Rechtbank Overijssel, eerste aanleg - enkelvoudig civiel recht overig

De kantonrechter moet in deze zaak beoordelen of de inboedelgoederen, printer en [naam 2] tot de nalatenschap van erflaatster behoren en in hoeverre [gedaagde] deze moet teruggeven aan eisers.

De kantonrechter overweegt dat naast eisers ook een andere erfgenaam gerechtigd is tot de nalatenschap van erflaatster. Dit is de halfzus van eisers (Voetnoot 4) [naam 1]. Tijdens de mondelinge behandeling is van de zijde van de gemachtigde van eisers toegelicht dat [naam 1] niet betrokken wil worden bij de procedure.

Ingevolge het bepaalde in artikel 3:171 BW zijn eisers, nu uit de stukken volgt dat de vereffening van de nalatenschap is geëindigd, als deelgenoten in de nalatenschap van hun moeder, gerechtigd tot het instellen van rechtsvorderingen, ook zonder deelname van de andere deelgenote [naam 1] aan de procedure. Zij treden hierbij op in hun hoedanigheid voor de gezamenlijke deelgenoten, dus ook voor [naam 1]. Eisers hebben dit ook in de dagvaarding vermeld en tijdens de mondelinge behandeling is dit bevestigd.

Volgens eisers behoren de mango houten meubels toe aan de nalatenschap van erflaatster en moet [gedaagde] deze goederen daarom aan hen afgeven. [gedaagde] betwist dit en stelt dat de meubels van [gedaagde] en erflaatster samen waren.

De kantonrechter vindt het voldoende aannemelijk dat de mango houten meubels van zowel erflaatster als [gedaagde] waren. Erflaatster en [gedaagde] hebben enkele jaren een affectieve relatie gehad en waren voornemens te gaan samenwonen totdat erflaatster, zo is onbetwist gesteld door [gedaagde], op 23 juni 2023 de relatie plotseling verbrak. Uit de WhatsApp-correspondentie voorafgaand aan [overlijdensdatum] 2023 blijkt dat erflaatster en [gedaagde] over en weer spullen bij elkaar liggen. Op de dag dat [gedaagde] spullen bij erflaatster wilde ophalen, nam hij een bus met aanhanger mee. Dat wijst erop dat [gedaagde] ook grotere zaken – zoals meubels – moest vervoeren. Daaruit volgt naar het oordeel van de kantonrechter aldus ook dat een deel van de mango houten meubels eigendom is van [gedaagde]. Daarom hoeft [gedaagde] slechts één tv-kast en één boekenkast aan eisers terug te geven. Indien [gedaagde] de kast met een aanschafwaarde van € 199,00 (de smalste kast) aan eisers teruggeeft, zal hij, gelet op verschil in waarde van beide kasten, aan eisers een bedrag van € 30,00 dienen te betalen. Als [gedaagde] de andere kast aan eisers geeft, zullen eisers eenzelfde bedrag aan [gedaagde] dienen te voldoen. Dit bedrag kan in het laatste geval in mindering worden gebracht op het bedrag dat [gedaagde] aan eisers dient te voldoen.

Voor wat betreft de tafeltjes geldt dat tot de nalatenschap 1,5 tafeltje behoort. [gedaagde] zal niet veroordeeld worden tot teruggave van een halve tafel, maar zal de helft van de waarde van één tafeltje moeten betalen, ofwel € 24,75.

[gedaagde] heeft tijdens de mondelinge behandeling erkend dat de printer onderdeel is van de nalatenschap van erflaatster en dat hij deze aan eisers zal teruggeven. [gedaagde] heeft meegedeeld dat hij de printer nog wil nakijken op mogelijke opgeslagen documenten. Daarom zal de kantonrechter bepalen dat [gedaagde] de printer binnen 30 dagen na heden moet afgeven, zodat hij nog in de gelegenheid is documenten van de Epson printer te verwijderen.

Volgens eisers heeft [gedaagde] een bureau meegenomen, dat hij eerder aan erflaatster heeft geschonken. [gedaagde] voert op zijn beurt aan dat hij het bureau niet geschonken heeft, maar in de woning van erflaatster plaatste omdat hij daar een werkplek voor het schildersbedrijf van hem en erflaatster inrichtte.

Eisers vorderen dat [gedaagde] aan hen geeft omdat ook [naam 2] onderdeel is van de nalatenschap van erflaatster.

