Conclusie AG. Rijden onder invloed van alcohol (art. 8.2.a WVW 1994). Bestanddeel “onderzoek” a.b.i. art…

“op 15 juli 2023 te [plaats] , gemeente [plaats] , als bestuurder van een motorrijtuig, (bedrijfsauto), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte in zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 730 microgram, in elk geval hoger dan 220 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn.”

“1. Het proces-verbaal van de in het openbaar gehouden terechtzitting van de politierechter in de rechtbank te Middelburg van 22 februari 2024, voor zover inhoudende als verklaring van [verdachte] :

Ik had rond de acht flesjes bier gedronken. Om daarna in de auto te stappen was een domme beslissing. Ik was klaar met werken en wilde naar huis (het hof begrijpt, gezien de verklaring van de verdachte bij de politie op 15 juli 2023: op 15 juli 2023, vanaf zijn eigen groenteteeltbedrijf).

2. Het proces-verbaal van rijden onder invloed d.d. 16 juli 2023, proces- verbaalnummer PL2000-2023180467-1, voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] :

Op 15 juli 2023 Om 20:45 uur kregen wij kennis van een verkeersongeval op de [a-straat] , [plaats] , binnen de gemeente [plaats] . Ter controle op de naleving van de bij of krachtens de Wegenverkeerswet 1994 gestelde voorschriften werd een onderzoek ingesteld. Daaruit bleek dat een persoon als bestuurder van een voertuig bedrijfsauto (Bestelauto), Volkswagen Caddy Sdi 51 Kw, Nederland, [kenteken] , bij dat verkeersongeval betrokken was.

Ik, [verbalisant 1] ( […] ), heb op zaterdag 15 juli 2023 om 21:15 uur, de bestuurder gevorderd mee te werken aan een voorlopig onderzoek van uitgeademde lucht (voorlopig ademonderzoek), alsmede de aanwijzingen die ik in dat kader heb gegeven, op te volgen.

Met medewerking van de bestuurder heb ik, [verbalisant 1] ( […] ), hem dit voorlopig ademonderzoek afgenomen met behulp van een door de Minister aangewezen ademtestapparaat. Als resultaat van deze test zag ik, [verbalisant 1] ( […] ), dat het ademtestapparaat een alcoholindicatie aangaf van: G/F.

Het resultaat van de ademtest werd direct aan de verdachte meegedeeld.

Dat resultaat leidde tot een verdenking van een gedraging in strijd met artikel 8 Wegenverkeerswet 1994.

De verdachte gaf op te zijn genaamd:

Achternaam: [verdachte]

Voornamen: [verdachte]

Geboren: [geboortedatum] 1988

Geboorteplaats: [plaats] in Nederland.

Op zaterdag 15 juli 2023 om 21:16 uur, heb ik, [verbalisant 1] ( […] ), de verdachte bevolen zijn medewerking te verlenen aan een onderzoek als bedoeld in artikel 8 Wegenverkeerswet 1994. Tevens heb ik hem meegedeeld, dat hij verplicht was tijdens dit onderzoek gevolg te geven aan alle, door de bedienaar van het ademanalyseapparaat, ten dienste van dit onderzoek gegeven aanwijzingen. Vervolgens is de verdachte meegedeeld, dat een weigering van dit onderzoek een misdrijf oplevert.

Voor dit onderzoek is de verdachte overgebracht naar het bureau van politie, [b-straat 1] , [postcode] [plaats] .

Op zaterdag 15 juli 2023 om 21:42 uur, zijnde het eerste tijdstip vermeld op de bijgevoegde afdruk, heeft de verdachte zich onder leiding van mij, [verbalisant 2] ( […] ), opsporingsambtenaar als bedoeld in het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, onderworpen aan een onderzoek als bedoeld in artikel 8 lid 2, onder a, Wegenverkeerswet 1994. Dit eerste tijdstip is niet gelegen binnen 20 minuten na het tijdstip van vordering tot medewerking aan het voorlopig onderzoek van uitgeademde lucht zijnde zaterdag 15 juli 2023 om 21:15 uur.

