Personen- en familierecht

Vervangende toestemming verhuizing afwijzen. Vaststellen zorgregeling en alimentatie.

Rechtbank Den Haag, 25 september 2026

Zaakgegevens

Op 25 september 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
25 september 2026
Datum publicatie
26 oktober 2026
Zaaknummer
C/09/704938/ FA RK 26-4691 en C/09/709273 / FA RK 26-7337
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. R.A. van den Heuvel te Rijswijk, mr. G.B. van de Bunt te Putten
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31347
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Vervangende toestemming verhuizing afwijzen. Vaststellen zorgregeling en alimentatie.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Enkelvoudige Kamer

Rekestnummer: FA RK 26-4691 en FA RK 26-7337

Zaaknummer: C/09/704938 en C/09/709273

Datum beschikking: 25 september 2026

Gezagsuitoefening en alimentatie

Beschikking op de op 7 mei 2026 (C/09/704938 / FA RK 26-4691) en op 15 juli 2026 (C/09/709273 / FA RK 26-7337) ingekomen verzoeken van:

[de moeder] ,

de moeder,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. R.A. van den Heuvel te Rijswijk.

Als belanghebbende wordt aangemerkt:

[de vader] ,

de vader,

wonende op een bij de rechtbank bekend adres,

advocaat: mr. G.B. van de Bunt te Putten.

Procedure

In de procedure met zaak- en rekestnummer C/09/704938 / FA RK 26-4691

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:

  • het verzoekschrift;

  • het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek;

  • het verweerschrift tegen het zelfstandig verzoek tevens aanvullend verzoek;

  • het F9-formulier van de vader van 13 mei 2026, met bijlage;

  • het F9-formulier van de moeder van 13 mei 2026, met bijlagen;

  • het F9-formulier van de vader van 30 juli 2026;

  • het F9-formulier van de moeder van 30 juli 2026;

  • het F9-formulier van de moeder van 17 augustus 2026 tevens aanvullend verzoek, met bijlagen;

  • het F9-formulier van de vader van 18 augustus 2026, met bijlagen;

  • het F9-formulier van de vader van 24 augustus 2026 tevens verweerschrift tegen het aanvullend verzoek tevens aanvullend verzoek, met bijlagen;

  • het F9-formulier van de moeder van 24 augustus 2026 tevens aanvullend verzoek, met bijlagen.

  • het F9-formulier van de vader van 25 augustus 2026, met bijlagen.

In de procedure met zaak- en rekestnummer C/09/709273 / FA RK 26-7337

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, waaronder:

  • het verzoekschrift;

  • het verweerschrift tevens zelfstandig verzoek.

Op 28 augustus 2026 zijn de zaken gecombineerd ter zitting van deze rechtbank behandeld. Hierbij zijn verschenen:

  • de moeder, bijgestaan door haar advocaat;

  • de vader, bijgestaan door zijn advocaat;

  • [naam] namens de Raad voor de Kinderbescherming (de Raad).

Van de zijde van de vader zijn pleitnotities overgelegd.

Verzoek en verweer

In de procedure met zaak- en rekestnummer C/09/704938 / FA RK 26-4691

De moeder heeft, na aanvulling, verzocht:

  • vervangende toestemming aan de moeder te verlenen – welke die van de vader vervangt – om met [minderjarige] te verhuizen naar Leidschendam ;

  • te bepalen dat de zorgregeling zoals opgenomen in randnummers 137 en 138 van het verzoekschrift zal gelden en zal worden uitgevoerd;

  • te bepalen dat de feestdagen- en vakantieregeling zoals opgenomen in de randnummers 139 tot en met 142 zal gelden;

  • met ingang van 1 maart 2026, althans met ingang van de datum van indiening van het verzoekschrift de door de vader te betalen kinderalimentatie voor [minderjarige] op € 586,- per maand te bepalen, telkens bij vooruitbetaling te voldoen, althans op zodanig bedrag en met zodanige datum van ingang als de rechtbank juist acht;

  • vervangende toestemming aan de moeder te verlenen – welke die van de vader vervangt – om € 1.000,- aan gelden die de moeder voor [minderjarige] heeft gespaard, € 3.141,- aan kindgebonden budget dat de moeder op de spaarrekening van [minderjarige] heeft gestort dat in rechte toekomt aan de moeder, alsmede € 1.746,- aan kinderbijslag en € 1.593,- aan kinderopvangtoeslag, op een nader te openen spaarrekening van de moeder ten behoeve van [minderjarige] te storten;

  • primair vervangende toestemming aan de moeder te verlenen – welke die van de vader vervangt – voor de inschrijving van [minderjarige] bij het kinderdagverblijf, gelegen aan het [adres 1]

subsidiair vervangende toestemming aan de moeder te verlenen – welke die van de vader vervangt – voor de inschrijving van [minderjarige] bij een kinderdagverblijf in de omgeving van Leidschendam , gelegen aan de [adres 2] ;

  • vervangende toestemming aan de moeder te verlenen – welke die van de vader vervangt – om [minderjarige] in te schrijven bij Huisartsenpraktijk [praktijk] , gelegen te [adres 3] en om haar in te schrijven bij een consultatiebureau in de regio;

  • vervangende toestemming aan de moeder te verlenen – welke die van de vader vervangt – om [minderjarige] in te schrijven op de basisschool [school] , aan het [adres 4] ;

  • te bepalen dat [minderjarige] vanaf vrijdag 25 september 2026 18.00 uur tot zondag 27 september 2026 10.00 uur bij haar verblijft;

een en ander voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.

