Maakt de "Whisker" tas van Loewe inbreuk op de auteursrechten van Wandler op haar "Ida" tas?

Civiel recht, voorzieningenrechter

Zaaknummer: C/13/793819 / KG ZA 26-820 LV/EB

Vonnis in kort geding van 11 november 2026

in de zaak van

te [woonplaats],
2. [eiser 2] B.V.,

te [vestigingsplaats],

eisende partijen in conventie bij dagvaarding van 30 september 2026,

verwerende partijen in reconventie,

hierna samen te noemen: [eiser 1],

advocaat: mr. J.S. Hofhuis,

tegen

1. de vennootschap naar buitenlands recht

LOEWE S.A.,

te Madrid (Spanje),
2. LOEWE HOLANDA B.V.,

te Amsterdam,

gedaagde partijen in conventie,

eisende partijen in reconventie,

hierna samen te noemen: Loewe,

advocaten: mr. T. Cohen Jehoram, mr. P.W.R. van Hattum en mr. Y. Song.

Op de zitting van 28 oktober 2026 heeft [eiser 1] de vorderingen zoals omschreven in de dagvaarding toegelicht. Loewe heeft verweer gevoerd en een tegenvordering (eis in reconventie) ingediend overeenkomstig een voorafgaand aan de zitting ingediende akte. [eiser 1] heeft de tegenvordering bestreden, mede aan de hand van een tevoren ingediende conclusie. Beide partijen hebben stukken ingediend en gebruik gemaakt van pleitnotities, die aan het procesdossier zijn toegevoegd. In de pleitnota van Loewe staat een eiswijziging. [eiser 1] heeft bezwaar gemaakt tegen een eiswijziging in een zo laat stadium. De beslissing over de toelating van de eiswijziging wordt in dit vonnis genomen, onder 4.2.

Op de zitting waren aan de zijde van [eiser 1] aanwezig, voor zover van belang: [eiser 1] ((indirect) bestuurder en aandeelhouder), [naam 1] (echtgenoot van [eiser 1], tevens CEO en aandeelhouder), [naam 2] (CFO), [naam 3] (medebestuurder en aandeelhouder) en mr. Hofhuis.

Aan de zijde van Loewe waren aanwezig [naam 4] ([functie 1]) en [naam 5] ([functie 2]), mw. Corcelle en mw. Schalken (tolken), alsmede mr. Van Hattum en mr. Song.

Vonnis is bepaald op vandaag.

[eiser 2] B.V. drijft een onderneming die zich sinds 2017 toelegt op het ontwerpen, op de markt brengen en verhandelen van leren tassen en kleine lederwaren die worden ontworpen door [eiser 1] (eiseres sub 1). [eiser 1] is aandeelhouder en (indirect) bestuurder van [eiser 2] B.V. De grootste markt voor [eiser 1] is de Benelux, met op de tweede plaats de Verenigde Staten van Amerika en op de derde plaats het Duitstalige deel van Europa. Het prijsniveau van [eiser 1] ligt onder dat van de grote luxemerken, met prijzen van tussen de € 500,- en € 1.200,- euro, maar de waren van [eiser 1] worden eveneens aangeboden in luxe warenhuizen en boetieks.

De onderneming van Loewe S.A. verkoopt wereldwijd (ook online) luxegoederen onder het merk Loewe. Loewe is in Spanje opgericht in 1846 en is met name bekend om lederwaren. Het prijsniveau van Loewe behoort tot de top van de markt, met prijzen variërend van € 1.500,- tot € 5.000,- voor een leren handtas. Loewe Holanda B.V., een 100% dochter van Loewe S.A., is verantwoordelijk voor (onder meer) de exploitatie van de winkels van Loewe in Nederland.

Van de FALL25 collectie van [eiser 1] maakte onder meer de handtas “Ida” deel uit, hieronder links afgebeeld. [eiser 1] heeft deze tas ontworpen samen met haar assistent [naam 6] . Voordat de tas aan het grote publiek beschikbaar werd gesteld, is hij onder de aandacht gebracht van inkopers van grote warenhuizen (zo’n 400 personen in januari 2025 in Parijs en vervolgens in februari 2025 tijdens de New York Fashion Week). Daarna is hij te zien geweest in mei 2025 in Parijs, tijdens de modeshow van de herfstcollectie van [eiser 1]. Het eerste exemplaar is verkocht op 4 juli 2025. De Ida is een van de meest succesvolle ontwerpen van [eiser 1].