Er werd gebruik gemaakt van een ademanalyseapparaat dat is aangewezen door de Minister van Justitie en Veiligheid. Ik verklaar, dat is voldaan aan het bij dit apparaat behorende gebruikersvoorschrift. De verklaring van goedkeuring behorende bij dit apparaat, is geldig tot de datum die staat vermeld op de bij dit proces-verbaal bijgevoegde afdruk met het resultaat van het ademanalyseonderzoek.

Dit heeft geleid tot een voltooid ademonderzoek, waarvan de uitslag is vermeld op de bijgevoegde afdruk(ken). Aan de verdachte is direct meegedeeld, dat het onderzoeksresultaat van de ademanalyse van zijn adem 730 ug/l bedroeg. De niet aangehouden verdachte verliet op zaterdag 15 juli 2023 om 22:30 uur het voornoemde bureau.

3. Een geschrift als bedoeld in artikel 344, eerste lid, aanhef en onder 5°, van het Wetboek van Strafvordering, te weten een uitslagformulier ademanalyseonderzoek, als bijlage bij bewijsmiddel 2, voor zover inhoudende:

Bureau: [plaats]

Achternaam verdachte: [verdachte]

Voornaam verdachte: [verdachte]

Startdatum/-tijd: 15 juli 2023 21:42 uur

Einddatum/-tijd: 15 juli 2023 21:47 uur

Nulpunt: 0 µg/l

Kalibratie-resultaat: 450 µg/l

Nulpunt: 0 µg/l

Meetresultaat: 860 µg/l

Ademvolume: 2.1 L

Blaastijd/-duur: 21:44 Z / 8,3 s

Nulpunt: 0 µg/l

Meetresultaat: 870 µg/l

Blaastijd/-duur: 21:45 Z / 7,2 s

Nulpunt: 0 µg/l

Kalibratie-resultaat: 450 µg/l

Nulpunt: 0 µg/l

Kalibratie-gas concentr.: 478 µg/l

Ademonderzoek-resultaat: 730 µg/l

“Bewijsoverwegingen politierechter

3. Naar aanleiding van het door het gevoerde verweer heeft de politierechter de volgende bewijsoverwegingen gegeven:

• Het apparaat was één dag voor de pleegdatum goedgekeurd door het NMi.

• Het apparaat had dus bij een onjuiste meting moeten afsluiten.

• De (bijlage bij de) Regeling ademanalyse is niet meer geldig.

• De term kalibratiecontroleresultaat staat wel in de Regeling, maar staat niet op het ademticket.

4. Met de eerste twee overwegingen miskent de politierechter dat uit het niet-afslaan van het apparaat niet blijkt dat het apparaat dus goed heeft gewerkt. Bij de hypothese van de verdediging (namelijk dat het apparaat onjuist heeft gewerkt en dat het apparaat de meting ondanks overschrijding van de marge van het kalibratiecontroleresultaat niet voortijdig heeft beëindigd) is de verwachting immers dat er ‘gewoon’ een uitslag wordt gegenereerd. Dat het apparaat één dag tevoren door het NMi is goedgekeurd doet hier niet aan af, reeds omdat niet is vastgesteld dat het NMi ook op deze punten test. Daarmee is een met de bewezenverklaring niet-strijdig verweer opengebleven.

5. Wat betreft de een-na-laatste overwegingen zij erop gewezen dat de verdediging niet verwezen heeft naar de bijlage bij de Regeling ademanalyse, maar naar de door de politie gepubliceerde eisen uit de aanbestedingsprocedure. Deze verplichting bestaat op basis van artikel 10 van het geldende Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer. Deze eisen zijn hetzelfde als de eisen uit de bijlage bij de Regeling ademanalyse – sterker nog: de bijlage is Regeling ademanalyse (inclusief bijlagen integraal) opgenomen. De eisen die thans gelden zijn dus de eisen uit de bijlage van de Regeling ademanalyse.

