appellant] heeft in hoger beroep zes grieven aangevoerd. Hij vordert in hoger beroep het bestreden vonnis te vernietigen, en, opnieuw rechtdoende, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

- zijn verzet gegrond te verklaren en de vordering van de bewindvoerder af te wijzen met veroordeling van de bewindvoerder in de kosten van de procedure in beide instanties, alsmede in de wettelijke rente over die kosten voor zover deze niet door de bewindvoerder zijn voldaan binnen 14 dagen nadat in deze zaak arrest is gewezen en daarbij het nasalaris advocaat te begroten op € 205,--, te verhogen met € 68,--, wanneer de bewindvoerder niet binnen 14 dagen aan de kostenveroordeling heeft voldaan en betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden met bepaling dat de veroordeling in de proceskosten uitvoerbaar bij voorraad is.

De bewindvoerder heeft de grieven weersproken.

Zo [appellant] al niet bekend was met de consequenties van zijn verblijf bij [persoon A] op haar bijstandsuitkering, betekent dit nog niet dat hij geen verantwoording dient te dragen voor de gevolgen die de samenwoning achteraf blijkt te hebben. Als bewindvoerder is zij voor een voldongen feit geplaatst toen [persoon A] haar de mededeling deed dat zij samenwoonde met [appellant] . Na die mededeling is [persoon A] op haar uitnodiging, samen met [appellant] , bij haar op kantoor gekomen om de gevolgen van de samenwoning te bespreken. Tijdens dat gesprek heeft zij de kosten met [persoon A] en [appellant] doorgenomen en besproken dat [appellant]

verantwoordelijk werd voor de vaste lasten, omdat door zijn inkomen het inkomen van

[persoon A] weg zou vallen en er enkel nog sprake zou zijn van huurtoeslag. In haar e-mail van 7 april 2022 (prod. 5) aan [persoon A] staan de vaste lasten benoemd. Omdat er toen nog van werd uitgegaan dat [persoon A] aanvullende bijstand van € 400,-- per maand zou ontvangen, is aan [appellant] het verzoek gedaan om € 388,-- per maand over te maken naar de beheerrekening. [appellant] heeft dit ook meermaals gedaan. De stelling van [appellant] dat er geen afspraken zijn gemaakt over het voldoen van de kosten van de huishouding is dus aantoonbaar onjuist. De discussie is ontstaan toen de aanvullende bijstand niet werd toegekend en aan [appellant] , via [persoon A] (door de verbale en schriftelijke agressie van [appellant] jegens haar was besloten het contact enkel nog via [persoon A] te laten verlopen), te kennen is gegeven dat zijn bijdrage hierdoor zou worden verhoogd naar € 783,54 (prod. 7). [appellant] heeft hiervan kennis genomen en er ook naar gehandeld. Op 22 juli 2022 heeft hij een bedrag van € 740,-- en een bedrag van € 43,54 voldaan (prod. 4), derhalve in totaal precies het bedrag dat hij moest voldoen. Uit de overschrijving volgt dat hij contact en een overzicht wenst. Als een samenwonende partner geen inkomsten heeft, dient de partner met inkomsten de kosten van de huishouding te voldoen. [appellant] heeft de beslissing genomen om bij [persoon A] in te trekken en met haar een gezamenlijk huishouden te voeren. [appellant] heeft daarom de verplichting financieel (geheel) voor de voldoening van de vaste lasten zorg te dragen.

Het hof overweegt als volgt.

Van het bestaan van een (stilzwijgende) afspraak tussen de bewindvoerder en [appellant] heeft krachtens art. 150 Rv de bewindvoerder de stelplicht en, indien daaraan is voldaan en de stellingen genoegzaam zijn betwist, ook de bewijslast. De bewindvoerder beroept zich op haar e-mailberichten van 7 april en 2 juni 2022 aan [persoon A] (prod. 5 en 7) en de betaling door [appellant] van de afzonderlijke bedragen van € 740,-- en € 43,54. [appellant] heeft het bestaan van de afspraak dat hij een bijdrage van € 783,54 zou moeten betalen, betwist. Hij beroept zich op de maandelijkse overboekingen van € 388,-- met de omschrijving ‘zoals afgesproken’. Dat de afspraak was dat [appellant] een bijdrage van € 388,-- zou voldoen, is ter zitting bevestigd door de advocaat van [appellant] . De e-mailberichten van 7 april en 2 juni 2022 waarop de bewindvoerder zich beroept, zijn alleen gericht aan [persoon A] . Daaruit kan de instemming van [appellant] niet worden afgeleid. Weliswaar heeft [appellant] eenmalig op 22 juli 2022 een bedrag van € 783,54 overgemaakt, maar dit bedrag is in twee delen overgemaakt, het gaat vergezeld van een omschrijving ‘wil je contact opnemen met ons’, waaruit geenszins een toezegging van [appellant] valt af te leiden, terwijl daarna iedere betaling is gestopt en bovendien [appellant] eerder alleen maandelijkse betalingen deed van € 388,-- met de omschrijving ‘zoals afgesproken’. Aldus is sprake van een voldoende gemotiveerde betwisting van het bestaan van de afspraak dat [appellant] een bijdrage van € 783,54 per maand zou voldoen. Overig bewijs van die afspraak heeft de bewindvoerder niet aangeboden. Dit betekent dat de grieven van [appellant] slagen. Het hof zal het bestreden vonnis vernietigen.

Proceskosten