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

Tijdens de Paris Fashion Week in maart 2026 presenteerde Loewe de “Whisker” aan het publiek, zie de afbeelding hierboven rechts.

Bij brief van 9 maart 2026 aan Loewe S.A. heeft [eiser 1] zich op het standpunt gesteld dat Loewe met de Whisker inbreuk maakt op onder meer de auteursrechten van [eiser 1] op de Ida, en verzocht om overleg ter voorkoming van juridische stappen. In haar reactie van 12 maart 2026 heeft Loewe dat standpunt verworpen. Overleg tussen partijen is vervolgens wel gevoerd, maar heeft niet tot een oplossing geleid.

Op of iets voor 27 augustus 2026 is de Whisker wereldwijd gelanceerd. De Whisker wordt ook in Nederland te koop aangeboden, zowel online, via de website [internetsite 1], als (onder meer) in de winkels van Loewe in [locatie].

[eiser 1] vordert, kort gezegd, Loewe te veroordelen:

Loewe vordert in haar akte houdende eis in reconventie, kort gezegd, [eiser 1] te veroordelen:

• i) de inbreuk op haar auteursrechten op de vormgeving van de rits-strook zoals die van de Whisker binnen de Europese Unie te staken en gestaakt te houden;

• ii) zich te onthouden van het doen van de mededeling dat Loewe het ontwerp van de Ida zou hebben gekopieerd of inbreuk zou hebben gemaakt op auteursrechten van [eiser 1];

• iii) alles op straffe van dwangsommen;

• iv) met hoofdelijke veroordeling van [eiser 1] in de proceskosten, te vermeerderen met rente.

Op de eiswijziging wordt als volgt beslist. De eiswijziging behelst niet meer dan dat Loewe het gestelde auteursrecht op de rits-strook in de Whisker niet langer (alleen) baseert op het ontwerp van haar eerdere “Madrid” tas, maar (ook) en vooral op het aan de “Madrid” tas voorafgaande ontwerp van de Loewe “Strip Shoulder Bag”, waar [eiser 1] in haar conclusie van antwoord in reconventie zelf naar heeft verwezen om aan te tonen dat de rits-strook van de Madrid al eerder door Loewe werd toegepast. Deze eiswijziging is gering en [eiser 1] wordt daardoor niet in haar verdedigingsbelang geschaad, zodat de wijziging wordt toegestaan.

[eiser 1] stelt, samengevat, dat op de Ida auteursrecht rust en dat Loewe met de Whisker inbreuk maakt op dat auteursrecht door de tien oorspronkelijke, creatieve elementen op herkenbare wijze over te nemen in de Whisker. De gelijkenis tussen de tassen is volgens haar heel schadelijk voor het merk [eiser 1], omdat het publiek zal aannemen dat zij, als het goedkopere en opkomende merk, de inbreukmakende partij is en niet Loewe.

Loewe stelt, samengevat, dat de gedachte dat zij zich zou verlagen door een tasontwerp te kopiëren even belachelijk als onjuist is. Loewe wist niet eens van het bestaan van [eiser 1] en de Ida, tot de ontvangst van de brief genoemd onder 2.5. [eiser 1] schurkt juist tegen háár aan om mee te profiteren van haar succes, aldus Loewe. Volgens Loewe zijn alle in de Ida gemaakte ontwerpkeuzes behalve de overhangende rits-strook banaal en is die rits-strook overgenomen van eerdere ontwerpen van Loewe, de Madrid en een voorontwerp van de Strip Shoulder Bag.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Rechtsmacht, toepasselijk recht en spoedeisend belang

Eerst moet ambtshalve de rechtsmacht en het toepasselijke recht worden beoordeeld, omdat Loewe S.A. in Spanje is gevestigd en de zaak daarmee een internationaal karakter heeft.