6. Het gevolg hiervan is dat de laatste overweging van de politierechter er (indien tot zijn logische conclusie doorgevoerd) toe had moeten leiden dat de politierechter dan tot de conclusie had moeten komen dat het ademticket ongeldig is. Onderdeel 3.9.1. van de geldende eisen schrijft immers dwingend voor dat het kalibratiecontroleresultaat op het ademticket dient te staan. Zo een vaart hoeft het echter niet te lopen. Ik kom hier onder punt 21 van deze pleitnota nog op terug.

Schending strike waarborgen

7. Uiteraard is het een ding om te zeggen dat de politierechter zijn werk niet goed heeft gedaan; maar daarmee staat niet vast dat de uitspraak anders had dienen te luiden. Met inachtneming van het bovenstaande meent de verdediging echter dat tot geen andere conclusie gekomen kan worden dan dat sprake is van schending van een strikte waarborg en dat dus vrijspraak had moeten volgen.

8. Naar vaste rechtspraak is geen sprake van een onderzoek als bedoeld in artikel 8 Wegenverkeerswet 1994 (voorts: WVW) indien de strikte waarborgen waarmee de wetgever dat onderzoek heeft omringd niet zijn nageleefd. Van een strikte waarborg is sprake indien het voorschrift in direct verband staat met de juistheid en de betrouwbaarheid van de onderzoeksresultaten; zoals ook i.c.

Maximale afwijking kalibratiecontroleresultaat is strikte waarborg

9. Om de vraag te beantwoorden of sprake is van een schending van een strikte waarborg, moet worden nagegaan of de eis (dat het kalibratiecontroleresultaat niet meer dan 5% mag afwijken) een voorschrift is dat de juistheid en de betrouwbaarheid van de onderzoeksresultaten tracht te garanderen.

10.Van belang daarvoor is dat paragraaf 3.9.1 bepaalt dat het ademticket, in volgorde, het volgende dient te omvatten:

• nulpuntsresultaat (1);

• kalibratiecontroleresultaat (1);

• nulpuntsresultaat (2);

• meetresultaat (1);

• nulpuntsresultaat (3);

• meetresultaat (2);

• nulpuntsresultaat (4);

• kalibratiecontroleresultaat (2);

• nulpuntsresultaat (5).

11. Paragraaf 3.9.6.1. bepaalt vervolgens dat het apparaat het onderzoek voortijdig dient te beëindigen indien het nulpuntresultaat te hoog is (3.9.6.1.a), als het kalibratiecontroleresultaat meer dan 5% afwijkt van de nominale waarde (3.9.6.1.b), als er geen twee juiste blaasprestaties worden geleverd (3.9.6.1.c) of als het apparaat een storing signaleert (3.9.6.1.d).

12. Uit de omstandigheid dat het onderzoek voortijdig beëindigd dient te worden blijkt dat het hier gaat om een voorschrift dat van belang is voor de juiste werking van het ademanalyseapparaat. Indien een juiste werking van het ademanalyseapparaat / de betrouwbaarheid van het meetresultaat hierdoor niet wordt geschaad, zou het bepaald overbodig zijn dat het apparaat de blaascyclus voortijdig beëindigd.

13. Vorenstaande is ook logisch als gekeken wordt naar de functie van het kalibratiecontroleresultaat. Voor het kalibreren van het apparaat wordt gebruikt van een kalibratiegas met een nominale waarde tussen de 400 - 500 µg/L. Omdat de samenstelling van het kalibratiegas met voldoende nauwkeurigheid bekend is kan bij de kalibratie gecontroleerd worden of het ademanalyseapparaat de juiste hoeveelheid alcohol meet. Tijdens de kalibratiecontrole wordt vervolgens tussen meetresultaten door gecontroleerd of het apparaat nog steeds de juiste alcoholhoeveelheid meet. Op het moment dat het kalibratiecontroleresultaat meer afwijkt dan 5% van de – vooraf bekende – normale waarde van het kalibratiegas, dan is dat een indicatie dat het ademanalyseapparaat niet meer juist functioneert: het meet dan niet meer de juiste alcoholhoeveelheid.

14. De eis dat het kalibratiecontroleresultaat niet meer dan 5% afwijkt is daarmee een eis die rechtstreeks de juistheid en de betrouwbaarheid van het onderzoeksresultaat tracht te garanderen en daarmee een strikte waarborg vormt.

