Strafrecht overig

Conclusie AG. Vervaardigen afbeelding van seksuele aard, art. 139h (oud) Sr. Bevestiging door meervoudige…

Parket bij de Hoge Raad, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft het Parket bij de Hoge Raad een conclusie genomen in een zaak over strafrecht.

Instantie
Parket bij de Hoge Raad
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
1 november 2026
Zaaknummer
25/02916
ECLI
ECLI:NL:PHR:2026:1058
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Conclusie AG. Vervaardigen afbeelding van seksuele aard, art. 139h (oud) Sr. Bevestiging door meervoudige kamer hof van mondeling vonnis kinderrechter dat is aangetekend in p-v en voor wat betreft inhoud bewijsmiddelen verwijst naar processtukken zonder dat inhoud daarvan in vonnis is opgenomen, terwijl verdediging in hoger beroep vrijspraak heeft bepleit. Op grond van art. 359 lid 3 Sv kon hof vonnis niet bevestigen zonder aanvulling van gronden, bestaande uit weergave van inhoud bewijsmiddelen. Conclusie strekt tot vernietiging en terugwijzing.

Conclusie

PROCUREUR-GENERAAL

BIJ DE

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

Nummer 25/02916 J

Zitting 3 november 2026

CONCLUSIE

P.T.C. van Kampen

In de zaak

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2007,

hierna: de verdachte.

1 Het cassatieberoep

1.1

Bij arrest van 31 juli 2025 heeft het gerechtshof Amsterdam (parketnr. 23-000432-25) het vonnis van de kinderrechter in de rechtbank Noord-Holland van 10 februari 2025 bevestigd, behalve ten aanzien van de strafoplegging, de beslissing op de vordering benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel. De verdachte is wegens het “opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon een afbeelding van seksuele aard vervaardigen” veroordeeld tot een taakstraf, bestaande uit een werkstraf van veertig uren (subsidiair twintig dagen jeugddetentie), waarvan twintig uren voorwaardelijk (subsidiair twintig dagen jeugddetentie) met een proeftijd van één jaar en met de in art. 27 lid 1 Sv bedoelde aftrek van voorarrest. Daarnaast heeft het hof een beslissing genomen op de vordering van de benadeelde partij en aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel opgelegd, een en ander zoals nader in het arrest omschreven.

1.2

Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte. De advocaat D.W.H.M. Wolters heeft drie middelen van cassatie voorgesteld. Namens de benadeelde partij heeft de advocaat N.B. Genemans een verweerschrift ingediend.

2 Het eerste middel

2.1

Het middel bevat de klacht dat het hof het vonnis waarvan beroep niet heeft bevestigd met aanvulling van gronden, terwijl het hof daartoe wel gehouden was omdat de verdediging in hoger beroep vrijspraak heeft bepleit.

2.2

De kinderrechter heeft in eerste aanleg ten laste van de verdachte onder verwijzing naar parketnummer 15/340832-23 bewezenverklaard dat:

“hij in of omstreeks de periode van 1 september 2022 tot en met 11 november 2022 te [plaats] en/of te [plaats] , althans in Nederland,

(telkens) opzettelijk en wederrechtelijk van een persoon,

[aangeefster] (geboren op [geboortedatum] 2007), een afbeelding van seksuele aard, te weten een video/film, waarop te zien is dat die [aangeefster] , een (een minderjarige) persoon (te weten verdachte), pijpt,

heeft vervaardigd.”

2.3

Het mondeling vonnis van de kinderrechter is op grond van art. 378 lid 2 jº 499 lid 2 Sv aangetekend in het proces-verbaal van de terechtzitting van 10 februari 2025. Dat proces-verbaal en die aantekening houden onder meer het volgende in:

“De kinderrechter deelt onder meer mede de korte inhoud van de navolgende stukken uit het dossier met parketnummer 15/340832-23:

I.

Een proces-verbaal van aangifte van [aangeefster] , met fotobijlage (dossierpagina 9 tot en met 17). Dit proces-verbaal houdt in de op 27 december 2022 door [aangeefster] ten overstaan van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] afgelegde verklaring.

II.

Een proces-verbaal van bevindingen (aanvullend proces-verbaal van bevindingen van 9 juli 2024). Dit proces-verbaal onder meer in als relaas van bevindingen van [verbalisant 3] van 26 mei 2024.

III.

Een proces-verbaal van bevindingen (dossierpagina 21). Dit proces-verbaal houdt onder meer in als relaas van bevindingen van [verbalisant 2] van 2 oktober 2023.