Omdat alle partijen binnen de Europese Unie zijn gevestigd, moet de vraag naar de internationale bevoegdheid worden beantwoord aan de hand van Brussel I-bis. [eiser 1] beroept zich op artikel 7 lid 2 van deze verordening waarin wordt bepaald dat in gevallen van onrechtmatige daad de Nederlandse rechter internationaal bevoegd om kennis te nemen van het geschil als het vermeend schadeveroorzakende gebeurtenis zich in Nederland voordoet of kan voordoen. Dat is hier het geval, de Whisker wordt in Nederland te koop aangeboden door Loewe Holanda B.V. in haar (fysieke) winkels. Loewe voert aan dat er ten aanzien van Loewe S.A. geen bevoegdheid bestaat nu zij de Whisker in Nederland niet te koop aanbiedt, ook niet via de website [internetsite 2]. Verkoop via deze website vindt eveneens plaats door Loewe Holanda B.V. De voorzieningenrechter gaat hieraan voorbij nu ingevolge artikel 8 lid 1 Brussel I-bis een buitenlandse gedaagde kan worden gedagvaard voor het gerecht van de woonplaats van een mede-gedaagde. Nu Loewe Holanda B.V. is gevestigd in Amsterdam en tussen de vorderingen een zo nauwe band bestaat dat een goede rechtsbedeling vraagt om hun gelijktijdige behandeling en berechting, is de rechtbank Amsterdam bevoegd, ook ten aanzien van Loewe S.A.

Niet in geschil is dat Nederlands recht van toepassing is. Daarmee is sprake van een impliciete rechtskeuze in de zin van artikel 3 van de Rome I-Verordening.

Anders dan Loewe stelt, heeft [eiser 1] een spoedeisend belang bij haar vordering. Zij wil dat een eind wordt gemaakt op de vermeende inbreuk op haar rechten, die dagelijks voortduurt. Zij is dan ook bij de voorzieningenrechter aan het juiste adres.

De vorderingen van partijen vormen elkaars spiegelbeeld en lenen zich voor gezamenlijke bespreking.

In kort geding zijn de vorderingen toewijsbaar als voorshands aannemelijk is dat die in een bodemprocedure zullen worden toegewezen en als van de eisende partij niet kan worden gevergd dat die de uitkomst van een bodemprocedure afwacht.

Het eerste geschilpunt tussen partijen is of de Ida voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komt.

Volgens vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie moet een “werk” als bedoeld in richtlijn 2001/29 nauwkeurig en objectief identificeerbaar zijn en oorspronkelijk, in de zin dat het de persoonlijkheid van de auteur weerspiegelt door uitdrukking te geven aan diens vrije en creatieve beslissingen. Aan het criterium van oorspronkelijkheid kan niet worden voldaan door onderdelen van een voorwerp die uitsluitend door hun technische functie worden gekenmerkt, of door vormen die zo banaal of triviaal zijn, dat daarachter geen creatieve arbeid van welke aard dan ook valt aan te wijzen.

Niet in geschil is dat de Ida nauwkeurig en objectief identificeerbaar is. Het komt aan op de vraag of de drempel van oorspronkelijkheid wordt gehaald. Die vraag wordt bevestigend beantwoord. Daarvoor is het volgende redengevend.

Volgens [eiser 1] kenmerkt de Ida zich door de combinatie van de volgende tien ontwerpkeuzes:

• i) de beide zijkanten van de tas zijn aan de onderzijde zo gevouwen dat deze evenwijdig lopen aan de onderzijde van de tas;

• ii) de onderste helft van beide zijkanten heeft een naar binnen golvende welving, waardoor de tas een lage taille heeft;

• iii) de bovenzijde van beide zijkanten heeft een lichte bolling die de tas aan de bovenzijde een rond voorkomen geeft;

• iv) de bovenzijde heeft een lichte neerwaartse welving, zowel aan de voor- als de achterkant;

• v) langs de bovenranden zijn buisvormige elementen geplaatst, die deze welving volgen;

• vi) aan beide zijden hangen ranke elementen als hondenoren over de bovenrand van de tas;

• vii) vanaf de zijkant gezien heeft de tas zowel aan de voor- als aan de achterzijde een bolling aan de onderkant, met een smallere bovenkant, waardoor een vijg-vormig silhouet ontstaat;

• viii) de combinatie van welvingen geeft de tas van bovenaf gezien een hoekig voorkomen, met een achthoekige afdruk;

• ix) de twee (onder v genoemde) buisvormige elementen hebben van bovenaf gezien een lichte welving naar buiten, waardoor de tas een convex bovenaanzicht heeft; en

• x) de tussenruimte aan de bovenzijde is afgesloten met een convex gesneden ritsbeleg, met dubbele rits, dat tot ver buiten de tas reikt, en zo de onder vi beschreven overhangende ranke elementen vormt.

