In hoger beroep alsnog toewijzing wsnp op grond van de hardheidsclausule

De schuld aan de belastingdienst is voor een deel een concurrente schuld, vanwege ten onrechte aan [appellant] en zijn partner verstrekte huurtoeslag en zorgtoeslag over de jaren 2023 en 2024. Achteraf bezien bleek dat [appellant] en zijn partner geen recht hadden op deze toeslagen, althans niet op de volledige toeslagen. Zij hebben toen echter volledig vertrouwd op een administratiekantoor dat hen verkeerd heeft geadviseerd.

Voorts is een deel van de preferente schuld aan de belastingdienst een schuld van € 6.257,- van de partner van [appellant] en dient van de crediteurenlijst verwijderd te worden.

Het overige deel van de preferente schuld aan de belastingdienst heeft betrekking op aanslagen IB/ZW, loonheffing, omzetbelasting en aanslagen motorrijtuigenbelasting. De aanslagen omzetbelasting hebben betrekking op de jaren 2017 tot en met 2019, dus langer dan drie jaren geleden. Wat betreft de aanslagen motorrijtuigenbelasting, voert [appellant] aan dat hij in totaal zes voertuigen op zijn naam had staan, waarop in 2022 beslag werd gelegd (productie 5: beslagexploot d.d. 12 oktober 2022). Vier auto’s waren op verzoek van [appellant] geschorst voor de motorrijtuigenbelasting tot 2024 of 2025. [appellant] heeft deze voertuigen in 2023 of 2024 naar de sloop gebracht zonder een vrijwaringsbewijs aan te vragen. Zodra de periode van schorsing was afgelopen, werd de motorrijtuigenbelasting dus weer in rekening gebracht. [appellant] was, ten onrechte, in de veronderstelling dat de verplichting tot betaling van motorrijtuigenbelasting automatisch zou eindigen met de sloop van het betreffende voertuig. De budgetcoach heeft op 29 mei 2024 (toen zij voor het eerst een bezoek bracht aan [appellant] en zijn partner) aan de RDW verzocht om de tenaamstelling van de reeds gesloopte voertuigen te beëindigen. De RDW heeft daarop om aanvullende informatie gevraagd, welke informatie voor zover mogelijk door de budgetcoach is verstrekt. Op 15 juli 2024 heeft de RDW vervolgens kenbaar gemaakt dat de tenaamstelling nog niet kon worden beëindigd, aangezien er nog beslag lag op de betreffende voertuigen. Daarna heeft [appellant] zelf overleg gehad met de deurwaarder die het beslag heeft gelegd. Uiteindelijk zijn de beslagen op de vier gesloopte auto’s opgeheven door de deurwaarder en is de tenaamstelling van die auto's beëindigd. Op het moment dat het beroepschrift werd ingediend had [appellant] nog twee auto’s op zijn naam staan: een Nissan Micra en een Ford Transit. Ter zitting bij dit hof heeft [appellant] verklaard dat de Ford Transit inmiddels is ‘opgeschoond’ en naar een sloopbedrijf is gebracht. Op de Nissan Micra ligt nog beslag, maar hij mag er mee rijden en hij betaalt de (motorrijtuigen)belasting. [appellant] heeft de auto nodig voor zijn woon- werkverkeer.

Subsidiair doet [appellant] een beroep op de hardheidsclausule van artikel 288 lid 3 Fw.

[appellant] heeft in het verleden verkeerde keuzes gemaakt, met name omtrent de eigen ondernemingen die zijn gestart en gevoerd. Voor wat betreft de te voeren administratie had hij te weinig inzicht en te weinig kennis van Nederlandse wet- en regelgeving. Het administratiekantoor dat werd ingeschakeld blijkt ook niet alles gedaan te hebben wat nodig was. Sinds 2015 hebben [appellant] en zijn partner hulp gezocht bij het oplossen van de schuldensituatie. In eerste instantie is een schuldregelingstraject niet van de grond gekomen, onder andere als gevolg van het feit dat appellant en zijn partner mede door hun beperkte kennis van de Nederlandse taal niet tijdig alle benodigde gegevens en stukken

konden aanleveren. Uiteindelijk is in 2024 via de werkgever van [appellant] een budgetcoach ingeschakeld, die wel grip op de situatie kreeg en de nodige orde in de chaos wist te brengen. De budgetcoach heeft een budgetplan opgesteld, wat voor [appellant] (en zijn partner) een handvat was om tot een stabiele financiële situatie te komen. Inmiddels is de partner van appellant wel toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsreling, met ingang van 2 september 2025.