HR 3 april 2001, ECLI:NL:HR:2001:AB0841: strikte waarborg?

15. Hoewel de Hoge Raad zelf niet direct heeft geoordeeld dat deze eis tot de strikte waarborgen behoort, lijkt dit wel voort te vloeien uit diens uitspraak van 3 april 2001, ECLI:NL:HR:2001:AB0841. In deze zaak was er geen schriftelijke weergave van het onderzoeksresultaat bij het procesdossier gevoegd. De Hoge Raad casseerde en verwees daarbij rechtstreeks naar overweging 9 - 12 van de conclusie van de advocaat-generaal bij dit arrest.

16. In deze conclusie wijst de advocaat-generaal erop dat volgens de geldende voorschriften uit de Regeling ademanalyse het ademticket o.m. het kalibratiecontroleresultaat bevat (overweging 11). In overweging 12 wijst de advocaat-generaal erop dat alleen op basis van deze schriftelijke afdruk, en de daarop verplichtte gegevens, gecontroleerd kan worden of het apparaat correct meet en of de meetresultaten correct zijn berekend. Door het ontbreken van dit stuk, kan dit niet meer worden gecontroleerd zodat het voegen van de schriftelijke weergave (het ademticket) tot het stelsel van strikte waarborgen behoort volgens de advocaat- generaal.

17. De eisen uit de Regeling ademanalyse gelden, o.b.v. een materiële lezing van artikel 10 Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer nog steeds, doordat zij zijn opgenomen in de aanbestedingsprocedure. Ook valt niet in te zien waarom het bijvoegen van het ademticket wel een strikte waarborg zou zijn, maar de eisen die gesteld worden aan de inhoud van het ademticket geen strikte waarborg vormt.

18. Het is een heel vreemde redenering om te veronderstellen dat het ontbreken van een ademticket een schending van een strikte waarborg oplevert, o.m. omdat niet kan worden gecontroleerd of het kalibratiecontroleresultaat meer dan 5% afwijkt (een gegeven om te controleren of het apparaat goed meet) - om vervolgens een daadwerkelijke afwijking van dit voorschrift niet als strikte waarborg te beoordelen.

19. De enige conclusie die mogelijk is, is dat zowel het voegen van het ademticket bij het procesdossier een strikte waarborg is, als ook de voorschriften die gelden voor het controleren van de juiste werking van het apparaat – die met behulp van het ademticket gecontroleerd kunnen worden.

20. Ook AG Harteveld lijkt tot deze slotsom te komen in overweging 3.9. van diens conclusie van 19 mei 2015 (ECLI:NL:PHR:2015:1270):

“Bij die strikte waarborgen dient men bij de ademanalyse primair te denken aan de waarborgen die rechtstreeks in verband staan met de betrouwbaarheid (of juistheid) van het gegenereerde onderzoeksresultaat [...] de voorschriften met betrekking tot de uitdraai van het resultaat.” (eigen onderstreping)

Waar staat het kalibratiecontroleresultaat?

21. Tot slot staat de verdediging nog kort stil bij de vraag waar het kalibratie(controle)resultaat op het ademticket staat. Hierboven onder 10 is reeds de verplichte volgorde van de meetresultaten genoemd. Daaruit blijkt dat de verplichte volgorde is: nulpunt, kalibratiecontroleresultaat, nulpunt, meetresultaat en zo verder.

22. Op de uitdraai in het dossier valt duidelijk te constateren dat wat aldaar “kalibratie-resultaat” wordt genoemd, overeenkomt met de verplichte plek van het kalibratiecontroleresultaat. Het is evident dat dit het kalibratiecontroleresultaat moet zijn. Ook aan het einde van de meetcyclus bevindt het “kalibratie-resultaat” zich op de aangewezen plek voor het kalibratiecontroleresultaat.

23. Dan de nominale waarde. De nominale waarde wordt bepaald aan de hand van het apart aangesloten kalibratiegas. Volgens paragraaf 1.2 (bijlage 2 van bijlage Q in de aanbestedingsprocedure) moet dit kalibratiegas “een nominale alcoholconcentratie hebben van ten minste 400 microgram per liter en ten hoogste 500 microgram per liter”. De “nominale waarde” uit paragraaf 3.9.6.1 is dus de nominale waarde van de kalibratiegasconcentratie. Deze staat op het ademticket genoemd als “kalibratie-gas concentr.”

