Internationaal strafrecht

Het verzoek tot opheffing van de beslissing tot uitstel feitelijke overlevering is ontvankelijk. Het verzoek…

Rechtbank Amsterdam, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam uitspraak gedaan in een zaak over internationaal strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
13/006944-26
Procedure
Eerste en enige aanleg
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:11194
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het verzoek tot opheffing van de beslissing tot uitstel feitelijke overlevering is ontvankelijk. Het verzoek wordt na een belangenafweging afgewezen.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

Internationale rechtshulpkamer

Parketnummer : 13-006944-26

Afwijzing verzoek tot opheffing van het uitstel van de feitelijke overlevering

Op 2 november 2026 heeft de opgeëiste persoon

[de opgeëiste persoon] ,

geboren op [geboortedag] 1986 te [geboorteplaats] (België)

zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande,

uit anderen hoofde gedetineerd in [penitentiaire inrichting] ,

raadsman mr. J.C. Reisinger.

via zijn raadsman verzocht om de beslissing d.d. 18 maart 2026 tot aanhouding omtrent tijd en plaats van de feitelijke overlevering te laten vervallen, omdat de opgeëiste persoon afstand doet van zijn recht om aanwezig te zijn bij de behandeling van zijn strafzaak in Nederland (bij de rechtbank in Limburg).

Procedure

Bij uitspraak van 12 maart 2026 heeft de rechtbank de overlevering van de opgeëiste persoon toegestaan aan België om daar te kunnen worden vervolgd voor strafbare feiten.

In Nederland wordt de opgeëiste persoon vervolgd in de strafzaak met parketnummer

03-022575-22 waarbij de opgeëiste persoon onder meer verdacht wordt van het medeplegen van de invoer van cocaïne in november en december 2019 (artikel 2 onder A Opiumwet en artikel 47, eerste lid onder b, Wetboek van Strafrecht).

De rechtbank heeft op 18 maart 2026 de vordering van de officier van justitie ex artikel 36, eerste lid, OLW toegewezen en heeft, na afweging van alle daartoe in aanmerking te nemen belangen, bepaald dat de beslissing omtrent de tijd en plaats van de feitelijke overlevering wordt aangehouden (hierna: uitstel van de feitelijke overlevering) wegens de lopende strafvervolging in Nederland. Daarbij heeft de rechtbank meegewogen dat

- de opgeëiste persoon zijn verdedigingsrechten in Nederland in eerste aanleg wil uitoefenen. De eerste zittingsdagen zijn heel recent geweest en in ieder geval op

26 maart as. zal de zaak verder behandeld worden;

- al met al het belang van België om onverwijld de overlevering te verkrijgen minder zwaar weegt dan het belang van de opgeëiste persoon om gedurende de behandeling van zijn proces in eerste aanleg in Nederland te kunnen verblijven.

De raadsman van de opgeëiste persoon heeft op 2 november 2026 schriftelijk meegedeeld dat de opgeëiste persoon afstand wenst te doen van zijn recht op aanwezigheid in de Nederlandse strafvervolgingsprocedure en dat daarmee de omstandigheid die aan het uitstel van de feitelijke overlevering in de weg heeft gestaan, komt te vervallen. In raadkamer heeft de raadsman aangevoerd dat ingevolge het wettelijke systeem een rechter die iets heeft geoordeeld over een verzoek of een vordering, daar op later moment iets anders over kan beslissen. Voorts heeft hij aangevoerd dat de opgeëiste persoon in de Nederlandse strafzaak niet meer wordt opgeroepen om bij de zittingen aanwezig te zijn, maar dat in België niet met de behandeling van de strafzaak wordt begonnen zolang de opgeëiste persoon in Nederland is, en dat VTBS inmiddels niet meer mogelijk is.

De officier van justitie heeft zich op voorhand primair op het standpunt gesteld dat de raadsman niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in zijn verzoek, nu daarvoor iedere wettelijke grondslag ontbreekt. Subsidiair heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het verzoek dient te worden afgewezen, nu de omstandigheden die ten grondslag hebben gelegen aan de toewijzing van de vordering op 18 maart 2026 nog onverminderd aanwezig zijn. In raadkamer heeft de officier van justitie naar voren gebracht dat de Nederlandse strafvervolgingsprocedure nog steeds loopt en dat de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering is genomen op vordering van de officier van justitie. Daarnaast is er nog steeds sprake van voorlopige hechtenis in de Nederlandse strafzaak wat deel uitmaakt van het beletsel tot feitelijke overlevering.

Beoordeling

De ontvankelijkheid

De eerste vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of het verzoek van de raadsman van de opgeëiste persoon ontvankelijk is. De rechtbank overweegt hierover als volgt.

Ingevolge artikel 36, eerste lid, van de Overleveringswet (OLW) kan de rechtbank de beslissing omtrent de tijd en de plaats van de feitelijke overlevering, op vordering van de officier van justitie of op verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman aanhouden, indien en zolang tegen de opgeëiste persoon een strafrechtelijke vervolging in Nederland gaande is, of een door een Nederlandse rechter tegen hem gewezen strafvonnis nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar is.

