Materieel strafrecht

Vrijspraak opzet- dan wel schuldheling van een fatbike, nu niet kan worden vastgesteld dat hij wist of had…

Rechtbank Amsterdam, 20 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 20 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
20 oktober 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
13/201082-26 (zaak A) en 13/253449-26 (zaak B) (ter terechtzitting gevoegd)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10846
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Vrijspraak opzet- dan wel schuldheling van een fatbike, nu niet kan worden vastgesteld dat hij wist of had moeten weten dat de fatbike van diefstal afkomstig was. Veroordeling voor het tweemaal in vereniging plegen van een straatroof met geweld (op dezelfde avond), diefstal in vereniging uit een hotel doorinklimming en nog twee diefstallen. GEV 14 maanden wv 6 maanden vw met pt 2 jrn en bijzondere voorwaarden. Vordering BP no gelet op vrijspraak.

Uitspraak

[afbeelding niet beschikbaar]vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 13/201082-26 (zaak A) en 13/253449-26 (zaak B) (ter terechtzitting gevoegd)

Datum uitspraak: 20 oktober 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1986,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres

[BRP-adres] ,

nu gedetineerd in [P.I.] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 20 oktober 2026.

De rechtbank heeft de zaken, die bij afzonderlijke dagvaardingen onder de bovenvermelde parketnummers zijn aangebracht, gevoegd. Deze zaken worden hierna als respectievelijk zaak A en zaak B aangeduid.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. F.H.B. Budde en van wat door de raadsvrouw van verdachte mr. D.R. Backers en door de verdachte naar voren is gebracht.

De zaak is gelijktijdig – maar niet gevoegd – behandeld met de zaak tegen de medeverdachte [medeverdachte] (13/201078-26).

2 Tenlastelegging

Aan verdachte is – kort gezegd – tenlastegelegd dat hij zich telkens in Amsterdam heeft schuldig gemaakt aan:

Zaak A

1. medeplegen van diefstal met geweld van een tas met inhoud op 12 juli 2026;

2. medeplegen van diefstal met geweld van een fiets op 12 juli 2026;

3. medeplegen van diefstal van etens- en drinkwaren door middel van inklimming op 12 juli 2026;

4. opzetheling dan wel schuldheling van een fatbike op 12 juli 2026;

Zaak B

1. diefstal van een fiets op 28 augustus 2026;

2. winkeldiefstal op 1 september 2026.

De volledige tenlasteleggingen zijn opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

Voor zover in de tenlasteleggingen taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd.

Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

3 Voorvragen

De dagvaardingen zijn geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de tenlastegelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.

4 Waardering van het bewijs

4.1.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte voor de opzet- dan wel schuldheling van de fatbike (zaak A feit 4) moet worden vrijgesproken. De overige tenlastegelegde feiten kunnen volgens hem worden bewezen. De officier van justitie heeft de daartoe relevante bewijsmiddelen opgesomd.

4.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht verdachte vrij te spreken van de opzet- dan wel schuldheling van de fatbike op 12 juli 2026 (zaak A feit 4) en van de fietsendiefstal (zaak B feit 1) op 28 augustus 2026.

Ten aanzien van zaak A onder 4 heeft zij aangevoerd dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte wist of had moeten weten dat de fatbike van diefstal afkomstig was.

Zij heeft ten aanzien van zaak B onder 1 aangevoerd dat de verdachte heeft verklaard dat hij zich had bedacht en de fiets uit eigen beweging heeft achtergelaten. Dit vindt steun in de getuigenverklaring van [naam] , die verklaart dat hij heeft gezien dat de verdachte de fiets neerzette en vervolgens op zijn eigen fiets stapte. Volgens de raadsvrouw is dit een contra-indicatie voor het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening.

Voor de overige feiten heeft zij zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

4.3.

Oordeel van de rechtbank

4.3.1.

Vrijspraak zaak A feit 4

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het in zaak A onder 4 tenlastegelegde feit niet kan worden bewezen, zodat de verdachte daarvan zonder nadere motivering zal worden vrijgesproken.

4.3.2.

Bewijsoverwegingen

Zaak A feit 1, feit 2, feit 3 en zaak B feit 2

Op grond van de bewijsmiddelen uit bijlage II, waaronder de bekennende verklaring van verdachte ter terechtzitting, acht de rechtbank bewezen dat verdachte alle overige in zaak A ten laste gelegde feiten (feit 1, feit 2 en feit 3) en het in zaak B onder feit 2 tenlastegelegde feit heeft gepleegd.

Zaak B feit 1

Op grond van de bewijsmiddelen uit bijlage II acht de rechtbank bewezen dat verdachte het in zaak B onder 1 ten laste gelegde feit heeft gepleegd. De rechtbank overweegt hiertoe als volgt. De rechtbank is van oordeel dat het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening uit de verklaring van verdachte zelf volgt. Hij heeft immers ter terechtzitting verklaard dat hij de fiets wilde stelen en deze heeft verplaatst. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw. Anders dan dat de verdachte heeft verklaard, is de rechtbank van oordeel dat er geen sprake is van vrijwillige terugtred in de zin van artikel 46b van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr). Uit de aangifte en de getuigenverklaringen blijkt dat de verdachte de fiets pas na het ingrijpen van derden heeft losgelaten.

5 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in bijlage II opgenomen bewijsmiddelen bewezen dat verdachte:

Zaak A

op 12 juli 2026 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander, een tas, bankpassen en een verblijfsdocument, die aan [slachtoffer 1] , toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan van geweld tegen [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken door,

- die [slachtoffer 1] intimiderend te volgen en te duwen en

- die [slachtoffer 1] met kracht vast te pakken en vervolgens)naar de grond te trekken en

- die [slachtoffer 1] tegen het lichaam te trappen;

2.

op 12 juli 2026 te Amsterdam, tezamen en in vereniging met een ander, een fiets, die aan [slachtoffer 2] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan van geweld tegen die [slachtoffer 2] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken door

- op die [slachtoffer 2] af te lopen en

- die [slachtoffer 2] aan zijn nek naar beneden richting de grond te trekken en

- die [slachtoffer 2] meermalen in het gezicht te slaan en te stompen;

3.

op 12 juli 2026 te Amsterdam, uit het hotel [naam hotel] gelegen aan de [adres 1] tezamen en in vereniging met een ander, een grote hoeveelheid verpakkingen met snoep, koek, chips en drank die aan hotel [naam hotel] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van inklimming;

Zaak B

1.

op 28 augustus 2026 te Amsterdam, een fiets, die aan [slachtoffer 3] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

2.

op 1 september 2026 te Amsterdam, meerdere schoonmaakmiddelen en levensmiddelen (onder andere Vanish en Dreft en Ferrero), die aan de [winkel] (gevestigd aan de [adres 2] ) toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

6 De strafbaarheid van de feiten en van verdachte

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar en verdachte is hiervoor strafbaar.

7 Motivering van de straf

7.1.

Eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door hem bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van veertien maanden, met aftrek van voorarrest, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Aan de proeftijd dienen de bijzondere voorwaarden te worden verbonden, zoals geadviseerd door de reclassering.

7.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht rekening te houden met de LOVS-oriëntatiepunten. Primair heeft zij verzocht om een onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest op te leggen met hiernaast een groot deel voorwaardelijke gevangenisstraf en een taakstraf. Verdachte is gemotiveerd om mee te werken aan een reclasseringstoezicht.

Subsidiair heeft zij verzocht om geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor langer dan vijf maanden op te leggen.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank heeft bij haar oordeel over de op te leggen straf het volgende meegewogen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich tweemaal op dezelfde avond schuldig gemaakt aan het in vereniging plegen van een straatroof met geweld. Dit zijn ernstige feiten, waarmee verdachte inbreuk heeft gemaakt op het recht van eigendom maar vooral op het gevoel van veiligheid van de slachtoffers. Bovendien zorgen dit soort feiten voor gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving. Daarnaast heeft hij zich schuldig gemaakt aan diefstal in vereniging uit een hotel door inklimming en nog twee diefstallen. Dit zijn ergerlijke en overlastgevende feiten waarmee de verdachte bovendien schade heeft veroorzaakt voor de aangevers.

Persoonlijke omstandigheden

De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van verdachte van 7 september 2026, waaruit blijkt dat verdachte eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten.

De rechtbank heeft daarnaast kennisgenomen van het reclasseringsrapport van 14 oktober 2026. Hieruit blijkt dat sprake is van een delictpatroon in vermogensdelicten wat in direct verband staat met de cocaïneverslaving van verdachte. Reclassering Inforsa schat in, dat gezien de ernst van de verslaving, het mislukken van het recente schorsingstoezicht en de eerdere afgebroken vrijwillige opnamen, een ambulant kader te vrijblijvend is. Zij zijn van mening dat abstinent raken en blijven, diagnostisch onderzoek en daaruit mogelijke behandeling binnen een klinische setting noodzakelijk is. Verdachte geeft aan bereid te zijn hieraan mee te werken. Abstinentie is een voorwaarde voor plaatsing in een dergelijke kliniek. Verdachte geeft aan dat hij na afloop van detentie, eerst naar huis wil om zijn kinderen te zien en om tot zichzelf te komen. Bij cliënten met een ernstige verslavingsproblematiek vormt de periode voorafgaand aan een klinische opname een kritieke fase. Wanneer verdachte in de weken direct voor de geplande opname terugkeert naar de thuissituatie, wordt het risico op terugval in middelengebruik als hoog ingeschat. De vertrouwde omgeving biedt in deze fase onvoldoende bescherming tegen trekmomenten. Aangezien de reclassering een direct verband ziet tussen het middelengebruik van verdachte en het plegen van strafbare feiten, zal een terugval leiden tot een verhoogd recidiverisico. Daarnaast zal verdachte bij een mogelijke terugval eerst een detoxificatietraject dienen te doorlopen. Een traject wat meermaals mislukt is. De reclassering is van mening dat het plan van aanpak met de grootste kans van slagen een opname direct aansluitend aan huidige hechtenis omvat.

De reclassering adviseert bij een veroordeling een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen en daarbij de volgende bijzondere voorwaarden te stellen: meldplicht bij de reclassering, opname in een zorginstelling, ambulante behandeling met mogelijke kortdurende opname,

dagbesteding en beheersing middelengebruik.

De op te leggen straf

De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf verder rekening gehouden met de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. De rechtbank heeft hiervoor aansluiting gezocht bij de Landelijke Oriëntatiepunten voor Strafoplegging die de rechtbanken en hoven onderling hebben afgesproken. Het oriëntatiepunt voor een straatroof met licht geweld bij een first offender is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden. De rechtbank neemt in strafverzwarende zin mee dat de diefstallen (meervoud) in vereniging zijn gepleegd en dat er bij beide diefstallen fors geweld is gebruikt. De rechtbank weegt daarnaast mee dat er sprake is van recidive op het gebied van vermogensdelicten. Verder acht de rechtbank het van belang dat, zoals de reclassering ook adviseert, verdachte aansluitend aan zijn detentie behandeld wordt voor zijn verslavingsproblematiek. Uit het dossier komt het beeld naar voren dat alle feiten zijn gepleegd onder invloed van verdovende middelen. De feiten in zaak B zijn gepleegd toen verdachte uit de voorlopige hechtenis voor feit A was geschorst. Het gevaar voor herhaling is dan ook naar het oordeel van de rechtbank groot als verdachte niet behandeld wordt voor zijn verslaving.

Alles afwegende, acht de rechtbank de door de officier geëiste straf passend en geboden en zal aan verdachte opleggen een gevangenisstraf voor de duur van veertien maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals deze zijn geadviseerd door de reclassering.