24. Gezien de nominale waarde 478 µg/L bedraagt, en het kalibratiecontroleresultaat tweemaal 450 µg/L bedraagt, is er sprake van een afwijking die groter is dan 5%. De maximale waarde mocht namelijk 478 * 0,05 = 23,9 µg/L afwijken. Het controleresultaat mocht dus ten hoogste 454,1 µg/L bedragen. I.c. is sprake van een afwijking van 5,96%: een ruime overschrijding van het gestelde voorschrift dat het kalibratiecontroleresultaat maximaal 5% afwijkt, namelijk afgerond 6%.

Conclusie

25. Aangezien sprake is van schending van een strikte waarborg die de juistheid en betrouwbaarheid van het onderzoek tracht te garanderen, is er geen sprake van een “onderzoek” als bedoeld in artikel 8 WVW. Zodoende dient appellant vrijgesproken te worden van de gehele tenlastelegging.”

“Het hof stelt voorop dat van ‘een onderzoek’ als bedoeld in artikel 8, vijfde lid, Wegenverkeerswet 1994 slechts sprake is als de waarborgen zijn nageleefd waarmee de wetgever dat onderzoek met het oog op de betrouwbaarheid van de resultaten daarvan heeft omringd. Deze waarborgen zijn neergelegd in het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer en de daarop voortbouwende Regeling alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer. Niet alle voorschriften die van toepassing zijn op het onderzoek naar rijden onder invloed behoren echter tot het zogenaamde stelsel van strikte waarborgen. Onderscheidend criterium is dat die voorschriften een strikte waarborg zijn wanneer het voorschrift ertoe strekt de juistheid te waarborgen van het resultaat van het onderzoek.

Het hof stelt vast dat de door de raadsman beweerde eis niet is vermeld in de vorenbedoelde regelgeving. De stelling dat de in een aanbestedingsprocedure voor de aanschaf van ademanalyseapparaten opgenomen voorwaarde, inhoudende dat het kalibratiecontroleresultaat niet meer dan 5% mag afwijken van de normale waarde van het kalibratiegas, zou moeten doorwerken in artikel 10 van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer, getuigt naar het oordeel van het hof van een onjuiste rechtsopvatting.

Die zienswijze zou immers strijdig zijn met het legaliteitsbeginsel, inhoudende dat strafvordering alleen plaats heeft op de wijze bij de wet (daaronder Koninklijke besluiten en ministeriële regelingen begrepen) voorzien. Een en ander leidt er bijgevolg toe dat geen sprake is van een strikte waarborg bij een onderzoek als bedoeld in artikel 8, vijfde lid, [AG: ik begrijp 8 lid 2, aanhef en onder a] Wegenverkeerswet 1994. Aldus faalt het verweer.

Het hof verwerpt mitsdien het tot vrijspraak strekkende verweer van de verdediging.”

“2. Het is een ieder verboden een voertuig te besturen, als bestuurder te doen besturen of als begeleider op te treden na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat:

a. het alcoholgehalte in zijn adem bij een onderzoek hoger blijkt te zijn dan 220 microgram alcohol per liter uitgeademde lucht, […]”

“Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels vastgesteld omtrent de wijze van uitvoering van artikel 160, vijfde lid, en van dit artikel [AG: (onder meer) een onderzoek als bedoeld in art. 8 lid 2 onder a WVW 1994]. Deze regels kunnen mede betrekking hebben op de mogelijkheid tot het doen verrichten van een tegenonderzoek. Bij regeling van Onze Minister van Justitie en Veiligheid worden in de bij die algemene maatregel van bestuur aangegeven gevallen voorschriften ter uitvoering van die regels vastgesteld.”

Niet elk voorschrift uit de hiervoor bedoelde regelgeving behoort tot de strikte waarborgen; het onderscheidend criterium is steeds of het voorschrift beoogt bij te dragen aan de juistheid en betrouwbaarheid van de resultaten van het onderzoek. De Hoge Raad oordeelde bijvoorbeeld dat het voorschrift over het aantal keren dat de verdachte mag blazen (toen in art. 9 Besluit Alcoholonderzoeken, nu in art. 10 lid 1 Badgv) niet behoort tot het stelsel van strikte waarborgen, omdat die eis er naar het oordeel van de Hoge Raad niet toe strekt de juistheid van het resultaat van de ademanalyse te waarborgen. Ook in het kader van een bloedonderzoek (als bedoeld in art. 8 lid 2 onder b en art. 8 lid 5 WVW 1994) heeft de Hoge Raad in het verleden geoordeeld dat niet alle daarbij geldende voorschriften als strikte waarborgen hebben te gelden. Het gaat bijvoorbeeld om de keuzemogelijkheid van de verdachte voor een laboratorium bij tegenonderzoek, het voorschrift dat het laboratorium de datum van ontvangst van het bloed vastlegt en het voorschrift dat de bloedafname binnen anderhalf uur moet plaatsvinden.

De regelgeving tot 1 juli 2017

“Artikel 3

1. Voor het verrichten van ademanalyse wordt gebruik gemaakt van een ademanalyse-apparaat dat behoort tot een door Onze Minister van Veiligheid en Justitie aangewezen type.

2. De aanwijzing van een type geschiedt slechts indien het bij een onderzoek, verricht door een door Onze Minister van Veiligheid en Justitie aangewezen keuringsinstelling, is goedgekeurd.

Artikel 4

1. Het ademanalyse-apparaat dient te zijn voorzien van een geldige verklaring van goedkeuring, afgegeven door een door Onze Minister van Veiligheid en Justitie aangewezen keuringsinstelling.

2. Een verklaring van goedkeuring wordt slechts afgegeven, indien het ademanalyse-apparaat bij een door de keuringsinstelling verricht individueel onderzoek is goedgekeurd.

Artikel 5

Onze Minister van Veiligheid en Justitie stelt nadere regels omtrent de eisen waaraan ademanalyse-apparaten dienen te voldoen en de onderzoeken waaraan zij dienen te zijn onderworpen.

[…]

Artikel 8

1. De ademanalyse wordt verricht volgens een door Onze Minister van Veiligheid en Justitie vastgestelde procedure.

2. […]

3. […]

[…]

Artikel 11

Onze Minister van Veiligheid en Justitie kan nadere regels stellen ten dienste van een goede uitvoering van de ademanalyse en omtrent de kosten van een onderzoek als bedoeld in artikel 10a.”

“Artikel 2

1. Een ademanalyse-apparaat moet behoren tot een type dat is goedgekeurd bij een onderzoek, verricht door de keuringsinstelling aan de hand van punt 4.3 van bijlage 1 bij deze regeling.

2. De goedkeuring moet blijken uit een door de keuringsinstelling afgegeven verklaring, inhoudende dat het betrokken type bij de uitvoering van het onderzoek voldeed aan de in punt 4.3 van bijlage 1 bedoelde voorschriften onder de omstandigheden als in dat punt aangegeven.

Artikel 3

1. Het ademanalyse-apparaat moet voorts zijn goedgekeurd bij een onderzoek, verricht door de keuringsinstelling aan de hand van punt 4.4 of punt 4.5 van bijlage 1 bij deze regeling.

2. De goedkeuring moet blijken uit een door de keuringsinstelling afgegeven verklaring, inhoudende dat het betrokken ademanalyse-apparaat bij de uitvoering van het onderzoek voldeed aan de in punt 4.4 onderscheidenlijk punt 4.5 van bijlage 1 bedoelde voorschriften onder de omstandigheden als in die punten aangegeven.

[…]

Artikel 8

De ademanalyse wordt verricht volgens de in punt 3.9.1 van bijlage 1 bedoelde procedure. De bedienende ambtenaar handelt hierbij overeenkomstig de richtlijnen, neergelegd in het bij het apparaat behorende gebruiksvoorschrift.”

