Omzettingen publicatie exploitatievergunning – individuele zaken

zaaknummer: AMS 21/1635

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam, verweerder

(gemachtigden: mr. J. Bootsma, mr. S. van Heukelom-Verhage, mr. B.S. Jaasma en

mr. M. de Wit).

Bij besluiten van 4 juni 2020 (de primaire besluiten) heeft verweerder de exploitatievergunning van eiseres ambtshalve gewijzigd in een vergunning voor bepaalde tijd voor de vaartuigen:

-10 fluisterboten met als einddatum 1 maart 2028;

-10 fluisterboten met als einddatum 1 maart 2026;

-10 fluisterboten met als einddatum 1 maart 2024;

-10 solarboaty’s met als einddatum 1 maart 2024.

Bij besluit van 10 februari 2021 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

De rechtbank heeft in deze zaak en de zaken genoemd in de bijlage bij deze uitspraak een regiezitting gehouden op 22 april 2021, waarbij met partijen afspraken zijn gemaakt over het verloop van de procedure.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden van dinsdag 16 november 2021 tot en met 30 november 2021 in deze zaak en de zaken genoemd in de bijlage. De zaken zijn gezamenlijk behandeld. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek in alle zaken gesloten. Eiseres is daar vertegenwoordigd door [naam 1] . Verweerder (hierna: het college) heeft zich laten vertegenwoordigen door bovenstaande gemachtigden.

De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting gesloten.

Volgens eiseres heeft het college onvoldoende aandacht besteed aan de specifieke kenmerken van het segment, onbemande passagiersvaart. Dit segment helpt meer om gemeentelijke doelstellingen te bereiken, dan dat het in negatieve zin bijdraagt aan door de gemeente ervaren problemen.

De rechtbank verwijst naar hetgeen overwogen in de uitspraak van 22 februari 2022. In die uitspraak heeft de rechtbank onder meer geoordeeld dat ook de reders van onbemande boten zich richten op bezoekers en dat sprake zal zijn van een waterbedeffect als er geen volumebeleid komt voor specifieke groepen.

Eiseres voert aan dat de reders met onbemande vaartuigen onnodig en onevenredig hard worden getroffen. De helft van de vergunningen van eiseres wordt in de eerste tranche ingetrokken. Dat is geen ‘eerlijke verdeling van de pijn’, die het college zegt na te willen streven. Het college beargumenteert dat het verlies van een dergelijk hoog percentage bij reders met vergunningen in het segment groot niet past bij de doelstellingen. Diezelfde argumenten gaan ook op voor het segment onbemand waartoe eiseres behoort. Kortom, er sprake van discriminatoir beleid.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.H. Waller, voorzitter, mr. M.F. Ferdinandusse en mr. S.D. Arnold, leden, in aanwezigheid van mr. J.C.E. Krikke en mr. T. van Soldt, griffiers. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 22 februari 2022.

griffier

voorzitter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Als hoger beroep is ingesteld, kan bij de voorzieningenrechter van de hogerberoepsrechter worden verzocht om het treffen van een voorlopige voorziening of om het opheffen of wijzigen van een bij deze uitspraak getroffen voorlopige voorz

BIJLAGE 1 – OVERZICHT ZAAKNUMMERS

BIJLAGE 2 – UITSPRAAK VAN 22 FEBRUARI 2022