Hoge Raad · Cassatie · Civiel recht overig

4 oktober 2002

Eerste Kamer

Nr. C01/333HR

JMH

Voor het verloop van het geding tot dusver verwijst de Hoge Raad naar zijn arrest van 2 oktober 1998, nr. 16622, NJ 1999, 2.

Bij dat arrest heeft de Hoge Raad het arrest van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 18 december 1996 vernietigd en het geding naar het Gerechtshof te Arnhem verwezen ter verdere behandeling en beslissing.

Nadat [eiser] [verweerder] bij exploit had opgeroepen heeft hij bij memorie na verwijzing zijn subsidiaire vordering vermeerderd tot een bedrag van ƒ 293.030,60 te vermeerderen met rente en kosten.

[Verweerder] heeft zich tegen deze vermeerdering van eis verzet.

Bij rolbeschikking van 10 april 2001 heeft het Hof het verzet tegen de wijziging van eis ongegrond verklaard. Vervolgens heeft het Hof bij arrest van 24 juli 2001 het tussen partijen gewezen vonnis van de Rechtbank te Breda van 4 oktober 1994, voor zover in hoger beroep aan het oordeel van het Hof onderworpen, vernietigd. Opnieuw rechtdoende heeft het Hof [verweerder] veroordeeld tot betaling aan [eiser] van het bedrag van ƒ 47.730,60, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 november 1994. Het meer of anders gevorderde heeft het Hof afgewezen.

Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.

Tegen het arrest van het Hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

[Verweerder] heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.

De conclusie van de Advocaat-Generaal F.B. Bakels strekt tot verwerping van het beroep, met veroordeling van [eiser] in de kosten.

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerder] begroot op € 3.529,14 aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris.