Veroordeling voor witwassen tot een taakstraf van 180 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 3…

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het feit kan worden bewezen.

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken, omdat uit het dossier niet blijkt dat sprake is van verhullend of verbergend handelen. Subsidiair moet verdachte worden vrijgesproken, omdat het bewijs ontoereikend is. De CIE-informatie heeft onvoldoende bewijskracht, de alternatieve verklaring van verdachte is niet onderzocht, er is geen bewijs voor een grondmisdrijf en de levensstijl van verdachte wijst niet op criminele inkomsten.

Voor een veroordeling voor witwassen is vereist dat bewezen is dat een voorwerp afkomstig is ‘uit enig misdrijf’. In die gevallen dat uit het dossier niet blijkt uit welk specifiek misdrijf het voorwerp afkomstig is, kan een verdachte toch worden veroordeeld als het op basis van het dossier niet anders kan zijn dan dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is. Om te beoordelen of van die situatie sprake is, is in de rechtspraak een stappenplan ontwikkeld.

De eerste stap is dat het Openbaar Ministerie bewijs moet aandragen dat zonder meer sprake is van een vermoeden van witwassen. Als sprake is van een vermoeden van witwassen, mag van een verdachte worden verwacht dat hij dit vermoeden onderuit haalt door het geven van een concrete, verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring over de herkomst van het geld.

Als een verdachte zo’n verklaring heeft gegeven is het aan het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de door de verdachte gestelde herkomst van het voorwerp. Als het Openbaar Ministerie dat onderzoek heeft verricht is het aan de rechter om te oordelen of voldoende kan worden uitgesloten dat het voorwerp van de tenlastelegging een legale herkomst heeft en dat een criminele herkomst de enige aanvaarbare verklaring is. Als een legale herkomst kan worden uitgesloten is bewezen dat het voorwerp ‘uit enig misdrijf afkomstig is’.

Op grond van de inhoud van het dossier is onvoldoende vast te stellen dat de contante stortingen afkomstig zijn uit een specifiek misdrijf. De rechtbank moet daarom eerst de vraag beantwoorden of er een gerechtvaardigd vermoeden is dat de contante stortingen van misdrijf afkomstig zijn. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend en overweegt hiertoe het volgende.

Vermoeden van witwassen

Uit financieel onderzoek is gebleken dat in de periode van 16 december 2021 tot en met 2 april 2024 in totaal € 103.790,- contant is gestort op de verschillende bankrekeningen van verdachte. Het gaat om meer dan 500 contante stortingen die in omvang variëren van € 5,- tot € 2.950,-. Daarnaast komt uit het financieel onderzoek naar voren dat verdachte in deze periode nagenoeg geen geregistreerd inkomen had. Deze feiten en omstandigheden rechtvaardigen naar het oordeel van de rechtbank het vermoeden van een criminele herkomst van het aan verdachte ten laste gelegde geldbedrag. Gelet hierop mag van verdachte worden verlangd dat hij een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring geeft over de legale herkomst van het geld.

Verklaring van verdachte

Verdachte heeft, na hiertoe meerdere keren te zijn uitgenodigd, steeds geen verklaring willen geven over de herkomst van het geld. Op de zitting heeft verdachte voor het eerst verklaard dat hij in 2011 of 2012 een geldbedrag van € 120.000,- heeft gewonnen met gokken. Dit bedrag is overgemaakt naar zijn rekeningnummer bij ING bank. Vervolgens heeft verdachte dat geldbedrag in contanten opgenomen en thuis bewaard. Daarmee is hij in eerste instantie van illegaal gokhuis naar casino gegaan, dat is uit de hand gelopen, soms had verdachte wat meer geld en soms bijna niets. De contante stortingen zijn gokopbrengsten. Verdachte heeft die kleine geldbedragen steeds contant gestort op zijn bankrekeningen om er vervolgens online mee te kunnen gokken.