De vader heeft verweer gevoerd, welk verweer hierna – voor zover nodig – zal worden besproken. Daarnaast heeft de vader zelfstandig verzocht:

  • primair dat de rechtbank Den Haag zich alsnog onbevoegd verklaart en de zaak in de stand waarin deze zich bevindt, doorverwijst naar de rechtbank Amsterdam, subsidiair de verzoeken van de moeder af te wijzen en de nadere zelfstandige verzoeken van de vader toe te wijzen:

  • indien de rechtbank de verhuizing toestaat (voorwaardelijk verzoek)

- primair te bepalen dat de zorgregeling als volgt wordt vastgesteld:

- in de even weken verblijft [minderjarige] bij de vader van donderdag 18.00 uur tot maandagochtend 09:00 uur;

- in de oneven weken verblijft [minderjarige] bij de vader van vrijdag 18:00 uur tot maandagochtend 09:00 uur;

- waarbij de moeder volledig verantwoordelijk is voor het tijdig halen en brengen van [minderjarige]

subsidiair (bij wijze van zelfstandig voorwaardelijk verzoek) te bepalen dat de vader financieel wordt gecompenseerd voor de extra reis- en vervoerskosten die rechtstreeks voortvloeien uit de verhuizing, nader te berekenen;

  • het hoofdverblijf van [minderjarige] bij de vader in Amsterdam te bepalen conform posita 3.1 van het verweerschrift;

  • de moeder te verbieden te verhuizen meer dan 20 km van het huidige adres van de vader;

  • de moeder te verbieden [minderjarige] in te schrijven bij een opvanglocatie gelegen op meer dan 20 km van de woning van de vader;

  • indien de rechtbank de verhuizing niet toestaat (voorwaardelijk verzoek)

  • de volgende zorgregeling vast te stellen:

- in de even weken: maandag en dinsdag bij de moeder, woensdag en donderdag bij de vader, vrijdag, zaterdag en zondag bij de moeder;

- in de oneven weken: maandag en dinsdag bij de vader, woensdag en donderdag bij de moeder, vrijdag, zaterdag en zondag bij de vader;

- de volgende vakantie-, bijzondere-dagen- en feestdagenregeling vast te stellen:

- zomervakantie: bij helfte verdeeld, waarbij de moeder in de even jaren de eerste helft heeft en de vader in de oneven jaren de eerste helft;

- herfstvakantie: in de even jaren bij de moeder en in de oneven jaren bij de vader;

- kerstvakantie: bij helfte verdeeld, waarbij de moeder in de even jaren de eerste helft heeft en de vader in de oneven jaren de eerste helft;

- krokusvakantie: in de even jaren bij de vader en in de oneven jaren bij de moeder;

- meivakantie: in de even jaren bij de moeder en in de oneven jaren bij de vader;

- goede Vrijdag, Eerste en Tweede Paasdag: in de even jaren bij de moeder en in de oneven jaren bij de vader;

- Hemelvaartsdag en Eerste en Tweede Pinksterdag: in de even jaren bij de vader en in de oneven jaren bij de moeder;

- Koningsdag: in de even jaren bij de moeder en in de oneven jaren bij de vader;

- Sinterklaas (5 december): in de even jaren bij de vader en in de oneven jaren bij de moeder;

- verjaardag van [minderjarige] ( [dag] ): in de even jaren bij de moeder en in de oneven jaren bij de vader;

- Moederdag: bij de moeder;

- Vaderdag: bij de vader;

- verjaardag moeder: bij de moeder;

- verjaardag vader: bij de vader;

  • vervangende toestemming te verlenen – welke die van de moeder vervangt – om [minderjarige] in te schrijven op de opvang [kinderdagverblijf 1] ;

  • te bepalen dat [minderjarige] bij de vader verblijft van donderdag 1 oktober 19.00 uur tot en met zaterdag 3 oktober 10.00 uur;

  • primair de behandeling van het alimentatieverzoek aan te houden dan wel af te splitsen van de hoofdzaak, en subsidiair:

  • indien het hoofdverblijf van [minderjarige] bij de vader wordt bepaald: de door de moeder aan de vader te betalen kinderalimentatie voor [minderjarige] te bepalen op € 78,- per maand;

  • indien het hoofdverblijf van [minderjarige] bij de moeder wordt bepaald: de door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie voor [minderjarige] op € 200,- per maand;

meer subsidiair, voor het geval de rechtbank een door één ouder aan de andere ouder te betalen kinderalimentatie voor [minderjarige] vaststelt, te bepalen dat:

  • de vastgestelde kinderalimentatie wordt gestort op de ten name van [minderjarige] aangehouden kinderrekening [rekeningnummer] , waarvan beide ouders inzage hebben in de mutaties;

  • de door partijen ontvangen kinderbijslag, het kindgebonden budget en andere financiële tegemoetkomingen die bestemd zijn voor de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige] eveneens op deze kinderrekening worden gestort;

  • uitgaven ten behoeve van [minderjarige] zoveel mogelijk vanaf deze kinderrekening worden voldaan, dan wel dat beide ouders inzicht verschaffen in de besteding van gelden die voor [minderjarige] zijn ontvangen;

  • beide ouders zich inspannen om uitgaven ten behoeve van [minderjarige] zoveel mogelijk transparant en controleerbaar te houden, waarbij voor uitgaven ten behoeve van [minderjarige] van meer dan € 100,- vooraf toestemming dient te worden gevraagd aan de andere ouder;

  • beide ouders desgevraagd inzage verstrekken in relevante uitgaven ten behoeve van [minderjarige] ;

  • althans regelingen te treffen die de rechtbank in goede justitie meent te moeten opleggen;

een en ander voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.

De moeder heeft verweer gevoerd, welk verweer hierna – voor zover nodig – zal worden besproken.

In de procedure met zaak- en rekestnummer C/09/709273 / FA RK 26-7337

De moeder heeft verzocht:

  • te bepalen dat de volgende (tijdelijke) zorgregeling wordt vastgesteld:

  • week 1: [minderjarige] verblijft maandag tot en met dinsdagmiddag 18:00 uur bij de moeder,

waarna de moeder [minderjarige] naar de vader brengt, en zij van dinsdagmiddag 18:00 uur tot en met zaterdagmiddag 18:00 uur bij de vader verblijft, waarna hij [minderjarige] bij de moeder brengt en van zaterdagmiddag 18:00 uur tot en met zondag [minderjarige] bij de moeder verblijft;

  • week 2: [minderjarige] verblijft van maandag tot en met dinsdagmiddag 18:00 uur bij de moeder, waarna de moeder [minderjarige] naar de vader brengt en zij van dinsdagmiddag 18:00 uur tot en met vrijdagmiddag 18:00 uur bij de vader verblijft, waarna de vader [minderjarige] naar de moeder brengt en zij van vrijdagmiddag 18:00 uur tot en met zondag bij de moeder verblijft;

  • waarbij geldt dat [minderjarige] op woensdag en donderdag naar de opvang in Amsterdam gaat;

  • te bepalen dat de vader deze zorgregeling nakomt dan wel zich onthoudt van opschorting van de zorgregeling, zulks op straffe van een dwangsom van € 250,- per dag of dagdeel dat hij niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van € 50.000,-;

  • de vader te veroordelen in de kosten van dit geding, te vermeerderen met de nakosten;

een en ander voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.

De vader heeft verweer gevoerd, welk verweer hierna – voor zover nodig – zal worden besproken. Daarnaast heeft de vader zelfstandig verzocht:

  • voor zover de rechtbank een tijdelijke zorgregeling noodzakelijk acht de volgende regeling vast te stellen conform schema twee van het ouderschapsplan, met dien verstande dat wordt aangesloten bij de huidige opvangregeling:

  • maandag: bij de moeder;

  • dinsdag: bij de moeder;

  • woensdag: bij de vader;

  • donderdag: bij de vader:

  • vrijdag tot en met zondag: het ene weekend bij de moeder, het andere weekend bij de vader;

  • de vader vervangende toestemming te verlenen – welke die van de moeder vervangt – om [minderjarige] in te schrijven bij [kinderdagverblijf 1] ;

  • te bepalen dat [minderjarige] bij de vader verblijft van donderdag 1 oktober 19.00 uur tot en met zaterdag 3 oktober 10.00 uur;

een en ander voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.

Feiten

- Partijen hebben een affectieve relatie gehad.

- Zij zijn de ouders van het volgende nog minderjarige kind:

- [minderjarige] , geboren op [geboortedatum] 2024 te [geboorteplaats] .

- Partijen oefenen het gezamenlijk gezag over de minderjarige uit.

- In het door beide partijen op 2 april 2025 ondertekende ouderschapsplan hebben de ouders een (tijdelijke) verdeling van de zorg- en opvoedingstaken afgesproken. Daarnaast zijn zij overeengekomen dat [minderjarige] staat ingeschreven op het adres van de moeder. Verder zijn zij het volgende overeengekomen:

“4.9 In het geval van verhuizing streven de ouders ernaar om binnen een redelijke

reisafstand van elkaar te blijven wonen. De ouders zullen gezamenlijk bespreken wat

redelijk is, afhankelijk van de omstandigheden, zoals werk en andere praktische

overwegingen.”

Beoordeling

Relatieve bevoegdheid

Op grond van artikel 265 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) is in zaken betreffende minderjarigen de rechter bevoegd van de woonplaats van de minderjarige. Volgens artikel 1:12 van het Burgerlijk Wetboek (BW) volgt de minderjarige de woonplaats van degene die het gezag over hem uitoefent. Indien sprake is van gezamenlijk gezag, dan volgt de minderjarige de woonplaats van de ouder bij wie het feitelijk verblijft dan wel laatstelijk heeft verbleven.

De rechtbank stelt vast dat in deze zaak de vader en de moeder gezamenlijk belast zijn met het ouderlijk gezag. Aangezien er sprake is van co-ouderschap verblijft [minderjarige] feitelijk bij zowel de vader als de moeder. De moeder woont in Leidschendam . De rechtbank Den Haag is daardoor in ieder geval bevoegd om op de verzoeken te beslissen.

Gelet op de onderlinge samenhang tussen de verzoeken in de voorliggende procedures, ziet de rechtbank aanleiding om de verzoeken gezamenlijk te behandelen.

Vervangende toestemming verhuizing

Wettelijk kader

Uit vaste jurisprudentie – onder meer het arrest van de Hoge Raad van 25 april 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC5901 – volgt dat bij de beslissing over vervangende toestemming voor de verhuizing van kinderen alle omstandigheden van het geval in acht moeten worden genomen en tegen elkaar moeten worden afgewogen. Dit kan er ook toe leiden dat andere belangen zwaarder wegen dan het belang van de kinderen. Het gaat dan onder andere om:

  • het recht en belang van de verhuizende ouder en de vrijheid om zijn of haar leven opnieuw in te richten;

  • de noodzaak om te verhuizen;

  • de mate waarin de verhuizing is doorgedacht en voorbereid;

  • de door de verhuizende ouder geboden alternatieven en maatregelen om de gevolgen van de verhuizing voor het kind en de andere ouder te verzachten en/of te compenseren;

  • de mate waarin de ouders in staat zijn tot onderlinge communicatie en overleg;

  • de rechten van de andere ouder en het kind op onverminderd contact met elkaar in vertrouwde omgeving;

  • de verdeling van de zorgtaken en de continuïteit van de zorg;

  • de frequentie van het contact tussen het kind en de andere ouder voor en na de verhuizing;

  • de leeftijd van de minderjarige, zijn mening en de mate waarin hij is geworteld in zijn omgeving of juist gewend is aan verhuizingen;

  • de (extra) kosten van de omgang na de verhuizing.

De rechtbank benadrukt dat bovenstaande opsomming niet is bedoeld als bepaling van criteria waaraan afzonderlijk moet worden voldaan, maar dat voor de beoordeling een belangenafweging moet worden gemaakt met inachtneming van genoemde omstandigheden.

Bij het maken van een belangenafweging overweegt de rechtbank dat de moeder in beginsel het recht heeft om in vrijheid haar leven opnieuw in te richten en (dus) om te verhuizen naar Leidschendam . Dit recht van de moeder wordt echter begrensd door het belang van [minderjarige] om contact te hebben met haar vader en het belang van de vader om zorg te dragen voor haar. Om deze redenen moet de rechtbank beoordelen of het belang van de kinderen zich tegen een verhuizing verzet en moet de rechtbank een afweging maken van de belangen van de ouders en de kinderen.

Standpunt moeder

De moeder verzoekt om vervangende toestemming om met [minderjarige] naar Leidschendam te verhuizen. Na het uiteengaan van partijen in april 2025 is zij tijdelijk verhuisd naar haar ouders in Nootdorp . Vervolgens is zij op zoek gegaan naar een eigen woning in de regio Den Haag. De vader was hiervan op de hoogte en de moeder heeft hem ook om hulp gevraagd bij haar zoektocht. De moeder heeft ook in de regio Amsterdam gezocht, maar dit was voor haar financieel niet haalbaar. Zij kan in Amsterdam geen koopwoning krijgen, alleen een huurwoning in Amsterdam Zuidoost. Dat vindt de moeder geen veilige wijk. Daarnaast is het voor de moeder van belang dat zij haar netwerk in de regio Den Haag heeft. In Amsterdam is zij afhankelijk van het netwerk van de vader. Gedurende de relatie van partijen en daarna heeft de moeder veel druk ervaren vanuit de vader en zijn familie. Daarom wil zij niet naar de regio Amsterdam verhuizen. De moeder heeft inmiddels een koopwoning in Leidschendam gekocht. Deze woning ligt dichterbij Amsterdam dan Nootdorp op een afstand van circa 50 minuten rijden. De moeder staat ervoor open om maatregelen te treffen om eventuele nadelige gevolgen van de verhuizing te beperken. Zij is bereid het halen en brengen op zich te nemen zolang zij niet in de spits hoeft te rijden. Daarnaast kan het contact tussen [minderjarige] en de vader ook na de verhuizing in substantiële mate worden voortgezet en zijn de extra kosten die gepaard gaan met de uitvoering van de zorgregeling beperkt.

Standpunt vader

De vader voert verweer en verzoekt dat de moeder wordt verboden meer dan 20 kilometer van het huidige adres van de vader te verhuizen. Volgens de vader is het altijd het uitgangspunt van partijen geweest dat [minderjarige] in Amsterdam zou opgroeien. De moeder zou oorspronkelijk ook in Amsterdam gaan wonen, maar heeft dit zonder overleg gewijzigd. Hij betwist dan ook dat hij de moeder heeft geholpen met haar zoektocht in de regio Den Haag. De moeder heeft volgens de vader onvoldoende onderbouwd dat passende woonruimte uitsluitend in regio Haaglanden beschikbaar was. De vader heeft de moeder zelfs de mogelijkheid geboden kosteloos gebruik te maken van een zelfstandige woonruimte nabij vader en [minderjarige] , maar zij heeft hiervan geen gebruik gemaakt. Bovendien heeft de moeder eind 2025 een huurwoning in Amsterdam geaccepteerd, maar deze op het laatste moment toch geweigerd. Uit het ouderschapsplan blijkt dat de ouders ernaar zouden streven om bij een verhuizing binnen redelijke reisafstand van elkaar te blijven wonen. Dit bevestigt dat partijen het belang van geografische nabijheid voor de uitvoering van het co-ouderschap gezamenlijk hebben onderkend en als uitgangspunt hebben vastgelegd. De reistijd tussen Leidschendam en Amsterdam raakt rechtstreeks de mogelijkheid voor de vader om betrokken te zijn bij het dagelijkse leven van [minderjarige] . De moeder heeft ook geen concreet voorstel gedaan om de gevolgen van verhuizing te beperken. Haar voorstel brengt juist met zich mee dat de vader [minderjarige] nog maar anderhalve dag per week kan zien. Al met al rechtvaardigt het belang van de moeder niet de nadelige gevolgen van de verhuizing voor de vader en [minderjarige] .

Inhoudelijke beoordeling

De rechtbank zal de door de moeder verzochte toestemming om te verhuizen afwijzen. Sinds het uiteengaan van de ouders in april 2025 hebben zij de insteek gehad om gelijkwaardig en 50/50-ouderschap te hanteren. Dit hebben de ouders opgenomen in het ouderschapsplan, en dit is ook wat zij in de praktijk hebben uitgevoerd. Het afgelopen anderhalf jaar zijn de ouders ondanks de praktische belemmeringen in staat geweest om uitvoering te blijven geven aan dit uitgangspunt. [minderjarige] woont sinds april 2025 deels in Nootdorp (en later Leidschendam) bij de moeder en deels bij de vader. Deze regeling is houdbaar zolang [minderjarige] nog niet naar school gaat. Zoals ook de Raad op de zitting heeft aangegeven kan de huidige regeling vanaf dat moment echter niet meer worden voortgezet. [minderjarige] zal dan namelijk op één plek naar school toe moeten gaan en de reisafstand van de woning van de vader in Amsterdam-Zuidoost naar de woning van de moeder in Leidschendam maakt dat het niet in het belang van [minderjarige] zal zijn om op één van die plekken (of ergens halverwege) naar school toe te gaan en zo het 50/50-ouderschap voort te zetten. Als de rechtbank nu toestemming geeft om met [minderjarige] te verhuizen naar Leidschendam zal tegen de vierde verjaardag van [minderjarige] hoogstwaarschijnlijk een keuze moeten worden gemaakt met als uitkomst dat zij veel minder contact zal hebben met één van haar beide ouders. Dat acht de rechtbank niet in het belang van [minderjarige] , en zij betrekt dat bij haar oordeel.

Uit de stukken en dat wat op de zitting is besproken, blijkt dat de verhuizing van de moeder overwegend is ingegeven door de wens om dichtbij haar familie en vrienden te wonen. Daarnaast stelt de moeder dat een (koop)woning in Amsterdam financieel niet haalbaar is voor haar. Deze belangen, hoe begrijpelijk ook, zijn ieder voor zich noch in onderlinge samenhang bezien een (dringende) noodzaak om te verhuizen. Ten aanzien van de financiële haalbaarheid van een woning in Amsterdam overweegt de rechtbank dat de moeder ook zou kunnen zoeken in woonplaatsen rondom Amsterdam, waar de prijzen lager liggen. De wens van de moeder om dichterbij haar familie en vrienden te gaan wonen is een rechtens te respecteren wens, maar is naar het oordeel van de rechtbank ondergeschikt aan het belang van [minderjarige] en de vader bij een daadwerkelijk uitvoerbaar co-ouderschap op de lange termijn. Daar komt bij dat de afstand tussen Nootdorp en Amsterdam-Zuidoost niet zodanig is dat ondersteuning voor moeder vanuit haar netwerk onmogelijk of ernstig bemoeilijkt wordt.

Het voorgaande maakt dat de rechtbank het verzoek van de moeder om haar vervangende toestemming te verlenen om met [minderjarige] te verhuizen naar Leidschendam zal afwijzen.

De vader heeft verzocht de moeder te verbieden om meer dan 20 kilometer van het huidige adres van de vader te verhuizen. De rechtbank zal dit verzoek afwijzen. De ouders zijn in het ouderschapsplan het volgende overeengekomen:

“In het geval van verhuizing streven de ouders ernaar om binnen een redelijke

reisafstand van elkaar te blijven wonen. De ouders zullen gezamenlijk bespreken wat

redelijk is, afhankelijk van de omstandigheden, zoals werk en andere praktische

overwegingen.”

De ouders hebben niet afgesproken wat zij een redelijke reisafstand vinden. Dat maakt dat de afstand van 20 kilometer, zoals voorgesteld, door de vader, niet zonder nadere onderbouwing en overeenstemming tussen ouders het uitgangspunt hoeft te zijn. De reistijd tussen woonplaatsen kan immers verschillen, ook al is de afstand in kilometers wel vergelijkbaar. Het is aan de ouders om in onderling overleg te bepalen wat zij een redelijke reisafstand vinden. Voor de rechtbank is daarbij het uitgangspunt dat de maximale reisafstand tussen de woningen van de ouders bepaald wordt door de maximale reisafstand die [minderjarige] straks naar school zal moeten afleggen zonder dat deze voor haar te belastend wordt. De rechtbank geeft de daarbij mee dat zij een reistijd van 20 tot hooguit 30 minuten met de auto in beginsel niet te belastend vindt.

Verdeling van de zorg- en opvoedingstaken

Volgens de moeder zijn de ouders niet in staat tot behoorlijk overleg, zodat co-ouderschap niet langer mogelijk is. De vader diskwalificeert de moeder als ouder en zet [minderjarige] in om zijn zin te krijgen. De moeder merkt ook dat [minderjarige] ontregeld gedrag vertoont na de wisselmomenten. Zij is daarom van mening dat het in het belang van [minderjarige] is dat zij het grootste gedeelte van haar tijd op één plek, te weten bij de moeder, doorbrengt. De moeder stelt bovendien dat de zorg voor [minderjarige] de afgelopen periode feitelijk niet bij helfte is verdeeld, maar dat [minderjarige] al het grootste gedeelte van haar tijd bij de moeder heeft gespendeerd. De moeder verzoekt de zorgregeling daarom (definitief) te wijzigen, in die zin dat [minderjarige] de ene week van vrijdag 17.00 uur tot zondag 10.00 uur bij de vader verblijft en de andere week van vrijdag 10.00 uur tot zaterdag 17.00 uur.

Volgens de vader hebben partijen gedurende langere tijd op constructieve wijze uitvoering gegeven aan het co-ouderschap. De vader is al sinds de geboorte van [minderjarige] actief betrokken geweest bij haar verzorging en opvoeding. Hierdoor heeft zich een hechte en bestendige band ontwikkeld tussen hem en [minderjarige] . Daarom acht hij het niet in het belang van [minderjarige] dat een situatie waarin zij structureel meerdere dagen per week bij beide ouders verblijft, wordt vervangen door een regeling waarin het contact met de vader aanzienlijk wordt verminderd. Voor de vader is verder van belang dat hij ook een volledig weekend met [minderjarige] kan doorbrengen. In het geval dat de rechtbank geen vervangende toestemming verleent aan de moeder voor de verhuizing naar Leidschendam stelt hij daarom een zorgregeling voor waarbij [minderjarige] op maandag en dinsdag bij de moeder verblijft, op woensdag en donderdag bij de vader, en van vrijdag tot en met zondag afwisselend bij de ene en de andere ouder.

De rechtbank overweegt dat het uitgangspunt van de ouders co-ouderschap is geweest. Dat acht de rechtbank ook in het belang van [minderjarige] . De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om het contact tussen de vader en [minderjarige] te beperken. Ook acht de rechtbank het in het belang van [minderjarige] dat zij een volledig weekend met haar vader kan doorbrengen. De rechtbank zal daarom het verzoek van de vader toewijzen. De moeder heeft geen praktische bezwaren tegen deze zorgregeling geuit.

Aangezien de rechtbank een definitieve zorgregeling zal vaststellen, zullen de verzoeken om een tijdelijke regeling vast te stellen en het verzoek om daaraan een dwangsom te verbinden worden afgewezen.

Ten aanzien van de vakanties en de feestdagen overweegt de rechtbank dat het hiervoor te vroeg is, omdat [minderjarige] nog niet naar school gaat. Het is aan de ouders om te zijner tijd afspraken hierover te maken. De rechtbank zal de verzoeken omtrent de vakanties en feestdagen dan ook afwijzen.

Tot slot hebben de ouders op de zitting afgesproken dat [minderjarige] op 25 en 26 september 2026 bij de moeder zal verblijven en van donderdag 1 oktober 19.00 uur tot en met zaterdag 3 oktober 10.00 uur bij de vader, zodat de rechtbank conform die overeenstemming zal beslissen.