“3.8. Kalibratie

Inrichting voor de toevoer van kallbratiegas - Het ademanalyse-apparaat moet zijn voorzien van een inrichting met behulp waarvan kalibratiegas kan worden doorgevoerd, zonder dat gebruik wordt gemaakt van het monsternemingssysteem. De inrichting dient op dezelfde temperatuur te zijn gestabiliseerd als het monsternemingssysteem.

Kallbratiecontrole - Kalibratiecontrole met een kalibratiegas moet kunnen geschieden wanneer het ademanalyse-apparaat zich in de ademonderzoekpositie, respectievelijk de controlepositie bevindt, op momenten zoals vastgelegd in de ademonderzoekprocedure, respectievelijk de verkorte onderzoekprocedure.

“Artikel 10

1. Een ademonderzoek als bedoeld in artikel 8, tweede lid, onder a, of derde lid, onder a, van de Wegenverkeerswet 1994, […] geschiedt door de verdachte, zo nodig viermaal, ademlucht in een voor het onderzoek bestemd ademanalyseapparaat dat bij ministeriële regeling is aangewezen, te laten blazen en het resultaat daarvan af te lezen. Het blazen kan worden beëindigd, zodra het onderzoek twee meetresultaten heeft opgeleverd.

2. Het ademonderzoek wordt niet eerder verricht dan twintig minuten nadat de verdachte is gevorderd zijn medewerking te verlenen aan het voorlopig ademonderzoek of, indien die vordering niet is gedaan, binnen twintig minuten na het eerste contact tussen de opsporingsambtenaar en de verdachte dat aanleiding was om de verdachte te bevelen zijn medewerking te verlenen aan het ademonderzoek.

3. Het ademonderzoek wordt verricht door een opsporingsambtenaar.

4. Het alcoholgehalte van de twee meetresultaten, bedoeld in het eerste lid, wordt op een bij ministeriële regeling voorgeschreven wijze vastgesteld.

5. Indien het ademonderzoek niet heeft geleid tot een geldig resultaat, kan de opsporingsambtenaar het onderzoek met toepassing van het eerste, tweede en vierde lid eenmaal opnieuw verrichten.”

“Artikel 5

1. Voor het verrichten van een ademonderzoek als bedoeld in artikel 10, eerste lid, van het Besluit worden de ademanalyseapparaten van Dräger Alcotest 9510 NL aangewezen die zijn voorzien van het goedkeuringsteken T7802.

2. Het alcoholgehalte wordt bepaald door toepassing van de volgende correctie op het rekenkundig gemiddelde van de twee meetresultaten, bedoeld in artikel 10, vierde lid, van het Besluit:

a. indien het rekenkundige gemiddelde (Y) van de twee meetresultaten kleiner is dan 500 microgram per liter, is het resultaat van het ademonderzoek gelijk aan (0,9Y–30) microgram per liter;

b. indien het rekenkundige gemiddelde (Y) van de twee meetresultaten gelijk is aan of groter is dan 500 microgram per liter, is het resultaat van het ademonderzoek gelijk aan (0,85Y–5) microgram per liter.

3. Het resultaat van het ademonderzoek mag niet worden aangewezen of afgedrukt indien het verschil tussen de beide meetresultaten groter is dan 10% van het kleinste meetresultaat.”

- Nota van toelichting bij het Badgv:

“Artikel 10 bevat de uitvoeringsvoorschriften die bij een ademonderzoek naar het gebruik van alcohol in acht moeten worden genomen en de waarborgen die in dat kader van toepassing zijn. Materieel zijn die voorschriften en waarborgen gelijk aan de voorschriften en waarborgen die in de artikelen 3 tot en met 9 van het bij dit besluit ingetrokken Besluit alcoholonderzoeken waren opgenomen. […]

