Conclusie AG. Invoer cocaïne en aanwezig hebben hasj (art. 2 en 3 Opiumwet). Middel klaagt over oordeel hof…

“hij, op 8 december 2021 te [plaats] , tezamen en in vereniging met een of meer anderen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, 1992 kilogram van een materiaal bevattende cocaïne;”

“Bewijsoverweging ten aanzien van feit 1

Standpunt van het openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft zich ten aanzien van feit 1 op het standpunt gesteld dat de rechtbank terecht tot een bewezenverklaring is gekomen van de invoer van 1.992 kilogram cocaïne. Er bestaat volgens hem geen twijfel ten aanzien van de wetenschap van de verdachte daarvan. Met betrekking tot de opzettelijke betrokkenheid van de verdachte daarbij heeft de advocaat-generaal verwezen naar de overwegingen daaromtrent in het vonnis en in aanvulling daarop opgemerkt dat het van betekenis is dat de verdachte naar de wc mocht in de loods en er dus geen restricties waren betreffende zijn aanwezigheid aldaar. De clandestiene inhoud van de dozen was voor iedereen in de loods waarneembaar. De verdachte zou nooit in de loods zijn binnengelaten als hij niet te vertrouwen was, aldus de advocaat-generaal.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht de verdachte vrij te spreken van het onder 1 ten laste gelegde nu niet vast is komen te staan dat de verdachte wetenschap had van de verdovende middelen waardoor ook het medeplegen van (verlengde) invoer niet kan worden bewezen. De raadsman heeft bepleit dat aan de buitenkant van de dozen niet zichtbaar was dat zich daarin cocaïne bevond en dat de verdachte de gestelde “verdachte omstandigheden” (te weten: de vrachtwagen die meerdere keren moest steken en het licht dat in het voorste gedeelte van de loods uit was gedaan) niet heeft kunnen zien omdat hij toen nog niet in de loods aanwezig was. Het is aannemelijk dat de verdachte de geopende doos niet heeft gezien en daarbij niet in de buurt is geweest, hetgeen ook door getuigen ter terechtzitting in hoger beroep is verklaard. Uit berichten van de medeverdachte volgt dat de andere personen in de loods niet van de inhoud van de dozen op de hoogte waren of mochten worden gebracht. Er zijn voorts geen berichten aangetroffen waaruit wetenschap omtrent de aanwezigheid van de cocaïne bij de verdachte volgt. Daarbij komt nog dat de betaling die hij zou ontvangen voor het uitpakken van de dozen niet hoog was, hetgeen niet voor de hand ligt als de verdachte ervan op de hoogte zou zijn dat de dozen een grote hoeveelheid cocaïne zouden bevatten.

De raadsman heeft tenslotte bepleit dat er geen causaal verband bestaat tussen de invoer en de handelingen van de verdachte, die bovendien niet van voldoende gewicht zijn om het ontbreken van betrokkenheid bij de invoer zelf te compenseren. De actieve bijdrage van de verdachte is pas geleverd nadat de cocaïne al in Nederland was aangekomen en een grote rol van de verdachte bij de voorbereiding is niet vast te stellen, aldus de raadsman.

Oordeel van het hof

Het hof overweegt als volgt.

Vaststelling feiten

Op grond van de stukken in het dossier en het verhandelde ter terechtzitting in eerste aanleg en in hoger beroep neemt het hof de volgende - door de verdediging niet betwiste feiten en omstandigheden - als vaststaand aan.

Na een melding van een ontvoering op 4 november 2021 in Amsterdam is door de politie het onderzoek Chakwo opgestart. Dit onderzoek heeft onder meer geleid naar een loods aan de [a-straat 1] te [plaats] , alwaar het autogaragebedrijf [A] was gevestigd. Op camerabeelden van de situatie van zowel buiten als in de loods is zichtbaar dat op 8 december 2021 om 20:34 uur een vrachtwagen met Belgisch kenteken [kenteken 1] met een zeecontainer op een oplegger, eveneens met Belgisch kenteken [kenteken 2], de loods wordt ingereden. Op dat moment worden de lichten aan de voorzijde van [A] uitgezet. Hierdoor is volgens de verbalisant vanaf de buitenzijde van het pand niet tot slecht te zien dat er voertuigen en personen in het pand aanwezig zijn. Vanaf 20:58 is beweging te zien aan de achterzijde van de container, wordt door personen heen en weer gelopen met goederen en worden deze ook met een vorkheftruck uit de container gehaald. De politie is omstreeks 22:20 uur de loods binnengevallen en heeft ter plaatse vijf verdachten, onder wie de verdachte [verdachte] , aangehouden. Tijdens de doorzoeking in de loods heeft de politie in de geopende zeecontainer en tegen de rechterwand van de loods in totaal 794 bruine kartonnen dozen afkomstig uit Bolivia aangetroffen. Uit het onderzoek is gebleken dat de zeecontainer met de lading vanuit Chili, via Peru naar de haven van Antwerpen is verscheept en aldaar op 8 december om 08:55 uur is aangekomen, waarna deze met de genoemde vrachtwagen naar [plaats] is gereden. Ongeveer tachtig procent van de lading was voor de binnenkomst van de politie in de loods al uit de vrachtwagen geladen en meerdere dozen waren gemarkeerd met een schuine zwarte streep. Uit het dossier volgt dat in honderd gemarkeerde dozen in totaal 1.992 kilogram witte kristallen werden aangetroffen. In het achterste deel van de loods stond een geopende zilverkleurige zak met daarin gele kristalkleurige korrels gelijkend op cocaïnekristallen. Uit laboratoriumonderzoek is gebleken dat het gaat om cocaïne. In de loods werden daarnaast onder meer voertuigen met daarin aangebrachte verborgen ruimtes en telefoons aangetroffen.