Voormelde bepaling voorziet niet in de mogelijkheid om te beslissen op een – in dit geval – verzoek van de raadsman om tot opheffing van de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering over te gaan. Echter, nu de rechtbank ingevolge artikel 36, eerste lid, OLW de bevoegdheid heeft om te beslissen tot uitstel van de feitelijke overlevering naar aanleiding van een verzoek van de raadsman of de opgeëiste persoon, ligt hier naar het oordeel van de rechtbank in besloten dat het in beginsel ook mogelijk is om te beslissen op een verzoek van de raadsman of de opgeëiste persoon tot opheffing van de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering. Er moet dan wel sprake zijn van een wijziging van omstandigheden na de eerdere beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering. De rechtbank weegt verder mee dat in dit geval het verzoek afkomstig is van de opgeëiste persoon en hij met het in behandeling nemen van dat verzoek niet in zijn belangen wordt geschaad.

De opgeëiste persoon heeft verklaard dat hij, anders dan in maart 2026, niet langer gebruik wil maken van zijn aanwezigheidsrecht in de Nederlandse strafzaak en om die reden om opheffing van de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering verzoekt. Naar het oordeel van de rechtbank is hiermee sprake van een wijziging van omstandigheden na de beslissing van 18 maart 2026. Op grond hiervan en wat hiervoor is overwogen, is het verzoek van de raadsman ontvankelijk.

Het verzoek van de raadsman van de opgeëiste persoon

Vervolgens zal de rechtbank beoordelen of het verzoek tot opheffing van de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering toegewezen moet worden. De rechtbank beantwoordt deze vraag negatief en overweegt daartoe als volgt.

Vast staat dat nog steeds sprake is van een lopende strafvervolging in Nederland waarvoor de opgeëiste persoon in voorlopige hechtenis verblijft. De rechtbank stelt voorts vast dat de strafvervolging in Nederland op soortgelijke feiten ziet als de feiten waarvan de opgeëiste persoon in België wordt verdacht en waarvoor de overlevering is toegestaan. Tijdens de behandeling in raadkamer is gebleken dat de Nederlandse strafvervolging zich al in een vergevorderd stadium bevindt, dat het de verwachting is dat het onderzoek medio november 2026 zal worden gesloten en dat medio december 2026 een beslissing zal volgen. Blijkens de mededelingen van de raadsman in raadkamer is hiermee echter niet gezegd dat medio december 2026 einduitspraak zal worden gedaan, nu het strafrechtelijk onderzoek al vaker is gesloten en vervolgens weer is heropend. Verder is gebleken dat de strafrechtelijke procedure tegen de opgeëiste persoon in België nog niet is begonnen, omdat de opgeëiste persoon in Nederland is.

De rechtbank dient bij de vraag of de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering kan worden opgeheven de belangen af te wegen, waaronder het belang van België tot feitelijke overlevering van de opgeëiste persoon tegen het strafvorderlijk belang van de procedure in Nederland. Het al dan niet gebruik willen maken van het aanwezigheidsrecht maakt deel uit van die belangenafweging, maar is niet de enige factor waarnaar gekeken moet worden. In dit geval ziet de rechtbank na afweging van alle daartoe in aanmerking te nemen belangen aanleiding om het verzoek tot opheffing van de beslissing tot uitstel van de feitelijke overlevering af te wijzen. De rechtbank weegt daarbij mee dat de ernst van de feiten waarvan de opgeëiste persoon in België verdacht wordt, van gelijk gewicht is als de ernst van de feiten waarop de Nederlandse strafvervolging ziet. Daarnaast bevindt die Nederlandse strafvervolging zich in een vergevorderd stadium terwijl de strafvervolging in België nog moet beginnen. Tevens vormt het feit dat de opgeëiste persoon momenteel in voorlopige hechtenis in de Nederlandse strafzaak zit en niet in overleveringsdetentie verblijft, een belemmering voor toewijzing van het verzoek. Immers, indien de rechtbank het verzoek van de raadsman zou toewijzen, zou de opgeëiste persoon binnen tien dagen feitelijk overgeleverd moeten worden aan de Belgische uitvaardigende justitiële autoriteit. Om die feitelijke overlevering te bewerkstelligen, zal echter eerst beslist moeten worden over de voortduring van de voorlopige hechtenis van de opgeëiste persoon in de Nederlandse strafzaak opdat de opgeëiste persoon gedetineerd zal worden op grond van de OLW. De rechtbank ziet niet goed in hoe een en ander bewerkstelligd zou kunnen worden binnen een termijn van tien dagen na heden.

Beslissing

De rechtbank:

VERKLAART ONTVANKELIJK het verzoek om de beslissing van 18 maart 2026 omtrent de aanhouding van tijd en plaats van de feitelijke overlevering te laten vervallen, en

WIJST dit verzoek AF.

Deze beslissing is genomen op 11 november 2026 door

mr. M.C.M. Hamer, rechter,

en in tegenwoordigheid van D. Vermeulen, griffier.