Artikel 10 is, zoals hiervoor is opgemerkt, inhoudelijk een samenvoeging van de artikelen 3 tot en met 9 van het oude Besluit alcoholonderzoeken, met dien verstande dat de eisen die aan het ademanalyseapparaat zullen worden gesteld, niet deels in het onderhavige besluit zijn neergelegd, zoals wel het geval was in het Besluit alcoholonderzoeken, en deels in een ministeriele regeling. De reden daarvoor is dat deze eisen sinds de vorming van de nationale politie onderdeel uitmaken van de aanbestedingsprocedure die tot de aanschaf van het ademanalyseapparaat moet leiden dat de Minister van Veiligheid en Justitie uiteindelijk bij ministeriële regeling zal aanwijzen. Tegen die achtergrond is het overbodig om die eisen ook nog eens bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vast te leggen. Dit laat onverlet dat het voor de bestuurders die ervan worden verdacht met een te hoog alcoholpromillage aan het verkeer te hebben deelgenomen, duidelijk moet zijn welke eisen aan het ademanalyseapparaat gesteld zijn en dat die eisen voor hen raadpleegbaar dienen te zijn. Daarom worden die eisen met ingang van de inwerkingtreding van dit besluit op de websites van de nationale politie en het openbaar ministerie geplaatst.”

- Toelichting op de Radgv:

“Bij het opstellen van deze regeling zijn de ministeriële regelingen die voor de inwerkingtreding van deze regeling golden, als vertrekpunt genomen. Het betreft hier de Regeling bloed- en urineonderzoek, de Regeling voorlopig ademonderzoek, de Regeling ademanalyse, de Regeling type-aanwijzing ademanalyseapparaat en de Regeling typeaanwijzing ademanalyseapparaat 4. Een aantal bepalingen uit deze ministeriële regelingen is niet overgenomen omdat die al in het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer neergelegd zijn of wetstechnisch overbodig zijn.

Zo zijn de eisen waaraan de ademtesters voor de uitvoering van een voorlopig ademonderzoek en de ademanalyseapparaten voor de uitvoering van een ademonderzoek moeten voldoen, niet in de onderhavige regeling neergelegd. Deze eisen zijn sinds de vorming van de nationale politie in de aanbestedingsprocedure voor de aanschaf van deze apparatuur opgenomen. Het is om die reden onnodig om die eisen nog langer bij ministeriële regeling vast te leggen.

Dit laat onverlet dat het voor personen die aan die onderzoeken worden onderworpen, transparant moet zijn welke eisen aan de apparatuur gesteld worden die bij die onderzoeken wordt ingezet zodat zij erop kunnen vertrouwen dat gewaarborgd is dat die apparatuur een betrouwbare uitslag geeft. Bovendien moet deze informatie voor hen op een toegankelijke wijze raadpleegbaar zijn. Om die reden zullen de technische eisen die gesteld worden aan die apparatuur voortaan gepubliceerd worden op de website van de nationale politie.”

“A-E3: Regeling Ademanalyse

Opdrachtnemer dient een Ademanalyseapparaat en accessoires aan te kunnen bieden en binnen de gestelde termijnen te kunnen leveren dat voldoet aan de in Nederland geldende wet- en regelgeving. In het bijzonder, maar niet uitsluitend, aan het ‘Besluit Alcoholonderzoeken’ van 5 juli 1997 (zie bijlage O) en de ‘Regeling Ademanalyse’ van 4 juli 1997 (zie bijlage P) en 16 maart 1999 (inclusief bijlage 1 en 2 bij de Regeling ademanalyse (nr. 639317/97/6) zie bijlage Q).”

De bijlages P en Q bij deze aanbestedingsprocedure bevatten de (inmiddels dus vervallen) inhoud van de voormalige Regeling Ademanalyse en de daarbij behorende (complete) bijlages, waaronder (voor alle duidelijkheid) ook de onderdelen die ik hiervoor onder 4.11 heb geciteerd.

Korte samenvatting van de veranderingen per 1 juli 2017

“Inmiddels heeft het loutere tijdsverloop als gezegd geen significante invloed op de betrouwbaarheid van de bloedmonsters en (dus) op de juistheid van het bloedonderzoek. Mede tegen deze achtergrond is ervoor gekozen om in plaats van het voorschrift om het bloed zo spoedig mogelijk te verzenden een verzendtermijn van vier weken te hanteren, hetgeen een voor de uitvoeringspraktijk meer realistische en niettemin tot enige voortvarendheid aanzettende termijn is.”

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG