Binnendringen in een woning, waarbij ramen en deuren zijn vernield en de muren van de woning zijn beklad…

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie ten aanzien van feit 2 niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging van verdachte, omdat sprake is van schending van het gelijkheidsbeginsel en/of het verbod op willekeur en/of het beginsel van een redelijke en billijke belangenafweging. Medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zijn niet vervolgd voor vernieling, terwijl hun positie niet verschilt van de positie van verdachte.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie ontvankelijk is in de vervolging van verdachte. Medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] zijn niet voorgeleid voor de rechter-commissaris, omdat hun identiteit al bekend was bij de politie. Aan hen is vervolgens een strafbeschikking opgelegd voor huisvredebreuk. Zowel [medeverdachte 2] als [medeverdachte 1] hebben verzet ingesteld tegen de strafbeschikking. [medeverdachte 2] heeft dit verzet een aantal dagen voor de zitting ingetrokken en [medeverdachte 1] is op 1 mei 2025 door de rechtbank veroordeeld. De omstandigheid dat [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] een strafbeschikking opgelegd hebben gekregen, staat de ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie in de vervolging van verdachte niet in de weg. Dat deze strafbeschikking niet is opgelegd voor vernieling, doet hier niet aan af.

De rechtbank stelt voorop dat de officier van justitie een ruime mate van beleidsvrijheid heeft om al dan niet tot vervolging over te gaan. De beslissing om tot vervolging over te gaan leent zich slechts in zeer beperkte mate voor een inhoudelijke rechterlijke toetsing, in die zin dat slechts in uitzonderlijke gevallen plaats is voor een niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie op de grond dat het instellen of voortzetten van die vervolging onverenigbaar is met beginselen van een goede procesorde.

De rechtbank is van oordeel dat de beslissing van de officier van justitie om verdachte te vervolgen voor vernieling niet onverenigbaar is met de beginselen van een goede procesorde. De officier van justitie heeft op de zitting toegelicht dat aan [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] een strafbeschikking is opgelegd voor huisvredebreuk en dat vervolging dus heeft plaatsgevonden. Dat de strafbeschikkingen niet zijn opgelegd voor de vernieling, maakt niet dat het Openbaar Ministerie ten aanzien van feit 2 niet-ontvankelijk is in de vervolging van verdachte. Het verweer wordt verworpen.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat feit 1 primair en feit 2 kunnen worden bewezen.

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van alle feiten moet worden vrijgesproken.

Ten aanzien van feit 1 primair kan niet worden bewezen dat een vordering van of vanwege de rechthebbende heeft plaatsgevonden. Gelet hierop kan geen sprake zijn van wederrechtelijk vertoeven in de woning. Daarnaast kan op basis van het dossier niet worden vastgesteld dat verdachte de woning wederrechtelijk is binnengedrongen. Feit 1 subsidiair kan ook niet worden bewezen, omdat ten tijde van het feit het gebruik van de woning door de rechthebbende niet was beëindigd.

Ten aanzien van feit 2 kan niet worden vastgesteld wanneer de vernielingen aan de woning zijn aangericht. Daarnaast is niet komen vast te staan wie de vernielingen heeft verricht. Daarbij zijn de vernielingen niet van dien aard dat kan worden aangenomen dat deze door een groep moeten zijn begaan.

Feiten en omstandigheden

Bewezenverklaring feit 1 primair – medeplegen huisvredebreuk

Bewezenverklaring feit 2 – medeplegen vernieling en/of beschadiging

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een geldboete van € 400,- met aftrek van voorarrest, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door hechtenis van 4 dagen.

De raadsman heeft verzocht te volstaan met een schuldigverklaring zonder oplegging van straf. In strafmatigende zin dient te worden meegenomen dat de redelijke termijn fors is overschreden en sprake is van een oud feit. Daarnaast is verdachte vijf dagen van zijn vrijheid beroofd en heeft hij in de afgelopen vier jaar niet opnieuw een strafbaar feit begaan. Ten slotte is ook relevant dat verdachte aan zijn aanhouding heeft meegewerkt.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan het binnendringen van een woning, waarbij onder meer ramen en deuren zijn vernield. Daarnaast zijn de muren van de woning beklad met meerdere tekens. Door deze handelswijze heeft verdachte veel schade en overlast veroorzaakt en inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van een ander. Dit rekent de rechtbank verdachte aan.

Met betrekking tot de persoon van verdachte heeft de rechtbank rekening gehouden met het strafblad van verdachte van 11 november 2025. Hieruit volgt dat hij niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten.

De rechtbank heeft gekeken naar straffen die rechtbanken en gerechtshoven in vergelijkbare zaken opleggen en naar de straffen die door de rechtbank in de zaken van de medeverdachten zijn opgelegd.

De rechtbank heeft zich afgevraagd of oplegging van een geldboete recht doet aan de omvang van de schade die aan de woning is toegebracht. Gelet op de straffen die in de zaken van de medeverdachten zijn opgelegd, vindt de rechtbank het echter niet op zijn plaats om een hogere straf of andere strafmodaliteit, zoals een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, aan verdachte op te leggen.