Verdachte heeft geen namen of locaties van casino’s of gokhuizen genoemd waar hij contante geldbedragen heeft gewonnen, noch heeft hij anderszins stukken of informatie aangeleverd die zijn stellingen steunen.

Daarnaast heeft verdachte verklaard dat hij in deze periode ook zwart heeft gewerkt en dat hij veel verschillende klusjes deed.

De verklaring van verdachte is niet concreet en evenmin verifieerbaar en aannemelijk. Zo heeft verdachte zowel het gokken als het zwart werken geen handen en voeten gegeven. Hierbij komt dat uit de transactieoverzichten van de bankrekeningen van verdachte geen verband naar voren lijkt te komen tussen de contante stortingen en het geld daarna gebruiken voor online gokken.

Conclusie

De rechtbank komt tot de conclusie dat het niet anders kan zijn dan dat de gestorte geldbedragen van misdrijf afkomstig zijn en dat verdachte hier (op zijn minst genomen) voorwaardelijk opzet op heeft gehad.

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf van 180 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 3 maanden, met een proeftijd van 2 jaar. Daaraan moeten de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden worden verbonden.

De raadsman heeft verzocht rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Hij heeft jarenlang zijn zieke moeder verzorgd en hij kampt met een gokverslaving die moet worden behandeld. Daarnaast moet rekening worden gehouden met het tijdsverloop. Volgens de raadsman is een voorwaardelijke straf of een taakstraf passend, met als bijzondere voorwaarde het volgen van een behandeling voor gokverslaving.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het witwassen van een aanzienlijk geldbedrag. Witwassen is een ernstig feit dat bijdraagt aan de instandhouding van criminaliteit. Het leidt ertoe dat uit misdrijf verkregen geld een schijnbaar legale herkomst krijgt, waarna de pleger van het misdrijf vrijelijk over dat geld kan beschikken.

Persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het zogenoemde strafblad van verdachte van 18 december 2025. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke feiten.

Verder heeft de rechtbank kennisgenomen van het reclasseringsadvies van 1 mei 2025. De grootse risicofactoren zijn het problematische gokgedrag van verdachte, zijn houding en mogelijk ook zijn sociale netwerk. Door het gokken zijn schulden ontstaan. Verdachte heeft eerder een kortdurende online behandeling gekregen voor het gokken, maar dit heeft niet tot het gewenste resultaat geleid. De reclassering schat het recidiverisico in als gemiddeld. Het is positief dat verdachte open staat voor hulp en hoewel het onduidelijk is in hoeverre er sprake is van intrinsieke motivatie, ziet de reclassering voldoende mogelijkheden om met interventies te werken aan gedragsverandering en recidivevermindering. De reclassering adviseert om bij een veroordeling een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, ambulante behandeling, het vinden en behouden van een dagbesteding en een verbod op kansspelen.

Strafoplegging

De rechtbank heeft voor de strafmaat acht geslagen op de door de rechtspraak gehanteerde oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht voor fraudedelicten. Bij een fraudebedrag tussen de € 70.000,- en € 125.000,- is het oriëntatiepunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf tussen de vijf en negen maanden of een onvoorwaardelijke taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf.

In het licht van de persoonlijke situatie van verdachte en teneinde verdachte te stimuleren aan zijn leven een positieve invulling te geven, zal de rechtbank een gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm opleggen. Omdat de rechtbank met de reclassering van oordeel is dat verdachte moet worden begeleid, behandeld en ondersteund, zal de rechtbank aan voornoemde gevangenisstraf de na te noemen (bijzondere) voorwaarden verbinden. In het kader van normmarkering legt de rechtbank hierbij nog een onvoorwaardelijke taakstraf op van aanzienlijke duur.

De rechtbank zal conform de vordering van de officier van justitie een taakstraf van 180 uren en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 3 maanden opleggen. Gelet op de hardnekkige gokverslaving van verdachte acht de rechtbank het passend dat een langere proeftijd aan het voorwaardelijk strafdeel wordt verbonden, namelijk drie jaren.