Materieel strafrecht
Vonnis. Na tussenvonnis is het onderzoek heropend omdat de rechtbank zich onvoldoende achtte voorgelicht over…
Rechtbank Noord-Nederland, 13 november 2026
ECLI:NL:RBNNE:2026:4875 · Rechtbank Noord-Nederland · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-nederland/strafrecht/materieel-strafrecht/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbnne-2026-4875
Zaakgegevens
Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over materieel strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-NederlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Assen
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 1817982725
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Materieel strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNNE:2026:4875
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Vonnis. Na tussenvonnis is het onderzoek heropend omdat de rechtbank zich onvoldoende achtte voorgelicht over de persoon van verdachte. De rechtbank legt een gevangenisstraf op waarvan het onvoorwaardelijk deel gelijk is aan de duur van het voorarrest. Bij het voorwaardelijk strafdeel worden bijzondere voorwaarden opgelegd. Vordering TUL: de gevangenisstraf wordt omgezet in een taakstraf.
Uitspraak
RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Afdeling strafrecht
Locatie Assen
parketnummer: 18/179827-25
parketnummer vordering na voorwaardelijke veroordeling: 18/019966-23
Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken
d.d. 13 november 2026 in de zaak van het Openbaar Ministerie tegen de verdachte
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1992 te [geboorteplaats] , inschrijvingsadres in de Basisregistratie Personen: [adres 1] .
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 11 november 2025 en nadat bij tussenvonnis van de rechtbank van 25 november 2025 het onderzoek is heropend en op 4 februari 2026 een pro-formazitting heeft plaatsgevonden het onderzoek ter terechtzitting van 30 oktober 2026.
Verdachte is telkens verschenen, bijgestaan door mr. W.B.O. van Soest, advocaat te Rotterdam, waarnemend voor mr. J.A.J. Brahm, advocaat te Rotterdam. Het Openbaar Ministerie is ter terechtzitting telkens vertegenwoordigd door mr. L. Potijk.
Tenlastelegging
Aan verdachte is, na nadere omschrijving van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:
1
hij op of omstreeks 11 juni 2025 te Emmen, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten (zijn ex-partner) [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer] meermalen, althans éénmaal, (met zijn vuist(en)) in haar gezicht heeft geslagen en/of die [slachtoffer] bij haar keel heeft gegrepen en/of (vervolgens) die [slachtoffer] met zijn arm om haar nek heeft gewurgd althans haar keel heeft dicht geknepen/geduwd en/of die [slachtoffer] heeft geslagen op haar lichaam, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 11 juni 2025 te Emmen, althans in Nederland, (zijn ex-partner) [slachtoffer] heeft mishandeld, door die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal, (met zijn vuist(en)) in haar gezicht te slaan en/of die [slachtoffer] bij haar keel te grijpen en/of die [slachtoffer] (vervolgens) met zijn arm om haar nek te verwurgen, althans haar keel dicht te drukken/duwen en/of die [slachtoffer] te slaan op haar lichaam;
2
hij op of omstreeks 11 juni 2025 te Emmen, althans in Nederland, (zijn ex-partner) [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling door tegen die [slachtoffer] te zeggen: "ik ben het [verdachte] als er iemand naast je had gelegen dan had ik jullie vermoord" en/of "Ik ga je dood maken!" en/of "als je niet van mij bent dan ben je van de grond", in elk geval woorden van gelijke bedreigende aard en/of strekking;
3
hij in of omstreeks
-
de periode van 1 april 2022 tot en met 31 januari 2023 en/of
-
de periode van 1 januari 2025 tot en met 17 juni 2025
te Emmen en/of Leeuwarden, althans in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van (zijn ex-partner) [slachtoffer] , door:
-
haar meermalen berichten te sturen via e-mail en/of facebook messenger,
-
geldbedragen naar haar over te maken middels bankoverboekingen en daarbij berichten in de omschrijvingen van die bankoverboekingen op te nemen,
-
meermalen door de straat te rijden waar zij woont,
-
uit zijn auto te stappen bij haar woning en in de buurt van haar woning aanwezig te zijn,
-
op 11 juni 2025 in de nacht haar de woning binnen te dringen,
-
haar op 11 juni 2025 in een auto te achtervolgen en/of klem te rijden en/of
- op 17 juni 2025 telefonisch contact met haar op te nemen vanuit de gevangenis, met het oogmerk die [slachtoffer] , te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen;
4
hij op of omstreeks 11 juni 2025 te Emmen opzettelijk en wederrechtelijk een televisie, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan een ander, te weten aan [slachtoffer] , toebehoorde heeft vernield, beschadigd en/of onbruikbaar heeft gemaak;
5
hij op of omstreeks 11 juni 2025, te Emmen in de woning, het besloten lokaal en/of het besloten erf [adres 2] bij [slachtoffer] , in elk geval bij een ander, in gebruik wederrechtelijk is binnengedrongen terwijl verdachte bedreigingen heeft geuit en/of zich heeft bediend van middelen geschikt om vrees aan te jagen, door tegen die [slachtoffer] te zeggen "ik ben het [verdachte] als er iemand naast je had gelegen dan had ik jullie vermoord" en/of "Ik ga je dood maken!" en/of "als je niet van mij bent dan ben je van de grond", in elk geval woorden van gelijke bedreigende aard en/of strekking;
6
hij in of omstreeks de periode van 9 juni 2025 tot en met 11 juni 2025 te Emmen, althans in Nederland een (personen)auto (BMW 520 D kenteken [kenteken] ), althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 11 juni 2025 te Emmen, althans in Nederland, een (personen)auto (BMW 520 D kenteken [kenteken] ), althans een of meer voorwerpen
Sub b
-heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet, en/of
-gebruik heeft gemaakt
terwijl hij, verdachte, wist, althans redelijkerwijs moest vermoeden dat dat/die voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was/waren uit enig (eigen) misdrijf.
De ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich ten aanzien van de onder 3 ten laste gelegde belaging op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk is in de vervolging voor zover het de periode 1 april 2022 tot en met 31 januari 2023 betreft. Hij heeft daartoe aangevoerd dat de berichten die verdachte heeft gestuurd ten tijde van een eerdere strafzaak reeds ruimschoots bekend waren en het Openbaar Ministerie er destijds niet voor heeft gekozen verdachte ter zake van belaging te vervolgen. Hiermee heeft het Openbaar Ministerie het recht op vervolging verspeeld omdat verdachte erop mocht vertrouwen dat hij niet alsnog zou worden vervolgd voor het sturen van berichten in die periode.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in de vervolging nu het enkele feit dat verdachte destijds niet is vervolgd ter zake van belaging niet bij hem het vertrouwen mocht opwekken dat hij daar niet meer voor vervolgd zou worden.
Oordeel van de rechtbank
De beslissing van het Openbaar Ministerie om tot vervolging over te gaan, leent zich slechts in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing, in de zin dat slechts in uitzonderlijke gevallen plaats is voor een niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging op de grond dat het instellen of voortzetten van die vervolging onverenigbaar is met de beginselen van een goede procesorde.
Het enkele feit dat het Openbaar Ministerie verdachte in het kader van een eerdere strafzaak niet mede heeft vervolgd wegens belaging, maakt niet dat dat bij verdachte het gerechtvaardigde vertrouwen kan zijn gewekt dat hij ter zake daarvan niet meer zou worden vervolgd. Het Openbaar Ministerie is aldus ontvankelijk in de vervolging.
Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft vrijspraak gevorderd van het onder 6 ten laste gelegde en veroordeling gevorderd voor het onder 1 primair, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 1 primair en onder 6 ten laste gelegde. Ten aanzien van het onder 1 primair ten laste gelegde heeft de raadsman het volgende aangevoerd.
Verdachte heeft verklaard aangeefster één of twee slagen tegen het gezicht te hebben gegeven en gelet op de jurisprudentie, aangeefsters verklaring, de medische stukken en de fotos van het letsel bestond hierdoor geen aanmerkelijke kans op het intreden van zwaar lichamelijk letsel. De enkele verdenking dat
verdachte aangeefster bij haar keel zou hebben gegrepen en haar op haar lichaam zou hebben geslagen brengt evenmin een aanmerkelijke kans op het intreden van zwaar lichamelijk letsel met zich mee. Er is geen letsel ter hoogte van de keel zichtbaar en de verwonding in de nek lijkt veel weg te hebben van een schaafwond.
Oordeel van de rechtbank
Feit 6
Met de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is dat verdachte wist of redelijkerwijs had moeten vermoeden dat de BMW waarin hij reed uit misdrijf afkomstig was. De rechtbank zal verdachte daarom vrijspreken van het onder 6 ten laste gelegde.
Feiten 1, 2, 4 en 5
De rechtbank acht het onder 1 primair, 2, 4 en 5 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring.
De rechtbank past de volgende bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten zoals hieronder zakelijk weergegeven. Ieder bewijsmiddel is -ook in onderdelen- slechts gebruikt voor het feit waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.
1. De door verdachte ter zitting van 11 november 2025 afgelegde verklaring, voor zover inhoudend:
Op 11 juni 2025 zag ik in de nacht licht branden in de woning van aangeefster [slachtoffer] . Dat deed me wat. Ik ben toen op de schuur geklommen en ben via een open raam haar slaapkamer binnengegaan. In de gang van haar woning vroeg ik of ik in haar telefoon mocht kijken. Dat mocht, en toen knapte er iets bij mij. In de gang heb ik met mijn vuist op haar wang geslagen. In haar woning heb ik haar uitgescholden voor hoer. Het klopt dat ik aangeefsters televisie heb vernield door er een trap tegen te geven. Het klopt dat ik op de beelden van de deurbelcamera te zien ben.
2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d. 11 juni 2025, opgenomen op pagina 58 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummers PL0100-2025153206, PL0100-2025151342, PL0100-2025151343, PL0100-2025152283 en PL0100-2025153087 d.d. 20 juni
2025, inhoudend als verklaring van [slachtoffer] :
Ik woon in [plaats] . Ik heb van 2019 tot 2023 een relatie gehad met [verdachte] . Op 11 juni 2025 omstreeks 1:00 uur lag ik op bed. Mijn slaapkamer bevindt zich op de eerste verdieping aan de achterzijde van de woning. Op 11 juni 2025 omstreeks 2:15 uur schrok ik wakker omdat er iemand naast mijn bed stond. Dit bleek [verdachte] te zijn. Hij zei van: “ik ben het [verdachte] als er iemand naast je had gelegen dan had ik jullie vermoord”. Ik zei tegen hem van doe normaal wat doe je hier. Hij klom toen weer uit het raam en liep over de overkapping en klom via de zijkant naar beneden. Dit is ook de manier hoe hij is binnengekomen. Het slaapkamerraam stond open. Ik ben naar beneden gelopen en heb de voordeur geopend om te zien wat hij van plan was. Ik zag dat hij erg verwilderd en agressief was. Hij deed zijn voet tussen de deur, ik kon de deur niet meer dicht doen. Hij drukte zich vervolgens naar binnen en deed de deur op de haak. In de hal gaf [verdachte] mij met kracht een vuistslag op mijn linkerwang. Mijn wang deed direct pijn. Hij schopte met kracht tegen de televisie aan die daardoor stuk ging. Hij zij toen van: "Ik wil je telefoon zien!". [verdachte] schold de hele tijd en bedreigde mij continu met de dood. “Ik ga je dood maken”, dat heeft hij meerdere keren geroepen. Hij was echt zeer agressief. Ik zei tegen hem dat hij mijn woning uit moest. Hij gaf mij weer een vuistslag op mijn gezicht. Ik kwam ten val. Toen ik op de grond lag heeft hij mij van achteren bij de keel gegrepen. Hij deed een arm mijn keel heen en trok deze stevig aan.
Ik kreeg hier door geen lucht meer, het werd mij ook zwart voor de ogen.
Ik schreeuwde diverse keren achter elkaar om hulp. Ik wurgde [de rechtbank begrijpt: wurmde] mijzelf los, hij bleef mij met kracht slaan op mijn lichaam. Hij heeft ook gezegd dat als je niet van mij bent dan ben je van de grond. Door deze mishandeling heb ik nu pijn aan mijn kaak, arm en hals.
3. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 11 juni 2025, opgenomen op pagina 61 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisanten [verbalisant] en [verbalisant] :
Wij zagen dat de aangeefster een rode striem had in de nek. Tevens zagen wij dat ze een blauwe striem had op de linker bovenarm.
4. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 15 juni 2025, opgenomen op pagina 80 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] :
Op 15 juni 2025 heb ik de door aangeefster [slachtoffer] aangeleverde camerabeelden van de [adres 2] bekeken.
Fragment 1: Op 11 juni 2025 om 02.28 uur starten de beelden. Aangeefster rent de woning uit en gaat rechtsaf het voetpad op. Je hoort aangeefster [slachtoffer] meerdere malen hard om hulp roepen. Een manspersoon, verder te noemen verdachte loopt achter haar aan maar keert dan om naar de woning. Aangeefster [slachtoffer] blijft om hulp roepen. Verdachte komt vanuit de woning weer in beeld en zegt onder andere hoer en vuile. Verdachte komt vanaf links het beeld weer inlopen en zegt: " [slachtoffer] kom naar huis, he kom gewoon naar huis er is niks aan de hand, kom". Verdachte loopt de woning weer in, je hoort een harde dreun. Aangeefster geeft aan dat verdachte ergens tegenaan trapte. Verdachte komt de woning weer uit en loopt weg naar links. Hij schreeuwt: "Kankerkut".
Fragment 2: Op 11 juni 2025 02.32.36 je hoort aangeefster [slachtoffer] praten tegen iemand ze zegt: "is hij weg"? Op beeld is te zien daar er een auto aan komt rijden over de [adres 2] gaande in de richting van de [straat] . Aangeefster zegt: "Hij is hier please kom hierheen". Je hoort een manspersoon schreeuwen: "He He". De auto stopt, het portier aan de bestuurderszijde wordt geopend en slaat vervolgens dicht de verdachte komt vanuit de richting van de auto aanrennen naar de woning toe en schreeuwt: "He He". Je hoort een harde klap, vermoedelijk trapt verdachte tegen de voordeur aan. Verdachte zegt: "Hallo kanker".
5. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van verhoor getuige d.d. 12 juni 2025, opgenomen op pagina 95 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als verklaring van [getuige] :
Ik zag dat de buurvrouw op dat moment aan de voorzijde van haar woning het huis in stapte. De verdachte stond op dat moment op de stoep, voor woning nummer [nummer] . Ik hoorde mijn buurvrouw meerdere keren met luide stem om hulp roepen en ze riep meerdere keren: “Auw auw”. Ik wil benadrukken dat ze dit echt meerdere keren met luide stem heeft geroepen. Ik hoorde de verdachte met luide, schreeuwende stem zeggen: “Als je nu je kankerbek niet houdt, dan neuk ik je kankermoeder.”
Met betrekking tot de hiervoor weergegeven standpunten overweegt de rechtbank het volgende.
Betrouwbaarheid verklaring aangeefster
De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verklaring van aangeefster. Zij verklaart consistent en gedetailleerd en wekt niet de indruk dat zij dat wat zou zijn gebeurd heeft aangedikt. Daarnaast wordt haar verklaring ondersteund door andere bewijsmiddelen, hetgeen de betrouwbaarheid versterkt.
Steunbewijs
De verklaring van aangeefster wordt allereerst op onderdelen ondersteund door hetgeen verdachte ter terechtzitting heeft verklaard. Verdachte heeft verklaard dat het klopt dat hij door het slaapkamerraam de woning van aangeefster is binnengedrongen, dat hij aangeefster heeft uitgescholden, dat hij aangeefster met zijn vuist heeft geslagen en dat hij de televisie van aangeefster heeft vernield. Dat verdachte zich die nacht verbaal agressief richting aangeefster heeft geuit blijkt voorts uit de beschrijving van camerabeelden en uit de verklaring van getuige [getuige] . De verklaring van aangeefster ten aanzien van het uitgeoefende geweld wordt naast de eigen verklaring van verdachte ondersteund door de waarneming van verbalisanten [verbalisant] en [verbalisant] , die hebben gezien dat aangeefster een rode striem in haar nek en een blauwe striem op haar linker bovenarm had. Daarnaast heeft getuige [getuige] aangeefster meerdere keren “auw, auw horen roepen.
Gelet op het vorengaande gaat de rechtbank uit van de juistheid van de verklaringen van aangeefster ten aanzien van de feitelijke handelingen en uitlatingen van verdachte, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring.
Conclusie
De rechtbank stelt vast dat verdachte aangeefster meermalen met zijn vuist in haar gezicht heeft geslagen en dat hij aangeefster bij haar keel heeft gegrepen, zodanig dat aangeefster geen lucht meer kreeg en het zwart voor haar ogen werd. Daarnaast stelt de rechtbank vast dat verdachte vervolgens aangeefster op haar lichaam heeft geslagen.
Het hoofd is net als de hals een kwetsbaar en vitaal onderdeel van het lichaam. In de hals bevinden zich de luchtweg, het strottenhoofd en slagaders. Het is een feit van algemene bekendheid dat door het dichtknijpen van de keel zuurstofgebrek met als gevolg hersenbeschadiging kan optreden. Gelet op de verklaringen van aangeefster dat zij geen lucht meer kreeg en het zwart voor haar ogen werd, kan worden vastgesteld dat verdachte de keel met kracht heeft dichtgeknepen en in ieder geval lang genoeg om de zuurstoftoevoer naar de hersenen te beknotten. Hierdoor was naar het oordeel van de rechtbank de aanmerkelijke kans aanwezig dat aangeefster zwaar lichamelijk letsel zou oplopen als gevolg van het handelen van verdachte. Door op deze manier te handelen heeft verdachte deze aanmerkelijke kans ook aanvaard. Van contra-indicaties voor zijn opzet is niet gebleken. Gelet hierop acht de rechtbank de onder 1 primair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling wettig en overtuigend bewezen.