8 Vordering benadeelde partij

De benadeelde partij [slachtoffer 4] zal in zijn vordering niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat verdachte wordt vrijgesproken van het in zaak A onder 4 tenlastegelegde.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 57, 63, 310, 311 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart het in zaak A onder 4 tenlastegelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij.

Verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4.4. is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

ten aanzien van zaak A feit 1 en feit 2:

telkens: diefstal, voorafgegaan van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden/die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen

ten aanzien van zaak A feit 3:

diefstal, door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van inklimming

ten aanzien van zaak B feit 1 en feit 2:

telkens: diefstal

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Straf

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 14 (veertien) maanden.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Bepaalt dat een gedeelte, groot 6 (zes) maanden, van deze gevangenisstraf niet ten uitvoer gelegd zal worden, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

De tenuitvoerlegging kan ook worden bevolen als de veroordeelde gedurende de proeftijd niet aan de hierna vermelde bijzondere voorwaarden voldoet.

Stelt als bijzondere voorwaarden:

- Meldplicht bij reclassering

Dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich bij Reclassering Inforsa op het adres [adres 3] . De reclassering zal contact met veroordeelde opnemen voor de eerste afspraak.

- Opneming in een zorginstelling

Dat veroordeelde zich tijdens de proeftijd voor de duur van 12 maanden of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, laat opnemen in en behandelen door een forensische verslavingskliniek of een soortgelijke zorginstelling, te bepalen door de voor plaatsing verantwoordelijke instantie. De opname start aansluitend aan huidige detentie, zo spoedig mogelijk nadat de proeftijd is gestart en zodra de plaatsing mogelijk is. De zorginstelling bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op diagnostiek, psychische problematiek en verslavingsproblematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken.

Veroordeelde houdt zich aan de huisregels en aanwijzingen van de zorginstelling en de behandelaren. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg of verblijf in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang nodig vindt, werkt veroordeelde mee aan de indicatiestelling en plaatsing.

Mocht er onverhoopt niet aansluitend aan huidige detentie plek zijn voor veroordeelde in de

behandelende kliniek, dan dient veroordeelde mee te werken aan plaatsing in een andere kliniek in het kader van een overbruggingsplaatsing tot er plek is in de kliniek waar de behandeling gaat plaatsvinden.

- Ambulante behandeling met mogelijke kortdurende opname

Dat veroordeelde zich gedurende de proeftijd laat behandelen door Forensisch Ambulante Zorg (FAZ) of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek en verslavingsproblematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken.

Indien er sprake is van een terugval in middelengebruik/bij overmatig middelengebruik en/of een zodanige verslechtering van de psychische toestand van veroordeelde dat een kortdurende klinische opname voor detoxificatie/stabilisatie/ observatie/diagnostiek/ crisisbehandeling noodzakelijk is, kan de reclassering een indicatiestelling aanvragen voor een dergelijke kortdurende klinische opname voor de duur van maximaal 7 weken. Indien de voor indicatie verantwoordelijke instantie een kortdurende klinische opname indiceert, nadat dit door de rechter is bevolen, laat veroordeelde zich opnemen in een zorginstelling te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing.

- Dagbesteding

Veroordeelde spant zich in voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag.

- Beheersing middelengebruik

Dat veroordeelde gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs) en/of lijst II (softdrugs) en/of middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek/ ademonderzoek/speekseltest. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.

Geeft aan de reclassering de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.

Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, daaronder begrepen de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht.

Vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 4]

Verklaart de benadeelde partij [slachtoffer 4] niet-ontvankelijk in zijn vordering.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder de eigen kosten dragen.

Dit vonnis is gewezen door

mr. C. Wildeman, voorzitter,

mrs. J.O. Rutten en M.F. van Schendel, rechters,

in tegenwoordigheid van mrs. M.J.D. Hartman en D.F.A. Reuvekamp, griffiers,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 20 oktober 2026.

[....]

  1. [....]

  2. [....]

  1. [....]

  2. [....]

  1. [....]

  2. [....]

  1. [....]

  2. [....]