Kort geding. Afwijzing gevorderde veroordeling van de Staat om het Hof van Discipline te gebieden kenbaar te…

Team handel - voorzieningenrechter

zaak- / rolnummer: C/09/563749 / KG ZA 18-1223

Vonnis in kort geding van 21 december 2018

in de zaak van

[eiser] ,

wonende te [woonplaats] ,

eiser,

advocaat mr. H. Oomen te Haarlem,

tegen:

DE STAAT DER NEDERLANDEN,

(ministerie van Justitie en Veiligheid),

zetelend te Den Haag,

gedaagde,

advocaat mr. M.B.G. Stevens te Den Haag.

Partijen worden hierna respectievelijk aangeduid als ' [eiser] ' en 'de Staat.

Ter zitting is vonnis bepaald op heden.

Op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting wordt in dit geding van het volgende uitgegaan.

In een rechtsgeding tussen [eiser] en [X] heeft mr. dr. F.B.J. Grapperhaus (hierna 'Grapperhaus') [X] bijgestaan als advocaat.

Bij brief van 19 september 2017 heeft [eiser] een klacht ingediend bij de deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Amsterdam (hierna 'de Deken') over de handelwijze van Grapperhaus in die procedure. De Deken heeft de klacht doorgezonden aan de raad van discipline in het ressort Amsterdam (hierna 'de Raad').

Grapperhaus is sinds 26 oktober 2017 minister van Justitie en Veiligheid in het kabinet Rutte III.

Op 10 april 2018 heeft de Raad de klacht van [eiser] in alle onderdelen ongegrond verklaard.

[eiser] heeft tegen de beslissing van de Raad hoger beroep ingesteld bij het hof van discipline (hierna 'het Hof'). Tijdens de mondelinge behandeling van het beroep op 12 november 2018 heeft [eiser] aan het Hof verzocht prejudiciële vragen te stellen aan het Europese Hof van Justitie over de inrichting van de wrakingsprocedure van de Raad en het Hof, aangezien deze volgens hem onverenigbaar is met het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden. De voorzitter van het Hof heeft aangegeven daarover te zullen nadenken.

Op 25 januari 2019 zal uitspraak worden gedaan door het Hof in de beroepszaak.

Bij e-mailberichten van 14 en 16 november 2018 heeft [eiser] aan het Hof verzocht om uiterlijk op 16 respectievelijk 19 november 2018 te beslissen op zijn verzoek tot het stellen van prejudiciële vragen.

[eiser] vordert - zakelijk weergegeven - de Staat te veroordelen om binnen vijf werkdagen het Hof te gebieden, althans te verzoeken, binnen drie werkdagen aan [eiser] kenbaar te maken of het al dan niet prejudiciële vragen zal stellen aan het Europese Hof van Justitie, met veroordeling van de Staat in de proces- en nakosten, de proceskosten te vermeerderen met de wettelijke rente.

De Staat voert verweer, dat - voor zover nodig - hierna zal worden besproken.

Het Hof is een onafhankelijk, bij de wet ingesteld, orgaan dat met (tucht)rechtspraak is belast in de zin van artikel 1:1, tweede lid onder c van de Algemene wet bestuursrecht en kan dus niet worden aangemerkt als een bestuursorgaan. Uit de stellingen van [eiser] leidt de voorzieningenrechter af dat hij dat op zichzelf ook niet bestrijdt.

Het voorgaande brengt mee dat de Staat niet bevoegd is het Hof te instrueren. Voorts valt - bezien in het licht van het voorgaande - niet in te zien waarom de Staat het Hof zou moeten verzoeken zich uit te laten over het al dan niet stellen van prejudiciële vragen, te minder nu de Staat geen partij is in de onderliggende klachtzaak.

Reeds op grond van het voorgaande strandt de vordering van [eiser] . Daaraan doet niet af dat de Staat verantwoordelijk is voor de (her)benoeming van (kroon)leden van het Hof. De overige verweren van de Staat kunnen daarmee verder buiten beschouwing blijven.

[eiser] zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van dit geding.

De voorzieningenrechter:

wijst de vordering van [eiser] af;

veroordeelt [eiser] in de kosten van dit geding, tot dusverre aan de zijde van de Staat begroot op € 1.606,--, waarvan € 980,-- aan salaris advocaat en € 626,-- aan griffierecht.