Inkomstenbelasting; art. 3.63 Wet IB 2001; doorschuiffaciliteit; keuzeherziening. Zie ook 23/04950…

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

BELASTINGKAMER

Nummer 23/04953

Datum 6 november 2026

ARREST

in de zaak tussen

de STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN (hierna: de Staatssecretaris)

en

[X] (hierna: belanghebbende)

en

de STAAT (de MINISTER VAN JUSTITIE EN VEILIGHEID) (hierna: de Staat)

op het beroep in cassatie van de Staatssecretaris tegen de uitspraak van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 7 november 2023, nr. BK-21/01188, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant (nr. BRE 18/4078) betreffende de aan belanghebbende voor het jaar 2013 opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en de daarbij gegeven boetebeschikking.

De Staatssecretaris, vertegenwoordigd door [P1] , heeft tegen de uitspraak van het Hof beroep in cassatie ingesteld.
Belanghebbende, aanvankelijk vertegenwoordigd door J.E.R.M. Op Heij, heeft een verweerschrift ingediend. Zij heeft ook incidenteel beroep in cassatie ingesteld.
Het beroepschrift in cassatie en het geschrift waarbij incidenteel beroep in cassatie is ingesteld, zijn aan dit arrest gehecht en maken daarvan deel uit.
De Staatssecretaris heeft schriftelijk zijn zienswijze over het incidentele beroep naar voren gebracht.

De Advocaat-Generaal R.J. Koopman heeft op 28 juni 2024 geconcludeerd tot gegrondverklaring van het principale beroep in cassatie en tot ongegrondverklaring van het incidentele beroep in cassatie.

Belanghebbende heeft de Hoge Raad op 11 maart 2024 verzocht om, indien de redelijke termijn die geldt voor de behandeling van het cassatieberoep wordt overschreden, de Staat te veroordelen tot een vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van die termijn.
De Minister van Justitie en Veiligheid, vertegenwoordigd door [P2] , heeft schriftelijk laten weten af te zien van een reactie op het hiervoor bedoelde verzoek om vergoeding van immateriële schade.

Het middel van de Staatssecretaris slaagt op de gronden die zijn vermeld in het arrest dat de Hoge Raad vandaag heeft uitgesproken in de zaak met nummer 23/04950, ECLI:NL:HR:2026:1677.

3. Beoordeling van de in het incidentele beroep in cassatie voorgestelde klachten

De klachten van belanghebbende falen op de gronden die zijn vermeld in het hiervoor in onderdeel 2 bedoelde arrest.

Belanghebbende heeft de Hoge Raad op 11 maart 2024 verzocht om bij overschrijding van de redelijke termijn die geldt voor de behandeling van het cassatieberoep, de Staat te veroordelen tot een vergoeding van immateriële schade.

In deze zaak is beroep in cassatie ingesteld op 18 december 2023. Het tijdsverloop sindsdien tot het moment dat de Hoge Raad in deze zaak arrest wijst, levert wat de cassatieprocedure betreft een overschrijding op van de redelijke termijn met meer dan zes maanden maar minder dan twaalf maanden.

Het financiële belang bij deze procedure bedraagt meer dan € 1.000. Belanghebbende heeft dus recht op een vergoeding van immateriële schade. Dit bedrag wordt gelijkelijk verdeeld over de zaken met nummers 23/04950 en 23/04953 aangezien moet worden aangenomen dat het gezamenlijk procederen een matigende invloed heeft op de mate van veronderstelde spanning en frustratie bij belanghebbende en haar echtgenoot als gevolg van de overschrijding van de redelijke termijn in de cassatieprocedure. Wat betreft de belastingaanslag komt daarom aan belanghebbende een vergoeding van immateriële schade toe, vastgesteld op de helft van € 1.000, oftewel € 500.

Gelijktijdig bij het opleggen van de aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen voor het jaar 2013 is aan belanghebbende een verzuimboete van € 226 opgelegd. Omdat de boete minder dan € 1.000 bedraagt en de redelijke termijn met niet meer dan twaalf maanden is overschreden, wordt wat betreft de boete volstaan met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden.

De Hoge Raad ziet geen aanleiding om de Staatssecretaris te veroordelen in de proceskosten.

De Hoge Raad:

- verklaart het principale beroep van de Staatssecretaris van Financiën gegrond,

- verklaart het incidentele beroep van belanghebbende ongegrond,

- vernietigt de uitspraak van het Hof,

- verwijst het geding naar het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden ter verdere behandeling en beslissing van de zaak met inachtneming van dit arrest,

- veroordeelt de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid) tot vergoeding aan belanghebbende van de aan de cassatieprocedure toerekenbare immateriële schade, vastgesteld op de helft van € 1.000, oftewel € 500, en

- veroordeelt de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid) in de kosten van belanghebbende voor het geding in cassatie, vastgesteld op de helft van € 234, oftewel € 117, voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.R. van Eijsden als voorzitter, en de raadsheren A.E.H. van der Voort Maarschalk en W.A.P. van Roij, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier J.P.J. van Kampen, en in het openbaar uitgesproken op 6 november 2026.