Voorts acht de rechtbank op basis van de bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte aangeefsters woning is binnengedrongen, aangeefster daar met de dood heeft bedreigd en dat verdachte aangeefsters televisie heeft vernield door daar tegenaan te trappen.
Feit 3
De rechtbank acht het onder 3 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen, zoals hierna opgenomen in de bewezenverklaring.
De rechtbank past de volgende bewijsmiddelen toe die de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden bevatten zoals hieronder zakelijk weergegeven.
1. De door verdachte ter zitting van 11 november 2025 afgelegde verklaring, voor zover inhoudend:
De bankoverboekingen naar aangeefsters bankrekening zijn afkomstig van mijn bankrekening, dus die overboekingen heb ik gedaan. Het klopt dat het e-mailadres [account] van mij is.
2. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van aangifte d.d. 11 juni 2025, opgenomen op pagina 98 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland met nummers PL0100-2025153206, PL0100-2025151342, PL0100-2025151343, PL0100-2025152283 en PL0100-2025153087 d.d. 20 juni
2025, inhoudend als verklaring van [slachtoffer] :
Op 31 maart 2022 heeft hij mijn vingers gebroken. Voor mij was dit de druppel om uit [plaats] te verhuizen. Ik was bang dat hij me iets aan zou doen omdat er constant incidenten waren en hij niet van ophouden wist. [verdachte] zocht ook steeds contact met me terwijl ik hem overal op geblokkeerd had. Ik ben toen naar Leeuwarden verhuisd door hem. Maar hij liet me niet met rust. Hij bedreigde me via de e-mail en hij boekte geld naar me over via de bank. In deze overboekingen van 1 cent stonden berichten waarin hij me bedreigde en beledigde. Ik heb ongeveer last van [verdachte] gehad tot en met januari 2023.
3. Een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen (met bijlagen) d.d. 19 juni 2025, opgenomen op pagina 121 e.v. van voornoemd dossier, inhoudend als relaas van verbalisant [verbalisant] :
Dit proces-verbaal houdt in een zestal e-mails verzonden van het e-mailadres [account] naar het e-mailadres van aangeefster [slachtoffer] en een achttiental bankoverschrijvingen met daarbij telkens een tekst in de omschrijving van de bankrekening van verdachte naar de bankrekening van aangeefster in de periode van 1 april 2022 tot en met 31 januari 2023.
Bewijsoverweging
Gelet op de lange onderbreking tussen de ten laste gelegde pleegperiodes zal de rechtbank de gebeurtenissen in deze periodes afzonderlijk van elkaar beoordelen.
De rechtbank zal verdachte vrijspreken van belaging in de periode van 1 januari 2025 tot en met 17 juni 2025. Op basis van het dossier stelt de rechtbank vast dat de ten laste gelegde gedragingen op 11 juni 2025 en 17 juni 2025 hebben plaatsgevonden, maar naar het oordeel van de rechtbank is daardoor geen stelselmatige inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van aangeefster. Daarbij heeft de rechtbank de aard en de geringe duur, frequentie en intensiteit van de gedragingen in aanmerking genomen.
De rechtbank acht wel wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich in de periode van
1 april 2022 tot en met 31 januari 2023 schuldig heeft gemaakt aan belaging van aangeefster door haar zes e-mails te sturen en achttien bankoverboekingen te doen en in de omschrijving daarbij berichten op te nemen. De stelling van verdachte dat aangeefster de toegang tot verdachtes e-mailaccount had overgenomen acht de rechtbank ongeloofwaardig. De rechtbank kan op basis van het dossier niet vaststellen dat het verdachte is geweest die via Facebook Messenger berichten heeft gestuurd onder de namen [naam 1] en [naam 2] , zodat verdachte van dit onderdeel van de tenlastelegging zal worden vrijgesproken.
De rechtbank is van oordeel dat de aard, de duur, de frequentie en de intensiteit van de hiervoor vastgestelde gedragingen van verdachte, de omstandigheden waaronder deze hebben plaatsgevonden en de invloed daarvan op het persoonlijk leven en de persoonlijke vrijheid van aangeefster - naar objectieve maatstaven bezien - zodanig zijn geweest dat sprake is geweest van een stelselmatige inbreuk op haar
persoonlijke levenssfeer. De rechtbank acht daarmee bewezen dat verdachte zich in de periode van 1 april 2022 tot en met 31 januari 2023 schuldig heeft gemaakt aan belaging.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht het onder 1 primair, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen, met dien verstande dat:
1
hij op 11 juni 2025 te Emmen ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten zijn ex-partner [slachtoffer] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen die [slachtoffer] meermalen met zijn vuist in haar gezicht heeft geslagen en die [slachtoffer] bij haar keel heeft gegrepen en vervolgens die [slachtoffer] met zijn arm om haar nek heeft gewurgd en die [slachtoffer] heeft geslagen op haar lichaam, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2
hij op 11 juni 2025 te Emmen zijn ex-partner [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht door tegen die [slachtoffer] te zeggen: "ik ben het [verdachte] als er iemand naast je had gelegen dan had ik jullie vermoord" en "Ik ga je dood maken!" en "als je niet van mij bent dan ben je van de grond";
3
hij in de periode van 1 april 2022 tot en met 31 januari 2023 in Nederland wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van zijn ex-partner [slachtoffer] , door:
-
haar meermalen berichten te sturen via e-mail en
-
geldbedragen naar haar over te maken middels bankoverboekingen en daarbij berichten in de omschrijvingen van die bankoverboekingen op te nemen,
met het oogmerk die [slachtoffer] te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen;
4
hij op 11 juni 2025 te Emmen opzettelijk en wederrechtelijk een televisie die aan een ander, te weten aan [slachtoffer] , toebehoorde heeft vernield;
5
hij op 11 juni 2025 te Emmen in de woning [adres 2] , bij [slachtoffer] in gebruik, wederrechtelijk is binnengedrongen terwijl verdachte bedreigingen heeft geuit door tegen die [slachtoffer] te zeggen "ik ben het [verdachte] als er iemand naast je had gelegen dan had ik jullie vermoord" en "Ik ga je dood maken!" en "als je niet van mij bent dan ben je van de grond".
