Bij besluit van 5 december 2022 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag van de…

202305202/1/V2 en 202305202/2/V2.

Datum uitspraak: 5 september 2023

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vw 2000, op het hoger beroep van:

[de vreemdeling],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 8 augustus 2023 in zaak nr. NL22.24809 in het geding tussen:

de vreemdeling

en

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop

Bij besluit van 5 december 2022 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 8 augustus 2023 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. R.C. van den Berg, advocaat te Tilburg, hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Overwegingen

1.       Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft namelijk terecht overwogen dat het feit dat de staatssecretaris het opsporingsbevel aan Bureau Documenten heeft voorgelegd op zichzelf niet in de weg staat aan een niet-ontvankelijkverklaring van de opvolgende asielaanvraag. Zoals de Afdeling in de uitspraak van 24 maart 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1189, onder 3.1. en 3.2. heeft overwogen, moet de staatssecretaris bij de beoordeling van de ontvankelijkheid van een opvolgende asielaanvraag invulling geven aan zijn samenwerkingsplicht. Hij kan dit onder meer doen door de bewijswaarde van een overgelegd document vast te stellen door middel van een authenticiteitsonderzoek.

1.1.    Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2.       Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het verzoek om voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        bevestigt de aangevallen uitspraak;

II.       wijst het verzoek af.

Aldus vastgesteld door mr. H.J.M. Baldinger, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. J.W. Prins, griffier.

w.g. Baldinger

voorzieningenrechter

w.g. Prins

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 5 september 2023

363-984