Personen- en familierecht

Verzoeken betreffende gezag en omgang. Rechtbank niet bevoegd. Artikel 5 lid 1 HKBV 1996. Minderjarige heeft…

Rechtbank Amsterdam, 6 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 6 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
6 oktober 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
C/13/765987 / FA RK 25-1844.
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10853
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verzoeken betreffende gezag en omgang. Rechtbank niet bevoegd. Artikel 5 lid 1 HKBV 1996. Minderjarige heeft zijn gewone verblijfplaats op Curacao. Ook kinderbeschermingsmaatregel getroffen aldaar.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]beschikking

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling privaatrecht

zaaknummer / rekestnummer: C/13/765987 / FA RK 25-1844

Beschikking van 6 oktober 2026 betreffende gezag en omgang

in de zaak van:

[de vader] ,

wonende te [woonplaats 1] ,

hierna te noemen de vader,

advocaat mr. M.B. Chylinska te Zaandam,

tegen

[de moeder] ,

wonende blijkens de BRP te [woonplaats 2] ,

hierna te noemen de moeder,

advocaat mr. J.J.M. Kleiweg te Amsterdam.

Op grond van het bepaalde in artikel 810 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is in de procedure gekend:

de Raad voor de Kinderbescherming,
regio Amsterdam,
[locatie],
hierna te noemen: de Raad.

1 Het verloop van de procedure

1.1.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:

  • het verzoekschrift van de vader, ingekomen op 6 maart 2025;

  • het door de Raad voor de Kinderbescherming op 16 maart 2026 uitgebrachte rapport met advies;

  • de aanvullende rapportage van de Raad voor de Kinderbescherming met bijlagen, ingekomen op 27 augustus 2026;

  • het aanvullend verzoekschrift van de vader, ingekomen op 8 september 2026;

  • het F9-formulier van de moeder, ingekomen op 8 september 2026;

  • het F9-formulier van de vader met bijlagen, ingekomen op 11 september 2026.

1.2.

De mondelinge behandeling achter gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 14 september 2026.

Verschenen zijn:

- de vader, bijgestaan door mr. I.M. Thieme, waarnemend advocaat;

- mr. Kleiweg;

- mevrouw [naam] namens de Raad.

Mr. Kleiweg heeft spreekaantekeningen overgelegd.

2 De feiten

2.1.

Partijen hebben een relatie met elkaar gehad.

2.2.

Uit deze relatie is geboren de minderjarige:

- [minderjarige] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2015.

2.3.

De vader heeft [minderjarige] erkend.

2.4.

De moeder is belast met het eenhoofdig gezag over [minderjarige] .

2.5.

De kinderrechter heeft [minderjarige] bij beschikking van 23 februari 2016 onder toezicht gesteld

van de gecertificeerde instelling Jeugdbescherming regio Amsterdam. Deze ondertoezichtstelling is nadien telkens verlengd, laatstelijk tot 23 mei 2022.

2.6.

Het gerechtshof Amsterdam heeft bij beschikking van 14 januari 2020 een informatieregeling bepaald. Die regeling houdt in dat de moeder in elke even maand aan de vader per e-mail een update zal geven over [minderjarige] , dat zij elke maand februari en oktober een recente goed gelijkende kleurenfoto aan de vader zal sturen en dat zij hem (een kopie van) ieder schoolrapport zal e-mailen. Dit alles op straffe van een dwangsom.

2.7.

De rechtbank heeft bij beschikking van 9 december 2020, voor zover hier van belang, het

gezamenlijk gezag van de ouders beëindigd en bepaald dat de moeder alleen het gezag over

[minderjarige] toekomt. Deze beschikking is door het gerechtshof Amsterdam bij beschikking van 26 oktober 2021 bekrachtigd. De informatieregeling is in deze procedures niet gewijzigd.

2.8.

De rechtbank heeft bij beschikking van 24 maart 2021 het verzoek van de vader om een

omgangsregeling tussen hem en [minderjarige] vast te stellen afgewezen. Deze beschikking is door

het gerechtshof Amsterdam bij beschikking van 26 oktober 2021 bekrachtigd.

2.9.

Bij vonnis van 20 juli 2022 heeft de voorzieningenrechter bepaald dat, samengevat, de aan

de moeder opgelegde informatieregeling maximaal drie keer ten uitvoer kan worden gelegd

bij lijfsdwang voor de duur van vier uur.

2.10.

De rechtbank heeft bij beschikking van 3 augustus 2022 de verzoeken van de vader om

hem samen met de moeder te belasten met het gezag over [minderjarige] en om een omgangsregeling

vast te stellen tussen hem en [minderjarige] , afgewezen. Deze beschikking is door het gerechtshof Amsterdam bekrachtigd bij beschikking van 28 maart 2023.

2.11.

Blijkens de basisregistratie personen (BRP) is de moeder met [minderjarige] op 5 september 2023 uitgeschreven uit Nederland en ingeschreven in Curaçao. Op 12 augustus 2024 is de moeder met [minderjarige] ingeschreven op een briefadres in Nederland. Op 13 januari 2025 is de moeder met [minderjarige] ingeschreven op datzelfde adres in Nederland als woonadres. Op 4 maart 2026 is de moeder met [minderjarige] uitgeschreven uit Nederland. Op 17 augustus 2026 is de moeder met [minderjarige] nogmaals ingeschreven op datzelfde adres in Nederland als woonadres.

2.12.

De moeder verblijft de helft van het jaar in Nederland voor het ontvangen van haar uitkering althans zij staat daarom ingeschreven in het BRP.

2.13.

De rechtbank heeft bij beschikking van 30 november 2023, betreffende een provisionele

voorziening ex artikel 223 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv), zich onbevoegd verklaard om kennis te nemen van het door de vader ingediende verzoek om een omgangsregeling tussen hem en [minderjarige] vast te stellen.

2.14.

De voorzieningenrechter heeft bij vonnis in kort geding van 19 oktober 2023 de vordering

van de vader om de moeder te verbieden om te verhuizen, althans haar te verplichten om met

[minderjarige] terug te verhuizen naar Nederland, afgewezen. Het gerechtshof Amsterdam heeft zich bij arrest van 29 oktober 2024 onbevoegd verklaard om kennis te nemen van de vorderingen van de

man. Het hof oordeelde daarbij dat de gewone verblijfplaats van [minderjarige] op Curaçao ligt en dat dat ook al het geval was op 22 september 2023. Het hof overwoog het volgende. “Daarbij acht het hof van doorslaggevend belang de wens en de intentie van de moeder om zich blijvend op Curaçao te vestigen. Aannemelijk is dat zij de druk die zij in Nederland ervoer achter zich heeft willen laten. Ten tijde van de start van de procedure verbleven de moeder en [minderjarige] – naar het hof aanneemt – weliswaar nog maar enkele weken op Curaçao, maar voldoende aangetoond is dat zij daar hun bestendig verblijf willen vestigen. Belangrijke aanwijzingen daarvoor zijn dat de moeder haar huurwoning in Nederland heeft opgezegd en dat [minderjarige] naar school gaat op Curaçao. De moeder heeft voorts familie wonen op Curaçao, zodat de moeder en [minderjarige] zich ook in hun sociale en familiale kring bevinden.”

2.15.

De rechtbank heeft zich bij beschikking van 5 juni 2024 onbevoegd verklaard om kennis te nemen van de verzoeken van de vader om hem samen met de moeder te belasten met het gezag over

[minderjarige] en een omgangs- of zorgregeling en een informatie- en/of consultatieregeling vast te stellen. Het gerechtshof Amsterdam heeft voornoemde beschikking bij beschikking van 28 januari 2025 bekrachtigd. Ook in deze zaak was de onderbouwing daarvan dat de gewone verblijfplaats van [minderjarige] op Curaçao lag.

2.16.

De Voogdijraad Curaçao heeft op 3 april 2026 een voorlopige ondertoezichtstelling verzocht, waarna [minderjarige] uit huis is geplaatst. Tijdens de zitting van 9 april 2026 is de voorlopige maatregel omgezet in een definitieve ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing. [minderjarige] verblijft sindsdien in een internaat/residentiële voorziening op Curaçao.

3 Het verzoek

3.1.

De vader verzoekt de rechtbank – na wijziging van zijn verzoek – bij beschikking voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

  1. het ouderlijk gezag over de minderjarige, voortaan uitsluitend aan de vader toe te kennen, althans het gezamenlijk gezag van de ouders te beëindigen en de vader met het eenhoofdig gezag te belasten;

  2. te bepalen dat de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] bij de vader zal zijn;

  3. te bepalen dat de moeder [minderjarige] aan de vader dient af te geven, althans dat de betrokken jeugdbeschermingsinstanties en overige betrokken instanties hun medewerking dienen te verlenen aan de overgang van [minderjarige] naar de vader in Nederland;

  4. een zorg- en contactregeling tussen de moeder en [minderjarige] vast te stellen, waarbij de rechtbank de vorm en frequentie van het contact zodanig bepaalt als zij in het belang van [minderjarige] acht, zo nodig onder professionele begeleiding;

  5. te bepalen dat de moeder de vader onverwijld en volledig dient te informeren over alle voor [minderjarige] relevante aangelegenheden, waaronder zijn gezondheid, medische behandeling, schoolgang en ontwikkeling, voor zover deze informatie nog niet rechtstreeks via de vader aan hem wordt verstrekt;

  6. subsidiair, indien de rechtbank zich onvoldoende voorgelicht acht om thans definitief over het gezag en de hoofdverblijfplaats te beslissen, een onderzoek te gelasten naar de mogelijkheid van plaatsing van [minderjarige] bij vader in Nederland, waaronder onderzoek naar de woon-, opvoedings-, onderwijs- en hulpverleningsmogelijkheden van vader;

  7. meer subsidiair, iedere andere beslissing te nemen die de rechtbank in het belang van [minderjarige] juist acht.

3.2.

De moeder voert verweer en concludeert tot onbevoegdheid van de rechtbank.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna nader ingegaan.

4 De verdere beoordeling

4.1.

Bij beschikking van 8 mei 2025 (C/13/765988 /FA RK 25-1845) heeft de rechtbank het provisionele verzoek van de vader op omgang met [minderjarige] afgewezen en de Raad voor de Kinderbescherming in de bodemprocedure verzocht een onderzoek te verrichten en daarin de volgende vragen te beantwoorden:

  • zijn er belemmeringen die een gezamenlijke gezagsuitoefening in de weg staan?

  • is contactherstel tussen [minderjarige] en de man in het belang van [minderjarige] en zo ja op welke wijze dient dit vorm te worden gegeven?

  • welke mogelijkheden ziet de Raad in het kader van de informatie- en consultatieverplichting van de vrouw?

  • welke andere feiten en omstandigheden moet de rechtbank bij haar oordeel betrekken?

Bevoegdheid

4.2.

Voordat de rechtbank aan een inhoudelijke beoordeling van het verzoek toekomt, dient zij ambtshalve te toetsen of de Nederlandse rechter bevoegd is om van de verzoeken van de vader kennis te nemen. De rechtbank acht zich daarbij niet gebonden aan het oordeel in de provisionele voorzieningenprocedure. Dit betrof immers slechts een voorlopig oordeel. Door het raadsonderzoek is inmiddels meer bekend over de verblijfplaats van [minderjarige] . De rechtbank komt tot het oordeel dat de Nederlandse rechter onbevoegd is. Zij zal hieronder uitleggen waarom.

Het juridisch kader

4.3.

De verzoeken van de vader gaan over het gezag, de hoofdverblijfplaats, zorgregeling en een informatieregeling. Deze verzoeken hebben betrekking op de ouderlijke verantwoordelijkheid. Op grond van artikel 10:113 van het Burgerlijk Wetboek (BW) zijn dan van toepassing:

  • de Verordening 2019/1111 van de Raad van 25 juni 2019 betreffende de bevoegdheid, de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en betreffende internationale kinderontvoering (hierna: Verordening Brussel II-ter);

  • het Haags Kinderbeschermingsverdrag 1996 (hierna: HKBV 1996);

  • de Uitvoeringswet internationale kinderbescherming.

4.4.

Bij de beoordeling van de bevoegdheid van de Nederlandse rechter is bepalend waar de gewone verblijfplaats van een kind is gelegen. De gewone verblijfplaats van een kind wordt vastgesteld op basis van de feiten en omstandigheden. Naast de fysieke aanwezigheid van een kind op het grondgebied wegen ook andere factoren mee, zoals de duur van het verblijf, de redenen van het verblijf en de intentie van de ouders. Deze factoren kunnen aantonen dat de aanwezigheid niet tijdelijk of toevallig is en dat de verblijfplaats een zekere integratie in een sociale en familiale omgeving tot uitdrukking brengt. Hierbij geldt dat de inschrijving of uitschrijving van het kind in of uit de basisadministratie hooguit één van de relevante factoren is waarmee rekening kan worden gehouden bij het bepalen van de gewone verblijfplaats van het kind.

4.5.

De vader stelt dat de rechtbank bij beschikking in de provisionele voorziening van 8 mei 2025 zich heeft uitgelaten over de bevoegdheid. In de bodemprocedure moet dit gevolgd worden. Met name omdat in Nederland een raadsonderzoek is gelast. Verder stelt de vader dat [minderjarige] nooit is ingeschreven op Curaçao. De moeder verblijft om de zes maanden in Nederland. Zij en [minderjarige] hebben zich nooit gevestigd op Curaçao. Alle betrokkenen in het leven van [minderjarige] zijn in Nederland. Daarnaast stelt de vader dat de rechtbank op basis van de artikelen 8 en 9 van het HKBV 1996 bevoegdheid kan aannemen, omdat zij beter in staat is het belang van het kind te beoordelen. [minderjarige] heeft immers de Nederlandse nationaliteit.

4.6.

De moeder voert aan dat uit het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming van 16 maart 2026 en het aanvullend rapport van 27 augustus 2026 blijkt dat [minderjarige] zijn gewone verblijfplaats op Curaçao heeft. Dat was ook al zo op het moment dat de vader zijn verzoekschrift indiende, op 6 maart 2025. Dat volgt eveneens uit het rapport van de Raad en de bijlagen. Om deze reden is de Nederlandse rechter niet bevoegd om in de bodemprocedure beslissingen aangaande [minderjarige] te nemen, nu zijn gewone verblijfplaats al jaren op Curaçao is.

4.7.

De rechtbank oordeelt als volgt. [minderjarige] is volgens de BRP per 5 september 2023 met de moeder geëmigreerd naar Curaçao. In de BRP is te zien dat zij zich nadien meermaals in Nederland hebben ingeschreven, te weten op 12 augustus 2024 op een briefadres en op 13 januari 2025 op datzelfde adres als woonadres. Vervolgens is [minderjarige] op 4 maart 2026 met de moeder opnieuw uitgeschreven uit Nederland. Op 17 augustus 2026 is de moeder met [minderjarige] nogmaals ingeschreven op datzelfde adres als woonadres. Een inschrijving in de BRP kan een aanknopingspunt vormen voor de vaststelling van de verblijfplaats van de minderjarige, maar aan die inschrijving komt geen doorslaggevende betekenis toe. De BRP-registratie betreft immers een administratief gegeven dat niet noodzakelijkerwijs de feitelijke situatie weergeeft. De inschrijving in de BRP van [minderjarige] is gekoppeld aan die van de moeder. Vast staat dat de moeder vanwege haar uitkering een deel van het jaar in Nederland ingeschreven moet staan en hier ook een deel van het jaar moet verblijven. Uit de stukken blijkt echter dat [minderjarige] sinds 5 september 2023 feitelijk hoofdzakelijk op Curaçao heeft verbleven en dat hij aldaar zijn gewone verblijfplaats heeft gehad en nog steeds heeft. Dit is ook de reden dat de Nederlandse rechter zich in eerdere beslissingen sinds 5 september 2023 steeds onbevoegd heeft verklaard. De rechtbank verwijst in dit verband ook naar de brief van de voogdijraad van Curaçao die als bijlage bij het Raadsrapport van 27 augustus 2026 is gevoegd, waarin staat dat [minderjarige] al voor 2024 op Curaçao naar school ging, aan het einde van het schooljaar 2024/2025 tijdelijk naar Nederland is gegaan met zijn moeder en in januari 2026 weer is ingeschreven op Curaçao en opnieuw naar groep 5 daar ging. Verder blijkt uit deze brief en het Raadsrapport dat in april van dit jaar op Curaçao een kinderbeschermingsmaatregel is getroffen en dat [minderjarige] sindsdien verblijft in een instelling op Curaçao. Ook gaat hij daar nog steeds naar school.

4.8.

[minderjarige] heeft dus zijn gewone verblijfplaats op Curaçao. Dit betekent dat de Nederlandse rechter zijn bevoegdheid niet kan baseren op Brussel II-ter omdat Brussel II-ter alleen geldt als de gewone verblijfplaats is gelegen in een lidstaat van de Europese Unie. De bevoegdheid van de Nederlandse rechter dient in dit geval te worden beoordeeld op grond van het HKBV 1996. Curaçao is partij bij dit verdrag. Op grond van artikel 5 lid 1 van het HKBV 1996 heeft de verdragsluitende staat waar de minderjarige zijn gewone verblijfplaats heeft rechtsmacht. Op grond van het tweede lid van dit artikel, is de peildatum voor de gewone verblijfplaats, de datum van de beschikking. Omdat de rechtbank uitgaat van de gewone verblijfplaats van [minderjarige] op Curaçao, is de Nederlandse rechter niet bevoegd om over de verzoeken van de vader te beslissen. De rechter op Curaçao is bevoegd. De artikelen 8 en 9 van het HKBV 1996, als aangevoerd door de vader, zijn in deze zaak niet van toepassing. Artikel 8 van het HKBV 1996 vereist dat de bevoegde autoriteit (de rechtbank Curaçao) zelf het initiatief neemt om een zaak over te dragen. De Nederlandse rechtbank is hier niet de bevoegde autoriteit in de zin van artikel 5, en kan dus geen beroep doen op de overdrachtsbevoegdheid van artikel 8. Ingevolge artikel 9 van het HKBV 1996 kan een nauw betrokken staat bevoegd worden, nadat zij een verzoek tot overname indient bij de bevoegde autoriteit (Curaçao) en die bevoegde autoriteit daarmee instemt. Naar het oordeel van de rechtbank is de rechtbank te Curaçao, gelet op de aldaar lopende kinderbeschermingsmaatregelen, beter in staat te beoordelen wat in het belang van [minderjarige] is ten aanzien van de verzoeken over gezag en omgang. De rechtbank zal dan ook geen verzoek doen aan Curaçao als bedoeld in dit artikel.

4.9.

Concluderend: nu vast staat dat de gewone verblijfplaats van [minderjarige] op Curaçao is, is de Nederlandse rechter niet bevoegd om van de verzoeken betreffende het gezag, de hoofdverblijfplaats, zorgregeling en de informatieregeling kennis te nemen. Bevoegd is de rechter van de gewone verblijfplaats van [minderjarige] , dus die van Curaçao.

4.10.

Het voorgaande leidt tot de volgende beslissing.

5 De beslissing

De rechtbank:

5.1.

verklaart zich onbevoegd om van de verzoeken van de vader kennis te nemen.

Deze beschikking is gegeven door de rechter mr. C.C.M. Oude Hengel, tevens kinderrechter, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. K.E. Luijckx, griffier, op 6 oktober 2026.

Voor zover tegen de beschikking hoger beroep openstaat kan dit via een advocaat worden ingesteld bij het Gerechtshof te Amsterdam (IJdok 20 / Postbus 1312, 1000 BH).
Het beroep moet worden ingesteld:
- door de verzoeker en degene aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden: binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;
- door andere belanghebbenden: binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking hun op andere wijze bekend is geworden.