Verdachte zal van het meer of anders ten laste gelegde worden vrijgesproken, aangezien de rechtbank dat niet bewezen acht.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde levert op:
-
primair poging tot zware mishandeling
-
bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd
-
belaging
4. opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen
5. in de woning bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringen, terwijl hij bedreigingen uit
Er is sprake van eendaadse samenloop ten aanzien van de feiten 2 en 5.
Deze feiten zijn strafbaar nu geen omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid uitsluiten.
Strafbaarheid van verdachte
De rechtbank acht verdachte strafbaar nu niet van enige strafuitsluitingsgrond is gebleken.
Motivering straf en maatregel
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft ter terechtzitting van 30 oktober 2026 gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden met aftrek van de tijd die hij in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren. Als bijzondere voorwaarden dienen de voorwaarden te worden gesteld die de reclassering in haar advies van 21 januari 2026 heeft geformuleerd en die zijn opgenomen in het bevel tot schorsing van de voorlopige hechtenis van 4 februari 2026. In afwijking hiervan dient niet langer de verplichting tot medewerking aan elektronische monitoring te worden gesteld. De bijzondere voorwaarden dienen dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard. Voorts dient aan verdachte de maatregel als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht te worden opgelegd, inhoudende een contactverbod met aangeefster [slachtoffer] voor de duur van 5 jaren. De duur van de vervangende hechtenis dient te worden bepaald op twee weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een maximum van zes maanden. Deze maatregel dient eveneens dadelijk uitvoerbaar te worden verklaard.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich ter terechtzitting van 30 oktober 2026 op het standpunt gesteld dat de verdediging zich kan vinden in de door de officier van justitie geëiste straf met bijzondere voorwaarden. De raadsman heeft bepleit om aan verdachte niet de maatregel van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht op te leggen, nu de noodzaak hiertoe ontbreekt. Verdachte bevindt zich inmiddels al geruime tijd in vrijheid en heeft in die periode nimmer contact gezocht met aangeefster.
Oordeel van de rechtbank
Bij de bepaling van de straf en de op te leggen maatregel heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezen en strafbaar verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, de persoon van verdachte zoals deze naar voren is gekomen uit het onderzoek ter terechtzitting en uit de reclasseringsadviezen van 26 augustus 2025 en 21 januari 2026, het uittreksel uit de justitiële documentatie d.d. 30 september 2026, alsmede de vordering van de officier van justitie en het pleidooi van de verdediging.
De rechtbank heeft in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Ernst van de feiten
Verdachte is in de nacht van 11 juni 2025 via een open raam op de eerste etage de slaapkamer van zijn ex-partner binnengedrongen terwijl zij daar op dat moment lag te slapen. Nadat hij aangeefster in haar woning met de dood heeft bedreigd, heeft hij gepoogd haar zwaar lichamelijk letsel toe te brengen door haar te slaan en door haar keel dicht te knijpen, zodanig dat aangeefster geen zuurstof meer kreeg en het zwart voor haar ogen werd. Verdachte heeft die nacht in de woning van aangeefster daarnaast een televisie vernield en zich in een eerdere periode, van april 2022 tot en met januari 2023, schuldig gemaakt aan de belaging van aangeefster.
Door zijn handelen heeft verdachte aangeefster geconfronteerd met een zeer bedreigende en angstaanjagende situatie. Terwijl zij in haar eigen woning lag te slapen en zich niet op een confrontatie kon voorbereiden, heeft verdachte haar geconfronteerd met bedreigingen en met fors geweld. Verdachte heeft hiermee niet alleen blijk gegeven van een gebrek aan respect voor de persoonlijke grenzen van aangeefster, maar ook voor haar lichamelijke integriteit en haar gevoel van veiligheid. Dat een gebeurtenis als deze ook na afloop ervan nog langere tijd voor grote gevoelens van angst en onveiligheid zorgt, blijkt uit hetgeen ter terechtzitting namens aangeefster naar voren is gebracht. Als gevolg van deze gebeurtenis is zij onder meer verhuisd naar een voor verdachte geheim adres.
Persoon van verdachte
Uit het reclasseringsadvies van 26 augustus 2025, dat is opgesteld ten behoeve van de inhoudelijke behandeling van 11 november 2025, blijkt dat de reclassering het risico op recidive inschat als hoog. De reclassering licht in dit verband toe dat sprake is van verslavingsproblematiek, psychosociale problemen en instabiliteit op de leefgebieden. Zo heeft verdachte geen vaste woon- of verblijfplaats, geen inkomen, geen dagbesteding en is er nauwelijks sprake van een steunend sociaal netwerk. Mogelijk heeft verdachte de relatiebreuk met aangeefster niet goed verwerkt en al eerder heeft verdachte delicten met een geweldscomponent gepleegd. De reclassering adviseert om aan een voorwaardelijk strafdeel bijzondere voorwaarden te verbinden, waaronder de verplichting om mee te werken aan een klinische opname, maar dat alvorens dit soort interventies wordt opgelegd, eerst verdiepingsdiagnostiek wordt uitgevoerd. Er zijn namelijk signalen dat verdachte kampt met zwakbegaafdheid of een licht verstandelijke beperking, terwijl dat nog niet is onderzocht.
Bij tussenvonnis van 25 november 2025 heeft de rechtbank het onderzoek heropend omdat de rechtbank het met het oog op de beperking van het recidiverisico noodzakelijk achtte dat de reclassering alsnog verdiepingsdiagnostiek zou uitvoeren.
Naar aanleiding van de uitgevoerde verdiepingsdiagnostiek heeft de reclassering bij advies van 21 januari 2026 opnieuw over verdachte gerapporteerd. Uit de verdiepingsdiagnostiek blijkt dat sprake is van een disharmonisch intelligentieprofiel en dat vanwege dit profiel middelenproblematiek en agressie- en emotieregulatieproblematiek behandeling noodzakelijk is. Een klinische behandeling geniet de voorkeur boven een ambulante behandeling. In het advies wordt enerzijds aangegeven dat een klinische behandeling echter niet haalbaar wordt geacht omdat verdachte dit nadrukkelijk weigert, terwijl anderzijds, verderop in het advies, wordt aangegeven dat verdachte wel wil meewerken aan een klinische opname. De reclassering adviseert om bij een voorwaardelijk strafdeel bijzondere voorwaarden op te leggen, te weten een meldplicht, een ambulante behandelverplichting, een harddrugs- en alcoholverbod en
een contact- en locatieverbod, waarbij het locatieverbod wordt gecontroleerd aan de hand van elektronische monitoring.
Naar aanleiding van de pro-formazitting op 4 februari 2026 is de voorlopige hechtenis van verdachte geschorst onder de voorwaarden die de reclassering in haar advies van 21 januari 2026 heeft geadviseerd. Nadat vervolgens eerst een eerder opgelegde gevangenisstraf ten uitvoer is gelegd, is verdachte in juni 2026 in vrijheid gesteld. Sindsdien staat verdachte in het kader van de schorsing van de voorlopige hechtenis in de onderhavige strafzaak onder toezicht en begeleiding van de reclassering van [instelling] te Den Haag.
De rechtbank heeft ter terechtzitting van 30 oktober 2026 reclasseringswerker mevrouw [reclasseringswerker 1] gehoord, die verdachte gedurende de schorsing van de voorlopige hechtenis begeleidt. Mevrouw [reclasseringswerker 1] heeft toegelicht dat sinds de invrijheidstelling van verdachte veel praktische zaken zijn geregeld. Uit contact met de wijkagent en uit data van de enkelband blijkt dat verdachte zich houdt aan de schorsingsvoorwaarden. Binnenkort gaat de ambulante behandeling bij de polikliniek van [instelling] van start. Gelet op het huidige beeld is het niet noodzakelijk dat verdachte klinisch wordt behandeld en kan hij in het kader van een ambulante behandelverplichting werken aan zijn problematiek. De behandeling zal zich richten op agressieproblematiek binnen de partnerrelatie. Mevrouw [reclasseringswerker 1] heeft geadviseerd om bij een voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarden op te leggen die als schorsingsvoorwaarden zijn gesteld, waarbij het niet langer noodzakelijk is dat het locatieverbod wordt gecontroleerd aan de hand van elektronische monitoring.
De rechtbank heeft ter terechtzitting van 30 oktober 2026 eveneens reclasseringswerker mevrouw [reclasseringswerker 2] gehoord, die het reclasseringsadvies van 21 januari 2026 heeft opgesteld. Mevrouw [reclasseringswerker 2] heeft toegelicht dat niet duidelijk is waarom in haar advies staat dat verdachte bereid is mee te werken aan een klinische behandeling, omdat heel duidelijk is dat dat niet het geval is. Net als mevrouw [reclasseringswerker 1] adviseert mevrouw [reclasseringswerker 2] om bij een voorwaardelijk strafdeel de bijzondere voorwaarden op te leggen die als schorsingsvoorwaarden zijn gesteld, met uitzondering van de verplichting om mee te werken aan elektronische monitoring.
Straf en maatregel
De rechtbank is van oordeel dat, gelet op de ernst van de feiten, geen andere straf passend is dan een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Net als de officier van justitie acht de rechtbank het in het kader van het beperken van het recidiverisico van belang dat het reeds ingezette hulpverleningstraject niet wordt doorkruist door de oplegging van gevangenisstraf waarvan het onvoorwaardelijk deel langer is dan de tijd die verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht.
De rechtbank acht daarom de oplegging van de door de officier van justitie geëiste gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan 8 maanden voorwaardelijk en met een proeftijd van 3 jaren, passend en geboden. Aan het voorwaardelijk strafdeel zal de rechtbank bijzondere voorwaarden verbinden.
Gelet op het standpunt van de deskundigen ter terechtzitting van 30 oktober 2026 zal de rechtbank geen klinische behandelverplichting opleggen, maar een ambulante behandelverplichting. De rechtbank zal aan het voorwaardelijk strafdeel dezelfde bijzondere voorwaarden verbinden die thans als schorsingsvoorwaarden zijn opgelegd. In afwijking daarvan acht de rechtbank het echter niet langer
noodzakelijk dat het locatieverbod wordt gecontroleerd aan de hand van elektronische monitoring, zodat die verplichting zal komen te vervallen.
Anders dan door de officier van justitie is gevorderd zal de rechtbank niet bevelen dat de bijzondere voorwaarden en het daarop uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn. Op grond van artikel 14e van het Wetboek van Strafrecht is dadelijke uitvoerbaarheid slechts mogelijk indien er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de veroordeelde opnieuw een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.
Hoewel de rechtbank het opleggen van bijzondere voorwaarden noodzakelijk acht om het risico op recidive te beperken, betekent dit niet zonder meer dat aan het hiervoor genoemde criterium voor dadelijke uitvoerbaarheid is voldaan. Op grond van de beschikbare informatie, waaronder het gegeven dat verdachte zich gedurende de schorsing van de voorlopige hechtenis heeft gehouden aan het contact- en locatieverbod, ziet de rechtbank onvoldoende concrete aanwijzingen dat van een dergelijk ernstig risico sprake is.
