Intrekking verzoek tot faillietverklaring en afwijzing van het verzoek tot proceskostenveroordeling.

Team Toezicht

rekestnummer: C/09/708463/ FT RK 26/397

beschikking van 30 juli 2026

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[bedrijf 1] B.V.,

gevestigd te [vestigingsplaats 1] ,

verzoekster, hierna: [bedrijf 1] ,

advocaat: mr. K.T. op de Hoek,

tegen

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[bedrijf 2] B.V.,

ingeschreven bij de Kamer van Koophandel onder nummer [nummer] ,

statutair gevestigd te [vestigingsplaats 2] ,

vestigingsadres: [adres] ,

verweerster, hierna: [bedrijf 2] .

Waar deze zaak over gaat

[bedrijf 2] heeft een verzoek ingediend strekkende tot een veroordeling van [bedrijf 1] in de proceskosten. Dit verzoek wordt door de rechtbank afgewezen. De rechtbank legt hierna uit waarom zij zo beslist. Eerst volgt een overzicht van de procedure.

[bedrijf 1] heeft een verzoekschrift met bijlagen ingediend strekkende tot faillietverklaring van [bedrijf 2] .

[bedrijf 2] heeft een verweerschrift ingediend.

Het verzoekschrift is op 27 juli 2026 ingetrokken door [bedrijf 1] .

[bedrijf 2] heeft op 27 juli 2026 een verzoek bij de rechtbank ingediend, waarin zij verzoekt [bedrijf 1] te veroordelen in de proceskosten, zoals eerder in haar verweerschrift is verzocht.

[bedrijf 1] heeft op 27 juli 2026 haar inhoudelijke reactie op het verzoek van [bedrijf 2] overlegd met de rechtbank.

Het Landelijk procesreglement verzoekschriftprocedures insolventiezaken rechtbanken bepaalt ingeval van intrekking van een faillissementsverzoek dat indien bij het verweer om een kostenveroordeling wordt gevraagd, de rechter daarop zal beslissen. [bedrijf 1] heeft het onderhavige faillissementsverzoek op 27 juli 2026 ingetrokken en [bedrijf 2] heeft in haar verweerschrift om een proceskostenveroordeling verzocht. [bedrijf 2] heeft na het intrekkingsverzoek de rechtbank een e-mailbericht gezonden met het verzoek [bedrijf 1] in de kosten van de procedure te veroordelen. De rechtbank heeft [bedrijf 1] in de gelegenheid gesteld daar schriftelijk op te reageren. De advocaat van [bedrijf 1] heeft schriftelijk te kennen gegeven dat het onredelijk is dat zij in de proceskosten wordt veroordeeld en verzoekt onder meer het verzoek van [bedrijf 2] af te wijzen, dan wel te bepalen dat iedere partij haar eigen kosten draagt. De rechtbank beslist als volgt op de door [bedrijf 2] verzochte proceskostenveroordeling.

Deze correspondentie geeft aanleiding te veronderstellen dat partijen het (grotendeels) eens zijn geworden over een oplossing voor hun geschil. [bedrijf 2] stelt zich echter op het standpunt dat geen schikking tot stand is gekomen, nu [bedrijf 1] geen aanhouding heeft bewerkstelligd in de eerdere faillissementsprocedure waarin partijen op 9 juni 2026 waren gehoord en de uitspraak op 12 juni 2026 was bepaald. [bedrijf 1] heeft echter wel om aanhouding verzocht. Haar advocaat heeft op 11 juni 2026 (20:19 uur) de griffie van de rechtbank als volgt bericht: “Namens partijen verzoek ik u vriendelijk het faillissementsvonnis in de zaak (…) vijf (5) weken aan te houden, namelijk tot 14 juli a.s., in verband met lopende schikkingsonderhandelingen tussen partijen.” Dit bericht is niet onder de aandacht van de rechtbank gebracht en de rechtbank heeft het eerder door [bedrijf 1] ingediende verzoek tot faillietverklaring van [bedrijf 2] op 12 juni 2026 afgewezen, met veroordeling van [bedrijf 1] in de proceskosten. [bedrijf 1] heeft dus om aanhouding verzocht en de omstandigheid dat het aanhoudingsverzoek de rechtbank niet heeft bereikt, kan [bedrijf 1] niet worden aangerekend. De rechtbank ziet overigens niet in waarom [bedrijf 2] het niet-verkrijgen van de door partijen beoogde aanhouding als een ontbindende voorwaarde van een schikking meent aan te kunnen merken. Zij heeft hiervan immers geen nadeel ondervonden, nu de rechtbank, in plaats van de uitspraak aan te houden, het verzoek van [bedrijf 1] heeft afgewezen en haar in de proceskosten heeft veroordeeld.

Gezien het vorenstaande kan de rechtbank er niet van uitgaan dat [bedrijf 1] ingeval van voortzetting van de procedure in de kosten van deze procedure zou zijn veroordeeld. Hetgeen [bedrijf 2] verder heeft gesteld, maakt dit niet anders. Het verzoek van [bedrijf 2] om [bedrijf 1] te veroordelen in de kosten van deze faillissementsprocedure zal dan ook worden afgewezen.

Dit is een beslissing van mr. R. Cats, rechter, in samenwerking met S. Huisman, griffier. Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken op 30 juli 2026.

Wat kunt u doen als u het niet eens bent met deze uitspraak?

Tegen deze uitspraak kan degene die is verschenen en aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak hoger beroep instellen. Dat kan door een advocaat een verzoekschrift in te laten dienen bij de griffie van het gerechtshof in Den Haag.