Met [eiser 1] oordeelt de voorzieningenrechter dat de combinatie van de tien, al dan niet creatieve ontwerpkeuzes de persoonlijkheid van de maker weerspiegelt en wordt beschermd door het auteursrecht. Daarmee kan in het midden blijven of dit ook geldt voor de individuele elementen. Anders dan Loewe stelt, bestaat de combinatie van de tien elementen niet uit louter banale en functioneel bepaalde keuzes. Gesteld noch gebleken is dat ten tijde van de introductie van de Ida al meerdere tassen bestonden die verschillende van deze elementen bevatten. Door Loewe zijn vooral tassen benoemd waar individuele elementen in terug zijn te vinden, maar nooit in deze combinatie. De keuzes zijn ook niet technisch bepaald. Zij getuigen, mede gezien de overgelegde foto’s en beschrijving van de Ida in de verschillende stadia van het ontwerpproces, van de creativiteit van de ontwerper.

De conclusie is dan ook dat de combinatie van de door [eiser 1] gemaakte ontwerpkeuzes, maakt dat de combinatie van de tien kenmerkende elementen van de Ida voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komt.

Vooraf verdient opmerking dat het niet erg aannemelijk is dat Loewe in het geheel niet bekend was met het werk van [eiser 1], zoals zij betoogt. Over [eiser 1] zijn in grote modebladen positieve artikelen gepubliceerd en uit overgelegde publicaties blijkt vanzelfsprekend dat Loewe goed in de gaten houdt wat concurrenten doen en welke nieuwe ontwikkelingen er spelen. Niet in geschil is dat artikelen van Loewe en [eiser 1] via dezelfde kanalen worden verkocht. Daarnaast is de Ida op verschillende momenten te zien geweest in de relevante modewereld op het moment dat de Whisker nog in de ontwerpfase verkeerde, zoals blijkt uit de door [naam 4] ([functie 1] van Loewe) gegeven toelichting op het ontwerpproces. Er is geen enkele grond om aan te nemen dat [eiser 1] er alleen op uit is om Loewe geld uit de zak te kloppen, zoals Loewe veronderstelt.

Om een inbreuk op het auteursrecht vast te stellen, moet ten eerste worden vastgesteld dat ten minste oorspronkelijke creatieve elementen van het beschermde werk zonder toestemming zijn gebruikt en, ten tweede, worden bepaald of deze elementen op herkenbare wijze zijn overgenomen in het beweerdelijk inbreukmakende voorwerp. Die toets moet worden uitgevoerd aan de hand van een vergelijking van de producten zoals die op de markt zijn gebracht. Het feit dat dezelfde algemene visuele indruk wordt gewekt door de twee conflicterende voorwerpen en de mate van oorspronkelijkheid van het betrokken werk zijn daarbij irrelevant.

Partijen hebben er over en weer een punt van gemaakt dat de ander de tassen gemanipuleerd in beeld heeft gebracht om de tassen zoveel mogelijk op elkaar te laten lijken dan wel te laten verschillen. Dat lijkt inderdaad het geval te zijn, zie bijvoorbeeld onderstaande foto’s.

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

De tassen vertonen een zekere gelijkenis, bezien vanuit een bepaald gezichtspunt. Dat is het best te zien op de foto hieronder, waarbij beide tassen met de bodems tegen elkaar zijn afgebeeld om de gelijke maatvoering aan te tonen.

Een aantal van de tien hiervoor besproken kenmerken van de Ida komt terug bij de Whisker. Ook die tas heeft “platte voetjes” aan de zijkanten, een gewelfd lichaam met een lage taille, buisvormige elementen langs de bovenzijde van de voor- en achterkant, een achthoekige onderkant en een sterk overhangende rits-strook. Voor zover die elementen terugkomen in de Whisker, zijn ze echter niet hetzelfde vormgegeven. Zo zijn de voetjes van de Ida verstevigd met een stevige rand langs de onderkant van de zijpanden, en die van de Whisker niet (zie de foto’s hieronder).

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

Het element van de neerwaartse welving aan de bovenkant heeft de Whisker – anders dan de Ida – alleen aan de voorkant. De achterzijde van de Whisker is hoger dan de voorzijde en recht.

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

En waar de Ida tot slot vanaf de zijkant gezien een vijgvorm heeft, heeft de Whisker die niet, althans in veel mindere mate, doordat die tas zo (asymmetrisch) is geconstrueerd dat die naar voren is gekanteld, wat de door Loewe gewenste “collapsed look” geeft.

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

Concluderend geldt dat voor zover Loewe gebruik heeft gemaakt van dezelfde elementen als die de Ida kenmerken – zij komen zoals gezegd niet allemaal terug in de Whisker – Loewe daaraan een eigen creatieve uitwerking heeft gegeven, waardoor de Whisker ook weer een eigen oorspronkelijk karakter heeft. Van auteursrechtinbreuk is dan ook geen sprake. Daarom kan in het midden blijven of de Whisker is ontleend aan de Ida, of dat Loewe zelfstandig, puttend uit haar eigen ontwerperfgoed tot het ontwerp van de Whisker is gekomen, zoals zij stelt onder verwijzing naar overgelegde informatie rond het ontwerpproces. Nu voorshands niet aannemelijk is dat Loewe inbreuk maakt op auteursrechten van [eiser 1], zullen de vorderingen van [eiser 1] in zijn geheel worden afgewezen.

[eiser 1] is in het ongelijk gesteld en moet (hoofdelijk) de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Loewe heeft de in het kader van artikel 1019h Rv vereiste specificatie van de door haar gemaakte proceskosten niet ingediend, zodat het salaris advocaat zal worden gebaseerd op het reguliere liquidatietarief. De proceskosten van Loewe worden begroot op:

Ook de reconventionele vordering wordt in zijn geheel afgewezen. Die vordering ziet op de rits-strook van de Ida. Loewe stelt dat [eiser 1] de rits-strook heeft ontleend aan eerdere modellen van Loewe en dat zij inbreuk maakt op het auteursrecht van Loewe daarop. Met de rits-strook wordt bedoeld de ruimte tussen de hengsels aan de bovenzijde afgesloten met een convex gesneden ritsbeleg, met dubbele rits, dat tot ver buiten de tas reikt, en zo de overhangende elementen vormt.

De rits-strook van de Ida is niet dezelfde als die van de Madrid of de Stripe Shoulder Bag, zoals te zien is op de foto’s hieronder. Bij die tassen hangt de rits-strook maar aan één kant (de Madrid) of asymmetrisch (de Stripe Shoulder Bag) over. Daarnaast hangt de rits-strook van de Ida in een andere boog af van de tas en zijn de uiteinden daarvan afgerond in plaats van hoekig.

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

Denkbaar is dat [eiser 1] wel geïnspireerd is door de (deels) overhangende rits-stroken. In dat geval is sprake van een geïnspireerd werk, te weten een werk dat de creatieve elementen van een andere werk niet letterlijk overneemt, maar er op een andere manier door is geïnspireerd. Dat nieuwe werk kan niettemin ook als zodanig die bescherming genieten. Dat is hier het geval, vanwege de onder 6.23 genoemde creatieve keuzes die [eiser 1] heeft gemaakt. Voorshands is niet aannemelijk dat [eiser 1] met de Ida inbreuk maakt op auteursrechten van Loewe.

Er is ook geen grond om [eiser 1] te verbieden zich uit te laten in de zin dat Loewe het ontwerp van de Ida heeft gekopieerd of inbreuk heeft gemaakt op auteursrechten van [eiser 1]. [eiser 1] heeft dat buiten deze rechtszaak niet gedaan en niet te verwachten valt dat zij dat alsnog zal doen.

Vanwege samenhang met de conventie zullen de proceskosten in reconventie worden begroot op nihil.

De voorzieningenrechter

in conventie

weigert de gevraagde voorzieningen,

veroordeelt [eiser 1] en [eiser 2] B.V. hoofdelijk in de proceskosten van € 2.101,- te vermeerderen met € 98,- plus de kosten van betekening als het vonnis wordt betekend,

veroordeelt [eiser 1] en [eiser 2] B.V. hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 Burgerlijk Wetboek over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald en tot betaling van de wettelijke rente over € 98,- plus de kosten van betekening vanaf veertien dagen na die betekening,

verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,

weigert de gevraagde voorzieningen,

veroordeelt Loewe in de proceskosten, die worden begroot op nihil.