Pools executie-EAB. De omstandigheid als bedoeld in artikel 12, aanhef en onder a, OLW doet zich voor…

De rechtbank stelt vast dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid.

In het EAB is in rubriek D. optie a) aangekruist:

a. the person was summoned in person on 12th September 2018 (day/month/year) and

thereby informed of the scheduled date and place of the trial which resulted in the decision and was informed that a decision may be handed down if he or she does not

appear for the trial.

In de aanvullende informatie van 4 februari 2022 is door de uitvaardigende justitiële autoriteit desgevraagd het volgende meegedeeld:

“Please be advised that [de opgeëiste persoon] received the notification of the date of the trial, which was scheduled for 9th October 2018, personally, in his hands

(registered mail with delivery confirmation of 12th September 2018). The notification was sent to the address the wanted person provided during the pre­trial proceedings, [adres] . The above named was interrogated in the course of the pre-trial proceedings on 15th April 2016. During that interrogation he was informed of his rights and obligations, including the obligation to notify the competent authorities of any change of his address and of the consequences of failure to do so. The instructions in that respect were personally signed by the accused.”

De opgeëiste persoon zou zijn geïnformeerd over de zitting, volgens de uitvaardigende justitiële autoriteit, maar heeft dit immer stellig ontkend. Hij is circa vier jaar geleden naar Nederland gekomen en daarom heeft hij de dagvaarding niet op 12 september 2018 in ontvangst genomen.

De aanvullende informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit lijkt er in eerste instantie op te duiden dat de opgeëiste persoon deugdelijk is geïnformeerd, maar blijkt toch onduidelijkheden te bevatten. Niet duidelijk is of de brief persoonlijk in handen van de opgeëiste persoon is gegeven of dat er sprake was van een aangetekende brief. Dat de opgeëiste persoon de brief persoonlijk in handen heeft gekregen omdat de brief aangetekend is verzonden, kan niet zonder meer als onderbouwing van een uitreiking in persoon gelden. De aangetekende brief kan immers ook door de moeder van de opgeëiste persoon zijn getekend, omdat het adres van zijn moeder bij de Poolse justitiële autoriteiten als postadres bekend was. Aangezien de informatie van de uitvaardigende justitiële autoriteit verschillend kan worden geïnterpreteerd, kan niet worden aangenomen dat de omstandigheid als bedoeld in artikel 12, aanhef en onder a, OLW van toepassing is en kan de overlevering op grond van artikel 12 OLW worden geweigerd.

Voorts wordt de rechtbank verzocht om niet af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering op grond van artikel 12 OLW te weigeren. Daarbij is het tijdsverloop van belang: tussen het moment waarop de opgeëiste persoon is aangehouden (circa april/mei 2016) en de terechtzitting in Polen (op 9 oktober 2018) is er ruim twee jaar verstreken. Niet gevergd kan worden van een verdachte dat hij ruim twee jaar na zijn aanhouding, als de redelijke termijn al is verstreken, nog rekening moet houden met strafvervolging. Daarnaast geven de persoonlijke omstandigheden van de opgeëiste persoon eveneens aanleiding om niet af te zien van de weigeringsbevoegdheid. Hij woont al bijna vier jaar in Nederland, met zijn (zwangere) vriendin. Hij heeft zijn leven hier opgebouwd, hij heeft werk en hij wenst samen met zijn vriendin in Nederland te blijven.

De officier van justitie heeft, zakelijk weergegeven, geconcludeerd tot verwerping van het verweer. Artikel 12 OLW staat niet aan overlevering in de weg.

Uit het EAB en de aanvullende informatie blijkt dat de opgeëiste persoon niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot het vonnis heeft geleid dat aan het EAB ten grondslag ligt.

De omstandigheid als bedoeld in artikel 12, aanhef en onder a, OLW doet zich echter voor omdat de opgeëiste persoon de dagvaarding in persoon heeft ontvangen. De rechtbank is van oordeel dat de verstrekte informatie betreffende de wijze waarop de dagvaarding is uitgereikt, niet voor meerderlei uitleg vatbaar is. De dagvaarding is aangetekend verzonden en door de opgeëiste persoon zelf in ontvangst genomen, hetgeen blijkt uit een ondertekende ontvangstbevestiging. Dat de opgeëiste persoon met klem ontkent de dagvaarding in ontvangst te hebben genomen is, gelet op het wederzijdse vertrouwen waarop het systeem van het EAB berust, onvoldoende om aan deze informatie te twijfelen.

Nu zich de omstandigheid als bedoeld in artikel 12, aanhef en onder a, OLW voordoet, mag de rechtbank de overlevering niet weigeren op grond van dit artikel.

Het verweer van de opgeëiste persoon slaagt dan ook niet.

Gelet hierop behoeft het verweer strekkende tot het niet afzien van de bevoegdheid om de

overlevering op grond van artikel 12 OLW te weigeren, geen bespreking meer.