De kantonrechter overweegt dat voldoende is gebleken dat erflaatster [naam 2] heeft aangeschaft voordat zij een relatie kreeg met [gedaagde]. Dat [gedaagde] mede-eigenaar zou zijn zoals zijn gemachtigde heeft gesteld, volgt de kantonrechter niet. [gedaagde] heeft zelf ook verklaard dat erflaatster de kosten van [naam 2] voldeed. Omdat erflaatster alleen woonde, heeft [gedaagde] [naam 2] toen erflaatster naar het ziekenhuis werd gebracht waar ze dezelfde dag is overleden, bij een kennis ondergebracht. De kantonrechter is van oordeel dat [gedaagde] aldus op juiste wijze de zaken van erflaatster heeft waargenomen. Gesteld noch gebleken is dat er op dat moment een andere oplossing voorhanden was. Het was niet mogelijk om [naam 2] onder te brengen bij [locatie] en erflaatster en [betrokkene] hadden op dat moment al jaren geen contact meer.

Eisers stellen dat in de brief van 4 december 2023 [gedaagde] verzocht is de spullen die hij meegenomen heeft, terug te geven. Of onder deze spullen ook [naam 2] wordt begrepen, kan de kantonrechter niet beoordelen, omdat de betreffende brief niet in het geding is gebracht. Maar ook als dat wel zo is, heeft het bijna twee jaren geduurd voordat de onderhavige procedure is gestart. Inmiddels verblijft [naam 2] ruim tweeënhalf jaar bij zijn nieuwe verzorgster. De kantonrechter heeft de overtuiging dat hij daar een goed thuis heeft gevonden en acht het daarom niet in het belang van [naam 2] indien hij (opnieuw) zou moeten verhuizen. Bovendien kan [naam 2] niet naar [eiser] omdat [eiser] bij [locatie] verblijft. Het zou misschien mogelijk zijn dat hij naar [betrokkene] gaat, maar [betrokkene] was niet woonachtig bij erflaatster en had zelfs al jaren geen contact meer gehad. Ook hebben [eiser] en [betrokkene] [naam 2] na het overlijden van erflaatster niet meer gezien, ondanks dat [gedaagde] wel heeft aangegeven dat [naam 2] bezocht mocht worden. De conclusie is dan ook: [naam 2] kan blijven waar hij nu is.

Omdat [naam 2] wel onderdeel uitmaakte van de nalatenschap van erflaatster zal het bedrag dat erflaatster heeft betaald voor de aanschaf van [naam 2], dienen te worden voldaan aan de nalatenschap. Onbetwist is gesteld door [gedaagde] dat dit een bedrag van € 300,00 is. Nu de buurvrouw van [gedaagde] die [naam 2] vanaf juni 2023 verzorgt, via [gedaagde] te kennen heeft gegeven dit bedrag te willen voldoen, zal [gedaagde] worden veroordeeld tot betaling van dit bedrag aan eisers. De kantonrechter ziet geen aanleiding om een hoger bedrag toe te kennen. [betrokkene] had op het moment van overlijden van erflaatster al jaren geen contact meer met erflaatster zodat niet valt in te zien waaruit de gestelde bijzondere band tussen haar en [naam 2] dan zou moeten hebben bestaan. Ook [eiser] kwam maar twee dagen per twee of drie weken thuis en is bovendien niet in de gelegenheid om [naam 2] te huisvesten, net zo min als [naam 1], zo is tijdens de mondelinge behandeling gebleken.

De kantonrechter ziet geen reden voor het toewijzen van het subsidiair gevorderde, nu [gedaagde] heeft aangegeven dat hij de spullen nog onder zich heeft en kan afgeven. Ook hebben eisers – met onderbouwing door overlegging van facturen – al aangetoond wat de waarde van de zaken is.

De kantonrechter ziet geen reden om een dwangsom te verbinden aan de afgifte van de zaken. Wel zal [gedaagde], als hij niet alle goederen afgeeft, de nader te noemen bedragen moeten betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding:

- € 449,- als hij de mango houten boekenkast niet binnen 30 dagen afgeeft;

- € 229,00 (Voetnoot 5) als hij de mango houten tv-kast niet binnen 30 dagen afgeeft;

- € 50,- als hij de Espon printer niet binnen 30 dagen afgeeft;

Omdat beide partijen gedeeltelijk ongelijk krijgen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.