IV.

Een proces-verbaal van bevindingen (aanvullend proces-verbaal van bevindingen). Dit proces verbaal houdt onder meer in als relaas van bevindingen van [verbalisant 1] van 26 september 2024.

V.

Een proces-verbaal van bevindingen (aanvullend proces-verbaal van bevindingen). Dit proces-verbaal houdt onder meer in als relaas van bevindingen van [verbalisant 4] van 13 augustus 2024.

[…]

Aantekening van het mondeling vonnis

[…]

3.2

Bewijsmiddelen

De bewezenverklaring van het onder 1. ten laste gelegde steunt op de volgende bewijsmiddelen:

hetgeen van de dossierstukken in dit proces-verbaal hiervoor onder I. tot en met V. is opgenomen.

De door de kinderrechter als processen-verbaal aangeduide bewijsmiddelen zijn in de wettelijke vorm opgemaakt door personen die daartoe bevoegd zijn en voldoen ook overigens aan de daaraan bij de wet gestelde eisen.

3.3

Bewijsoverweging

Ten aanzien van het bewijs overweegt de kinderrechter nog het volgende.

Anders dan door de raadsvrouw van de verdachte bepleit, is de kinderrechter van oordeel dat sprake is van wettig en overtuigend bewijs dal de verdachte het hem onder 1. ten laste gelegde feit heeft begaan. De kinderrechter ziet geen redenen om te twijfelen aan de juistheid en consistentie van de aangifte van [aangeefster] , die verder wordt ondersteund door hel proces-verbaal van bevindingen van [verbalisant 2] van 2 oktober 2023, het proces-verbaal van bevindingen van [verbalisant 1] van 26 september 2024 en het proces verbaal van bevindingen van [verbalisant 1] van 14 augustus 2024. Daar komt bij dat aangeefster in detail verklaart over de verdachte. het door aangeefster opgegeven telefoonnummer van de verdachte aan hem wordt gekoppeld en zowel de moeder als aangeefster de verdachte herkennen. Voorts heeft de kinderrechter bij de bewezenverklaring in aanmerking genomen dat de verdachte in een Snapchatgesprek verklaart ‘dingen’ van het slachtoffer te hebben die zij niet online wil hebben.”

2.4

Uit het proces-verbaal van de zitting in hoger beroep van 17 juli 2025 en de ter terechtzitting in hoger beroep overgelegde pleitnota blijkt dat de verdediging zich op het standpunt heeft gesteld dat de veroordeling van de verdachte in eerste aanleg voor het vervaardigen van het tenlastegelegde filmpje onjuist is en dat de verdachte (ook daarvan) moet worden vrijgesproken. Kort samengevat is door de verdediging betoogd dat (i) niet kan worden vastgesteld dat de verdachte en de aangeefster de personen zijn die op het filmpje te zien zijn en (ii) dat niet kan worden bewezen dat de verdachte het filmpje heeft vervaardigd.

2.5

De meervoudige kamer van het hof heeft bij schriftelijk arrest het vonnis van de kinderrechter onder meer voor wat betreft de bewezenverklaring bevestigd.

2.6

Art. 359 lid 3 Sv, dat op grond van art. 415 lid 1 Sv ook in hoger beroep van toepassing is, luidt als volgt:

“De beslissing dat het feit door de verdachte is begaan, moet steunen op de inhoud van in het vonnis opgenomen bewijsmiddelen, houdende daartoe redengevende feiten en omstandigheden. Voor zover de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend, kan een opgave van bewijsmiddelen volstaan, tenzij hij nadien anders heeft verklaard dan wel hij of zijn raadsman vrijspraak heeft bepleit.”

2.7

Op grond van deze bepaling moeten schriftelijke vonnissen of arresten de inhoud van de bewijsmiddelen bevatten. Voor mondelinge vonnissen van – bijvoorbeeld – de kinderrechter gelden echter de bijzondere regels uit de Regeling aantekening mondeling vonnis door politierechter, kinderrechter, economische politierechter, de kantonrechter en de enkelvoudige kamer voor behandeling van strafzaken in hoger beroep (Stcrt. 1996, 197) (hierna: de Regeling). Anders dan art. 359 lid 3 Sv bepaalt voor schriftelijke vonnissen, hoeft de aantekening van een mondeling vonnis van de kinderrechter als bedoeld in art. 378 lid 2 jº 499 lid 2 Sv derhalve niet de inhoud van de bewijsmiddelen te bevatten. Uit art. 2 onder a van de Regeling volgt dat voor die inhoud van de bewijsmiddelen bij een bewezenverklaring kan worden verwezen naar het proces-verbaal en andere processtukken. De Regeling – en dus ook de voornoemde bepaling over het verwijzen naar het proces-verbaal of andere processtukken voor de inhoud van de bewijsmiddelen – is ook van toepassing op de in art. 425 lid 3 Sv bedoelde aantekening van mondelinge arresten van de enkelvoudige kamer van het hof.