Wetenschap van cocaïne

Uit de inhoud van het dossier, alsmede uit de door de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep afgelegde verklaring, blijken onder meer de volgende feiten en omstandigheden:

i) De verdachte heeft ’s avonds dozen met noten afkomstig uit Bolivia uitgehaald uit een zeecontainer die stond opgesteld op een trekker met oplegger met Belgische kentekens in een loods in [plaats] van het autogaragebedrijf [A] . De verdachte werd ter plaatse aangestuurd door [getuige 1] . Laatstgenoemde kende de verdachte louter als een autohandelaar en voor wie de verdachte in dat kader klussen had gedaan. Het lossen van de dozen met noten uit een zeecontainer laat in de avond staat op geen enkele wijze in verband met de reguliere activiteiten van een autogaragebedrijf.

ii) Het uithalen van de dozen door de verdachten vond in heimelijkheid plaats. Nadat de vrachtwagen met de lading na 8 uur ’s avonds in het donker de loods binnen werd gereden, zijn de lichten aan de voorzijde van het pand uitgezet waardoor vanaf de buitenzijde van het pand niet tot slecht zichtbaar was dat voertuigen en personen in het pand aanwezig waren.

iii) Het betrekken van volstrekt onwetende personen bij het uithalen van een lading van bijna 2.000 kilo cocaïne, met een straatwaarde van miljoenen euro’s, acht het hof zeer onaannemelijk. Het is immers een feit van algemene bekendheid dat dergelijke operaties met zulke grote hoeveelheden enorme risico's met zich brengen, zoals het risico dat degene die de waardevolle drugs ontdekt er met die informatie dan wel de drugs aan de haal gaat of zou besluiten de politie in te lichten.

iv) In het verlichte, achterste deel van de loods werd door de politie een geopende zilverkleurige zak met cocaïnekristallen aangetroffen. De verdachte heeft verklaard dat aan hem werd toegestaan om naar de wc te gaan. De verdachte werd dus niet beperkt in zijn beweegruimte in de loods, hetgeen impliceert dat hij door de medeverdachten werd vertrouwd en geen maatregelen werden getroffen om de verdovende middelen aan het zicht van de verdachte onttrokken te houden.

Al deze feiten en omstandigheden bij elkaar genomen - in onderlinge samenhang beschouwd - kan het naar het oordeel van het hof niet anders dan dat de verdachte desbetreffende avond wetenschap heeft gehad omtrent de aanwezigheid van verdovende middelen in de dozen die hij die avond samen met anderen uit de container diende te halen.

Medeplegen van (verlengde) invoer

Het hof merkt de verdachte aan als medepleger omdat hij, gelet op zijn rol bij het ten laste gelegde, een wezenlijke bijdrage heeft geleverd aan de (verlengde) invoer van cocaïne en daarbij nauw en bewust met anderen heeft samengewerkt. De verdachte heeft zich immers met de medeverdachten onder de voornoemde omstandigheden tegen betaling bezig gehouden met het veiligstellen van de cocaïne die in de gemarkeerde dozen was verborgen, met het oog op, en de aanwezige benodigde vervoermiddelen voor, verder vervoer van de cocaïne in Nederland. Nu bovendien op de opschriften van de dozen leesbaar was dat deze uit Bolivia afkomstig waren en nu deze zich bevonden in een zeecontainer die was geplaatst op een trekker met oplegger met Belgische kentekens, oordeelt het hof dat de verdachte wist dat de hoeveelheid cocaïne betrekkelijk kort tevoren binnen Nederland was gebracht. De bewoording 'binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht' in artikel 1, vierde lid, van de Opiumwet dient te worden gebezigd in de ruime betekenis die daaraan in de bepaling wordt gegeven. Anders dan door de raadsman is betoogd is het daarvoor niet nodig dat uit de bewijsmiddelen zou kunnen volgen dat de verdachte daarnaast op een bepaalde manier betrokken was bij of een relatie had met het daadwerkelijk binnen Nederland brengen zelf.

Het tot vrijspraak strekkende verweer wordt verworpen.”

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG