Personen- en familierecht
Verstekzaak. Vordering van een verklaring voor recht dat erfopvolging niet op grond van het testament plaats…
Rechtbank Amsterdam, 18 november 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:11471 · Rechtbank Amsterdam · 18 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/personen-en-familierecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-11471
Zaakgegevens
Op 18 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Datum publicatie
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- C/13/795378 / HA ZA 26-1021
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. K. van der Bijl
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:11471
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verstekzaak. Vordering van een verklaring voor recht dat erfopvolging niet op grond van het testament plaats dient te vinden, maar op grond van een later gemaakt concepttestament. Artikel 4:42 lid 3 BW, artikel 4:94 BW, artikel 6:2 BW. Vordering afgewezen. Het vormvereiste van een notariële akte dient niet slechts om de echtheid van het testament te kunnen vaststellen. Het waarborgt ook dat in de wilsbeschikking de ware wil van de erflater wordt weergegeven doordat de notaris voor het ondertekenen van het testament toetst of deze nog steeds zo is als vastgelegd in het concepttestament. De rechtbank kan niet vaststellen dat de erflater, als zij voldoende tijd had gehad, bij die wil zou zijn gebleven.
Uitspraak
RECHTBANK Amsterdam
Civiel recht
Zaaknummer: C/13/795378 / HA ZA 26-1021
Vonnis van 18 november 2026
in de zaak van
[eiser]
als executeur in de nalatenschap van [erflater] ,
te [woonplaats 1] ,
eisende partij,
advocaat: mr. K. van der Bijl,
tegen
1 [gedaagde 1] ,
te [woonplaats 2] ,
2. [gedaagde 2],
te [woonplaats 3] ,
gedaagde partijen,
niet verschenen.
Partijen worden hierna [eiser] , [gedaagde 1] en [gedaagde 2] genoemd.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
˗ de gelijkluidende dagvaardingen, met producties,
˗ het tegen [gedaagde 1] en [gedaagde 2] verleende verstek.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De vordering
[erflater] is op 13 juni 2026 overleden. [eiser] is haar echtgenoot, [gedaagde 1] en [gedaagde 2] zijn hun kinderen. [eiser] vordert een verklaring voor recht dat haar erfopvolging niet op grond van het testament van 23 mei 2023 plaats dient te vinden, maar op grond van een concepttestament van 2 juni 2026.
In het testament uit 2023 is [eiser] voor een honderdste deel, [gedaagde 1] voor een zesde deel en [gedaagde 2] voor het overige als erfgenaam aangewezen. In het concepttestament uit 2026 zijn [gedaagde 1] en [gedaagde 2] voor gelijke delen als erfgenaam aangewezen. Het enige andere verschil is het vervallen van een tweetrapsmaking. De reden voor de wijziging is het herstel van de onderlinge verhoudingen binnen de familie.
[gedaagde 1] en [gedaagde 2] zijn niet verschenen in de procedure. [eiser] heeft echter elektronisch ondertekende verklaringen van beiden overgelegd waarin zij de vordering ondersteunen.
3 De beoordeling
Als verstek is verleend wijst de rechter op grond van artikel 139 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (Rv) de vordering toe, tenzij deze hem onrechtmatig of ongegrond voorkomt. Dat kan het geval zijn als rechtsgevolgen aan de vordering ten grondslag zijn gelegd die niet ter vrije bepaling van partijen staan.
Dat geval doet zich hier voor. Op grond van artikel 4:42 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan een uiterste wilsbeschikking alleen bij uiterste wil en slechts door de erflater persoonlijk worden gemaakt en herroepen. Op grond van artikel 4:94 BW kan een uiterste wil alleen worden gemaakt bij een notariële akte of bij een aan een notaris in bewaring gegeven onderhandse akte. Het concepttestament van 2 juni 2026 voldoet niet aan die eis.
De rechtbank verwerpt het beroep op artikel 6:2 lid 2 BW, dat bepaalt dat een krachtens de wet geldende regel niet van toepassing is, voor zover dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Het vormvereiste van een notariële akte dient niet slechts om de echtheid van het testament te kunnen vaststellen. Het waarborgt ook dat in de wilsbeschikking de ware wil van de erflater wordt weergegeven doordat de notaris voor het ondertekenen van het testament toetst of deze nog steeds zo is als vastgelegd in het concepttestament.
Het passeren van het testament van [erflater] was gepland op 25 juni 2026, ruim drie weken na het opstellen van het concepttestament en ruim een maand nadat [eiser] op 17 mei 2026 mede namens haar had gevraagd een nieuw testament op te stellen. De rechtbank kan niet vaststellen dat [erflater] , als zij voldoende tijd had gehad, bij die wil zou zijn gebleven.
Bovendien heeft [gedaagde 2] in haar referte zich ermee akkoord verklaard dat de nalatenschap wordt verdeeld volgens het concepttestament. Dat gevolg kan ook worden bereikt na uitvoering van het testament uit 2026. Hoogstens zou dit fiscale gevolgen mee kunnen brengen, maar het staat niet vast dat deze anders zijn dan bij uitvoering van het concepttestament.