De rechtbank constateert dat de redelijke termijn van twee jaar waarbinnen de zaak dient te zijn afgerond met een eindvonnis is overschreden. Verdachte is op 6 maart 2022 in verzekering gesteld en daarmee is de redelijke termijn aangevangen. Nu deze overschrijding niet is toe te rekenen aan verdachte, dient dit in beginsel te worden gecompenseerd bij de op te leggen straf. Omdat de rechtbank tot het opleggen van een geldboete komt, zal de rechtbank volstaan met het constateren van de overschrijding.

Alles afwegende zal de rechtbank een geldboete van € 400,- met aftrek van voorarrest aan verdachte opleggen.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering, conform de vonnissen in de zaken van de medeverdachten, kan worden toegewezen tot een bedrag van € 6.156,15, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voor het overige dient de vordering niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De raadsman heeft primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering, omdat verdachte dient te worden vrijgesproken van feit 2.

Subsidiair heeft de raadsman de vordering ten aanzien van alle posten betwist. De onder nummers 2, 3, 4, 5, 6 en 8 genoemde posten moeten worden afgewezen. De onder nummers 1 en 7 genoemde posten moeten sterk worden gematigd.

Meer subsidiair heeft de raadsman verzocht om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering, omdat onderzoek naar de gevorderde schade een onevenredige belasting van het strafgeding vormt

De rechtbank stelt vast dat aan de benadeelde partij door het onder feit 2 bewezenverklaarde rechtstreeks materiële schade is toegebracht.

De vordering voor de vervanging van drie sets monumentale schuifdeuren (1) acht de rechtbank deels toewijsbaar. De rechtbank stelt op grond van het dossier vast dat twee monumentale schuifdeuren (één set) zijn vernield. Ten aanzien van de schade aan de set schuifdeuren maakt de rechtbank gebruik van haar schattingsbevoegdheid en schat de geleden schade op een bedrag van € 950,-. Wat betreft het overige gevorderde bedrag zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren, omdat geen rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde is komen vast te staan.

Ten aanzien van de vordering van de vervanging van de zes ramen en kozijnen (2) zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in zijn vordering. De benadeelde partij heeft een offerte overlegd met de nieuwprijs van de te vervangen raamkozijn combinaties. Daarnaast ziet de overgelegde offerte op het plaatsen van ramen met dubbelglas, terwijl de schade is toegebracht aan ramen met enkel glas. Dit betekent dat de overgelegde stukken niet alleen zien op het herstel van de schade, maar ook op een verbetering aan de woning. De rechtbank is van oordeel dat zij over onvoldoende expertise beschikt om op basis van de overgelegde gegevens de geleden schade te schatten en laat daarom het gebruik van haar schattingsbevoegdheid achterwege. De behandeling van de vordering voor deze post levert hiermee een onevenredige belasting van het strafgeding op, omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd en het toelaten van nadere bewijslevering zou betekenen dat de behandeling van de strafzaak moet worden aangehouden. De benadeelde partij kan zijn vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Anders dan de raadsman is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat na 5 maart 2022 nieuwe graffiti op de gevel is aangebracht. De vordering van het verwijderen van de graffiti (3) op de gevel acht de rechtbank dan ook volledig toewijsbaar, nu deze schadepost voldoende is onderbouwd.

De vordering van de parkeerkosten (7) en de noodafdichting deur en ramen (8) acht de rechtbank ook volledig toewijsbaar. Deze schadeposten zijn voldoende onderbouwd en het staat vast dat de benadeelde partij deze schade heeft geleden.

Ten aanzien van de vordering van het herstel van gaten in de vloer (4), de vervanging van de antieke schouw (5) en het herstel van de trapleuning (6) zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard, omdat de vordering onvoldoende is onderbouwd en het toelaten van nadere bewijslevering zou betekenen dat de behandeling van de strafzaak moet worden aangehouden. De benadeelde partij kan zijn vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

De rechtbank zal de vordering tot materiële schadevergoeding aldus voor een bedrag van € 5.206,15 toewijzen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd, te weten 5 maart 2022. Het totaal toegewezen bedrag is inclusief de kosten van betaling van de btw, met uitzondering van de parkeerkosten.

Hoofdelijkheid

De rechtbank is van oordeel dat de toegewezen vordering hoofdelijk dient te worden toegewezen nu verdachte het onder feit 2 bewezenverklaarde feit samen met anderen heeft gepleegd. Verdachte en zijn mededaders zijn, als zij worden aangesproken door de benadeelde partij, ieder afzonderlijk verplicht om het totale bedrag aan de benadeelde partij te betalen, tenzij (een) ander(en) het hele bedrag al heeft/hebben betaald.

Ten aanzien van de schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk opleggen, aangezien verdachte jegens [slachtoffer] , naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het onder feit 2 bewezenverklaarde feit is toegebracht. De rechtbank waardeert deze schade op een bedrag van € 5.206,15.