Hoofdverblijfplaats

De vader verzoekt om de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] bij hem te bepalen. Het zwaartepunt van het leven van [minderjarige] ligt volgens hem immers in Amsterdam. De moeder betwist dit en stelt bovendien dat partijen al hebben afgesproken dat de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] bij haar is.

De rechtbank stelt bij de beoordeling voorop dat er op dit moment geen hoofdverblijfplaats van [minderjarige] is vastgesteld of afgesproken. De ouders hebben weliswaar in het ouderschapsplan afgesproken dat [minderjarige] ingeschreven staat bij de moeder, maar dat is niet automatisch hetzelfde als een afspraak over de hoofdverblijfplaats. De rechtbank ziet op dit moment ook geen aanleiding om de hoofdverblijfplaats bij de vader te bepalen. De rechtbank zal immers een zorgregeling bepalen die inhoudt dat [minderjarige] evenveel tijd bij haar vader als bij haar moeder doorbrengt. Bovendien zal een hoofdverblijf bij de vader mogelijk tot gevolg hebben dat de moeder geen recht meer heeft op kindgebonden budget. Dat acht de rechtbank niet in het belang van [minderjarige] . Het verzoek van de vader om de hoofdverblijfplaats bij hem te bepalen zal daarom worden afgewezen.

Kinderdagverblijf

De ouders verzoeken over en weer vervangende toestemming voor de inschrijving van [minderjarige] bij een kinderdagverblijf in Leidschendam of Amsterdam. Aangezien de rechtbank geen vervangende toestemming aan de moeder zal verlenen voor de verhuizing naar Leidschendam, is zij verplicht om conform het ouderschapsplan binnen een redelijke reisafstand van Amsterdam te gaan wonen.

De moeder zal echter tijd nodig hebben om dit te kunnen bewerkstelligen. In de tussentijd is het noodzakelijk dat [minderjarige] op de dagen dat zij bij de moeder verblijft een kinderdagverblijf in de buurt van de woning van de moeder kan bezoeken. Op de dagen dat [minderjarige] bij de vader verblijft is het noodzakelijk dat zij een kinderdagverblijf in de buurt van de woning van de vader kan bezoeken. De rechtbank zal daarom zowel het verzoek van de moeder als het verzoek van de vader toewijzen. De moeder heeft op de zitting aangegeven dat er geen principieel verschil is tussen de door haar genoemde kinderdagverblijven. Aangezien het kinderdagverblijf [kinderdagverblijf 2] aan de [adres 2] aanzienlijk minder kosten met zich meebrengt dan het kinderdagverblijf aan het [adres 1] , zal de rechtbank het primaire verzoek van de moeder afwijzen en het subsidiaire verzoek toewijzen.

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank het verzoek van de vader om de moeder te verbieden [minderjarige] in te schrijven bij een opvanglocatie gelegen op meer dan 20 km van de woning van de vader afwijzen.

Huisarts en consultatiebureau

De rechtbank ziet geen aanleiding om de moeder toestemming te verlenen om [minderjarige] in te schrijven bij een huisarts en consultatiebureau in Leidschendam. Aangezien het verzoek van de moeder om vervangende toestemming voor de verhuizing naar Leidschendam zal worden afgewezen, kan de moeder hier niet (op lange termijn) met [minderjarige] blijven wonen. Dat maakt dat er geen aanleiding is om [minderjarige] in te schrijven bij een huisarts en/of consultatiebureau in Leidschendam. De rechtbank zal bovendien een zorgregeling bepalen, waarbij [minderjarige] evenveel doordeweekse dagen bij de vader is als bij de moeder. Dat maakt dat er ook geen noodzaak is om [minderjarige] slechts tijdelijk in te schrijven bij een huisarts en/of consultatiebureau in Leidschendam. De rechtbank zal deze verzoeken van de moeder daarom afwijzen.

Basisschool

Aangezien de rechtbank het verzoek tot vervangende toestemming voor de verhuizing naar Leidschendam zal afwijzen, zal zij ook het verzoek tot inschrijving van [minderjarige] bij een basisschool in Leidschendam afwijzen.

Alimentatie

De moeder heeft verzocht met ingang van 1 maart 2026 een door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie van € 586,- per maand vast te stellen. De vader heeft primair verzocht dit verzoek aan te houden of af te splitsen, omdat er eerst duidelijkheid moet komen over de hoofdverblijfplaats van [minderjarige] , de zorgregeling en de door de moeder verzochte verhuizing. Subsidiair heeft hij verzocht, indien het hoofdverblijf bij de vader wordt bepaald, een door de moeder aan de vader te betalen kinderalimentatie van € 78,- per maand vast te stellen, en indien het hoofdverblijf bij de moeder wordt bepaald, een door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie van € 200,- per maand vast te stellen.

De rechtbank zal de door de moeder verzochte vervangende toestemming voor de verhuizing afwijzen en een zorgregeling bepalen, zodat er voldoende duidelijkheid is om een berekening van de kinderalimentatie te kunnen maken. Het primaire verzoek van de vader zal daarom worden afgewezen.

Vervolgens ligt de vraag voor welke ouder de kinderalimentatie zal ontvangen en welke ouder deze zal betalen. Aangezien [minderjarige] geen hoofdverblijfplaats heeft en evenveel tijd bij de vader als bij de moeder brengt zijn beide situaties mogelijk.

De rechtbank gaat ervan uit dat [minderjarige] bij de moeder ingeschreven blijft staan, zodat zij het kindgebonden budget zal ontvangen. De rechtbank acht het daarom redelijk dat de moeder de verblijfsoverstijgende kosten zal voldoen en daar van de vader een bijdrage in de vorm van kinderalimentatie voor zal ontvangen.

Ingangsdatum

Om proceseconomische redenen zal de rechtbank eerst de ingangsdatum vaststellen. De rechtbank stelt voorop dat zij op grond van artikel 1:402 van het Burgerlijk Wetboek een grote mate van vrijheid heeft bij het vaststellen van de ingangsdatum. Drie data liggen het meest voor de hand: de datum van het inleidend (zelfstandig)verzoek, de datum waarop de rechter beslist of de datum waarop de omstandigheden intreden die voor de onderhoudsverplichting bepalend zijn.

