bnt, asiel, 21 maanden overschreden, samenhang

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.17743 en NL25.17738

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen

[naam],

V-nummer: [nummer],

[naam],

V-nummer: [nummer]

de minister van Asiel en Migratie, de minister.

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. Deze rechtbank en zittingsplaats heeft op 2 oktober 2024 eerdere beroepen van eisers tegen het niet tijdig beslissen op hun aanvragen gegrond verklaard (NL24.31331 en NL24.31332), en de minister een termijn opgelegd van zestien weken om alsnog een besluit te nemen. Deze termijn is verstreken zonder dat de minister een besluit kenbaar heeft gemaakt. Op 16 april 2025 hebben eisers onderhavige beroepen ingediend.

3. De beroepen zijn ontvankelijk en kennelijk gegrond.
Welke beslistermijn legt de rechtbank de minister op?

4. De minister moet alsnog een besluit nemen op de aanvragen. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft geoordeeld dat bij het bepalen van een nieuwe beslistermijn rekening moet worden gehouden met het ‘8+8 wekenmodel’.

5. De rechtbank oordeelt dat in de gevallen waarin, zoals hier, de bovengrens van 21 maanden is overschreden een kortere beslistermijn passend is. Dit betekent dat de minister binnen een termijn van acht weken een besluit moet nemen. De termijn begint op de dag na het bekendmaken van deze uitspraak.

6. De rechtbank legt alleen een rechterlijke dwangsom op.

7. De rechtbank bepaalt in deze zaken dat, als de minister niet binnen de door de rechtbank opgelegde termijn een besluit op de aanvragen neemt, de minister een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn wordt overschreden, met een maximum van € 7.500,-. Zoals volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 15 juli 2020 brengt een redelijke toepassing van artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb in dit geval met zich mee dat de minister één dwangsom verbeurt voor eisers gezamenlijk.

Conclusie en gevolgen

8. De beroepen zijn kennelijk gegrond. Dat betekent dat eisers gelijk krijgen en de minister acht weken de tijd krijgt om alsnog een besluit te nemen. Doet de minister dat niet, dan is zij aan eisers een dwangsom verschuldigd.

9. De minister moet de door eisers gemaakte proceskosten vergoeden. De rechtbank stelt vast dat sprake is van samenhangende zaken. De rechtsbijstand is verleend door dezelfde persoon, waarbij de werkzaamheden in elk van de zaken nagenoeg identiek zijn. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 453,50.

Beslissing

• verklaart de beroepen gegrond;

• vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;

• draagt de minister op om binnen acht weken na de dag van het bekendmaken van deze uitspraak alsnog een besluit op de aanvragen bekend te maken;

• bepaalt dat de minister aan eisers gezamenlijk een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee zij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 7.500,-;

• veroordeelt de minister in de proceskosten van eisers gezamenlijk tot een bedrag van € 453,50.