2.8

De enkelvoudige kamer van het hof die mondeling arrest wijst als bedoeld in art. 425 lid 3 Sv mag een vonnis dus bevestigen zonder die inhoud van de bewijsmiddelen alsnog op te nemen. Ook dit mondeling arrest wordt immers beheerst door de Regeling en hoeft op grond daarvan niet de inhoud van de bewijsmiddelen te bevatten. De meervoudige kamer van het hof daarentegen – die geen mondeling maar schriftelijk arrest wijst en daarbij dus niet gebonden is aan de Regeling, maar gehouden is om bij die uitspraak art. 359 lid 3 Sv in acht te nemen – kan een mondeling vonnis zonder de inhoud van de bewijsmiddelen daarom alleen maar bevestigen als (i) de verdachte het bewezenverklaarde heeft bekend en de verdediging geen vrijspraak heeft bepleit of (ii) als het hof op grond van art. 423 lid 1 Sv de gronden aanvult door in zijn arrest de inhoud van de bewijsmiddelen (alsnog) op te nemen. Alleen onder die onder (i) genoemde omstandigheid of met die onder (ii) genoemde aanvulling voldoet het schriftelijk arrest immers aan art. 359 lid 3 Sv.

2.9

In de onderhavige zaak bevat de aantekening van het mondelinge vonnis van de kinderrechter niet de inhoud van de bewijsmiddelen, is door de verdediging in hoger beroep vrijspraak bepleit en heeft de meervoudige kamer van het hof het vonnis bij schriftelijk arrest bevestigd zonder de in art. 423 lid 1 Sv bedoelde aanvulling van gronden. De motivering van de bewezenverklaring is daarom in strijd met art. 359 lid 3 Sv.

2.10

Het middel is terecht voorgesteld.

2.11

Nu de zaak op grond hiervan naar mijn oordeel reeds moet worden teruggewezen naar het hof, laat ik de bespreking van het tweede en het derde middel achterwege. Mocht de Hoge Raad anders oordelen over het eerste middel, dan ben ik graag bereid aanvullend te concluderen.

3 Slotsom

3.1

Het eerste middel slaagt. Het tweede en het derde middel kunnen daarom buiten bespreking blijven.

3.2

Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden beschikking aanleiding behoren te geven.

3.3

Deze conclusie strekt tot vernietiging van de uitspraak van het hof en tot terugwijzing van de zaak naar het gerechtshof Amsterdam, opdat de zaak opnieuw wordt berecht en afgedaan.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG

Hoewel dat niet met zoveel woorden uit de Regeling zelf blijkt, moet volgens de Hoge Raad worden aangenomen dat met art. 425 lid 3 Sv wordt gedoeld op de Regeling. Zie daarover HR 19 juni 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA0422, rov. 3.4. De Hoge Raad lijkt art. 3 van de Regeling in dit verband zo te lezen dat daarin niet wordt verwezen naar het (inmiddels al lang) vervallen art. 426d lid 2 Sv, maar naar art. 425 lid 3 Sv. Zie ook HR 5 februari 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC2922, NJ 2008/396 m.nt. P.A.M. Mevis, rov. 4.4. Vgl. de conclusie van A-G Spronken ECLI:NL:PHR:2025:1179, waarin werd geklaagd dat het hof het mondeling vonnis in eerste aanleg had bevestigd maar het arrest van het hof niet het ten laste gelegde bevatte. Dat hoefde ook niet, omdat het ging om een mondeling arrest waarbij op grond van de Regeling ook mocht volstaan met een verwijzing naar de dagvaarding in eerste aanleg. HR 13 januari 2026, ECLI:NL:HR:2026:26 (81 RO). Zie HR 6 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2026, NJ 2017/128 m.nt. P.A.M. Mevis, rov. 2.3. Zie verder bijvoorbeeld HR 5 december 2023, ECLI:NL:HR:2023:1698 en HR 23 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:998.