De rechtbank zal de kinderalimentatie vaststellen met ingang van 1 maart 2026, omdat de moeder dat heeft verzocht en de vader hiertegen geen verweer heeft gevoerd.

Behoefte

Partijen zijn het erover eens dat de behoefte van [minderjarige] € 990,- per maand bedraagt. Geïndexeerd naar 2026 bedraagt deze behoefte € 1.036,- per maand.

De moeder stelt dat het tabelbedrag moet worden verhoogd met de netto kinderopvangkosten van [minderjarige] , te weten € 425,-.

De rechtbank stelt bij de beoordeling voorop dat in het tabelbedrag alle normale kosten zijn begrepen. De ‘normale’ kosten van de kinderopvang worden dus geacht te zijn verwerkt in het tabelbedrag. Zodanige hoge kosten voor kinderopvang/-oppas in verband met de verwerving van inkomsten die niet (volledig) gecompenseerd worden door lagere uitgaven op andere posten, kunnen leiden tot een correctie op het tabelbedrag.

De rechtbank is van oordeel dat de moeder onvoldoende heeft onderbouwd waarom de opvangkosten niet geacht kunnen worden (volledig) te zijn verdisconteerd in het tabelbedrag en niet gecompenseerd worden door lagere uitgaven op andere posten. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om het tabelbedrag te verhogen.

De rechtbank zal hierna beoordelen in welke verhouding deze behoefte (€ 1.036,- per maand) tussen partijen moet worden verdeeld.

Draagkracht moeder

De vader stelt dat bij de berekening van de draagkracht van de moeder niet moet worden uitgegaan van haar feitelijke inkomen, maar van het inkomen dat zij redelijkerwijs kan verwerven. De moeder is op dit moment bezig met een re-integratietraject, maar zij zal naar verwachting weer full-time gaan werken. Daarom moet volgens de vader worden uitgegaan van een verdiencapaciteit die minimaal gelijk is aan het jaarinkomen van de moeder in 2025.

Naar het oordeel van de rechtbank is er op dit moment onvoldoende informatie om uit te gaan van een verdiencapaciteit bij de moeder, omdat onvoldoende vast staat wanneer zij weer volledig arbeidsgeschikt is en welk inkomen zij dan zal genieten. De rechtbank zal daarom uitgaan van de actuele inkomenssituatie van de moeder. Daarbij overweegt de rechtbank dat op het moment dat het re-integratietraject van de moeder afgerond is partijen in onderling overleg de hoogte van de kinderalimentatie opnieuw kunnen berekenen op basis van de uitgangspunten in deze beschikking en de inkomens van partijen op dat moment.

Voor de bepaling van de draagkracht van de moeder gaat de rechtbank uit van een inkomen van € 4.146,- bruto per maand, te vermeerderen met 8% vakantiegeld. De rechtbank gaat hierbij uit van het gemiddelde van de salarisspecificaties van mei 2026 tot en met juli 2026.

Het kindgebonden budget moet volgens vaste rechtspraak bij het inkomen van de desbetreffende ouder die het ontvangt, worden opgeteld. De rechtbank berekent het kindgebonden budget aan de hand van bovenstaande inkomensgegevens.

De rechtbank houdt verder rekening met de pensioenpremie van € 122,- per maand.

Op basis van de hiervoor genoemde uitgangspunten en rekening houdend met in de aangehechte berekening opgenomen heffingskortingen en toeslagen, berekent de rechtbank haar NBI in 2026 op € 3.965,- per maand. De rechtbank verwijst hiervoor naar de aangehechte berekening.

Omdat het NBI van de moeder hoger is dan € 2.200,-, zal de rechtbank voor de berekening van haar draagkracht de formule 70% x [NBI – (0,3 NBI + € 1.365,-)] gebruiken. De draagkracht van de moeder bedraagt dan: 70% x [€ 3.965,- – (€ 1.190,- + € 1.365,-)] = € 987,- per maand.

Draagkracht vader

Voor de bepaling van de draagkracht van de vader gaat de rechtbank uit van een inkomen uit dienstverband van € 7.716,- bruto per maand, te vermeerderen met 8% vakantiegeld. De rechtbank gaat hierbij uit van de salarisspecificaties van april 2026 tot en met juni 2026.

De vader stelt dat rekening moet worden gehouden met een pensioenreservering van 20%, te weten een bedrag van € 15.600 per jaar, omdat hij geen pensioen opbouwt bij zijn werkgever. De rechtbank acht dit een redelijk percentage, zodat zij daar rekening mee zal houden. De rechtbank houdt verder rekening met de WGA-gap premie (€ 8,- per maand) en de WIA-Excess premie (€ 17,- per maand).

De vader heeft daarnaast in 2025 en 2026 een aanzienlijke bonus ontvangen. In 2024 kreeg hij geen bonus. Aangezien de bonus afhankelijk is van de winst en daarmee onzeker is, acht de rechtbank het redelijk om uit te gaan van het gemiddelde over de jaren 2024, 2025 en 2026, te weten een bedrag van € 33.776,-.

De vader heeft ook een eigen onderneming. De moeder stelt dat de winst uit onderneming op een bedrag van € 10.000,- per jaar moet worden geschat. De man betwist dit. Volgens hem bedroeg zijn winst in 2024 slechts € 1.197,-. In 2025 was sprake van een negatief resultaat en in 2026 is het resultaat vooralsnog eveneens negatief. Daarom stelt de vader dat moet worden uitgegaan van een gemiddelde winst uit onderneming van € 1.000 per jaar.

Anders dan de moeder acht de rechtbank een gemiddelde winst uit onderneming van € 1.000 per jaar aannemelijk. Volgens de moeder zijn de bedragen uit de boekhouding van de onderneming niet verifieerbaar, maar de rechtbank constateert dat deze bedragen overeenkomen met de bedragen in de belastingaangifte van de vader over 2024 en 2025. Bovendien acht de rechtbank het aannemelijk dat de vader naast zijn baan en de zorg voor [minderjarige] weinig tijd overhoudt voor zijn onderneming.

