In hoger beroep alsnog toewijzing wsnp op grond van de hardheidsclausule

De schuld aan het CJIB betreft een boete vanwege rijden onder invloed van € 303,88 (uit 2022) en een boete wegens onverzekerd rijden van € 580,23 (uit 2023), bij elkaar opgeteld is dat € 884,11. Deze schuld is door de beschermingsbewindvoerder volledig voldaan uit de aanwezige reserves (productie 3: schuldoverzicht en betalingsbewijs). Ter zitting van dit hof heeft [appellant] verklaard dat hij éénmaal onder invloed heeft gereden. Die boete bedroeg toen ongeveer € 700,-. De schuld wegens onverzekerd rijden valt niet [appellant] , maar de vorige beschermingsbewindvoerder te verwijten. [appellant] werd tweemaal van de weg gehaald, niet wetende wat er aan de hand was. Later bleek dat de toenmalige beschermingsbewindvoerder de verzekeringspremies niet had betaald. [appellant] is bij die beschermingsbewindvoerder weggegaan (inmiddels bestaat dat kantoor niet meer).

[appellant] heeft zijn auto laten overschrijven op naam van zijn schoonvader, met als doel mogelijke beslaglegging te voorkomen. De auto betreft een Opel Meriva, bouwjaar 2007, ter waarde van ongeveer € 1.000,-. Een beslaglegging en openbare verkoop van de auto, zou meer kosten met zich brengen dan dat de auto zal opleveren. In die zin zijn volgens [appellant] de schuldeisers niet benadeeld en is geen relevant verhaalsobject aan het verhaal onttrokken. Bovendien kunnen schuldeisers nog steeds beslag leggen op de auto, omdat deze weliswaar bij de RDW op naam van de schoonvader is geregistreerd, maar juridisch en economisch gezien eigendom van [appellant] is gebleven. [appellant] voert aanvullend aan dat hij de auto nodig heeft voor het vervoer van zijn zoon naar het ziekenhuis (om de drie weken). Daarnaast is een eigen auto in [regio] noodzakelijk omdat er geen (goed) openbaar vervoer is. Het bezit van een eigen auto vergroot de kansen van [appellant] op de arbeidsmarkt, hetgeen ook in het belang van de schuldeisers is te achten.

[appellant] solliciteert naar een baan, maar tot op heden zonder succes. Hij is bouwvakker en heeft last van een scheve ruggenwervel, waardoor hij niet kan tillen. Zijn echtgenote ontvangt een Wajong uitkering. [appellant] blijft hoop houden dat hij snel een betaalde baan vindt en daarmee een aanvang kan maken met het aflossen op de schulden in het kader van de wettelijke schuldsaneringsregeling.

Subsidiair doet [appellant] een beroep op de hardheidsclausule van artikel 288 lid 3 Fw. Sinds 2008 hebben hij en zijn echtgenote hulp gezocht bij het oplossen van de schuldensituatie. In eerste instantie is een adviseur getroffen die een oplichter bleek te zijn, waardoor de schuldensituatie alleen nog maar ernstiger werd. In 2017 is een beschermingsbewind ingesteld en wist de beschermingsbewindvoerder de nodige orde in de chaos te brengen. Ook hebben [appellant] en zijn echtgenote, nadat in 2008 de eerdere schuldsaneringspoging was mislukt, hulp gezocht bij de schuldhulpverlener mw. [schuldhulpverlener] . Met haar hulp is geprobeerd tot een minnelijk akkoord met alle schuldeisers te komen, wat helaas niet is gelukt. De huidige beschermingsbewindvoerder houdt de hand op de knip en waakt ervoor dat er geen nieuwe schulden ontstaan. [appellant] en zijn echtgenote ontvangen wekelijks leefgeld. Er is nu sprake van een stabiele woon- en inkomenssituatie.

Ingevolge artikel 288 lid 1 aanhef en sub b Fw wordt het verzoek tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling slechts toegewezen indien voldoende aannemelijk is dat de schuldenaar ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden in de drie jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend te goeder trouw is geweest. Hierbij gaat het om een gedragsmaatstaf die mede wordt gehanteerd om beoogd misbruik van de schuldsaneringsregeling tegen te gaan, waarbij de rechter met alle omstandigheden van het geval rekening kan houden. Daarbij spelen (onder meer) een rol de aard en de omvang van de vorderingen, het tijdstip waarop de schulden zijn ontstaan, de mate waarin de schuldenaar een verwijt kan worden gemaakt dat de schulden zijn ontstaan en/of onbetaald gelaten en het gedrag van de schuldenaar voor wat betreft zijn inspanningen de schulden te voldoen of acties zijnerzijds om verhaal door schuldeisers juist te frustreren.

Ingevolge artikel 288 lid 2 aanhef en sub c wordt het verzoek tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling evenwel afgewezen indien de schuldenaar schulden heeft welke voortvloeien uit een onherroepelijke veroordeling als bedoeld in artikel 358, vierde lid (Fw), ter zake van een of meer misdrijven, welke veroordeling onherroepelijk is geworden binnen vijf jaar vóór de dag van het verzoekschrift, tenzij de rechter aanleiding ziet een langere termijn in acht te nemen.

De schuld aan het CJIB is naar zijn aard als niet te goeder trouw te kwalificeren, danwel valt onder de afwijzingscategorie van artikel 288 lid 2 aanhef en sub c Fw (dat geldt voor het rijden onder invloed). Het hof acht echter wél voldoende aannemelijk dat [appellant] de omstandigheden die bepalend zijn geweest voor het ontstaan of onbetaald laten van deze schuld, onder controle heeft gekregen (artikel 288 lid 3 Fw), op grond van het volgende.