Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan bedreiging en…

I.

In aanvulling op de door de politierechter gebezigde bewijsmiddelen in de zaak met parketnummer 03-289587-24, zoals weergegeven op pagina’s 9 en 10 van het beroepen vonnis, komt de bewezenverklaring mede te berusten op de navolgende bewijsmiddelen:

f) Het proces-verbaal van verhoor van de verdachte d.d. 25 september 2024 (pg. 36 t/m 40 van het in het vonnis waarvan beroep onder 1 weergegeven dossier), voor zover inhoudende:

[slachtoffer] heeft gezegd dat ik niet meer welkom was op school.

Ik heb een locatieverbod gekregen, omdat ik naar school ging. Iedere keer dat ik naar school ging werd ik weggesleept door de politie.

g) Het proces-verbaal van verhoor van de verdachte bij de rechter-commissaris d.d. 27 september 2024 (in de zaak met parketnummer 03-307219-24), voor zover inhoudende:

Ik heb uit boosheid verschillende mails gestuurd, omdat ik niet meer op school mocht komen.

Op te leggen sanctie

Door de verdediging is ter terechtzitting in hoger beroep bepleit dat aan de verdachte geen straf of maatregel zal worden opgelegd, een en ander zoals bedoeld in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Daartoe heeft de raadsvrouw gewezen op de nadelige gevolgen die de verdachte heeft ondervonden naar aanleiding van het conflict tussen haar en de directrice. De verdachte heeft veel schade ondervonden van het incident. Zo heeft zij – nadat zij door aangeefster [slachtoffer] was geschorst van de middelbare school – haar opleiding niet kunnen afmaken en heeft verdachte daardoor psychisch gezien een hele nare tijd gehad. Verder heeft de verdachte geen relevante documentatie en is zij na haar aanhouding in september 2024 niet meer in aanraking gekomen met politie en justitie.

Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan bedreiging en mishandeling jegens de directrice van haar voormalige school, te weten aangeefster [slachtoffer] . De verdachte heeft met haar handelen inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer en bij het slachtoffer een gevoel van angst en onveiligheid veroorzaakt. De mishandeling heeft plaatsgevonden op de werkplek van het slachtoffer, een plek waar zij haar werkzaamheden dient te kunnen verrichten zonder daarbij geconfronteerd te worden met dergelijk strafbaar en hinderlijk gedrag. Het hof houdt daarbij ook rekening met het gegeven dat de verdachte de mishandeling heeft gepleegd bij het [school] , terwijl aan haar een aantal dagen eerder een locatieverbod was uitgereikt voor deze school. De verdachte heeft zich dus tevens schuldig gemaakt aan lokaalvredebreuk en heeft daarmee de wens van de rechthebbende om zich aldaar niet te begeven, genegeerd. Het hof rekent het de verdachte dan ook aan dat zij heeft gehandeld zoals is bewezenverklaard.

Ten aanzien van de persoon van de verdachte heeft het hof acht geslagen op het uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 27 november 2025, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk voor soortgelijke feiten is veroordeeld. Uit voornoemd uittreksel blijkt voorts dat het bepaalde in artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is. Voorts heeft het hof acht geslagen op het door de advocaat-generaal voorafgaand aan de zitting overgelegde proces-verbaal van bevindingen d.d. 26 februari 2026, opgemaakt door verbalisant [verbalisant] , waaruit volgt dat er geen meldingen meer bij de politie zijn geweest over de verdachte sinds haar aanhouding op 24 september 2024.

Het hof heeft ook kennisgenomen van het door Reclassering Nederland opgemaakte reclasseringsadvies omtrent de persoon van de verdachte in het kader van de voorgeleiding bij de rechter-commissaris d.d. 26 september 2024. Daarin is onder meer gerapporteerd dat de verdachte een zeer zelf-bepalende jongere is met gediagnosticeerde ASS-(Autisme Spectrum Stoornis-)problematiek. In de daaropvolgende retourzending van de reclassering d.d. 24 oktober 2024 en het psychologisch onderzoek Pro Justitia d.d. 20 november 2025 ziet het hof dat de verdachte sindsdien heeft geweigerd haar medewerking te verlenen, waardoor geen nader onderzoek heeft kunnen plaatsvinden naar de persoon van de verdachte.

Ten slotte heeft het hof acht geslagen op de overige persoonlijke omstandigheden, voor zover daarvan ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken. Ten overstaan van het hof heeft de verdachte verklaard dat zij bij haar moeder in Venlo woont, regelmatig op haar halfzusje past en niet naar school of werk gaat. Voorts heeft de verdachte verklaard dat zij het jodendom praktiseert en dat de directrice haar daarom van de middelbare school had geschorst. Inmiddels is de studiefinanciering van DUO verplicht stopgezet en heeft de verdachte ook schulden bij haar zorgverzekeraar.

De aard en ernst van het bewezenverklaarde rechtvaardigen naar het oordeel van het hof in beginsel oplegging van een straf zoals eerder door de rechtbank is opgelegd. Het hof ziet echter in het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep, met name in hetgeen bij die gelegenheid is gebleken omtrent de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, aanleiding om in de onderhavige zaak hiervan af te wijken. Uit het dossier is gebleken dat sinds haar aanhouding op 24 september 2024 geen nieuwe incidenten hebben voorgedaan en het hof leidt daaruit af dat de verdachte kennelijk in rustiger vaarwater is terechtgekomen. Gelet ook op de tijd die inmiddels is verstreken sinds het incident heeft plaatsgevonden, acht het hof het niet opportuun om de thans rustige situatie te doorkruisen met het opleggen van een onvoorwaardelijke straf.

Gelet op de ernst van het feit en om te voorkomen dat de verdachte zich nogmaals zal inlaten met het plegen van dergelijke strafbare feiten, acht het hof een geheel voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 100 uren subsidiair 50 dagen hechtenis met een proeftijd van 3 jaren en met aftrek van het voorarrest, passend en geboden.

Het hof zal daarnaast aan de voorwaardelijke straf bijzondere voorwaarden verbinden, te weten een contactverbod met [slachtoffer] en een locatieverbod voor het [school] . Het hof wil hiermee voorkomen dat het slachtoffer [slachtoffer] ongewild opnieuw geconfronteerd wordt met de verdachte.

Het hof zal daarbij de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar verklaren. Daartoe overweegt het hof dat de verdachte meerdere e-mailberichten met daarin bedreigende teksten heeft verzonden aan slachtoffer [slachtoffer] en dat een eerdere opgelegde locatieverbod de verdachte er kennelijk niet van heeft kunnen weerhouden om de school betreden en slachtoffer [slachtoffer] te mishandelen. Gelet hierop moet er ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf begaat en zich belastend gedraagt jegens het slachtoffer. Het hof zal daarom bepalen dat voormelde voorwaarden dadelijk uitvoerbaar zijn.

Gelet op het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep, is het hof met de advocaat-generaal van oordeel dat van de noodzaak van een vrijheidsbeperkende maatregel niet langer is gebleken. Om die reden zal het hof tevens het bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid van de door de politierechter opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel opheffen.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 63, 138, 285 en 300 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.