Tot slot stelt de moeder dat rekening moet worden gehouden met een bedrag van € 15.540 aan verhuurinkomsten. De vader betwist dat hij nog verhuurinkomsten geniet. Hij stelt dat hij sinds juni 2026 geen huurder meer heeft. De rechtbank zal geen rekening houden met enige verhuurinkomsten van de vader, omdat uit de door hem overgelegde rekeningafschriften blijkt dat hij nu geen huurinkomsten meer verkrijgt. De rechtbank kan zich bovendien ook voorstellen dat het voor [minderjarige] niet prettig is om de voorzieningen te moeten delen met een (vreemde) derde.

Op basis van de hiervoor genoemde uitgangspunten en rekening houdend met de in de aangehechte berekening opgenomen heffingskortingen, berekent de rechtbank zijn NBI in 2026 op € 6.098,- per maand. De rechtbank verwijst hiervoor naar de aangehechte berekening.

Omdat het NBI van de vader ook hoger is dan € 2.200,- zal de rechtbank voor de berekening van zijn draagkracht dezelfde formule gebruiken. De draagkracht van de man bedraagt dan: 70% x [€ 6.098,- – (€ 1.829,- + € 1.365,-)] = € 2.033,- per maand.

Draagkrachtvergelijking

De draagkracht van partijen bedraagt gezamenlijk € 3.020 per maand (€ 987,- + € 2.033,-). Dit is voldoende om in de behoefte van [minderjarige] te voorzien. De rechtbank zal daarom een draagkrachtvergelijking maken waarbij de behoefte naar rato van ieders draagkracht zal worden verdeeld. Hiervoor gebruikt de rechtbank de formule: ieders draagkracht gedeeld door de totale draagkracht vermenigvuldigd met de behoefte.

Het eigen aandeel van de vader bedraagt: 2.033/ 3.020 x 1.036 = € 697,-

Het eigen aandeel van de moeder bedraagt: 987/ 3.020 x 1.036 = € 339,-

samen € 1.036,-

Van de totale behoefte van [minderjarige] komt een gedeelte van € 697,- per maand voor rekening van de vader. Een gedeelte van € 339,- per maand komt voor rekening van de moeder.

Zorgkorting

Omdat de vader gemiddeld drieënhalve dag per week de zorg heeft voor [minderjarige] geldt een percentage van 35. De zorgkorting bedraagt dan € 363,- per maand (35% van € 1.036,-).

De zorgkorting strekt in mindering op het hiervoor berekende aandeel. De door de vader te betalen bijdrage bedraagt dan € 334,- per maand (€ 697,- -/- € 363,-).

Kinderrekening

Het verzoek van de vader dat de vastgestelde kinderalimentatie, de kinderbijslag, het kindgebonden budget en andere financiële tegemoetkomingen worden gestort op de kinderrekening zal de rechtbank afwijzen. Voor dit verzoek bestaat geen wettelijke grondslag en kan alleen tussen partijen onderling worden overeengekomen. Dit is geen onderdeel van het systeem van de alimentatieberekening volgens de wet, dan wel de Aanbevelingen van de Expertgroep Alimentatie. Ook de verzoeken van de vader om te bepalen dat voor uitgaven ten behoeve van [minderjarige] van meer dan € 100,- vooraf toestemming dient te worden gevraagd aan de andere ouder en dat beide ouders desgevraagd inzage verstrekken in relevante uitgaven ten behoeve van [minderjarige] zal de rechtbank afwijzen. Hiervoor bestaat eveneens geen wettelijke grondslag.

Het verzoek van de moeder om vervangende toestemming om een deel van het saldo dat op de kinderrekening staat te storten op een spaarrekening van de moeder ten behoeve van [minderjarige] zal de rechtbank ook afwijzen. De ouders zullen hierover in onderling overleg afspraken moeten maken.

Conclusie

De rechtbank zal met ingang van 1 maart 2026 een door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie van € 334,- per maand vaststellen. Het meer of anders verzochte ten aanzien van de kinderalimentatie zal de rechtbank afwijzen.

Proceskosten

De rechtbank ziet geen aanleiding om af te wijken van het uitgangspunt dat partijen ieder hun eigen proceskosten dragen. Daarom zal de rechtbank de proceskosten compenseren als hierna vermeld.

Beslissing

De rechtbank:

bepaalt dat de minderjarige [minderjarige] , geboren op [geboortedatum] 2024 te [geboorteplaats] bij de ouders zal zijn:

  • maandag en dinsdag: bij de moeder;

  • woensdag en donderdag: bij de vader;

  • vrijdag tot en met zondag: in even weken bij de moeder, in oneven weken bij de vader;

  • waarbij geldt dat de wisselmomenten plaatsvinden via de opvang en voor zover geen sprake is van opvang om 18:00 uur;

bepaalt dat [minderjarige] op 25 en 26 september 2026 bij de moeder zal verblijven en van donderdag 1 oktober 19.00 uur tot en met zaterdag 3 oktober 10.00 uur bij de vader;

verleent toestemming aan de moeder – welke toestemming die van de vader vervangt –voor de inschrijving van [minderjarige] bij kinderdagverblijf [kinderdagverblijf 2] , gelegen aan de [adres 2] ;

verleent toestemming aan de vader – welke toestemming die van de moeder vervangt –voor de inschrijving van [minderjarige] bij kinderdagverblijf [kinderdagverblijf 1] ;

bepaalt dat de vader aan de moeder, met ingang van 1 maart 2026 een kinderalimentatie ten behoeve van [minderjarige] van € 334,- per maand zal betalen, telkens bij vooruitbetaling te voldoen;

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. E. Boot, kinderrechter, in tegenwoordigheid van mr. M.J.W. Straatsma als griffier, en uitgesproken ter openbare zitting van 25 september 2026.

[afbeelding niet beschikbaar]