Om nieuwe strafbare feiten te voorkomen, zal de rechtbank aan verdachte een vrijheidsbeperkende maatregel opleggen als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht. Deze maatregel houdt in dat verdachte voor de duur van 5 jaren op geen enkele wijze, direct of indirect, contact zal opnemen, zoeken of hebben met aangeefster [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] 1993.
Namens het slachtoffer is bepleit om ook een locatieverbod onder deze maatregel op te nemen. De rechtbank zal daar niet toe overgaan. Gedurende de schorsingsperiode, die inmiddels al enkele maanden duurt, zijn er immers geen aanwijzingen naar voren gekomen dat verdachte heeft gepoogd zich in de nabijheid van het slachtoffer te bevinden. Bovendien is het locatieverbod al wel onderdeel van de op te leggen bijzondere voorwaarden. Voor een aanvullende (vergaande) vrijheidsbeperking op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht bestaat daarom onvoldoende grond.
Voor iedere keer dat de verdachte niet aan de maatregel voldoet, kan vervangende hechtenis worden toegepast van 2 weken, met een totale duur van maximaal 6 maanden. De hechtenis heft de verplichtingen op grond van de maatregel niet op.
De rechtbank zal deze maatregel niet dadelijk uitvoerbaar verklaren. Hoewel de rechtbank aanleiding ziet om ter voorkoming van nieuwe strafbare feiten en ter bescherming van aangeefster een vrijheidsbeperkende maatregel op te leggen, is zij van oordeel dat onvoldoende is gebleken dat er zodanig ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit zal plegen of zich belastend zal gedragen jegens aangeefster dat een dergelijke vergaande beslissing (die het uitgangspunt doorkruist dat geen tenuitvoerlegging plaatsvindt voordat de zaak onherroepelijk is afgedaan) gerechtvaardigd is.
Benadeelde partij
[slachtoffer] heeft zich als benadeelde partij in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gevorderd wordt een bedrag van 3.378,60 ter vergoeding van materiële schade en 5.000,00 ter vergoeding van immateriële schade, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum waarop de schade is ontstaan.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, vermeerderd met wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich ter zake van het deel van de vordering dat betrekking heeft op de vergoeding van materiële schade op het standpunt gesteld dat onvoldoende concreet is gemaakt dat aangeefster verhuiskosten zal maken, dat ten onrechte geen rekening is gehouden met afschrijving op de tv, dat bij de reiskosten een rekenfout is gemaakt en dat geen bewijsstuk van de kosten van de urgentieverklaring is overgelegd. De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat het toe te wijzen bedrag aan immateriële schade ten opzichte van het gevorderde dient te worden gematigd gelet op de bepleite vrijspraak van het onder 1 primair ten laste gelegde en gelet op de wederkerigheid in het contact tussen verdachte en aangeefster.
Oordeel van de rechtbank
Materiële schade
Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde verhuiskosten en kosten voor een urgentieverklaring heeft gemaakt of zal maken. De gevorderde vergoedingen van 2.195,00 en 65,00, waarvan de hoogte de rechtbank overigens niet onredelijk voorkomt, zullen daarom worden toegewezen.
Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij als gevolg van het onder 4 bewezenverklaarde schade heeft geleden in de vorm van een vernielde televisie. Omdat de televisie ten tijde van de vernieling twee jaren oud was, zal de rechtbank een afschrijvingspercentage (van 20% per jaar) toepassen. De rechtbank zal daarom een vergoeding van 649,00 * 60% = 389,40 toewijzen.
Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezenverklaarde reiskosten heeft gemaakt. De rechtbank zal in totaal een vergoeding van 39,03 toekennen ((94,1km * 0,33) + (8,1km * 0,33) + (8,1km * 0,33) + (8,0km * 0,33)).
De rechtbank zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk in haar vordering verklaren voor zover het de vordering tot vergoeding van het eigen risico in 2026 betreft, nu onvoldoende is komen vast te staan dat deze schade geleden is.
Naar het oordeel van de rechtbank is wel voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij de gevorderde schade bestaande uit de kosten van het eigen risico van 2023, kosten voor een afschrift uit de BRP en kosten voor de aanvraag van een medisch journaal heeft geleden en dat deze schadeposten een rechtstreeks gevolg zijn van het bewezenverklaarde. De gevorderde vergoedingen van respectievelijk 299,19, 14,15 en 53,85, waarvan de hoogte niet door de verdediging is betwist, zullen daarom worden
toegewezen.
Immateriële schade
Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende aannemelijk dat de benadeelde partij de gestelde immateriële schade heeft geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De rechtbank zal het gevorderde bedrag van 5.000,00 daarom toewijzen.
De rechtbank zal in totaliteit een vergoeding van 3.055,62 aan materiële schade en 5.000,00 aan immateriële schade toewijzen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 11 juni 2025.
Nu de aansprakelijkheid van verdachte vaststaat, zal de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel opleggen om te bevorderen dat verdachte de schade zal vergoeden.
De rechtbank zal verdachte veroordelen in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
Vordering na voorwaardelijke veroordeling
Bij onherroepelijk vonnis van 20 juli 2023 van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland te Assen is verdachte onder meer veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 weken met aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht, waarvan 4 weken voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren. De proeftijd is ingegaan op 4 augustus 2023. Daarbij is als algemene voorwaarde gesteld dat de veroordeelde voor het einde van de proeftijd geen strafbare feiten zal plegen.
De officier van justitie heeft bij vordering van 16 oktober 2025 de tenuitvoerlegging gevorderd van de voorwaardelijke straf.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft ter terechtzitting van 30 oktober 2026 gevorderd de vordering af te wijzen, omdat het onwenselijk is dat het reeds ingezette hulpverleningstraject wordt doorkruist door de tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf.
Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht de vordering af te wijzen.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank stelt vast dat verdachte zich vóór het einde van de proeftijd opnieuw schuldig heeft gemaakt aan strafbare feiten. Daarmee heeft verdachte de aan de eerder opgelegde voorwaardelijke straf verbonden algemene voorwaarde niet nageleefd. De rechtbank acht de tenuitvoerlegging van de eerder voorwaardelijk opgelegde straf dan ook in beginsel aangewezen. Hierbij weegt de rechtbank mee dat de eerdere veroordeling onder meer betrekking had op feiten gepleegd tegen hetzelfde slachtoffer. Kennelijk heeft de eerdere veroordeling verdachte er niet van weerhouden opnieuw strafbaar gedrag tegenover
aangeefster te vertonen.
De rechtbank heeft in het kader van de strafoplegging reeds overwogen dat zij het van belang acht dat het ingezette hulpverleningstraject niet wordt doorkruist door de tenuitvoerlegging van een nieuwe gevangenisstraf. De rechtbank zal daarom bepalen dat verdachte in plaats van het ondergaan van de gevangenisstraf een taakstraf dient te verrichten. Gelet op de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht zal de rechtbank de gevangenisstraf voor de duur van 4 weken omzetten in een taakstraf voor de duur van 120 uren, te vervangen door 28 dagen hechtenis als verdachte deze taakstraf niet of niet naar behoren verricht.
Toepassing van wetsartikelen
De rechtbank heeft gelet op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 45, 57, 63, 138, 285, 285b, 302 en 350 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak gelden.
Uitspraak
De rechtbank
Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder 6 is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.
Verklaart het onder 1 primair, 2, 3, 4 en 5 ten laste gelegde bewezen, te kwalificeren en strafbaar zoals voormeld en verdachte daarvoor strafbaar.
Verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan het bewezen verklaarde en spreekt verdachte daarvan vrij.
Veroordeelt verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden.
Bepaalt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 8 maanden, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, op grond dat de veroordeelde zich voor het einde van een proeftijd, die hierbij wordt vastgesteld op 3 jaren, aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of gedurende die proeftijd de hierna te noemen voorwaarden niet heeft nageleefd.
Beveelt dat de tijd die de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf, geheel in mindering zal worden gebracht.
Voorwaarde is, dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig zal maken aan een strafbaar feit.
Stelt als bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
-
zich binnen vijf dagen na het ingaan van de proeftijd meldt bij de reclassering van [instelling] te Den Haag op het adres [adres 3] Den Haag. De veroordeelde blijft zich gedurende de proeftijd melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
-
zich gedurende de proeftijd laat behandelen door de forensische polikliniek van [instelling] in Den Haag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling zal zich richten op diagnostiek, middelenproblematiek en agressie- en emotieregulatie. Verder moet de behandeling aansluiten bij zijn disharmonisch profiel. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;
-
gedurende de proeftijd geen harddrugs gebruikt en meewerkt aan urineonderzoek om dit harddrugsverbod te controleren. De reclassering bepaalt hoe vaak de veroordeelde wordt gecontroleerd;
-
gedurende de proeftijd geen alcohol gebruikt, tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik. De veroordeelde moet gedurende de proeftijd meewerken aan controles op dit verbod. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;
-
gedurende de proeftijd op geen enkele wijze - direct of indirect - contact heeft of zoekt met aangeefster [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] 1993, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;
-
zich gedurende de proeftijd niet in de gemeente Emmen bevindt. Het Openbaar Ministerie kan op verzoek van de reclassering dit locatieverbod (deels) laten vervallen.
Geeft aan voornoemde reclasseringsinstelling de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.
Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde:
-
ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
-
medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen.
Ten aanzien van feiten 1 primair, 2, 3, 4 en 5
Legt voorts op de maatregel, als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, dat de veroordeelde voor de duur van 5 jaren op geen enkele wijze -direct of indirect- contact zal opnemen, zoeken of hebben met aangeefster [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] 1993.
Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van de vervangende hechtenis bedraagt 2 weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan.
Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.
Bepaalt dat de totale duur van de ten uitvoer te leggen vervangende hechtenis ten hoogste zes maanden bedraagt.
Ten aanzien van feiten 1 primair, 2, 3, 4 en 5
Wijst de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer] toe tot het hierna te noemen bedrag en veroordeelt de veroordeelde om aan [slachtoffer] te betalen:
-
het bedrag van 8.055,62 (zegge: achtduizend vijfenvijftig euro en tweeënzestig eurocent); bestaande uit 3.055,62 aan materiële schade en 5.000,00 aan immateriële schade;
-
de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 11 juni 2025 tot de dag van algehele voldoening;
-
de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak alsnog zal maken, tot heden begroot op nihil.
Verklaart [slachtoffer] niet-ontvankelijk in de vordering voor zover deze betrekking heeft op vergoeding van het eigen risico in 2026.
Wijst de vordering van [slachtoffer] voor het overige af.
Legt aan de veroordeelde de verplichting op om ten behoeve van [slachtoffer] aan de Staat te betalen een bedrag van 8.055,62 (zegge: achtduizend vijfenvijftig euro en tweeënzestig eurocent), vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 juni 2025 tot de dag van algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit 3.055,62 aan materiële schade en 5.000,00 aan immateriële schade.
Bepaalt dat bij gebreke van volledig verhaal van de betalingsverplichting aan de Staat gijzeling voor de duur van 65 dagen kan worden toegepast. De toepassing van gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.
Bepaalt dat als de veroordeelde voldoet aan de betalingsverplichting aan de benadeelde partij of aan de Staat, de veroordeelde in zoverre zal zijn bevrijd van de betalingsverplichting aan beiden.
Beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordeling onder parketnummer
18 019966-23:
Gelast de tenuitvoerlegging van de straf voor zover voorwaardelijk opgelegd bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland, locatie Assen, van 20 juli 2023, te weten: een
gevangenisstraf voor de duur van 4 weken en bepaalt dat de veroordeelde in plaats daarvan dient te verrichten: een taakstraf voor de duur van 120 uren, subsidiair 28 dagen hechtenis.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.M. Lenting, voorzitter, mr. J. van Bruggen en mr. A. van den Oever, rechters, bijgestaan door mr. R. de Boer, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 13 november 2026.